Rute 3
BSP vs ARC
1 Noyemi kɔncəra ka Rut, oloku kɔ: «Wan kem, ifaŋ kəsɔŋ əm wərkun pənɛnc'am, məna sɔ məŋesəm, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəbɔt sɔ məna mɔ.
1 E disse-lhe Noemi, sua sogra: Minha filha, não hei de eu buscar descanso, para que fiques bem?
2 Ndɛkəl oŋ, Bɔs nwɛ ɛsak əm məcbəc kɔ abəc ɔn mɔ, məlaŋ ti oŋ a fum kosu ɔfɔ? Məncərɛ sɔ a pibi pa mɔkɔ p'aŋkɔfoy nde kur kɔn mɛgbɛn ma ɔrs mamɔkɔ anatɛlɛ kɔ mɔ.
2 Ora, pois, não é Boaz, com cujas moças estiveste, de nossa parentela? Eis que esta noite padejará a cevada na eira.
3 Məyɛfɛ, məsopɛ moro, məbɛrnɛ duma məkɔ dəndo aŋkɔsɛpərɛ kɔ mɔ! Ta məwurər kɔ ta ɛntalip kədi yeri kɔ kəmun de!
3 Lava-te, pois, e unge-te, e veste as tuas vestes, e desce à eira; porém não te dês a conhecer ao homem, até que tenha acabado de comer e beber.
4 K'endena pəckɔ dəkəfəntərɛ-ɛ, məgbɛkərɛ da ɛŋfəntərɛ mɔ. Kɔ məyɛfɛ-ɛ, məkɔ məfeni kɔ kəloto nde dəwɛcək, məfəntərɛ. Nkɔn Bɔs yati ɔŋkɔlok'əm tɔkɔ pəmar a məyɔ mɔ.»
4 E há de ser que, quando ele se deitar, notarás o lugar em que se deitar; então, entra, e descobrir-lhe-ás os pés, e te deitarás, e ele te fará saber o que deves fazer.
5 Kɔ Rut oloku kɔncəra kɔn: «Iŋkɔyɔ tantɛ məlok'im mɔ fəp.»
5 E ela lhe disse: Tudo quanto me disseres farei.
6 Kɔ Rut ɔŋkɔ nde dəkur, k'ɔyɔ tɔkɔ kɔncəra kɔn ɛnaloku kɔ mɔ fəp.
6 Então, foi para a eira e fez conforme tudo quanto sua sogra lhe tinha ordenado.
7 Kɔ Bɔs endi yeri, k'omun, kɔ pəmbɔt kɔ dəris. K'ɔŋkɔ pəfəntərɛ nde kur kələpsər mɔ. Kɔ Rut ɔŋkɔ pəfeni kɔ kəloto dəwɛcək, k'ɛmbɛrɛ, k'ɛfəntərɛ.
7 Havendo, pois, Boaz comido e bebido, e estando já o seu coração alegre, veio deitar-se ao pé de um monte de cereais; então, veio ela de mansinho, e lhe descobriu os pés, e se deitou.
8 Pəndeyi cɛk-cɛk, kɔ wərkun nwɛ oyokərnɛ, endekafəlɛ: K'ɛmbəp wəran pəfəntərɛ kɔ wɛcək tantɔf!
8 E sucedeu que, pela meia-noite, o homem estremeceu e se voltou; e eis que uma mulher jazia a seus pés.
9 K'eyif: «An'ɔfɔ-ɛ?» Kɔ Rut oloku kɔ: «In'ɔfɔ, ina Rut, wəcar kam. Məkump wəcar kam dobol da duma dam, bawo wəcəmɛ kem dəntɔf məyɔnɛ.»
9 E disse ele: Quem és tu? E ela disse: Sou Rute, tua serva; estende, pois, tua aba sobre a tua serva, porque tu és o remidor.
10 Kɔ Bɔs oloku: «MARIKI pəpoc'am pətɔt wan kem wəran! Məmentər sɔ nɔnɔfɔr nnɔ akomɛnɛ a kɔncəra kam ŋayi mɔ pətas dɔkɔ mənamentər tɔcɔkɔ-cɔkɔ mɔ. Bawo məncəmɛ fɛ atɛmp darəŋ ŋayɔ daka, ŋayɔ fɛ daka.
10 E disse ele: Bendita sejas tu do Senhor , minha filha; melhor fizeste esta tua última beneficência do que a primeira, pois após nenhuns jovens foste, quer pobres quer ricos.
11 Ndɛkəl oŋ wan kem wəran ta mənesɛ, ntɛ o ntɛ tɔ məloku, iŋyɔn'am ti, bawo dare fəp dɛncərɛ a wəran wəka dəkəcəmɛ dɔpɔŋ məyɔnɛ.
11 Agora, pois, minha filha, não temas; tudo quanto disseste te farei, pois toda a cidade do meu povo sabe que és mulher virtuosa.
12 Ndɛkəl oŋ, kance kɔ pəmar a icəm'am dəntɔf, mba wəlɔma eyi nwɛ ɔlɔtərnɛ dokom kɔ wos əm pətas ina mɔ.
12 Porém, agora, é muito verdade que eu sou remidor; mas ainda outro remidor há mais chegado do que eu.
13 Məcepərɛnɛ nnɔ pibi. Bətbətana, k'ɛfaŋ kəlɛk kəcəm'am dəntɔf-ɛ, tentesɛ, pəcəm'am dəntɔf. Mba k'ɔntɔfaŋ kəcəm'am dəntɔf-ɛ, ina incəm'am dəntɔf, kɔ MARIKI owosɛ-ɛ! Məfəntərɛ haŋ dec dɔcsɔk.»
13 Fica-te aqui esta noite, e será que, pela manhã, se ele te redimir, bem está, ele te redima; porém, se te não quiser redimir, vive o Senhor , que eu te redimirei; deita-te aqui até à manhã.
14 Kɔ Rut ɛfəntərɛ kɔ wɛcək tantɔf haŋ kɔ dec dɔsɔk, k'ɛyɛfɛ pəpan-pan, tɛm ntɛ antɔtam kəcnɛpəlɛnɛ mɔ. Kɔ Bɔs oloku kɔ: «Ta pacərɛ a məndersa nnɔ dəkur de!»
14 Ficou-se, pois, deitada a seus pés até pela manhã e levantou-se antes que pudesse um conhecer a outro, porquanto disse: Não se saiba que alguma mulher veio à eira.
15 Kɔ Bɔs oloku kɔ: «Məcipi kəfakəl nkɛ məncəpnɛ mɔ, məsumpər ki belbel.» Kɔ Rut osumpər kəfakəl, kɔ Bɔs ɛmbɛrɛ kɔ mɛŋgbɛn ma ɔrs tafala camət-tin, k'onuŋkər kɔ, kɔ Bɔs ɔŋkɔ dare.
15 Disse mais: Dá cá o roupão que tens sobre ti e segura-o. E ela segurou-o; e ele mediu seis medidas de cevada e lhas pôs em cima; então, entrou na cidade.
16 Kɔ Rut ɔŋkɔ ndena kɔncəra kɔn Noyemi. Kɔ wəkakɔ eyif kɔ: «Cəke cɔ tencepərna-ɛ, wan kem wəran?»
16 E veio à sua sogra, a qual disse: Como se te passaram as coisas, minha filha? E ela lhe contou tudo quanto aquele homem lhe fizera.
17 Kɔ Rut oloku: «Ɔsɔŋ im ɔrs kəfala camət-tin, pəcloku: ‹Ta məlukus waca wɔsɔkər ndena kɔncəra kam!›»
17 Disse mais: Estas seis medidas de cevada me deu, porque me disse: Não vás vazia à tua sogra.
18 Kɔ Noyemi oloku Rut: «Məyi nnɔ, wan kem wəran, haŋ məccərɛ tɔkɔ mes mamɛ mendeləpsər mɔ, bawo wərkun wəkawɛ, ɔfɔsɔtam kəndɛ k'ɔntɔlip mes mamɛ mɔkɔ-ɛ!»
18 Então, disse ela: Sossega, minha filha, até que saibas como irá o caso, porque aquele homem não descansará até que conclua hoje este negócio.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?