Marcos 4
CMO vs ARC
1 Geh du nar ri Brah Yêsu gŭ nti phung ƀon lan rŏ meng dak nglao kuŏng Galilê du tơ̆ jât. Ta nây geh ŏk ngăn bunuyh hăn văch ta Păng, ndri Păng hao gŭ rgơp kalơ duk, jêh ri nti kalơ duk ri, phung ƀon lan gŭ bơh kơh dja, gŭ rŏ meng dak.
1 E outra vez começou a ensinar junto ao mar, e ajuntou-se a ele grande multidão; de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto ao mar.
2 Brah Yêsu ntŭm nti khân păng ŏk ngăn ma nau ngơi ntât kơt nđa:
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas e lhes dizia na sua doutrina:
3 “Iăt hŏ, geh du huê bu klô hăn sui găr ntil.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Nôk păng sui nây aƀă tŭp rŏ trong, jêh ri siŭm chok lĕ phiao.
4 E aconteceu que, semeando ele, uma
5 Găr aƀă tŭp ta neh klêr, găr i nây gơnh hon pru yorlah neh n'hơ.
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda.
6 Tât dôh nar tơm i nây ndro ƀrŭng, yor ma reh păng hon mâu jru.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Găr aƀă jât tŭp ta neh lok, jêh ri lok hon tŏl lĕ phiao, n'ho ma mâu ôh tât play.
7 E outra caiu entre espinhos, e, crescendo os espinhos, a sufocaram, e não deu fruto.
8 Lŏng găr i aƀă jât tŭp ta neh ueh, păng hon pru ueh jêng, n'ho ma tât geh play du găr geh 30, aƀă du găr geh 60, aƀă jât du găr geh 100.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro, sessenta, e outro, cem.
9 Jêh ri Brah Yêsu lah tay: “Bu moh tăng nau Gâp ngơi dja, ăn păng nklŏn êng ta săk!”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.
10 Nôk Brah Yêsu gŭ ngai đah băl phung, ta nây geh 12 nuyh, mpôl oh mon, ndrel ma bu aƀă đŏng gŭ ndrel Păng, jêh ri khân păng ôp Păng: “May mbơh n'hêl nau ngơi ntât i nây ưh.”
10 E, quando se achou só, os que estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 Brah Yêsu ơh lah: “A lor nơh nau khlay Kôranh Brah mât uănh bunuyh hôm ndŏp mpôn, aƀaơ ri Kôranh Brah ăn ma khân ay may gĭt vât ndơ i nây. Lŏng bunuyh aƀă jât, Gâp ngơi ntât ăn ma khân păng.
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do Reino de Deus, mas aos que estão de fora todas
12 Ndri tâm di đah Nau Kôranh Brah Ngơi kăl e nơh:
12 para que, vendo, vejam e não percebam; e, ouvindo, ouçam e não entendam, para que se não convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Brah Yêsu lah tay ma khân păng: “Nau ngơi ntât dja lah khân ay may mâu vât đŏng, mơm khân ay may dơi vât nau ngơi ntât aƀă êng jât hă!
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Bunuyh i sui găr ntil nây, kơt bunuyh i mbơh nkoch nau Kôranh Brah.
14 O que semeia semeia a palavra;
15 Găr ntil i tŭp rŏ trong, tâm ban ma bunuyh i iăt nau Kôranh Brah, jêh iăt dô ma Satăng i kôranh mpôl brah djơh pit lơi nau păng iăt nây ro.
15 e os que estão junto ao caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo eles a ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada no coração deles.
16 Bunuyh i tâm ban ma găr ntil tŭp ta neh klêr tăng nau Kôranh Brah, khân păng iăt ro răm maak ngăn,
16 E da mesma sorte os que recebem a semente sobre pedregais, que, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 hon ueh du ƀlât dơm. Nau Kôranh Brah mâu ôh hon reh ta nuih n'hâm khân păng nơm, ndri tât geh nau jêr êng êng, mâu lah bu jan jêr yor ma nau Kôranh Brah, khân păng mƀăr ro nau nsing.
17 mas não têm raiz em si mesmos; antes, são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Bunuyh aƀă jât tâm ban ma găr ntil tŭp ta neh lok, khân păng iăt nau Kôranh Brah đŏng,
18 E os outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 tih ma ta trôm nuih n'hâm khân păng nklŏn rvê hô ngăn ma nau rêh ta neh ntu dja, ŭch rvan kơnh geh drăp ndơ, nđâp ma nuih n'hâm khân păng rŏng geh ma ndơ êng êng. Jêh ri put ƀăr nau Kôranh Brah i nây mâu ăn tât play.
19 mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas, e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Lŏng khân păng i tâm ban ma găr ntil tŭp ta neh ueh ri, jêh tăng nau Kôranh Brah păng iăt, n'ho ma tât geh play, geh bunuyh aƀă ri du găr jêng geh 30, du găr jêng geh 60, bunuyh aƀă ri jât du găr jêng geh 100 ngăn.”
20 E os que recebem a semente em boa terra são os que ouvem a palavra, e
21 Jêh ri Brah Yêsu lah ma phung ƀon lan: “Mâu vay say ôh bu mpêh ŭnh sagêng, jêh ri kŭp lơi ma sah, mâu lah tê̆ ta nâm gre. Bu vay yông ŭnh sagêng ăn prêh.
21 E disse-lhes: Vem,
22 Dâng lĕ ndơ i mpôn mo, Kôranh Brah ăn bu gĭt dadê. Dâng lĕ ndơ i bu mâu say, Păng nhhơ ăn bu say kloh rah vah đŏng.
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz
23 Bu moh i tăng nau Gâp ngơi dja ăn păng mân êng ta săk!”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 “Ăn khân ay may njrăng ngăn hŏm nau i khân ay may iăt i dja. Kôranh Brah rnhueh ăn ma khân ay may, tâng khân ay may rnhueh ăn ma bu đŏng, jêh ri Păng kơi ntop tay ma khân ay may ăn rlau i nây jât.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada.
25 Bu moh i lĕ geh, Kôranh Brah kơi ntop ăn ma păng jât, tih ma bu moh i mâu geh, Kôranh Brah sŏ rhuăt lơi lĕ ndơ i păng gĭt lah lĕ geh”.
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Brah Yêsu lah tay: “Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh tâm ban ma du huê bu klô lôh tuch ba ta mir păng nơm,
26 E dizia: O Reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 jêh ri a măng bêch, a nar jan kar. Găr ba i nây hon, yơn ma păng mâu gĭt đŏng a mơm ntơm hon.
27 e dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Neh ăn găr ba i nây geh hon êng păng nơm. Bơh ntơm păng lôh n'ha, prêh đê̆ prêh đê̆ n'ho ma tât lôh tât mbôn, jêh ri mơ jêng play ba.
28 Porque a terra por si mesma frutifica; primeiro, a erva, depois, a espiga, e, por último, o grão cheio na espiga.
29 Tât ba lĕ dŭm, păng sŏ ndjeo hăn rek, yorlah lĕ di khay rek.”
29 E, quando foice, porque está chegada a ceifa.
30 Brah Yêsu lah: “Ndri moh ndơ bân tâm rđâl ma nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh? Moh nau ngơi ntât bân sŏ ma tâm rđâl đah nau Kôranh Brah mât uănh?
30 E dizia: A que assemelharemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Nau Kôranh Brah mât uănh bunuyh, tâm ban ma du ntil găr si i bu sui ta neh, găr si i nây rhên rlau bu ngăn ma đah găr si dâng lĕ ta neh ntu dja.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Jêh bu sui păng ta neh ri, tât ma hon tơm i nây kuŏng rlau ma tơm aƀă êng jât, geh n'ging geh nthan n'hâm ngăn, n'ho ma geh siŭm gŭ jan rsuăn ta nây.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce, e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Kơt ndri Brah Yêsu ntŭm nti nau Kôranh Brah, Păng dŏng nau ngơi ntât kơt nđa, tâng i ƀon lan dơi vât.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Ƀon lan tăng Păng ngơi nau ngơi ntât dơm, yơn ma nôk Păng gŭ êng, Păng rblang nau i nây ăn ma mpôl oh mon Păng.
34 E sem parábolas nunca lhes falava, porém tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 Nôk nây Brah Yêsu hôm gŭ ta duk, tât kêng măng nar i nây đŏng, Păng lah ma mpôl oh mon Păng: “Hô̆, bân hăn jât kăl ti dak ri.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para a outra margem.
36 Jêh ri khân păng ncho duk nây du bơh ƀon lan hăn jât kăl ti ri, geh duk aƀă đŏng hăn ndrel khân păng.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Jêh ri dô ma geh phŭt chuănh dŭt hô ngăn. Dak rbuh, lăp ta duk ri bơi ma bêng.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia de água.
38 Lŏng Brah Yêsu ri Păng lĕ hăk bêch ta khanơi ta chiăng duk nây. Mpôl oh mon rlay Păng: “Hơi Nơm Nti, lĕ khât ngăn bân! Mơm bêch May thơ lavơ nây?”
38 E ele estava na popa dormindo sobre uma almofada; e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Brah Yêsu kah rngăl Păng dâk đơp, buay phŭt, ndrel ma dak rbuh nây: “Bah hŏm! Rngŏn hŏm!” Jêh ri phŭt bah sial mâu hôm, dak rbuh rngŏn njŭp đŏng.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 Brah Yêsu lah khân păng: “Mơm dâng khân may klach hô ir kơt nây? Mơm dâng mâu hôm geh nau nsing ma Gâp?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Ngăn khân păng ta nây klach nsŏr hô, jêh ri tâm lah ndrăng khân păng nơm: “Bu moh Păng i nây hiah, dâng geh ma phŭt, ndrel ma dak rbuh iăt nau Păng?”
41 E sentiram um grande temor e diziam uns aos outros: Mas quem é este que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?