Gênesis 29

CMO vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Jêh ri Yakôp dâk hăn, păng hăn tât ta bri phung bunuyh gŭ mpeh bơh lôh nar.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e foi à terra do povo do oriente;
2 Păng say geh du mlŏm ntu dak ta du lôk mir, ndrel ma geh be biăp pe phung kuen kêng meng ntu dak ri đŏng, yorlah bơh ntu dak i nây bu vay ăn ma be biăp de nhêt, yơn ma geh lŭ kuŏng ngăn kŭp bơh lơ bŏr ntu ri.
2 E olhou, e eis um poço no campo, e eis três rebanhos de ovelhas que estavam deitados junto a ele; porque daquele poço davam de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Lah dâng lĕ be biăp phung bu lĕ veng lĕ rgum ta ri dadê, ri mơ dâng bu leo băl pư rlă lŭ bơh bŏr ntu ri ăn be biăp nhêt, jêh ri bu rlă tay lŭ nây kŭp tay ta bŏr ntu ri jât.
3 E ajuntavam ali todos os rebanhos, e removiam a pedra de sobre a boca do poço, e davam de beber às ovelhas; e tornavam a pôr a pedra sobre a boca do poço, no seu lugar.
4 Yakôp ôp mpôl i chiăp nây: “Ơ oh nô, khân may bơh tă?” Khân păng ơh: “Hên tă bơh ƀon Charan”.
4 E disse-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? E disseram: Somos de Harã.
5 Păng ôp tay mpôl i nây jât: “Lah ndri khân may năl đŏng va Laƀan i kon che Nahôr?” Khân păng ơh: “Năl đŏng”.
5 E ele lhes disse: Conheceis a Labão, filho de Naor? E disseram: Conhecemos.
6 Yakôp ôp khân păng: “Lah ndri ueh lăng đŏng păng?” Khân păng ơh: “Ueh lăng đŏng, ri moh, Rachel i kon bu ur păng, hăn ndrel ma be biăp phung ri moh”.
6 Disse-lhes mais: Está ele bem? E disseram: Está bem, e eis aqui Raquel sua filha, que vem com as ovelhas.
7 Yakôp lah ma khân păng: “Nar hôm e prêh, mâu hŏ di mong rgum be biăp, jêh ăn păng nhêt dak, ƀơk tay ăn păng sa mpa ƀŏt”.
7 E ele disse: Eis que ainda é pleno dia, não é tempo de ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Khân păng lah: “Mâu dơi ôh, hên kŏp gum ăn râng be biăp phung ƀŏt, jêh ri pư rlă lŭ bơh bŏr ntu dak nây ri mơ dâng ăn be biăp nhêt dak”.
8 E disseram: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e removam a pedra de sobre a boca do poço, para que demos de beber às ovelhas.
9 Dôl Yakôp hôm e ngơi đah mpôl nây, Rachel sât tât ta nây, ndrel ma be biăp bơ̆ păng, yorlah păng bunuyh chiăp be biăp.
9 Estando ele ainda falando com eles, veio Raquel com as ovelhas de seu pai; porque ela era pastora.
10 Tât Yakôp say Rachel i kon Laƀan jêng kon i nô mê̆ păng ri, ndrel ma be biăp Laƀan tât ta nây, păng hăn pư rlă lŭ bơh bŏr ntu dak nây ăn be biăp Laƀan ri nhêt.
10 E aconteceu que, vendo Jacó a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou Jacó, e revolveu a pedra de sobre a boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Jêh ri păng chŭm Rachel ri ta tâm bom, n'ho ma nhŭm.
11 E Jacó beijou a Raquel, e levantou a sua voz e chorou.
12 Yakôp mbơh nkoch ma Rachel, păng jêng mpôl băl đah bơ̆ Rachel, păng i kon Rêbêka. Tât ma tăng nau nkoch i nây, Rachel nchuăt mbơh ma i bơ̆ ri.
12 E Jacó anunciou a Raquel que era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca; então ela correu, e o anunciou a seu pai.
13 Tât ma Laƀan tăng nkoch Yakôp kon i oh bu ur păng nơm, păng hăn nchuăt ro, chŭm ut Yakôp ri, leo Yakôp sât lăp a jay păng ri. Jêh ri Yakôp nkoch bri ma Laƀan nô nau păng hăn ri nơh.
13 E aconteceu que, ouvindo Labão as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, e abraçou-o, e beijou-o, e levou-o à sua casa; e ele contou a Labão todas estas coisas.
14 Laƀan lah ma Yakôp: “May dja mlay mham gâp ngăn”.
14 Então Labão disse-lhe: Verdadeiramente és tu o meu osso e a minha carne. E ficou com ele um mês inteiro.
15 Laƀan lah ma Yakôp: “Bol lah may ma gâp jêng va mon, mơm blao jan kar dơm dam, may mbơh ma gâp, moh ndơ may ŭch ma nkhôm?”
15 Depois disse Labão a Jacó: Porque tu és meu irmão, hás de servir-me de graça? Declara-me qual será o teu salário.
16 Laƀan geh bar hê kon bu ur, i yôh rnha Lêa, i oh rnha Rachel.
16 E Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Lia, e o nome da menor Raquel.
17 Lêa trôm măt păng ueh, yơn ma Rachel lĕ muh măt lĕ săk jăn păng ueh reh ngăn.
17 Lia tinha olhos tenros, mas Raquel era de formoso semblante e formosa à vista.
18 Yakôp rŏng Rachel hô ngăn, păng ơh kơt nđa: “Gâp ŭch jan kar ma may pơh năm va, gay ma geh sŏ Rachel kon may nây ma jêng ur gâp”.
18 E Jacó amava a Raquel, e disse: Sete anos te servirei por Raquel, tua filha menor.
19 Laƀan ơh ma păng: “Ueh rlao gâp ăn păng ma may đah ma gâp ăn păng ma bu êng, lah ndri may gŭ ndrel gâp dôh mon!”
19 Então disse Labão: Melhor é que eu a dê a ti, do que eu a dê a outro homem; fica comigo.
20 Jêh ri Yakôp gŭ jan kar ma Laƀan pơh năm, gay ma geh sŏ Rachel nây, bol lah jŏ dah nây kađôi tâm ban ma pe puăn nar dơm ma păng, yorlah păng rŏng Rachel dŭt hô.
20 Assim serviu Jacó sete anos por Raquel; e estes lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Jêh bơh nây Yakôp lah ma Laƀan: “Ơ va, may nđăp gâp đah Rachel hŏm, gay ma gâp gŭ đah păng, yorlah gâp jan kar ăn may lĕ lôch pơh năm, nau bân tâm ton nơh lĕ tât”.
21 E disse Jacó a Labão: Dá-me minha mulher, porque meus dias são cumpridos, para que eu me case com ela.
22 Jêh ri Laƀan jan ndrăp nhêt nđăp kon păng nây, păng jă dâng lĕ bunuyh ta ƀon nây.
22 Então reuniu Labão a todos os homens daquele lugar, e fez um banquete.
23 Tât a măng, Laƀan de rplăch sŏ kon păng Lêa ăn bêch đah Yakôp, jêh ri Yakôp bêch đah păng.
23 E aconteceu, à tarde, que tomou Lia, sua filha, e trouxe-a a Jacó que a possuiu.
24 Laƀan sŏ Sĭlpha i bu ur sơm kơl jan kar ma păng nơm ăn ma Lêa, ma sơm kơl jan kar kon păng.
24 E Labão deu sua serva Zilpa a Lia, sua filha, por serva.
25 Tât ang ôi Yakôp say Lêa chrao, jêh ri păng lah Laƀan: “Moh may jan ma gâp kơt nđa? Ơm mâu di lah gay ma geh sŏ Rachel gâp jan kar may nơh? Moh may ndơm gâp?”
25 E aconteceu que pela manhã, viu que era Lia; pelo que disse a Labão: Por que me fizeste isso? Não te tenho servido por Raquel? Por que então me enganaste?
26 Laƀan ơh ma păng: “Ta bri dja bu mâu ôh vay ăn lor i oh.
26 E disse Labão: Não se faz assim no nosso lugar, que a menor se dê antes da primogênita.
27 Ăn may gŭ đah păng tât du pơh ƀŏt, tay dâng gâp ăn Rachel dja ma may đŏng, jêh ri may gŭ jan kar tay ma gâp ăn geh pơh năm jât”.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo serviço que ainda outros sete anos comigo servires.
28 Yakôp jan tâng nau Laƀan de lah ma păng nây, păng gŭ đah Lêa tât lôch du pơh, jêh ri Laƀan ăn tay Rachel ma Yakôp jât.
28 E Jacó fez assim, e cumpriu a semana de Lia; então lhe deu por mulher Raquel sua filha.
29 Păng sŏ đŏng Ƀĭlha i bu ur sơm kơl jan kar ma păng nơm ăn ma Rachel, ma sơm kơl jan kar ăn ma kon păng.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Yakôp hăn bêch ndrel Rachel đŏng, păng rŏng Rachel rlao đah păng rŏng Lêa. Jêh ri păng gŭ jan kar ma Laƀan pơh năm jât.
30 E possuiu também a Raquel, e amou também a Raquel mais do que a Lia e serviu com ele ainda outros sete anos.
31 Brah Yêhôva say Yakôp mâu rŏng ma Lêa, Păng jan ăn ma Lêa geh kon, tih ma Rachel mâu geh kon.
31 Vendo, pois, o Senhor que Lia era desprezada, abriu a sua madre; porém Raquel era estéril.
32 Lêa ntreo, păng bă du huê kon bu klô, jêh ri păng tê̆ rnha «Rupên», yorlah păng lah: “ Brah Yêhôva lĕ say nau rngot ta gâp, aƀaơ dja gĭt lah sai gâp rŏng ma gâp”.
32 E concebeu Lia, e deu à luz um filho, e chamou-o Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição, por isso agora me amará o meu marido.
33 Jêh ri păng ntreo tay bă tay du huê kon bu klô jât, păng lah: “Brah Yêhôva lĕ Păng tăng jêh sai gâp mâu rŏng ma gâp, ndri dâng Păng ăn tay kon bu klô dja ma gâp”. Jêh ri Lêa tê̆ rnha kon nây «Simôn».
33 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, e deu-me também este. E chamou-o Simeão.
34 Păng ntreo tay bă tay du huê kon bu klô jât, păng lah: “Jŏng dja sai gâp mra krêp rŏng ma gâp ngăn ro, yorlah gâp gŭ oh kon bu klô ma păng lĕ pe ơ̆”. Kơt ndri dâng păng tê̆ rnha kon nây «Lêvi».
34 E concebeu outra vez, e deu à luz um filho, dizendo: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Por isso chamou-o Levi.
35 Jêh ri păng ntreo tay bă tay du huê kon bu klô jât, păng lah: “Du tơ̆ dja gâp rnê ma Brah Yêhôva”. Kơt ndri dâng păng tê̆ rnha kon nây «Yuđa», jêh ri păng mâu hôm ôh bă kon.
35 E concebeu outra vez e deu à luz um filho, dizendo: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso chamou-o Judá; e cessou de dar à luz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra