Mateus 18
CMO vs NAA
1 Nôk nây mpôl oh mon hăn ôp Brah Yêsu: “Bu moh kuŏng rlau bu ta nau Kôranh Brah mât uănh?”
1 Naquela hora, os discípulos se aproximaram de Jesus e perguntaram: — Quem é o maior no Reino dos Céus?
2 Brah Yêsu kuăl du huê kon se jê̆ gŭ ta nklang phung khân păng ri,
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles
3 jêh ri lah: “Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, lah khân ay may mâu rgâl nuih n'hâm ăn jêng tâm ban ma kon se jê̆, khân ay may mâu ôh dơi lăp ta nau Kôranh Brah mât uănh.
3 e disse:
4 Bu moh i njŭr săk păng nơm jêng tâm ban ma kon se jê̆ dja, păng i nây jêng kuŏng rlau bu ta nau Kôranh Brah mât uănh.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no Reino dos Céus.
5 Jêh ri bu moh rom du huê kon se jê̆ kơt nđa, yor ma kon se i nây nsing ma Gâp, păng i nây tâm ban ma rom Gâp đŏng.”
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, é a mim que recebe.
6 Brah Yêsu lah jât: “Bu moh leo du huê kon se jê̆ i nsing ma Gâp jan nau tih, ndri ueh rlau lah bu sŏ mpăl lŭ kât ta tong ko păng nklăch ta dak văch dak văr, rmok ta dak văch dak văr jru ri, ma đah ăn păng rêh jan kơt nây.
6 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse afogado na profundeza do mar.
7 Rêh rnhăl ngăn ma bunuyh ta neh ntu, yor ma leo bu jan tih. Mra geh ngăn nau leo jan tih, yơn ma rêh rnhăl ngăn ro ma bu moh i leo ăn jan tih!
7 — Ai do mundo por causa das pedras de tropeço! Porque é inevitável que elas existam, mas ai de quem é responsável por elas!
8 Lah say ti mâu lah jŏng khân ay may leo jan nau tih, koh mƀăr lơi ti mâu lah jŏng i nây. Ueh rlau ma gŭ rêh jât năp tay rong du ding ti mâu lah du ding jŏng dơm, jêh ri dơn nau rêh n'ho ro, ma đah ti mâu lah jŏng bar đah, jêh ri gŭ ta ntŭk i geh ŭnh hit n'ho ro.
8 — Se a sua mão ou o seu pé leva você a tropeçar, corte-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Lah say trôm măt khân ay may leo jan nau tih, rvek mƀăr lơi trôm măt i nây. Ueh rlau ma rong du ding trôm măt dơn nau rêh n'ho ro, ma đah bar ding trôm măt, jêh ri Kôranh Brah nklăch ta ndrung ŭnh.
9 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida com um só dos seus olhos do que, tendo os dois, ser lançado no inferno de fogo.
10 Ăn khân ay may njrăng hŏm, lơi ôh uănh mâu khlay ta kon se jê̆ kơt nây. Gâp mbơh ma khân ay may, ta ntŭk Kôranh Brah ta kalơ trôk phung tông păr i kơl njrăng kon se i nây gŭ nâng ta năp măt Bơ̆ Gâp.
10 — Fiquem atentos, para não desprezarem nenhum destes pequeninos! Porque eu afirmo a vocês que os anjos deles, lá nos céus, veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 [Gâp i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah văch ta neh ntu dja, gay ma rklaih bunuyh tih i roh yot, bunuyh i nuih n'hâm ngai bơh Kôranh Brah tâm ban ma be biăp roh].”
11 Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.
12 “Mơm khân ay may gĭt, mơm jan du huê bunuyh lah geh be biăp 100 yơn ma geh du mlŏm be biăp roh? Ơm mâu lah păng ntlơi be biăp i 99 ta kalơ yôk, jêh ri hăn joi be biăp i roh nây ro?
