Lucas 7

CMO vs ARIB

Sair da comparação
CMO
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jêh Brah Yêsu ngơi nau i nây ăn ma phung ƀon lan, jêh ri Păng hăn lăp ta ƀon Kapơnŭm bri Galilê, ndrel ma mpôl oh mon Păng.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Ta ƀon nây geh du huê bunuyh ji hô ngăn bơi ma khât, bunuyh i nây jêng dâk du huê kôranh tahen Rôm, kôranh rŏng ngăn ma păng.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Tât kôranh tahen i nây tăng lư bu nkoch Brah Yêsu, jêh ri păng đă mpôl kôranh Israel aƀă hăn jă Brah Yêsu, gay ma hăn jan bah dâk i nây.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 Jêh ri mpôl kôranh i nây hăn mâp Brah Yêsu, tât ta Brah Yêsu ri khân păng bonh Păng hăn ndrel khân păng: “Ơi Kôranh, May yô̆ ma kôranh tahen Rôm i nây di mê̆,
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 yorlah păng rŏng ma ƀon lan bân, jêh ri păng sơm ăn prăk ma jan du mlŏm nhih rƀŭn jât ăn bân.”
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 Jêh ri Brah Yêsu hăn ndrel mpôl kôranh i nây. Tât bơi truyh a jay ri, kôranh tahen i nây đă mât jăng păng hăn chuă mbơh Brah Yêsu a trong ri: “Ơ kôranh! Mâu khăch ôh jă leo May lăp ta jay gâp, yorlah gâp mâu di phung Israel, ndri dâng mâu lăng di lah gâp jă May lăp ta jay gâp.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 Ndri dâng gâp nơm mâu bănh hăn mâp May đŏng. Dăn May lah du tong bơh nây, dâk gâp bah ji ro.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Gâp gŭ ta nâm bu, yơn lah geh kon tahen ŏk gŭ ta nâm gâp đŏng. Lah gâp đă du huê hăn, păng hăn ro, lah đă bunuyh a êng văch, păng văch ro. Lah gâp đă dâk gâp jan du ntil ndơ, păng jan ro. Lah ndri, gâp gĭt lah May ngơi geh nau dơi kơt nây đŏng.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Tât Brah Yêsu tăng nau kôranh tahen i nây, ta nuih n'hâm Păng ndrŏt nhhih ngăn. Jêh ri Păng rle jât bunuyh i brô̆ ndrel Păng, nkre ma lah: “Gâp mbơh ma khân ay may, bol lah ta phung Israel i kơp êng săk khân păng nơm lah lĕ gĭt năl Kôranh Brah, ê hŏ geh nau nsing kơt păng i nây đŏng.”
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Jêh ri mât jăng i kôranh tahen đă hăn nây nơh, khân păng plơ̆ sât jât kơi, tât a jay say dâk păng i nây lĕ bah ji.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 Jêh ri Brah Yêsu hăn jât ta du ƀon, rnha ƀon i nây Nain. Geh ŏk bunuyh hăn ndrel Păng, mpôl oh mon Păng nơm, ndrel ma bunuyh aƀă êng ŏk đŏng.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Nôk khân păng bơi ma tât ta meng mpông mpêr ƀon i nây, say geh bunuyh brô̆ n'hoch tŏp khât. Bunuyh i khât nây kon bu klô, dơn geh du huê kon bu klô i nây dơm, i mê̆ ri ndrô khât sai jât. Jêh ri geh ŏk bunuyh ta ƀon i nây brô̆ ndrel păng.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Tât Brah Yêsu say bu ur ndrô khât sai i nây, Păng yô̆ nđach hô ngăn. Brah Yêsu lah ma păng: “Lơi hôm nhŭm.”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 Jêh ri Brah Yêsu hăn dăch pah ta mŏng rnung nây, mpôl i tung ri nsrŭng đŏng, Păng lah ma bunuyh i khât nây: “Hơi oh, Gâp mbơh ma may dâk hŏm!”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 Jêh ri bunuyh khât i nây dâk đơp gŭ ta ri ro, blao mbơh ngơi ƀhŏ. Jêh ri Brah Yêsu njŭn bu klô ndăm i nây a mê̆ păng nơm.
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Lĕ bunuyh i gŭ ta nây klach dadê ngăn, khân păng rnê ma Kôranh Brah: “Lĕ geh Bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah dŭt kuŏng lĕ văch gŭ ndrel bân, Păng văch tâm ban ma Kôranh Brah văch kơl phung ƀon lan Păng nơm.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Khân păng mbơh nkoch Brah Yêsu nây lam bri Yuđa, ndrel ma lam bri chiao meng đŏng.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 Mpôl oh mon Yôhan-Ƀaptem say dâng lĕ nây, jêh ri hăn mbơh dâng lĕ nau i nây ăn Yôhan-Ƀaptem gĭt.
