Romanos 4

CMO vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Lah ndri kăl e nơh Abrahăm i che phung Israel, mơm dâng Kôranh Brah kơp păng sŏng?
1 Que diremos, então, a respeito de Abraão, nosso pai segundo a carne? O que foi que ele conseguiu?
2 Lah Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng yor ma ndơ ueh păng jan, lah ndri păng geh ndơ ma rnê êng săk păng nơm ro ta năp bunuyh. Yơn ma mâu geh ôh ndơ ma rnê êng săk păng nơm ta năp măt Kôranh Brah,
2 Porque, se Abraão foi justificado por obras, tem do que se orgulhar, porém não diante de Deus.
3 yorlah ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih: ‘Abrahăm nsing ma Kôranh Brah, tă bơh nau nsing i nây dâng Kôranh Brah kơp păng lĕ sŏng’.
3 Pois o que diz a Escritura? Ela diz: “Abraão creu em Deus, e isso lhe foi atribuído para justiça.”
4 Kơt ndri đŏng bunuyh jan kar ăn bu, prăk i bu nkhôm ăn ma păng nây mâu di ôh ndơ bu ăn dơm dam, jêng tâm ban ma rnon.
4 Ora, para quem trabalha, o salário não é considerado como favor, mas como dívida.
5 Yơn ma Kôranh Brah kơp bunuyh sŏng mâu ôh tă bơh ndơ khân păng jan, jêng tă bơh nau nsing khân păng ma Kôranh Brah i yô̆ bunuyh tih mâu hôm kơp nau tih khân păng.
5 Mas, para quem não trabalha, porém crê naquele que justifica o ímpio, a sua fé lhe é atribuída como justiça.
6 Ta Nau Kôranh Brah Ngơi kađăch Đavid lĕ nchih jêh nau ueh maak ma bunuyh i Kôranh Brah lĕ kơp sŏng, mâu di ôh tă bơh ndơ păng jan.
6 E é assim também que Davi declara ser bem-aventurado aquele a quem Deus atribui justiça, independentemente de obras.
7 Păng nchih:
7 Davi disse: “Bem-aventurados aqueles cujas transgressões são perdoadas, e cujos pecados são cobertos;
8 Ueh maak ngăn ma bu moh i Kôranh Brah mâu hôm ôh kơp nau tih păng’.
8 bem-aventurado aquele a quem o Senhor jamais atribuir pecado.”
9 Lah ndri nau ueh maak i nây geh ma phung Israel dơm, mâu lah geh đŏng ma phung i mâu di phung Israel? Gâp lĕ lah jêh: “Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng, tă bơh nau păng nsing.”
9 Esta bem-aventurança vem apenas sobre os circuncisos ou será que ela vem também sobre os incircuncisos? Porque dizemos: “A fé foi atribuída a Abraão para justiça.”
10 Lah ndri nôk Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng, nôk nây păng lĕ jêh koh ntô, mâu lah nôk nây păng ê hŏ koh ntô? Jêng nôk păng ê hŏ koh ntô, mâu di ôh lĕ jêh koh ntô.
10 Como, pois, lhe foi atribuída? Estando ele já circuncidado ou sendo ainda incircunciso? Não foi no regime da circuncisão, mas quando ele ainda não havia sido circuncidado.
11 Nau koh ntô jêng nau mbên ma Abrahăm lĕ geh nau nsing ma Kôranh Brah, nđâp ma Kôranh Brah lĕ kơp păng sŏng ê lor ma păng geh koh ntô. Ndri păng jêng tâm ban ma che ma dâng lĕ bunuyh i lĕ nsing mâu koh ntô đŏng, jêh ri Kôranh Brah kơp khân păng lĕ sŏng yor ma nau nsing khân păng.
11 E Abraão recebeu o sinal da circuncisão como selo da justiça da fé que teve quando ainda não havia sido circuncidado. E isto para que ele viesse a ser o pai de todos os que creem, embora não circuncidados, a fim de que a justiça fosse atribuída também a eles.
12 Abrahăm jêng tâm ban ma che ma phung Israel i lĕ geh koh ntô, lah khân păng nsing ma Kôranh Brah tâm ban ma Abrahăm nsing đŏng ê lor ma păng koh ntô nơh.
12 Ele é também pai da circuncisão, isto é, daqueles que não são apenas circuncisos, mas também andam nas pisadas da fé que teve Abraão, nosso pai, antes de ser circuncidado.
13 Kôranh Brah lĕ ton ma Abrahăm, ndrel ma rnoi deh păng, ăn neh ntu jêng ndơ ndrây ma păng. Kôranh Brah ton nau i nây mâu ôh yor ma nau păng jan tâm di đah nau vay Môsê, Kôranh Brah ton yor ma nau sŏng i tă bơh nau Abrahăm nsing ma Păng.
13 A promessa de que seria herdeiro do mundo não veio a Abraão ou à sua descendência por meio da lei, e sim por meio da justiça da fé.
