Rute 2

BSP vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Noyemi ɛnayɔ wəkomɛnɛ ka wos wəlɔma. Fum wəka fənɔntər ɛnayi, pəyɔ sɔ daka. Bɔs b'ancwe kɔ.
1 Tinha Noemi um parente de seu marido, senhor de muitos bens, da família de Elimeleque, o qual se chamava Boaz.
2 Kɔ Rut wəMohab oloku kɔncəra kɔn Noyemi: «Məwos'em ikɔ nde dalɛ ikɔ icgbɛtəs wətɛl nwɛ ɔŋkɔwos'em kəyi kɔ darəŋ mɔ.» Kɔ Noyemi oloku Rut: «Məkɔ, wan kem wəran.»
2 Rute, a moabita, disse a Noemi: Deixa-me ir ao campo, e apanharei espigas atrás daquele que mo favorecer. Ela lhe disse: Vai, minha filha!
3 Kɔ Rut ɔŋkɔ dəkəgbɛtəs nde dalɛ atɛl tadarəŋ. Kɔ tɔyɔnɛ dalɛ ndɛ ɛncgbɛtəs mɔ da Bɔs dɔ, Bɔs nwɛ ɛnayɔnɛ wəkomɛnɛ ka Elimɛlɛk mɔ.
3 Ela se foi, chegou ao campo e apanhava após os segadores; por casualidade entrou na parte que pertencia a Boaz, o qual era da família de Elimeleque.
4 Pəwon fɛ kɔ Bɔs ɛmbɛrɛ kəyɛfɛ ka Bet Lɛhɛm. Kɔ Bɔs eyif atɛl ɔn, k'oloku ŋa: «MARIKI pəsolɛ nu!» K'atɛl ŋantolanɛ kɔ ntɛ: «Awa! Məna sɔ, MARIKI pəpoc'am pətɔt!»
4 Eis que Boaz veio de Belém e disse aos segadores: O Senhor seja convosco! Responderam-lhe eles: O Senhor te abençoe!
5 Kɔ Bɔs eyif fum wəkɔ ɛnayɔnɛ wəbɛ ka atɛl ɔn mɔ: «An'ɔyɔ wəyecəra nwɛ-ɛ?»
5 Depois, perguntou Boaz ao servo encarregado dos segadores: De quem é esta moça?
6 Kɔ wəbɛ ka atɛl ɔn oloku: «Wan wəran wəMohab ɔfɔ, nwɛ ŋander kɔ Noyemi, kəyɛfɛ ka dalɛ da Mohab mɔ.
6 Respondeu-lhe o servo: Esta é a moça moabita que veio com Noemi da terra de Moabe.
7 Ntɛ oloku mɔ: ‹Nəwos'em icəmɛ atɛl darəŋ icgbɛtəs, icwɛtsɛnɛ sɔ mɛŋgbɛn min min mɔkɔ mɛntɛmpɛnɛ toka dacɔ mɔ.› Kəyɛfɛ ntɛ enderna nnɔ bətbət a k'ɛncəmɛ mɔ, haŋ ndɛkəl. Pəpic p'eŋesəmna nde dəkəlɔ.»
7 Disse-me ela: Deixa-me rebuscar espigas e ajuntá-las entre as gavelas após os segadores. Assim, ela veio; desde pela manhã até agora está aqui, menos um pouco que esteve na choça.
8 Kɔ Bɔs oloku Rut: «Məcəŋkəl im belbel wan kem: Ta məkɔ sɔ dəkəgbɛtəs tofo tocuru. Ta məbɔlɛ sɔ nnɔ dalɛ dem, ta nəbɔlɛnɛ sɔ abəc em.
8 Então, disse Boaz a Rute: Ouve, filha minha, não vás colher em outro campo, nem tampouco passes daqui; porém aqui ficarás com as minhas servas.
9 Məgbətnɛ belbel nde abəc em ŋantɛl mɔ, məcəmɛ aran akɔ ŋaŋgbɛtəs mɔ darəŋ. Mənəŋk iloku abəc em, ta ŋagbuŋɛn'am. Kɔ domun dendenabas əm-ɛ, məkɔ nde dətɔbɔl, məkɛt domun ndɛ abəc em ŋaŋkɛt mɔ.»
9 Estarás atenta ao campo que segarem e irás após elas. Não dei ordem aos servos, que te não toquem? Quando tiveres sede, vai às vasilhas e bebe do que os servos tiraram.
10 Kɔ Rut ontontnɛnɛ Bɔs haŋ k'ɛfəntərɛ dəntɔf. K'oloku Bɔs: «Cəke c'iyɔ-ɛ, ntɛ məndeyɔn'em mamɛ, ina nwɛ iyɔnɛ wəcikəra mɔ?»
10 Então, ela, inclinando-se, rosto em terra, lhe disse: Como é que me favoreces e fazes caso de mim, sendo eu estrangeira?
11 Kɔ Bɔs oloku kɔ: «Alɔmər im mi tin tin tin mes mmɛ məyɔ kɔncəra kam, kəyɛfɛ ntɛ wos əm efi mɔ, tɔkɔ məsak papa kam, iya kam, k'atɔf ŋam nŋɛ aŋkom əm mɔ, məcder nnɔ nda afum aŋɛ mənatɔcərɛ tɔcɔkɔ-cɔkɔ mɔ.
11 Respondeu Boaz e lhe disse: Bem me contaram tudo quanto fizeste a tua sogra, depois da morte de teu marido, e como deixaste a teu pai, e a tua mãe, e a terra onde nasceste e vieste para um povo que dantes não conhecias.
12 MARIKI pəlukus'am tɔkɔ məyɔ mɔ! MARIKI pəsɔŋ'am ti kəway, nkɔn Kanu ka Yisrayel nkɛ mənder məndɛ katəkəp kɔn dəntɔf mɔ.»
12 O Senhor retribua o teu feito, e seja cumprida a tua recompensa do Senhor , Deus de Israel, sob cujas asas vieste buscar refúgio.
13 Kɔ Rut oloku: «Məmbaŋ im belbel, məna wəbɛ kem! Moloku mam mɔsɔŋ'em abəkəc kəfəntərɛ, kɔ məŋkɔ məmɔmən ti-ɛ, ali wəbəc kam wəkin səfɔtəŋnɛnɛ.»
13 Disse ela: Tu me favoreces muito, senhor meu, pois me consolaste e falaste ao coração de tua serva, não sendo eu nem ainda como uma das tuas servas.
14 Ntɛ tɛm ta kədi yeri tendebəp mɔ, kɔ Bɔs oloku Rut: «Məcɔŋnɛ mədi yeri nnɔ səyi mɔ, məbaŋ kəcom, məctɛm ki nnɔ dəmɛnc.» Kɔ Rut ɔŋkɔ pəndɛ atɛl kəsək. Kɔ Bɔs ɔsɔŋ kɔ kəcom, k'ɔsɔm ki, k'ɛnɛmbərɛ, k'ɛmɛŋkərnɛ kəlpəs.
14 À hora de comer, Boaz lhe disse: Achega-te para aqui, e come do pão, e molha no vinho o teu bocado. Ela se assentou ao lado dos segadores, e ele lhe deu grãos tostados de cereais; ela comeu e se fartou, e ainda lhe sobejou.
15 Kɔ Rut ɛyɛfɛ sɔ kəgbɛtəs, kɔ Bɔs oloku abəc ɔn: «Nəce kɔ sɔ pəgbɛtəs nde dətoka, ta nəmɔmənɛnɛ kɔ.
15 Levantando-se ela para rebuscar, Boaz deu ordem aos seus servos, dizendo: Até entre as gavelas deixai-a colher e não a censureis.
