Gênesis 2

CMO vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ndri trôk, neh ntu, lĕ rngôch ăp ntil ndơ, lĕ rngôch ăp ntil mpômpa (siŭm), Kôranh Brah njêng jêh lĕ phiao dadê đŏng.
1 Assim, os céus, e a terra, e todo o seu exército foram acabados.
2 Tât nar pơh, Kôranh Brah jan lĕ ndơ nơh lĕ jêh lĕ phiao, jêh ri Păng gŭ dơm bah jan kar ta nar pơh i nây.
2 E, havendo Deus acabado no dia sétimo a sua obra, que tinha feito, descansou no sétimo dia de toda a sua obra, que tinha feito.
3 Kôranh Brah ăn nau geh jêng ta nar pơh i nây, kơp nar i nây jêng nar khlay jêng nar kloh ueh, yorlah nar i nây Păng gŭ bah dâng lĕ ndơ Păng jan Păng njêng nơh.
3 E abençoou Deus o dia sétimo e o santificou; porque nele descansou de toda a sua obra, que Deus criara e fizera.
4 Ndri nau nkoch ntơm geh trôk ntơm geh neh ntu.
4 Estas são as origens dos céus e da terra, quando foram criados; no dia em que o Senhor Deus fez a terra e os céus.
5 tơm si ê hŏ geh hon, ba du nkong ê hŏ geh đŏng, yorlah Brah Yêhôva ê hŏ ăn geh dak mih tŭp ta neh ntu dja, bunuyh ma jan mir mâu hŏ geh đŏng.
5 Toda planta do campo ainda não estava na terra, e toda erva do campo ainda não brotava; porque ainda o Senhor Deus não tinha feito chover sobre a terra, e não havia homem para lavrar a terra.
6 Geh dak lôh n'hôl tă bơh neh dơm bĕ lam neh ntu.
6 Um vapor, porém, subia da terra e regava toda a face da terra.
7 Jêh ri Brah Yêhôva sŏ neh môi jan mon du huê bunuyh, Păng khôm n'hâm lăp rŏ trôm muh bunuyh i nây, jêh ri geh n'hâm geh suan, jêng rêh ƀlư ndri păng heh.
7 E formou o Senhor Deus o homem do pó da terra e soprou em seus narizes o fôlego da vida; e o homem foi feito alma vivente.
8 Brah Yêhôva ăn geh du mlŏm mir ta bri Êđen, ta ntŭk mpeh ma lôh nar nây, jêh ri sŏ bunuyh i Păng mon jan nơh leo gŭ ta ntŭk mir i nây.
8 E plantou o Senhor Deus um jardim no Éden, da banda do Oriente, e pôs ali o homem que tinha formado.
9 Jêh ri Brah Yêhôva ăn tơm si tơm gle ăp ntil hon đeh pru tă bơh neh, ueh ngăn uănh, ndrel ma geh play sa kah đŏng. Ta nklang n'gul mir i nây geh tơm si bar tơm, tơm si i du tơm ri ăn ma nau rêh, tơm si i du tơm ri jât ăn ma gĭt năl ndơ ueh ndơ djơh đŏng.
9 E o Senhor Deus fez brotar da terra toda árvore agradável à vista e boa para comida, e a árvore da vida no meio do jardim, e a árvore da ciência do bem e do mal.
10 Geh du mlŏm n'hong lôh tă bơh bri Êđen hoch rŏ mir i nây, jêh ri n'hong i nây geh nchah puăn ơ̆ n'hong đŏng lôh bơh n'hong i nây.
10 E saía um rio do Éden para regar o jardim; e dali se dividia e se tornava em quatro braços.
11 Du mlŏm n'hong rnha Pihŭn, hoch nkue nkuăch rŏ bri Havila, ntŭk bri i geh mayh.
11 O nome do primeiro é Pisom; este é o que rodeia toda a terra de Havilá, onde há ouro.
12 Mayh i lôh tă bơh ntŭk i nây ueh ngăn, jêh ri geh đŏng ntăk si ƀô kah, ndrel ma lŭ khlay rnha Đâykiâm.
12 E o ouro dessa terra é bom; ali há o bdélio e a pedra sardônica.
13 N'hong tŏl bar rnha Kihun, i hoch nkue nkuăch rŏ bri Kuh.
13 E o nome do segundo rio é Giom; este é o que rodeia toda a terra de Cuxe.
14 N'hong tŏl pe rnha Hiđêkel, hoch mpeh ma lôh nar ma ƀon Asơr. Jêh ri n'hong tŏl puăn rnha Ơprat.
14 E o nome do terceiro rio é Hidéquel; este é o que vai para a banda do oriente da Assíria; e o quarto rio é o Eufrates.