14 Lah ndơ ndrây i nây geh yor ma jan tâng nau vay, lah ndri nau nsing ma Kôranh Brah mâu ôh geh nau khlay, jêh ri nau Kôranh Brah ton i nây mâu geh khlay đŏng,
14 Pois, se os da lei é que são os herdeiros, anula-se a fé e cancela-se a promessa.
15 yorlah tă bơh nau vay i nây Kôranh Brah ji nuih tê̆ dôih ma bân, mâu geh ôh du huê bunuyh blao jan tâng nâng neng dâng lĕ nau vay. Lah mâu geh nau vay dơm mâu geh ôh bu jan rlau nau vay.
15 Porque a lei suscita a ira; mas onde não há lei, também não há transgressão.
16 Lah ndri ndơ Kôranh Brah ton, bunuyh sŏ dơn yor ma nau păng nsing ma Kôranh Brah. Ndơ Kôranh Brah ton nây Păng ăn dơm dam. Dâng lĕ bân mra sŏ dơn ndơ ton i nây, lah bân nsing ma Kôranh Brah tâm ban ma Abrahăm, bol lah bân gŭ ta nâm nau vay Môsê, mâu lah mâu ôh gŭ ta nâm. Kơt ndri Abrahăm jêng che ma dâng lĕ bunuyh i nsing ma Kôranh Brah.
16 Essa é a razão por que provém da fé, para que seja segundo a graça, a fim de que a promessa seja garantida para toda a descendência, não somente à descendência que está no regime da lei, mas também à descendência que tem a fé que Abraão teve — porque Abraão é pai de todos nós,
17 Ndri ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ geh nchih Kôranh Brah mbơh ma Abrahăm kơt nđa: ‘Gâp ăn may jêng che ma ndŭl mpôl bunuyh êng êng ŏk ngăn’. Kôranh Brah ngơi kơt nây, yorlah Abrahăm nsing ma Păng i ăn bunuyh lĕ khât dâk rêh tay, nđâp ma i njêng ndơ mhe i mâu ôh geh bơh ntơm nơh.
17 como está escrito: “Eu o constituí por pai de muitas nações” — diante daquele em quem Abraão creu, o Deus que vivifica os mortos e chama à existência as coisas que não existem.
18 Bol lah Abrahăm lĕ ranh mâu hôm geh ôh nau rnơm ma geh kon, păng hôm e geh nau rnơm ma Kôranh Brah ăn păng jan che ma ndŭl mpôl bunuyh êng êng ŏk ngăn, yorlah Kôranh Brah lĕ geh mbơh ma păng: ‘Rnoi deh may tay ŏk kơt nây’.
18 Abraão, esperando contra a esperança, creu, para vir a ser pai de muitas nações, segundo lhe havia sido dito: “Assim será a sua descendência.”
19 Abrahăm gĭt săk păng nơm bơi ma khât, nôk nây păng bơi ma tât 100 năm, ndrel ma ur păng rnha Sara lĕ ranh đŏng, mâu ôh bă kon. Bol lah kơt nây kađôi Abrahăm hôm nsing nâp nanao đŏng.
19 E, sem enfraquecer na fé, levou em conta o seu próprio corpo já amortecido, tendo ele quase cem anos, e a esterilidade do ventre de Sara.
20 Păng mâu vĭ vĕ ôh ma nau Kôranh Brah ton, nau nsing păng mâu roh đŏng, păng lơ ma geh nau nsing ma ndơ ton i nây, nđâp ma rnê Kôranh Brah ăn Kôranh Brah nau chrêk lơp,
20 Não duvidou, por incredulidade, da promessa de Deus; mas, pela fé, se fortaleceu, dando glória a Deus,
21 yorlah ta nuih n'hâm ri lĕ iăt dŭt hô ngăn Kôranh Brah dơi ăn geh ngăn ro, moh ndơ Kôranh Brah ton.
21 estando plenamente convicto de que Deus era poderoso para cumprir o que havia prometido.
22 Kơt ndri dâng Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng yor ma nau păng nsing.
22 Assim, também isso lhe foi atribuído para justiça.
23 Ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ nchih: ‘Kôranh Brah kơp Abrahăm lĕ sŏng’, i nây mâu di ôh lah ma du huê păng dơm,
23 E as palavras “lhe foi atribuído” foram escritas não somente por causa dele,
24 lah nđâp ma bân aƀaơ dja đŏng, ăn bân gĭt Kôranh Brah mra kơp bân lĕ sŏng đŏng, lah bân nsing ma Păng i lĕ ăn Brah Yêsu i Kôranh bân dâk rêh jêh.
24 mas também por nossa causa, visto que a nós igualmente nos será atribuído, a saber, a nós que cremos naquele que ressuscitou dentre os mortos a Jesus, nosso Senhor,
25 Brah Yêsu i nây lĕ Kôranh Brah ăn bu de nkhât lơi, gay ma n'groh lơi nau tih bân, jêh ri Păng jan ăn Brah Yêsu nây dâk rêh, gay ma kơp bân lĕ sŏng.
25 o qual foi entregue por causa das nossas transgressões e ressuscitou para a nossa justificação.

Ler em outra tradução

Comparar com outra