16 Nəcwak kəcsul-sulu səbomp sa mɛŋgbɛn mɔlɔma yati nəcgbalɛ kɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəcwɛtəs si mɔ, ta nəcmɔmənɛnɛ kɔ, ta nəloku kɔ tɔlɔm o tɔlɔm.»
16 Tirai também dos molhos algumas espigas, e deixai-as, para que as apanhe, e não a repreendais.
17 Kɔ Rut ɛŋgbɛtəs haŋ dɔfɔy, k'ɛsɛpər mɛŋgbɛn mɔkɔ ɛnagbɛtəs mɔ, k'ɔsɔtɔ mɛŋgbɛn ma ɔrs abɛk ŋin.
17 Esteve ela apanhando naquele campo até à tarde; debulhou o que apanhara, e foi quase um efa de cevada.
18 Kɔ Rut ɛlɛk mɛŋgbɛn mmɛ k'ɛsarɛ, k'eŋkekərɛ mi, k'ɔŋkɔ pəmentər kɔncəra kɔn. K'owurɛ sɔ yeri yɔn yɛlpəs, k'ɔsɔŋ kɔ.
18 Tomou-o e veio à cidade; e viu sua sogra o que havia apanhado; também o que lhe sobejara depois de fartar-se tirou e deu a sua sogra.
19 Kɔ kɔncəra kɔn eyif kɔ: «Deke məŋgbɛtəs mɛŋgbɛn mmɛ fəp mɔkɔ-ɛ? Dalɛ d'ana dɔ məmbəcna-ɛ? Kanu kəmar nwɛ ɛŋkɛkəsən'am mɔ!»
19 Então, lhe disse a sogra: Onde colheste hoje? Onde trabalhaste? Bendito seja aquele que te acolheu favoravelmente! E Rute contou a sua sogra onde havia trabalhado e disse: O nome do senhor, em cujo campo trabalhei, é Boaz.
20 Kɔ Noyemi oloku wəran ka wan kɔn: «Inəŋk MARIKI nwɛ ɔsɔrɔlasɛ səna ayi doru nɔnɔfɔr, pəmɔ akɔ ŋafi mɔ. Kanu kəpocɛ wərkun wəkawɛ pətɔt.» Kɔ Noyemi oloku kɔ sɔ: «Wərkun wəkakɔ, wəkomɛnɛ kosu ɔfɔ! Ŋa ŋɔ pəmar ŋacəmɛ su dəntɔf.»
20 Então, Noemi disse a sua nora: Bendito seja ele do Senhor , que ainda não tem deixado a sua benevolência nem para com os vivos nem para com os mortos. Disse-lhe mais Noemi: Esse homem é nosso parente chegado e um dentre os nossos resgatadores.
21 Kɔ Rut wəMohab oloku sɔ: «Olok'im sɔ, məlɔtərnɛ abəc em haŋ ŋalip kətɛl'em fəp.»
21 Continuou Rute, a moabita: Também ainda me disse: Com os meus servos ficarás, até que acabem toda a sega que tenho.
22 Kɔ Noyemi oloku Rut wəran ka wan kɔn: «Wan kem pəntesɛ ti tatɔkɔ, nəsumpərɛnɛ kɔ abəc ɔn, ta mətor dalɛ da nwɛ o nwɛ nde aŋkɔtɔrs'əm mɔ.»
22 Disse Noemi a sua nora, Rute: Bom será, filha minha, que saias com as servas dele, para que, noutro campo, não te molestem.
23 Kɔ Rut ŋasumpərɛnɛ kɔ abəc a Bɔs kəgbɛtəs haŋ kɔ kətɛl ka mɛŋgbɛn ma ɔrs kɔ cəgbay kəlip kɔ mɛŋgbɛn ma dəmɔrɔ. Ŋasɔrɔyi kəfo kin kɔ kɔncəra kɔn.
23 Assim, passou ela à companhia das servas de Boaz, para colher, até que a sega da cevada e do trigo se acabou; e ficou com a sua sogra.

Ler em outra tradução

Comparar com outra