12 — O que vocês acham? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se desgarrou?
13 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, lah păng joi say be biăp i roh nây, păng răm rhơn ngăn ma be biăp i nây, rlau ma be biăp 99 i mâu roh jât.
13 E, se consegue encontrá-la, em verdade lhes digo que ficará mais alegre por causa desta do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 Lah ndri tâm ban kơt nây đŏng Bơ̆ khân ay may i gŭ ta kalơ trôk, păng mâu ŭch ôh ăn du huê kon se jê̆ i dja roh khât n'ho ro.”
14 Assim, não é da vontade do Pai de vocês, que está nos céus, que se perca um só destes pequeninos.
15 “Lah geh du huê bunuyh nsing ma Kôranh Brah jan tih đah khân ay may, ăn khân ay may hăn du huê êng mâp păng, ngơi đah păng. Lah păng iăt nau khân ay may, khân ay may geh tay nau đăp mpăn đah păng kơt ơm đŏng.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e repreenda-o em particular. Se ele ouvir, você ganhou o seu irmão.
16 Lah păng mâu ôh iăt khân ay may, ăn khân ay may jă du huê, mâu lah bar hê hăn ndrel khân ay may, gay ma gĭt tăng dâng lĕ ndơ i geh ngơi.
16 Mas, se não ouvir, leve ainda com você uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda questão seja decidida.
17 Lah păng hôm e mâu iăt đŏng phung khân ay may i nây, lah ndri mbơh nkoch nau i nây ăn ma phung nsing ma Kôranh Brah. Lah păng mâu ŭch iăt đŏng phung nsing i nây, lah ndri kơp păng jêng bunuyh i mâu nsing ma Kôranh Brah, mâu lah kơp păng jêng bunuyh jan tih a êng jât.
17 E, se ele se recusar a ouvir essas pessoas, exponha o assunto à igreja; e, se ele se recusar a ouvir também a igreja, considere-o como gentio e publicano.
18 Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, jêh ri moh ndơ khân ay may buay mâu ăn bu jan ta neh ntu dja, Kôranh Brah i gŭ ta kalơ trôk ŭch kơt nđay. Moh ndơ khân ay may mâu buay ma bu jan ta neh ntu dja, Kôranh Brah i gŭ ta kalơ trôk ŭch kơt nđay đŏng.
18 — Em verdade lhes digo que tudo o que ligarem na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligarem na terra terá sido desligado nos céus.
19 Du tơ̆ jât, Gâp lah n'hêl nanê̆ ngăn ma khân ay may, lah geh bar hê ta phung khân ay may ta neh ntu mbơh sơm du ntôr nau, moh ndơ khân păng dăn, Bơ̆ Gâp i gŭ ta kalơ trôk ăn ndơ i nây ma khân păng ro.
19 Em verdade também lhes digo que, se dois de vocês, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que vierem a pedir, isso lhes será concedido por meu Pai, que está nos céus.
20 Yorlah plăng ntŭk geh bar pe nuyh gŭ rƀŭn yor ma khân păng nsing ma Gâp, Gâp gŭ ndrel ta nây đŏng.”
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Jêh ri Pêtrôs hăn ôp Brah Yêsu: “Ơ Kôranh, lah geh du huê bunuyh nsing ma Kôranh Brah jan tih ma gâp, lah ndri dŭm bri tơ̆ gâp yô̆ nau tih ăn păng mêh? Tât ma pơh tơ̆ bơh?”
21 Então Pedro, aproximando-se, perguntou a Jesus: — Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Brah Yêsu ơh ma păng: “Mâu ôh dơn ma pơh tơ̆ dơm, yơn ma 70 tơ̆ pơh.”
22 Jesus respondeu:
23 “Kơt ndri ta nau Kôranh Brah mât uănh, ntât tâm ban ma du huê kađăch ŭch tâng rnon mpôl bunuyh kơl jan kar i khan rnon đah păng.
23 — Por isso, o Reino dos Céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Nôk kađăch nây ntơm jan, geh bu njŭn du huê bunuyh ma păng i hôm khan rnon ŏk rkeh.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Ach ma păng i nây mâu hôm dơi geh prăk ma tŏm rnon, kađăch đă bu tăch ur tăch kon, nđâp ma tăch săk păng nơm, ndrel ma tăch dâng lĕ drăp ndơ păng, gay ma tŏm rnon i nây.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, o senhor desse servo ordenou que fossem vendidos ele, a mulher, os filhos e tudo o que possuía e que, assim, a dívida fosse paga.
26 Bunuyh kơl jan kar i nây păn mbah ta jŏng păng ri, jêh ri lah: ‘Ơ kôranh! Dăn may nsrôyh kŏp ƀŏt ơ, gâp mra tŏm râng ăn may’.
26 Então o servo, caindo aos pés dele, implorava: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo ao senhor.”
27 Kađăch yô̆ nđach ma păng hô ngăn, ăn păng sât, nkre ma n'groh lĕ i rnon păng đŏng.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 Jêh ri bunuyh kơl jan kar i nây du sât bơh kađăch, păng tâm mâp đah du huê mât jăng vay kơl jan kar ndrel păng nơm. Ôbăl i nây khan rnon đah păng 100 prăk kăk, nhŭp mpet ôbăl ta tong ko, jêh ri lah: ‘Tŏm hŏm rnon gâp!’
28 — Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários. Agarrando-o, começou a sufocá-lo, dizendo: “Pague-me o que você me deve.”
29 I mât jăng păng nây păn ta jŏng păng, bonh dăn păng: ‘Dăn may nsrôyh kŏp ƀŏt ơ, gâp mra tŏm râng ăn may’.
29 Então o seu conservo, caindo aos pés dele, pedia: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo a você.”
30 Yơn ma păng mâu ŭch iăt ôh, nhŭp krŭng ôbăl ta trôm ndrung, n'ho ma tât ôbăl tŏm râng rnon mơ.
30 Ele, porém, não quis. Pelo contrário, foi e o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 Bunuyh kơl jan kar aƀă êng say kơt nây, khân păng rngot hô ngăn, mbơh nkoch dâng lĕ nau i nây ăn ma kađăch.
31 — Vendo os seus companheiros o que havia acontecido, ficaram muito tristes e foram relatar ao seu senhor tudo o que havia acontecido.
32 Kađăch đă bu hăn kuăl păng, jêh ri lah: ‘Hơi bunuyh djơh mhĭk! Dâng lĕ rnon may lĕ gâp n'groh lơi lĕ phiao, ach ma gâp say may dăn hô ngăn.
32 Então o senhor, chamando aquele servo, lhe disse: “Servo malvado, eu lhe perdoei aquela dívida toda porque você me implorou.
33 Mơm dâng may mâu ŭch yô̆ ôh bunuyh kơl jan kar ndrel may nơm, kơt gâp lĕ yô̆ ma may?’
33 Será que você também não devia ter compaixão do seu conservo, assim como eu tive compaixão de você?”
34 Kađăch i nây ji nuih hô ngăn ma păng, jêh ri njŭn păng ma kôranh mât uănh ndrung gay ma nkrit păng, tê̆ păng ta trôm ndrung n'ho ma tât păng tŏm râng rnon.
34 E, indignando-se, o senhor entregou aquele servo aos carrascos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Tâm ban đŏng ta phung khân ay may, lah khân ay may mâu ôh tâm yô̆ nau tih, mâu blao bah kơp nau tih ndrăng khân ay may nơm ăn lĕ bơh nuih n'hâm ngăn, Bơ̆ Gâp gŭ ta kalơ trôk Păng jan ma khân ay may kơt nây đŏng.”
35 Assim também o meu Pai, que está no céu, fará com vocês, se do íntimo não perdoarem cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?