Marcos 4
CMO vs NAA
1 Geh du nar ri Brah Yêsu gŭ nti phung ƀon lan rŏ meng dak nglao kuŏng Galilê du tơ̆ jât. Ta nây geh ŏk ngăn bunuyh hăn văch ta Păng, ndri Păng hao gŭ rgơp kalơ duk, jêh ri nti kalơ duk ri, phung ƀon lan gŭ bơh kơh dja, gŭ rŏ meng dak.
1 Jesus começou a ensinar outra vez à beira-mar. E uma numerosa multidão se reuniu em volta dele, de modo que entrou num barco, onde se assentou, afastando-se da praia. E todo o povo estava à beira-mar, na praia.
2 Brah Yêsu ntŭm nti khân păng ŏk ngăn ma nau ngơi ntât kơt nđa:
2 Assim, ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e, durante o seu ensino, dizia:
3 “Iăt hŏ, geh du huê bu klô hăn sui găr ntil.
3 — Escutem! Eis que o semeador saiu a semear.
4 Nôk păng sui nây aƀă tŭp rŏ trong, jêh ri siŭm chok lĕ phiao.
4 E, ao semear, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Găr aƀă tŭp ta neh klêr, găr i nây gơnh hon pru yorlah neh n'hơ.
5 Outra parte caiu em solo rochoso, onde a terra era pouca, e logo nasceu, visto não ser profunda a terra.
6 Tât dôh nar tơm i nây ndro ƀrŭng, yor ma reh păng hon mâu jru.
6 Saindo, porém, o sol, a queimou; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Găr aƀă jât tŭp ta neh lok, jêh ri lok hon tŏl lĕ phiao, n'ho ma mâu ôh tât play.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; e os espinhos cresceram e a sufocaram, e não deu fruto.
8 Lŏng găr i aƀă jât tŭp ta neh ueh, păng hon pru ueh jêng, n'ho ma tât geh play du găr geh 30, aƀă du găr geh 60, aƀă jât du găr geh 100.”
8 Outra, enfim, caiu em boa terra e deu fruto; a semente brotou, cresceu e produziu a trinta, a sessenta e a cem por um.
9 Jêh ri Brah Yêsu lah tay: “Bu moh tăng nau Gâp ngơi dja, ăn păng nklŏn êng ta săk!”
9 E Jesus acrescentou:
10 Nôk Brah Yêsu gŭ ngai đah băl phung, ta nây geh 12 nuyh, mpôl oh mon, ndrel ma bu aƀă đŏng gŭ ndrel Păng, jêh ri khân păng ôp Păng: “May mbơh n'hêl nau ngơi ntât i nây ưh.”
10 Quando Jesus ficou só, os que estavam junto dele com os doze começaram a lhe fazer perguntas a respeito das parábolas.
11 Brah Yêsu ơh lah: “A lor nơh nau khlay Kôranh Brah mât uănh bunuyh hôm ndŏp mpôn, aƀaơ ri Kôranh Brah ăn ma khân ay may gĭt vât ndơ i nây. Lŏng bunuyh aƀă jât, Gâp ngơi ntât ăn ma khân păng.
11 Jesus disse a eles:
12 Ndri tâm di đah Nau Kôranh Brah Ngơi kăl e nơh:
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam; para que não venham a converter-se e sejam perdoados.
13 Brah Yêsu lah tay ma khân păng: “Nau ngơi ntât dja lah khân ay may mâu vât đŏng, mơm khân ay may dơi vât nau ngơi ntât aƀă êng jât hă!
13 Então Jesus lhes perguntou:
14 Bunuyh i sui găr ntil nây, kơt bunuyh i mbơh nkoch nau Kôranh Brah.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Găr ntil i tŭp rŏ trong, tâm ban ma bunuyh i iăt nau Kôranh Brah, jêh iăt dô ma Satăng i kôranh mpôl brah djơh pit lơi nau păng iăt nây ro.
15 Estes são os da beira do caminho, onde a palavra é semeada: quando a ouvem, logo Satanás vem e tira a palavra semeada neles.
16 Bunuyh i tâm ban ma găr ntil tŭp ta neh klêr tăng nau Kôranh Brah, khân păng iăt ro răm maak ngăn,
16 E estes são os semeados em solo rochoso, os quais, ouvindo a palavra, logo a recebem com alegria.
17 hon ueh du ƀlât dơm. Nau Kôranh Brah mâu ôh hon reh ta nuih n'hâm khân păng nơm, ndri tât geh nau jêr êng êng, mâu lah bu jan jêr yor ma nau Kôranh Brah, khân păng mƀăr ro nau nsing.
17 Mas eles não têm raiz em si mesmos, sendo de pouca duração. Quando chega a angústia ou a perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Bunuyh aƀă jât tâm ban ma găr ntil tŭp ta neh lok, khân păng iăt nau Kôranh Brah đŏng,
18 Os outros, os semeados entre os espinhos, são os que ouvem a palavra,
19 tih ma ta trôm nuih n'hâm khân păng nklŏn rvê hô ngăn ma nau rêh ta neh ntu dja, ŭch rvan kơnh geh drăp ndơ, nđâp ma nuih n'hâm khân păng rŏng geh ma ndơ êng êng. Jêh ri put ƀăr nau Kôranh Brah i nây mâu ăn tât play.
19 mas as preocupações deste mundo, a fascinação da riqueza e outras ambições aparecem e sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Lŏng khân păng i tâm ban ma găr ntil tŭp ta neh ueh ri, jêh tăng nau Kôranh Brah păng iăt, n'ho ma tât geh play, geh bunuyh aƀă ri du găr jêng geh 30, du găr jêng geh 60, bunuyh aƀă ri jât du găr jêng geh 100 ngăn.”
20 Os que foram semeados em boa terra são aqueles que ouvem a palavra e a recebem, frutificando a trinta, a sessenta e a cem por um.
21 Jêh ri Brah Yêsu lah ma phung ƀon lan: “Mâu vay say ôh bu mpêh ŭnh sagêng, jêh ri kŭp lơi ma sah, mâu lah tê̆ ta nâm gre. Bu vay yông ŭnh sagêng ăn prêh.
21 Jesus também lhes disse:
22 Dâng lĕ ndơ i mpôn mo, Kôranh Brah ăn bu gĭt dadê. Dâng lĕ ndơ i bu mâu say, Păng nhhơ ăn bu say kloh rah vah đŏng.
22 Porque não há nada oculto, senão para ser manifesto; e nada escondido, senão para ser revelado.
23 Bu moh i tăng nau Gâp ngơi dja ăn păng mân êng ta săk!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 “Ăn khân ay may njrăng ngăn hŏm nau i khân ay may iăt i dja. Kôranh Brah rnhueh ăn ma khân ay may, tâng khân ay may rnhueh ăn ma bu đŏng, jêh ri Păng kơi ntop tay ma khân ay may ăn rlau i nây jât.
24 Então lhes disse:
25 Bu moh i lĕ geh, Kôranh Brah kơi ntop ăn ma păng jât, tih ma bu moh i mâu geh, Kôranh Brah sŏ rhuăt lơi lĕ ndơ i păng gĭt lah lĕ geh”.
25 Pois ao que tem, mais será dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Brah Yêsu lah tay: “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh tâm ban ma du huê bu klô lôh tuch ba ta mir păng nơm,
26 Jesus disse ainda:
27 jêh ri a măng bêch, a nar jan kar. Găr ba i nây hon, yơn ma păng mâu gĭt đŏng a mơm ntơm hon.
27 Ele dorme e acorda, de noite e de dia, e a semente germina e cresce, sem que ele saiba como.
28 Neh ăn găr ba i nây geh hon êng păng nơm. Bơh ntơm păng lôh n'ha, prêh đê̆ prêh đê̆ n'ho ma tât lôh tât mbôn, jêh ri mơ jêng play ba.
28 A terra por si mesma frutifica: primeiro aparece a planta, depois, a espiga, e, por fim, o grão cheio na espiga.
29 Tât ba lĕ dŭm, păng sŏ ndjeo hăn rek, yorlah lĕ di khay rek.”
29 E, quando o fruto já está maduro, logo manda cortar com a foice, porque chegou a colheita.
30 Brah Yêsu lah: “Ndri moh ndơ bân tâm rđâl ma nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh? Moh nau ngơi ntât bân sŏ ma tâm rđâl đah nau Kôranh Brah mât uănh?
30 Disse mais:
31 Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, tâm ban ma du ntil găr si i bu sui ta neh, găr si i nây rhên rlau bu ngăn ma đah găr si dâng lĕ ta neh ntu dja.
31 Ele é como um grão de mostarda, que, quando semeado, é a menor de todas as sementes sobre a terra;
32 Jêh bu sui păng ta neh ri, tât ma hon tơm i nây kuŏng rlau ma tơm aƀă êng jât, geh n'ging geh nthan n'hâm ngăn, n'ho ma geh siŭm gŭ jan rsuăn ta nây.”
32 mas, uma vez semeada, cresce e se torna maior do que todas as hortaliças; cria ramos tão grandes, que as aves do céu podem se aninhar à sua sombra.
33 Kơt ndri Brah Yêsu ntŭm nti nau Kôranh Brah, Păng dŏng nau ngơi ntât kơt nđa, tâng i ƀon lan dơi vât.
33 E com muitas parábolas semelhantes Jesus lhes expunha a palavra, conforme podiam compreendê-la.
34 Ƀon lan tăng Păng ngơi nau ngơi ntât dơm, yơn ma nôk Păng gŭ êng, Păng rblang nau i nây ăn ma mpôl oh mon Păng.
34 E sem parábolas não lhes falava; tudo, porém, explicava em particular aos seus próprios discípulos.
35 Nôk nây Brah Yêsu hôm gŭ ta duk, tât kêng măng nar i nây đŏng, Păng lah ma mpôl oh mon Păng: “Hô̆, bân hăn jât kăl ti dak ri.”
35 Naquele dia, sendo já tarde, Jesus disse aos discípulos:
36 Jêh ri khân păng ncho duk nây du bơh ƀon lan hăn jât kăl ti ri, geh duk aƀă đŏng hăn ndrel khân păng.
36 E eles, despedindo a multidão, o levaram assim como estava, no barco; e outros barcos o seguiam.
37 Jêh ri dô ma geh phŭt chuănh dŭt hô ngăn. Dak rbuh, lăp ta duk ri bơi ma bêng.
37 Ora, levantou-se grande temporal de vento, e as ondas se arremessavam contra o barco, de modo que o mesmo já estava se enchendo de água.
38 Lŏng Brah Yêsu ri Păng lĕ hăk bêch ta khanơi ta chiăng duk nây. Mpôl oh mon rlay Păng: “Hơi Nơm Nti, lĕ khât ngăn bân! Mơm bêch May thơ lavơ nây?”
38 E Jesus estava na popa, dormindo sobre o travesseiro. Os discípulos o acordaram e lhe disseram: — Mestre, o senhor não se importa que pereçamos?
39 Brah Yêsu kah rngăl Păng dâk đơp, buay phŭt, ndrel ma dak rbuh nây: “Bah hŏm! Rngŏn hŏm!” Jêh ri phŭt bah sial mâu hôm, dak rbuh rngŏn njŭp đŏng.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: O vento se aquietou, e tudo ficou bem calmo.
40 Brah Yêsu lah khân păng: “Mơm dâng khân may klach hô ir kơt nây? Mơm dâng mâu hôm geh nau nsing ma Gâp?”
40 Então Jesus lhes perguntou:
41 Ngăn khân păng ta nây klach nsŏr hô, jêh ri tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Bu moh Păng i nây hiah, dâng geh ma phŭt, ndrel ma dak rbuh iăt nau Păng?”
41 E eles, possuídos de grande temor, diziam uns aos outros: — Quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?