15 Jêh ri Brah Yêhôva sŏ bunuyh i Păng jan mon nơh ăn gŭ ta mir Êđen i nây, n'ho ma đă bunuyh i nây gŭ mât uănh đŏng.
15 E tomou o Senhor Deus o homem e o pôs no jardim do Éden para o lavrar e o guardar.
16 Brah Yêhôva đă bunuyh i nây, Păng lah: “Lĕ rngôch play si play gle ta mir dja may sa dadê mâu chrao vă
16 E ordenou o Senhor Deus ao homem, dizendo: De toda árvore do jardim comerás livremente,
17 tih ma ta plăng tơm si ăn ma gĭt năl ndơ ueh ndơ djơh, Gâp mâu ôh ăn may sa, mâu ăn may sa vă, lah may sa may khât nar nây ro”.
17 mas da árvore da ciência do bem e do mal, dela não comerás; porque, no dia em que dela comeres, certamente morrerás.
18 Jêh ri Brah Yêhôva mân êng: “Lah ăn bunuyh dja gŭ du huê êng lĭch ueh ôh, lah ndri Gâp jan tay du huê bunuyh jât ăn ma păng gŭ ndrel tâm kơl băl”.
18 E disse o Senhor Deus: Não é bom que o homem esteja só; far-lhe-ei uma adjutora que esteja como diante dele.
19 Nôk Brah Yêhôva njêng mpômpa (siŭm) dâng lĕ nơh, Păng sŏ neh mon ăp ntil mpômpa (siŭm) ta neh ntu, ăp ntil siŭm mpăr ta kalơ trôk. Jêh ri Brah Yêhôva leo dâng lĕ mpômpa (siŭm) i nây ma bunuyh, yorlah Brah Yêhôva ŭch gĭt a mơm bunuyh i nây tê̆ rnha ăn ma mpômpa (siŭm) dâng lĕ i nây, jêh ri mpômpa (siŭm) dâng lĕ geh rnha tâng bunuyh tê̆ rnha ăn.
19 Havendo, pois, o Senhor Deus formado da terra todo animal do campo e toda ave dos céus, os trouxe a Adão, para este ver como lhes chamaria; e tudo o que Adão chamou a toda a alma vivente, isso foi o seu nome.
20 Bunuyh tê̆ rnha lĕ rngôch mpômpa (siŭm) ta bri, ta ƀon, ndrel ma siŭm mpăr ta kalơ trôk đŏng. Yơn ma mâu ôh say geh du ntil ndơ ma blao tâm kơl bunuyh i nây, ma blao gŭ ndrel păng.
20 E Adão pôs os nomes a todo o gado, e às aves dos céus, e a todo animal do campo; mas para o homem não se achava adjutora que estivesse como diante dele.
21 Ndri Brah Yêhôva ăn bunuyh i nây lêt bêch, Brah Yêhôva sŏ du mlŏm nting payh bunuyh i nây, jêh ri njâr lơi mlay ăn jâr.
21 Então, o Senhor Deus fez cair um sono pesado sobre Adão, e este adormeceu; e tomou uma das suas costelas e cerrou a carne em seu lugar.
22 Nting payh i Brah Yêhôva sŏ tă bơh bunuyh i nây Păng jan jêng bu ur, jêh ri leo bu ur i nây ăn ma bunuyh bu klô i nây nơh.
22 E da costela que o Senhor Deus tomou do homem formou uma mulher; e trouxe-a a Adão.
23 Bunuyh i nây lah:
23 E disse Adão: Esta é agora osso dos meus ossos e carne da minha carne; esta será chamada varoa, porquanto do varão foi tomada.
24 Yor ma kơt ndri dâng bu klô lôh du bơh me bơ̆, hăn gŭ a ur, jêh ri bar hê khân păng nây jêng ur sai jêng du rnglay săk.
24 Portanto, deixará o varão o seu pai e a sua mãe e apegar-se-á à sua mulher, e serão ambos uma carne.
25 Nôk nây lĕ bar hê ur sai khân păng nây gŭ lahôk, mâu geh nau đit prêng đê̆ ro.
25 E ambos estavam nus, o homem e a sua mulher; e não se envergonhavam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra