Romanos 4
CMO vs NVT
1 Lah ndri kăl e nơh Abrahăm i che phung Israel, mơm dâng Kôranh Brah kơp păng sŏng?
1 Do ponto de vista humano, Abraão foi o fundador de nossa nação. O que descobriu ele?
2 Lah Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng yor ma ndơ ueh păng jan, lah ndri păng geh ndơ ma rnê êng săk păng nơm ro ta năp bunuyh. Yơn ma mâu geh ôh ndơ ma rnê êng săk păng nơm ta năp măt Kôranh Brah,
2 Se suas boas obras o tivessem tornado justo, ele teria motivo para se vangloriar, mas não perante Deus.
3 yorlah ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih: ‘Abrahăm nsing ma Kôranh Brah, tă bơh nau nsing i nây dâng Kôranh Brah kơp păng lĕ sŏng’.
3 Pois as Escrituras dizem: “Abraão creu em Deus, e assim foi considerado justo”.
4 Kơt ndri đŏng bunuyh jan kar ăn bu, prăk i bu nkhôm ăn ma păng nây mâu di ôh ndơ bu ăn dơm dam, jêng tâm ban ma rnon.
4 O salário daquele que trabalha não é um presente, mas um direito.
5 Yơn ma Kôranh Brah kơp bunuyh sŏng mâu ôh tă bơh ndơ khân păng jan, jêng tă bơh nau nsing khân păng ma Kôranh Brah i yô̆ bunuyh tih mâu hôm kơp nau tih khân păng.
5 Contudo, ninguém é considerado justo com base em seu trabalho, mas sim por meio de sua fé em Deus, que declara justos os pecadores.
6 Ta Nau Kôranh Brah Ngơi kađăch Đavid lĕ nchih jêh nau ueh maak ma bunuyh i Kôranh Brah lĕ kơp sŏng, mâu di ôh tă bơh ndơ păng jan.
6 Davi também falou a esse respeito quando descreveu a felicidade daqueles que são considerados justos sem terem trabalhado para isso:
7 Păng nchih:
7 “Como são felizes aqueles cuja desobediência é perdoada, cujos pecados são cobertos!
8 Ueh maak ngăn ma bu moh i Kôranh Brah mâu hôm ôh kơp nau tih păng’.
8 Sim, como são felizes aqueles cujo pecado o Senhor não leva mais em conta!”.
9 Lah ndri nau ueh maak i nây geh ma phung Israel dơm, mâu lah geh đŏng ma phung i mâu di phung Israel? Gâp lĕ lah jêh: “Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng, tă bơh nau păng nsing.”
9 Por acaso essa bênção é apenas para os judeus, ou se estende também aos gentios incircuncidados? Já dissemos que Deus considerou Abraão justo por meio de sua fé.
10 Lah ndri nôk Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng, nôk nây păng lĕ jêh koh ntô, mâu lah nôk nây păng ê hŏ koh ntô? Jêng nôk păng ê hŏ koh ntô, mâu di ôh lĕ jêh koh ntô.
10 Mas como isso aconteceu? Ele foi considerado justo somente depois de ter sido circuncidado, ou antes disso? Está claro que foi antes de ele ser circuncidado.
11 Nau koh ntô jêng nau mbên ma Abrahăm lĕ geh nau nsing ma Kôranh Brah, nđâp ma Kôranh Brah lĕ kơp păng sŏng ê lor ma păng geh koh ntô. Ndri păng jêng tâm ban ma che ma dâng lĕ bunuyh i lĕ nsing mâu koh ntô đŏng, jêh ri Kôranh Brah kơp khân păng lĕ sŏng yor ma nau nsing khân păng.
11 A circuncisão era um sinal de que Abraão já possuía fé e de que Deus já o havia declarado justo, mesmo antes de ele ser circuncidado. Portanto, Abraão é o pai daqueles que têm fé mas não foram circuncidados. Eles são considerados justos por causa de sua fé.
12 Abrahăm jêng tâm ban ma che ma phung Israel i lĕ geh koh ntô, lah khân păng nsing ma Kôranh Brah tâm ban ma Abrahăm nsing đŏng ê lor ma păng koh ntô nơh.
12 E Abraão também é o pai daqueles que foram circuncidados, mas somente se tiverem o mesmo tipo de fé que Abraão tinha antes de ser circuncidado.
13 Kôranh Brah lĕ ton ma Abrahăm, ndrel ma rnoi deh păng, ăn neh ntu jêng ndơ ndrây ma păng. Kôranh Brah ton nau i nây mâu ôh yor ma nau păng jan tâm di đah nau vay Môsê, Kôranh Brah ton yor ma nau sŏng i tă bơh nau Abrahăm nsing ma Păng.
13 A promessa de que Abraão e seus descendentes herdariam toda a terra não se baseou em sua obediência à lei de Deus, mas sim no fato de ele ter sido considerado justo quando teve fé.
14 Lah ndơ ndrây i nây geh yor ma jan tâng nau vay, lah ndri nau nsing ma Kôranh Brah mâu ôh geh nau khlay, jêh ri nau Kôranh Brah ton i nây mâu geh khlay đŏng,
14 Portanto, se a herança prometida é apenas para aqueles que obedecem à lei, a fé é desnecessária, e a promessa, anulada.
15 yorlah tă bơh nau vay i nây Kôranh Brah ji nuih tê̆ dôih ma bân, mâu geh ôh du huê bunuyh blao jan tâng nâng neng dâng lĕ nau vay. Lah mâu geh nau vay dơm mâu geh ôh bu jan rlau nau vay.
15 Pois a lei traz ira sobre aqueles que tentam obedecer a ela. A única forma de não quebrar a lei é não ter lei nenhuma para quebrar!
16 Lah ndri ndơ Kôranh Brah ton, bunuyh sŏ dơn yor ma nau păng nsing ma Kôranh Brah. Ndơ Kôranh Brah ton nây Păng ăn dơm dam. Dâng lĕ bân mra sŏ dơn ndơ ton i nây, lah bân nsing ma Kôranh Brah tâm ban ma Abrahăm, bol lah bân gŭ ta nâm nau vay Môsê, mâu lah mâu ôh gŭ ta nâm. Kơt ndri Abrahăm jêng che ma dâng lĕ bunuyh i nsing ma Kôranh Brah.
16 É por isso que a promessa vem pela fé, para que ela seja segundo a graça e, assim, alcance toda a descendência de Abraão, não somente os que vivem sob a lei, mas todos que têm fé como a que teve Abraão. Pois ele é o pai de todos que creem.
17 Ndri ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ geh nchih Kôranh Brah mbơh ma Abrahăm kơt nđa: ‘Gâp ăn may jêng che ma ndŭl mpôl bunuyh êng êng ŏk ngăn’. Kôranh Brah ngơi kơt nây, yorlah Abrahăm nsing ma Păng i ăn bunuyh lĕ khât dâk rêh tay, nđâp ma i njêng ndơ mhe i mâu ôh geh bơh ntơm nơh.
17 Conforme aparece nas Escrituras: “Eu o fiz pai de muitas nações”. Isso aconteceu porque Abraão creu no Deus que traz os mortos de volta à vida e cria coisas novas do nada.
18 Bol lah Abrahăm lĕ ranh mâu hôm geh ôh nau rnơm ma geh kon, păng hôm e geh nau rnơm ma Kôranh Brah ăn păng jan che ma ndŭl mpôl bunuyh êng êng ŏk ngăn, yorlah Kôranh Brah lĕ geh mbơh ma păng: ‘Rnoi deh may tay ŏk kơt nây’.
18 Mesmo quando não havia motivo para ter esperança, Abraão a manteve, crendo que se tornaria o pai de muitas nações. Pois Deus lhe tinha dito: “Esse é o número de descendentes que você terá!”.
19 Abrahăm gĭt săk păng nơm bơi ma khât, nôk nây păng bơi ma tât 100 năm, ndrel ma ur păng rnha Sara lĕ ranh đŏng, mâu ôh bă kon. Bol lah kơt nây kađôi Abrahăm hôm nsing nâp nanao đŏng.
19 E sua fé não se enfraqueceu, embora ele soubesse que, aos cem anos, seu corpo, bem como o ventre de Sara, já não tinham vigor.
20 Păng mâu vĭ vĕ ôh ma nau Kôranh Brah ton, nau nsing păng mâu roh đŏng, păng lơ ma geh nau nsing ma ndơ ton i nây, nđâp ma rnê Kôranh Brah ăn Kôranh Brah nau chrêk lơp,
20 Em nenhum momento a fé de Abraão na promessa de Deus vacilou. Na verdade, ela se fortaleceu e, com isso, ele deu glória a Deus.
21 yorlah ta nuih n'hâm ri lĕ iăt dŭt hô ngăn Kôranh Brah dơi ăn geh ngăn ro, moh ndơ Kôranh Brah ton.
21 Abraão estava plenamente convicto de que Deus é poderoso para cumprir tudo que promete.
22 Kơt ndri dâng Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng yor ma nau păng nsing.
22 Por isso, por sua fé, ele foi considerado justo.
23 Ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih: ‘Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng’, i nây mâu di ôh lah ma du huê păng dơm,
23 E, quando Deus considerou Abraão justo, não o fez apenas para benefício dele. As Escrituras dizem
24 lah nđâp ma bân aƀaơ dja đŏng, ăn bân gĭt Kôranh Brah mra kơp bân lĕ sŏng đŏng, lah bân nsing ma Păng i lĕ ăn Brah Yêsu i Kôranh bân dâk rêh jêh.
24 que foi também para nosso benefício, pois elas garantem que também seremos considerados justos por crermos naquele que ressuscitou dos mortos a Jesus, nosso Senhor.
25 Brah Yêsu i nây lĕ Kôranh Brah ăn bu de nkhât lơi, gay ma n'groh lơi nau tih bân, jêh ri Păng jan ăn Brah Yêsu nây dâk rêh, gay ma kơp bân lĕ sŏng.
25 Ele foi entregue à morte por causa de nossos pecados e foi ressuscitado para que fôssemos declarados justos diante de Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?