1 Tessalonicenses 2
CMO vs NVT
1 Ơ oh nô ta nau nsing, khân ay may nơm lĕ gĭt jêh, hên hăn a khân ay may nơh mâu ôh jêng dơm dam.
1 Vocês mesmos sabem, irmãos, que a visita que lhes fizemos não foi inútil.
2 Khân ay may lĕ gĭt jêh, jêh hên dơn nau jêr jŏt, nau bu rak suai hên ta ƀon Philip nơh, Kôranh Brah ăn hên geh nuih n'hâm bănh mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Păng tât ma khân ay may đŏng, bol lah geh nau tâm rdâng dŭt hô kađôi.
2 Sabem como fomos maltratados e quanto sofremos em Filipos, antes de chegarmos aí. E, no entanto, com confiança em nosso Deus, anunciamos a vocês as boas-novas de Deus, apesar de grande oposição.
3 Hên geh nuih n'hâm bănh, yorlah nau i hên ntŭm nti nây nơh, mâu geh rlăm, mâu geh ƀơ̆ ƀơch, mâu geh mƀrôh ôh.
3 Portanto, como veem, não pregamos com a intenção de enganá-los, nem com motivos impuros, nem com artimanhas.
4 Kôranh Brah kơp hên di, ndri dâng Păng njŭn nau jan kar mbơh nkoch nau mhe mhan ueh dja ăn ma hên, jêh ri hên mbơh nkoch tâng ndơ i nây đŏng. Hên mâu ôh mbơh nkoch gay ma bunuyh rnê, yơn ma hên mbơh nkoch gay ma Kôranh Brah rnê, jêh ri Păng rlong nuih n'hâm hên đŏng.
4 Em vez disso, falamos como mensageiros aprovados por Deus, aos quais foram confiadas as boas-novas. Nosso propósito não é agradar as pessoas, mas a Deus, que examina as intenções de nosso coração.
5 Khân ay may lĕ gĭt jêh, hên mâu prot ôh mbơh ngơi lĕ ueh rlau keh ir, hên mâu prot đŏng mbơh ngơi gay ma geh sŏ dơn prăk sŏ dơn drăp ndơ bơh khân ay may. Geh Kôranh Brah i năk tơm say.
5 Como bem sabem, nunca tentamos conquistá-los com bajulação, e Deus é nossa testemunha de que não agimos motivados pela ganância.
6 Hên mâu đŏng joi nau rnê i tă bơh bunuyh, bol lah tă bơh khân ay may, mâu lah tă bơh bunuyh êng kađôi.
6 Quanto ao reconhecimento humano, nunca o buscamos de vocês, nem de nenhum outro.
7 Hên jêng kôranh oh mon Brah Krist geh nau dơi đă khân ay may, yơn ma hên gŭ ndrel khân ay may mleh rmên ngăn, tâm ban ma mê̆ mât kon bê păng nơm đŏng.
7 Ainda que, como apóstolos de Cristo, tivéssemos o direito de fazer certas exigências, agimos como crianças entre vocês. Ou melhor, fomos como a mãe que alimenta os filhos e deles cuida.
8 Yor ma hên geh nuih n'hâm rŏng ma khân ay may dŭt hô kơt nây, hên ŭch ăn ma khân ay may mâu ôh dơn ma nau mhe mhan ueh Kôranh Brah dơm, nđâp ma nau rêh hên nơm ăn ma khân ay may jât, yorlah hên rŏng khân ay may dŭt hô ngăn.
8 Nós os amamos tanto que compartilhamos com vocês não apenas as boas-novas de Deus, mas também nossa própria vida.
9 Ơ oh nô ta nau nsing, khân ay may hôm kah gĭt nôk hên gŭ ndrel khân ay may nơh, hên jan kar jŏk rơah ngăn, jan kar dâng măng dâng nar, gay ma lơi ăn khân ay may jêr kơl siăm hên, nôk hên mbơh nkoch nau mhe mhan ueh Kôranh Brah ăn ma khân ay may.
9 Não se lembram, irmãos, de como trabalhamos arduamente entre vocês? Noite e dia nos esforçamos para obter sustento, a fim de não sermos um peso para ninguém enquanto lhes anunciávamos as boas-novas de Deus.
10 Hên gŭ ndrel khân ay may i bunuyh nsing ma Brah Yêsu, ma nau kloh, ma nau sŏng, mâu ôh geh nau ma nduih. Geh khân ay may, geh Kôranh Brah i năk tơm say hên.
10 Vocês mesmos são nossas testemunhas, e Deus também é, de que fomos dedicados, honestos e irrepreensíveis com todos vocês, os que creem.
11 Khân ay may lĕ gĭt đŏng, hên lĕ jan ma du huê du huê khân ay may nơh tâm ban ma bơ̆ jan ma kon ngăn.
11 E sabem que tratamos a cada um como um pai trata seus filhos.
12 Hên ntrôl, nđâp ma n'hao nuih n'hâm khân ay may, jêh ri dăn khân ay may hô ngăn hôm gŭ rêh tâm di đah nau Kôranh Brah ŭch. Păng kuăl khân ay may lăp gŭ ta nau mât uănh Păng nơm, ndrel ma gŭ ta nau chrêk lơp Păng nơm.
12 Aconselhamos, incentivamos e insistimos para que vivam de modo que Deus considere digno, pois ele os chamou para terem parte em seu reino e em sua glória.
13 Kơt ndri dâng hên lah ueh ma Kôranh Brah ƀaƀơ ngăn, yorlah nôk hên leo nau mhe mhan ueh mbơh nkoch ăn ma khân ay may nơh, khân ay may sŏ dơn ro, mâu ôh kơp nau i nây jêng nau ngơi bunuyh, khân ay may kơp nau i nây jêng nau ngơi Kôranh Brah ngăn. Di ngăn jêng nau ngơi Kôranh Brah nơm i ăn geh nuih n'hâm lơ ma ueh ma bunuyh i nsing ma Păng.
13 Portanto, nunca deixamos de agradecer a Deus, pois, quando vocês receberam de nós a mensagem dele, não consideraram nossas palavras meras ideias humanas, mas as aceitaram como palavra de Deus, o que sem dúvida são. E essa mensagem continua a atuar em vocês, os que creem.
14 Ơ oh nô ta nau nsing, khân ay may lĕ jêng tâm ban ma phung êng êng i nsing ma Kôranh Brah ta bri Yuđa i phung gŭ ndrel Brah Krist Yêsu, yorlah khân ay may geh nau jêr jŏt tă bơh băl mpôl khân ay may nơm jan djơh ma khân ay may, kơt phung êng êng i nsing ma Kôranh Brah ta bri Yuđa geh sŏ dơn nau jêr jŏt tă bơh băl mpôl khân păng nơm i phung Israel jan djơh ma khân păng.
14 E então, irmãos, vocês foram perseguidos por seus próprios compatriotas, tornando-se assim imitadores das igrejas de Deus em Cristo Jesus na Judeia, que também sofreram nas mãos de seu próprio povo, os judeus.
15 Phung Israel jan djơh i nây lĕ nkhât lơi Kôranh Yêsu, ndrel ma lĕ nkhât lơi mpôl bunuyh ntơyh nau ngơi Kôranh Brah kăl e nơh, jêh ri mprơh hên đŏng. Dâng lĕ khân păng i nây mâu ôh jan maak ma Kôranh Brah, jêh ri jêng phung tâm rdâng ma dâng lĕ bunuyh đŏng!
15 Eles mataram o Senhor Jesus e os profetas, e agora também nos perseguem. Não agradam a Deus e trabalham contra toda a humanidade,
16 Khân păng buay hên mâu ăn ôh mbơh nkoch nau mhe mhan ueh tât ma phung i mâu di phung Israel gay ma geh nau rklaih. Khân păng jan kơt nây nau tih khân păng lơ ma hô ŏk tât ma di Kôranh Brah tê̆ dôih, yơn ma nau Kôranh Brah tê̆ dôih tât ta khân păng i nây ngăn ro.
16 procurando impedir-nos de anunciar a salvação aos gentios. Com isso, continuam a acumular pecados, mas a ira de Deus finalmente os alcançou.
17 Ơ oh nô ta nau nsing, bol lah rnglay săk bân tâm ƀah ngai du ƀlât, yơn ma nuih n'hâm hôm tâm dăch đah khân ay may mro. Hên ŭch ngăn gay ma say muh măt khân ay may, yorlah hên klŏng khân ay may hô ngăn.
17 Irmãos, depois de um breve tempo separados de vocês, embora nosso coração nunca os tenha deixado, esforçamo-nos por voltar a vê-los, pela grande saudade que sentimos.
18 Kơt ndri dâng hên hô ngăn ŭch hăn a khân ay may, gâp nơm Pôl i dja bar pe tơ̆ ngăn ŭch hăn a khân ay may, tih ma Satăng i kôranh mpôl brah djơh nking mâu ăn hăn ôh.
18 Queríamos muito visitá-los, e eu, Paulo, tentei não apenas uma vez, mas duas; Satanás, porém, nos impediu.
19 Bơh tă nau rnơm hên, nau răm maak hên, nau rnê êng săk hên ta bơh năp Brah Yêsu i Kôranh bân tât Păng văch tay? Tă bơh khân ay may. Ndri hên ŭch hăn ta khân ay may.
19 Afinal, o que nos dá esperança e alegria? E qual será nossa magnífica recompensa e coroa diante do Senhor Jesus quando ele voltar? Serão vocês!
20 Yor ma khân ay may hên geh nau rnê, hên geh nau răm maak.
20 Sim, vocês são nosso orgulho e nossa alegria.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?