Gênesis 29

CMO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jêh ri Yakôp dâk hăn, păng hăn tât ta bri phung bunuyh gŭ mpeh bơh lôh nar.
1 Então pôs-se Jacó a caminho e chegou à terra dos filhos do Oriente.
2 Păng say geh du mlŏm ntu dak ta du lôk mir, ndrel ma geh be biăp pe phung kuen kêng meng ntu dak ri đŏng, yorlah bơh ntu dak i nây bu vay ăn ma be biăp de nhêt, yơn ma geh lŭ kuŏng ngăn kŭp bơh lơ bŏr ntu ri.
2 E olhando, viu ali um poço no campo, e três rebanhos de ovelhas deitadas junto dele; pois desse poço se dava de beber aos rebanhos; e havia uma grande pedra sobre a boca do poço.
3 Lah dâng lĕ be biăp phung bu lĕ veng lĕ rgum ta ri dadê, ri mơ dâng bu leo băl pư rlă lŭ bơh bŏr ntu ri ăn be biăp nhêt, jêh ri bu rlă tay lŭ nây kŭp tay ta bŏr ntu ri jât.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos; os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a pôr a pedra no seu lugar sobre a boca do poço.
4 Yakôp ôp mpôl i chiăp nây: “Ơ oh nô, khân may bơh tă?” Khân păng ơh: “Hên tă bơh ƀon Charan”.
4 Perguntou-lhes Jacó: Meus irmãos, donde sois? Responderam eles: Somos de Harã.
5 Păng ôp tay mpôl i nây jât: “Lah ndri khân may năl đŏng va Laƀan i kon che Nahôr?” Khân păng ơh: “Năl đŏng”.
5 Perguntou-lhes mais: Conheceis a Labão, filho de Naor; Responderam: Conhecemos.
6 Yakôp ôp khân păng: “Lah ndri ueh lăng đŏng păng?” Khân păng ơh: “Ueh lăng đŏng, ri moh, Rachel i kon bu ur păng, hăn ndrel ma be biăp phung ri moh”.
6 Perguntou-lhes ainda: vai ele bem? Responderam: Vai bem; e eis ali Raquel, sua filha, que vem chegando com as ovelhas.
7 Yakôp lah ma khân păng: “Nar hôm e prêh, mâu hŏ di mong rgum be biăp, jêh ăn păng nhêt dak, ƀơk tay ăn păng sa mpa ƀŏt”.
7 Disse ele: Eis que ainda vai alto o dia; não é hora de se ajuntar o gado; dai de beber às ovelhas, e ide apascentá-las.
8 Khân păng lah: “Mâu dơi ôh, hên kŏp gum ăn râng be biăp phung ƀŏt, jêh ri pư rlă lŭ bơh bŏr ntu dak nây ri mơ dâng ăn be biăp nhêt dak”.
8 Responderam: Não podemos, até que todos os rebanhos se ajuntem, e seja removida a pedra da boca do poço; assim é que damos de beber às ovelhas.
9 Dôl Yakôp hôm e ngơi đah mpôl nây, Rachel sât tât ta nây, ndrel ma be biăp bơ̆ păng, yorlah păng bunuyh chiăp be biăp.
9 Enquanto Jacó ainda lhes falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai; porquanto era ela quem as apascentava.
10 Tât Yakôp say Rachel i kon Laƀan jêng kon i nô mê̆ păng ri, ndrel ma be biăp Laƀan tât ta nây, păng hăn pư rlă lŭ bơh bŏr ntu dak nây ăn be biăp Laƀan ri nhêt.
10 Quando Jacó viu a Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, irmão de sua mãe, chegou-se, revolveu a pedra da boca do poço e deu de beber às ovelhas de Labão, irmão de sua mãe.
11 Jêh ri păng chŭm Rachel ri ta tâm bom, n'ho ma nhŭm.
11 Então Jacó beijou a Raquel e, levantando a voz, chorou.
12 Yakôp mbơh nkoch ma Rachel, păng jêng mpôl băl đah bơ̆ Rachel, păng i kon Rêbêka. Tât ma tăng nau nkoch i nây, Rachel nchuăt mbơh ma i bơ̆ ri.
12 E Jacó anunciou a Raquel que ele era irmão de seu pai, e que era filho de Rebeca. Raquel, pois foi correndo para anunciá-lo a, seu pai.
13 Tât ma Laƀan tăng nkoch Yakôp kon i oh bu ur păng nơm, păng hăn nchuăt ro, chŭm ut Yakôp ri, leo Yakôp sât lăp a jay păng ri. Jêh ri Yakôp nkoch bri ma Laƀan nô nau păng hăn ri nơh.
13 Quando Labão ouviu essas novas de Jacó, filho de sua irmã, correu-lhe ao encontro, abraçou-o, beijou-o e o levou à sua casa. E Jacó relatou a Labão todas essas, coisas.
14 Laƀan lah ma Yakôp: “May dja mlay mham gâp ngăn”.
14 Disse-lhe Labão: Verdadeiramente tu és meu osso e minha carne. E Jacó ficou com ele um mês inteiro.
15 Laƀan lah ma Yakôp: “Bol lah may ma gâp jêng va mon, mơm blao jan kar dơm dam, may mbơh ma gâp, moh ndơ may ŭch ma nkhôm?”
15 Depois perguntou Labão a Jacó: Por seres meu irmão hás de servir-me de graça? Declara-me, qual será o teu salário?
16 Laƀan geh bar hê kon bu ur, i yôh rnha Lêa, i oh rnha Rachel.
16 Ora, Labão tinha duas filhas; o nome da mais velha era Léia, e o da mais moça Raquel.
17 Lêa trôm măt păng ueh, yơn ma Rachel lĕ muh măt lĕ săk jăn păng ueh reh ngăn.
17 Léia tinha os olhos enfermos, enquanto que Raquel era formosa de porte e de semblante.
18 Yakôp rŏng Rachel hô ngăn, păng ơh kơt nđa: “Gâp ŭch jan kar ma may pơh năm va, gay ma geh sŏ Rachel kon may nây ma jêng ur gâp”.
18 Jacó, porquanto amava a Raquel, disse: Sete anos te servirei para ter a Raquel, tua filha mais moça.
19 Laƀan ơh ma păng: “Ueh rlao gâp ăn păng ma may đah ma gâp ăn păng ma bu êng, lah ndri may gŭ ndrel gâp dôh mon!”
19 Respondeu Labão: Melhor é que eu a dê a ti do que a outro; fica comigo.
20 Jêh ri Yakôp gŭ jan kar ma Laƀan pơh năm, gay ma geh sŏ Rachel nây, bol lah jŏ dah nây kađôi tâm ban ma pe puăn nar dơm ma păng, yorlah păng rŏng Rachel dŭt hô.
20 Assim serviu Jacó sete anos por causa de Raquel; e estes lhe pareciam como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Jêh bơh nây Yakôp lah ma Laƀan: “Ơ va, may nđăp gâp đah Rachel hŏm, gay ma gâp gŭ đah păng, yorlah gâp jan kar ăn may lĕ lôch pơh năm, nau bân tâm ton nơh lĕ tât”.
21 Então Jacó disse a Labão: Dá-me minha mulher, porque o tempo já está cumprido; para que eu a tome por mulher.
22 Jêh ri Laƀan jan ndrăp nhêt nđăp kon păng nây, păng jă dâng lĕ bunuyh ta ƀon nây.
22 Reuniu, pois, Labão todos os homens do lugar, e fez um banquete.
23 Tât a măng, Laƀan de rplăch sŏ kon păng Lêa ăn bêch đah Yakôp, jêh ri Yakôp bêch đah păng.
23 À tarde tomou a Léia, sua filha e a trouxe a Jacó, que esteve com ela.
24 Laƀan sŏ Sĭlpha i bu ur sơm kơl jan kar ma păng nơm ăn ma Lêa, ma sơm kơl jan kar kon păng.
24 E Labão deu sua serva Zilpa por serva a Léia, sua filha.
25 Tât ang ôi Yakôp say Lêa chrao, jêh ri păng lah Laƀan: “Moh may jan ma gâp kơt nđa? Ơm mâu di lah gay ma geh sŏ Rachel gâp jan kar may nơh? Moh may ndơm gâp?”
25 Quando amanheceu, eis que era Léia; pelo que perguntou Jacó a Labão: Que é isto que me fizeste? Porventura não te servi em troca de Raquel? Por que, então, me enganaste?
26 Laƀan ơh ma păng: “Ta bri dja bu mâu ôh vay ăn lor i oh.
26 Respondeu Labão: Não se faz assim em nossa terra; não se dá a menor antes da primogênita.
27 Ăn may gŭ đah păng tât du pơh ƀŏt, tay dâng gâp ăn Rachel dja ma may đŏng, jêh ri may gŭ jan kar tay ma gâp ăn geh pơh năm jât”.
27 Cumpre a semana desta; então te daremos também a outra, pelo trabalho de outros sete anos que ainda me servirás.
28 Yakôp jan tâng nau Laƀan de lah ma păng nây, păng gŭ đah Lêa tât lôch du pơh, jêh ri Laƀan ăn tay Rachel ma Yakôp jât.
28 Assim fez Jacó, e cumpriu a semana de Léia; depois Labão lhe deu por mulher sua filha Raquel.
29 Păng sŏ đŏng Ƀĭlha i bu ur sơm kơl jan kar ma păng nơm ăn ma Rachel, ma sơm kơl jan kar ăn ma kon păng.
29 E Labão deu sua serva Bila por serva a Raquel, sua filha.
30 Yakôp hăn bêch ndrel Rachel đŏng, păng rŏng Rachel rlao đah păng rŏng Lêa. Jêh ri păng gŭ jan kar ma Laƀan pơh năm jât.
30 Então Jacó esteve também com Raquel; e amou a Raquel muito mais do que a Léia; e serviu com Labão ainda outros sete anos.
31 Brah Yêhôva say Yakôp mâu rŏng ma Lêa, Păng jan ăn ma Lêa geh kon, tih ma Rachel mâu geh kon.
31 Viu, pois, o Senhor que Léia era desprezada e tornou-lhe fecunda a madre; Raquel, porém, era estéril.
32 Lêa ntreo, păng bă du huê kon bu klô, jêh ri păng tê̆ rnha «Rupên», yorlah păng lah: “ Brah Yêhôva lĕ say nau rngot ta gâp, aƀaơ dja gĭt lah sai gâp rŏng ma gâp”.
32 E Léia concebeu e deu à luz um filho, a quem chamou Rúben; pois disse: Porque o Senhor atendeu à minha aflição; agora me amará meu marido.
33 Jêh ri păng ntreo tay bă tay du huê kon bu klô jât, păng lah: “Brah Yêhôva lĕ Păng tăng jêh sai gâp mâu rŏng ma gâp, ndri dâng Păng ăn tay kon bu klô dja ma gâp”. Jêh ri Lêa tê̆ rnha kon nây «Simôn».
33 Concebeu outra vez, e deu à luz um filho; e disse: Porquanto o Senhor ouviu que eu era desprezada, deu-me também este. E lhe chamou Simeão.
34 Păng ntreo tay bă tay du huê kon bu klô jât, păng lah: “Jŏng dja sai gâp mra krêp rŏng ma gâp ngăn ro, yorlah gâp gŭ oh kon bu klô ma păng lĕ pe ơ̆”. Kơt ndri dâng păng tê̆ rnha kon nây «Lêvi».
34 Concebeu ainda outra vez e deu à luz um filho e disse: Agora esta vez se unirá meu marido a mim, porque três filhos lhe tenho dado. Portanto lhe chamou Levi.
35 Jêh ri păng ntreo tay bă tay du huê kon bu klô jât, păng lah: “Du tơ̆ dja gâp rnê ma Brah Yêhôva”. Kơt ndri dâng păng tê̆ rnha kon nây «Yuđa», jêh ri păng mâu hôm ôh bă kon.
35 De novo concebeu e deu à luz um filho; e disse: Esta vez louvarei ao Senhor. Por isso lhe chamou Judá. E cessou de ter filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra