Rute 3
BSP vs ARA
1 Noyemi kɔncəra ka Rut, oloku kɔ: «Wan kem, ifaŋ kəsɔŋ əm wərkun pənɛnc'am, məna sɔ məŋesəm, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəbɔt sɔ məna mɔ.
1 Disse-lhe Noemi, sua sogra: Minha filha, não hei de eu buscar-te um lar, para que sejas feliz?
2 Ndɛkəl oŋ, Bɔs nwɛ ɛsak əm məcbəc kɔ abəc ɔn mɔ, məlaŋ ti oŋ a fum kosu ɔfɔ? Məncərɛ sɔ a pibi pa mɔkɔ p'aŋkɔfoy nde kur kɔn mɛgbɛn ma ɔrs mamɔkɔ anatɛlɛ kɔ mɔ.
2 Ora, pois, não é Boaz, na companhia de cujas servas estiveste, um dos nossos parentes? Eis que esta noite alimpará a cevada na eira.
3 Məyɛfɛ, məsopɛ moro, məbɛrnɛ duma məkɔ dəndo aŋkɔsɛpərɛ kɔ mɔ! Ta məwurər kɔ ta ɛntalip kədi yeri kɔ kəmun de!
3 Banha-te, e unge-te, e põe os teus melhores vestidos, e desce à eira; porém não te dês a conhecer ao homem, até que tenha acabado de comer e beber.
4 K'endena pəckɔ dəkəfəntərɛ-ɛ, məgbɛkərɛ da ɛŋfəntərɛ mɔ. Kɔ məyɛfɛ-ɛ, məkɔ məfeni kɔ kəloto nde dəwɛcək, məfəntərɛ. Nkɔn Bɔs yati ɔŋkɔlok'əm tɔkɔ pəmar a məyɔ mɔ.»
4 Quando ele repousar, notarás o lugar em que se deita; então, chegarás, e lhe descobrirás os pés, e te deitarás; ele te dirá o que deves fazer.
5 Kɔ Rut oloku kɔncəra kɔn: «Iŋkɔyɔ tantɛ məlok'im mɔ fəp.»
5 Respondeu-lhe Rute: Tudo quanto me disseres farei.
6 Kɔ Rut ɔŋkɔ nde dəkur, k'ɔyɔ tɔkɔ kɔncəra kɔn ɛnaloku kɔ mɔ fəp.
6 Então, foi para a eira e fez conforme tudo quanto sua sogra lhe havia ordenado.
7 Kɔ Bɔs endi yeri, k'omun, kɔ pəmbɔt kɔ dəris. K'ɔŋkɔ pəfəntərɛ nde kur kələpsər mɔ. Kɔ Rut ɔŋkɔ pəfeni kɔ kəloto dəwɛcək, k'ɛmbɛrɛ, k'ɛfəntərɛ.
7 Havendo, pois, Boaz comido e bebido e estando já de coração um tanto alegre, veio deitar-se ao pé de um monte de cereais; então, chegou ela de mansinho, e lhe descobriu os pés, e se deitou.
8 Pəndeyi cɛk-cɛk, kɔ wərkun nwɛ oyokərnɛ, endekafəlɛ: K'ɛmbəp wəran pəfəntərɛ kɔ wɛcək tantɔf!
8 Sucedeu que, pela meia-noite, assustando-se o homem, sentou-se; e eis que uma mulher estava deitada a seus pés.
9 K'eyif: «An'ɔfɔ-ɛ?» Kɔ Rut oloku kɔ: «In'ɔfɔ, ina Rut, wəcar kam. Məkump wəcar kam dobol da duma dam, bawo wəcəmɛ kem dəntɔf məyɔnɛ.»
9 Disse ele: Quem és tu? Ela respondeu: Sou Rute, tua serva; estende a tua capa sobre a tua serva, porque tu és resgatador.
10 Kɔ Bɔs oloku: «MARIKI pəpoc'am pətɔt wan kem wəran! Məmentər sɔ nɔnɔfɔr nnɔ akomɛnɛ a kɔncəra kam ŋayi mɔ pətas dɔkɔ mənamentər tɔcɔkɔ-cɔkɔ mɔ. Bawo məncəmɛ fɛ atɛmp darəŋ ŋayɔ daka, ŋayɔ fɛ daka.
10 Disse ele: Bendita sejas tu do Senhor , minha filha; melhor fizeste a tua última benevolência que a primeira, pois não foste após jovens, quer pobres, quer ricos.
11 Ndɛkəl oŋ wan kem wəran ta mənesɛ, ntɛ o ntɛ tɔ məloku, iŋyɔn'am ti, bawo dare fəp dɛncərɛ a wəran wəka dəkəcəmɛ dɔpɔŋ məyɔnɛ.
11 Agora, pois, minha filha, não tenhas receio; tudo quanto disseste eu te farei, pois toda a cidade do meu povo sabe que és mulher virtuosa.
12 Ndɛkəl oŋ, kance kɔ pəmar a icəm'am dəntɔf, mba wəlɔma eyi nwɛ ɔlɔtərnɛ dokom kɔ wos əm pətas ina mɔ.
12 Ora, é muito verdade que eu sou resgatador; mas ainda outro resgatador há mais chegado do que eu.
13 Məcepərɛnɛ nnɔ pibi. Bətbətana, k'ɛfaŋ kəlɛk kəcəm'am dəntɔf-ɛ, tentesɛ, pəcəm'am dəntɔf. Mba k'ɔntɔfaŋ kəcəm'am dəntɔf-ɛ, ina incəm'am dəntɔf, kɔ MARIKI owosɛ-ɛ! Məfəntərɛ haŋ dec dɔcsɔk.»
13 Fica-te aqui esta noite, e será que, pela manhã, se ele te quiser resgatar, bem está, que te resgate; porém, se não lhe apraz resgatar-te, eu o farei, tão certo como vive o Senhor ; deita-te aqui até à manhã.
14 Kɔ Rut ɛfəntərɛ kɔ wɛcək tantɔf haŋ kɔ dec dɔsɔk, k'ɛyɛfɛ pəpan-pan, tɛm ntɛ antɔtam kəcnɛpəlɛnɛ mɔ. Kɔ Bɔs oloku kɔ: «Ta pacərɛ a məndersa nnɔ dəkur de!»
14 Ficou-se, pois, deitada a seus pés até pela manhã e levantou-se antes que pudessem conhecer um ao outro; porque ele disse: Não se saiba que veio mulher à eira.
15 Kɔ Bɔs oloku kɔ: «Məcipi kəfakəl nkɛ məncəpnɛ mɔ, məsumpər ki belbel.» Kɔ Rut osumpər kəfakəl, kɔ Bɔs ɛmbɛrɛ kɔ mɛŋgbɛn ma ɔrs tafala camət-tin, k'onuŋkər kɔ, kɔ Bɔs ɔŋkɔ dare.
15 Disse mais: Dá-me o manto que tens sobre ti e segura-o. Ela o segurou, ele o encheu com seis medidas de cevada e lho pôs às costas; então, entrou ela na cidade.
16 Kɔ Rut ɔŋkɔ ndena kɔncəra kɔn Noyemi. Kɔ wəkakɔ eyif kɔ: «Cəke cɔ tencepərna-ɛ, wan kem wəran?»
16 Em chegando à casa de sua sogra, esta lhe disse: Como se te passaram as coisas, filha minha? Ela lhe contou tudo quanto aquele homem lhe fizera.
17 Kɔ Rut oloku: «Ɔsɔŋ im ɔrs kəfala camət-tin, pəcloku: ‹Ta məlukus waca wɔsɔkər ndena kɔncəra kam!›»
17 E disse ainda: Estas seis medidas de cevada, ele mas deu e me disse: Não voltes para a tua sogra sem nada.
18 Kɔ Noyemi oloku Rut: «Məyi nnɔ, wan kem wəran, haŋ məccərɛ tɔkɔ mes mamɛ mendeləpsər mɔ, bawo wərkun wəkawɛ, ɔfɔsɔtam kəndɛ k'ɔntɔlip mes mamɛ mɔkɔ-ɛ!»
18 Então, lhe disse Noemi: Espera, minha filha, até que saibas em que darão as coisas, porque aquele homem não descansará, enquanto não se resolver este caso ainda hoje.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?