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 Jêh ri Yôhan-Ƀaptem đă bar hê mpôl oh mon păng hăn mâp Brah Yêsu ôp Păng kơt nđa: “Nôk kăl e nơh Kôranh Brah lĕ ton ma bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah lah, geh Brah Krist i nơm rklaih lĕ Kôranh Brah de kơih jŭr văch tă bơh kalơ trôk ntŭk Kôranh Brah nơm. May dja Brah Krist i nây bơh, mâu lah ăn hên hôm kŏp du huê êng jât?”
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 Jêh ri bar hê khân păng i nây hăn tât ta Brah Yêsu, ôp Păng: “Hơi Kôranh, hên dja Yôhan-Ƀaptem đă hăn ôp May, gĭt May dja ngăn Brah Krist i Kôranh Brah lĕ ton jŭr văch, mâu lah ăn hên hôm kŏp du huê êng jât?”
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Nôk nây ŏk bunuyh Brah Yêsu lĕ jan ăn bah ji, bunuyh geh nau ji êng êng, bunuyh brah djơh lơh, jêh ri ŏk bunuyh cheh măt Păng jan ăn say ang đŏng.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 Brah Yêsu lah ma mpôl oh mon Yôhan-Ƀaptem i nây: “Khân may mbơh nkoch ma păng ri, dâng lĕ ndơ khân may lĕ tăng, lĕ say Gâp jan. Bunuyh cheh măt uănh say, bunuyh tâk tôr iăt tăng, bunuyh kuet rven blao brô̆, bunuyh phŭng sa bah kloh, bunuyh khât dâk rêh, jêh ri bunuyh o ach tăng nau mhe mhan ueh.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Ueh maak ngăn ma bunuyh mâu mƀăr nau păng nsing ma Gâp, yor ma ndơ Gâp jan tih đah nau mân păng ŭch!”
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Ndŭt khân păng plơ̆ sât, Brah Yêsu ntơm ngơi ma Yôhan-Ƀaptem ăn ma phung ƀon lan: “Moh bunuyh uănh khân ay may hăn ta bri rdah? Hăn uănh bunuyh i ngơi dah ma bunuyh êng êng ŭch, tâm ban ma ja mpăt rngônh dah sial ma khôm bơh? Păng mâu di ôh.
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 Moh bunuyh khân ay may hăn uănh? Uănh bunuyh nsoh bok ueh ao ueh bơh? Mâu ôh. Bunuyh nsoh bok ueh ao ueh, sông sa piăng kah trao kah, mpôl nây gŭ ntŭk kađăch gŭ, mâu ôh gŭ ta bri rdah.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 Lah ndri bu moh bunuyh khân ay may hăn uănh? Uănh bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah bơh? Di ngăn. Yơn ma păng i nây rlau ma bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah jât,
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 yorlah ta Nau Kôranh Brah Ngơi lĕ geh nchih lah ma păng:
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Khân ay may iăt nau Gâp, dâng lĕ bunuyh i deh tă bơh bu ur ta neh ntu dja, mâu geh ôh du huê kuŏng rlau Yôhan-Ƀaptem, yơn lah ta mpôl bunuyh i Kôranh Brah mât uănh, bunuyh i jê̆ ta nâm bu, bunuyh i nây jêng kuŏng rlau păng ngăn.”
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Phung ƀon lan, ndrel ma bunuyh sŏ prăk ƀon lan gay ma ăn kôranh mât uănh, jêh khân păng iăt nau Yôhan-Ƀaptem, jêh ri khân păng ăn păng ƀăptem khân păng yŭk ma dak, ndri khân păng nhhơ khân păng gĭt Kôranh Brah jêng di ngăn.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Tih ma phung Pharisi, ndrel ma phung nơm nti nau vay phung Israel, khân păng mâu ôh ăn păng ƀăptem yŭk khân păng ma dak, ndri khân păng dun lơi lĕ nau Kôranh Brah ŭch ăn ma khân păng.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Jêh ri Brah Yêsu lah: “Lah ndri mơm Gâp tâm rđâl ma bunuyh aƀaơ dja? Păng mơm jêng?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 Păng jêng tâm ban ma kon se gŭ pâl ta jŏng gung ƀon, geh aƀă tâm nter ndrăng păng:
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Lah ndri Yôhan-Ƀaptem, ndrel ma Gâp jêng tâm ban ma phung kon se i nây, Yôhan-Ƀaptem ăt sông, mâu ôh nhêt ndrănh, tih ma khân ay may lah păng bunuyh brah djơh lăp.”
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 “Lŏng Gâp dja i Kon Bunuyh tă bơh Kôranh Brah geh nhêt geh sông, mâu ăt sông sa, khân ay may lah Gâp: ‘Bunuyh hay nhêt hay sông, jan mât jăng ndrel bunuyh sŏ prăk ƀon lan, jêh ri gŭ ndrel bunuyh tih a êng jât’.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Yơn lah bunuyh i tâng nau Kôranh Brah, nhhơ nau Kôranh Brah i nây jêng di ueh ngăn ta nau rêh păng.”
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Geh du nar geh du huê bunuyh ta phung Pharisi rnha păng Simôn, jă Brah Yêsu hăn sông sa ta jay păng nơm, jêh ri Brah Yêsu hăn gŭ sông sa ndrel ta jay păng nây. Nôk nây tâng ma nau vay phung ndrŏng khân păng sông sa gŭ bêch nkêng jât chiao, i jŏng rok jât kơi.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Ta ƀon nây đŏng geh du huê bu ur văng târ. Tât păng tăng geh Brah Yêsu gŭ sông sa ta jay Pharisi i nây, păng sŏ đop jê̆ bu jan ma lŭ, ta đop ri geh dak ngi ƀô kah khlay đŏng.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Jêh ri păng hăn ta jay Simôn gŭ bơh kơi Brah Yêsu ri, păng nhŭm hor dak măt ta jŏng Brah Yêsu, yor ma păng rngot ma nau tih păng nơm, jêh ri sŏ sŏk păng nơm ri jut jŏng Brah Yêsu, jêh ri chŭm ta jŏng ri, jêh chŭm ri păng sŏ dak ngi ƀô kah tŏ ta jŏng Brah Yêsu ri jât.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Bunuyh i tơm jă Brah Yêsu sông ri nơh, păng say kơt nây, jêh ri mân êng ta săk ri: “Lah Păng jêng bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah ngăn, Păng gĭt ro bu ur i pah Păng nây jêng bu ur tih.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Jêh ri Brah Yêsu lah ma Simôn: “Hơi nô, Gâp ŭch nkoch bri ma may.” Păng ơh: “Ơ mâu chrao kôranh, neh May nkoch hŏm.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 Brah Yêsu lah du nau ngơi ntât: “Geh bar hê bunuyh manh prăk bu, du huê manh 500 prăk kăk, du huê manh 50 prăk kăk.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Yor ma bar hê khân păng i nây mâu geh prăk tŏm, ndri dâng bunuyh i tơm ăn manh prăk nây mâu hôm đă tŏm. Lah ndri lĕ bar hê i nây, bu moh rŏng hô rlau ma tơm ăn manh prăk nây?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Păng ơh: “Gâp gĭt lah bunuyh i manh ŏk.” Brah Yêsu lah: “Di ngăn.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 Jêh ri Brah Yêsu uănh jât bu ur i nây, lah ma Simôn: “May say bu ur dja jan ƀah? Gâp lăp ta jay may, tâng ma nau vay bân di ma may sŏ dak Gâp be ma rao jŏng, tih ma may mâu ôh sŏ, lŏng păng, păng nhŭm hor dak măt ta jŏng Gâp bĕ lĕ phiao, jêh ri sŏ sŏk păng nơm jut jât.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Tâng ma nau vay bân may chŭm ta tâm bom Gâp, tih ma may mâu ôh chŭm, lŏng păng, chŭm jŏng Gâp mâu rlu, ntơm bơh Gâp truyh ta dja nơh ngăn.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Tâng ma nau vay bân di ma may tŏ dak ngi ta bôk Gâp, tih ma may mâu ôh tŏ, lŏng păng, tŏ dak ngi ƀô kah jut ta jŏng Gâp.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 Kơt ndri Gâp mbơh ma may, bu ur dja ŏk ngăn nau tih păng, Gâp lĕ yô̆ nđach jêh dâng lĕ nau tih păng, mâu hôm ôh kơp nau tih păng, ndri dâng păng geh nau rŏng hô ngăn. Tih ma bu moh i geh yô̆ nđach đê̆, nau rŏng păng geh đê̆ đŏng.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 Jêh ri Brah Yêsu lah jât bu ur ri: “Nau tih ay lĕ Gâp yô̆ jêh, Gâp mâu hôm ôh kơp nau tih.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 Lĕ bunuyh i gŭ ndrel ta nây mân êng ta săk ri: “Bu moh Păng i nây hiah, dâng bănh lah yô̆ nđach nau tih đŏng? Geh Kôranh Brah dơm dơi yô̆ nau tih.”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 Jêh ri Brah Yêsu lah ma bu ur i nây: “Hơi oh, yor nau ay nsing ma Gâp, ay lĕ klaih jêh bơh nau Kôranh Brah tê̆ dôih, sât ăn ueh lăng đăp mpăn.”
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra