Números 22

BSP vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Kɔ aka Yisrayel ŋaŋkɔ ŋacəmɛ aranta ŋowosu ŋa Mohab, nde dec dɛmpɛ kəŋgbɔkɔ ka Yurdɛn mɔ, ŋatɛfərnɛ Yeriko.
1 Os israelitas partiram e acamparam nas planícies de Moabe, a leste do rio Jordão e na altura de Jericó, que ficava no outro lado do rio.
2 Balak wan ka Cipor ɛnanəŋk tɔkɔ aka Yisrayel ŋanayɔ aka Amɔr mɔ.
2 Quando o rei de Moabe, Balaque, filho de Zipor, soube de tudo o que os israelitas haviam feito com os amorreus,
3 Aka Mohab ŋananesɛ dɛlay da afum akaŋɛ, bawo aMohab ŋanane tɔkɔ Yisrayel ŋanayɔ Amɔr mɔ, kɔ dis dɛndɛncɛ ŋa fəp.
3 ficou apavorado com os israelitas porque eles eram muitos. De fato, o povo de Moabe ficou com muito medo dos israelitas.
4 Kɔ Mohab oloku abeki aka Madiyaŋ: «Ndɛkəl oŋ kəsɔm kɔ kənay kaŋkɛ kənder ca nyɛ yeyi su kəsək mɔ fəp pəmɔ ntɛ wana wɔŋsɔm yɔbɔf ya dalɛ mɔ.» Balak wan ka Cipor ɛnayɔnɛ wəbɛ wəka atɔf ŋa Mohab tɛm tatɔkɔ.
4 Os moabitas disseram aos chefes dos midianitas: — Agora essa multidão vai devorar tudo ao redor de nós, como um boi que come a grama do pasto. Então o rei Balaque
5 K'osom ndena Balam wan ka Behor, nwɛ ɛnandɛ Petor ntende kəŋgbɔkɔ ka Ɛfərat kəsək mɔ. K'oloku ntɛ: «Afum alɔma ŋawur Misira ŋalarɛ dɔtɔf, ŋandɛ su tekiriŋ.
5 mandou chamar Balaão, filho de Beor, que estava em Petor, perto do rio Eufrates, no território de Amave. Os mensageiros foram dizer o seguinte a Balaão: “Um povo inteiro saiu do Egito, está espalhado por toda a terra e agora veio morar perto de mim.
6 Ndɛkəl oŋ məder, ilɛtsɛn'am məntolan'em afum akaŋɛ pəlɛc, bawo ŋayɔ sɔkət ŋatas im. Ti disrɛ tɔlɔma indetam kəsut ŋa ibɛləs ŋa atɔf ŋem, bawo incərɛ nwɛ məntolanɛ pətɔt mɔ, ɔŋsɔtɔ pətɔt, kɔ nwɛ məntolanɛ pəlɛc mɔ, wəkayi ɔŋsɔtɔ pəlɛc.»
6 Eu lhe peço que venha logo para amaldiçoar esse povo, pois eles são mais poderosos do que eu. Talvez assim eu possa derrotá-los e expulsá-los daqui. Eu sei que, quando você abençoa alguém, esse alguém fica abençoado e, se você amaldiçoa, fica amaldiçoado.”
7 Abeki aMohab kɔ aMadiyaŋ ŋaŋkɔ, ŋakenɛ wəgbal kəsənc yopocɛ. Kɔ ŋander ŋabəp Balam kɔ ŋaloku kɔ moloku ma Balak.
7 Então os chefes moabitas e midianitas foram, levando consigo dinheiro para pagar as maldições. Eles chegaram ao lugar onde Balaão estava e entregaram a mensagem de Balaque.
8 Kɔ Balam oloku ŋa ntɛ: «Nəcepərɛnɛ nnɔ pibi, indeluksɛ nu toloku ntɛ MARIKI endelok'im mɔ.»
8 Balaão respondeu o seguinte: — Fiquem aqui esta noite, e amanhã eu contarei a vocês o que o Então os chefes moabitas ficaram com Balaão.
9 Ntɛ tɛm tɔlɔma tencepər mɔ, kɔ Kanu kənde kəder Balam, kɔ kəyif kɔ: «Afum are ŋayi ndaram-ɛ?»
9 Deus veio falar com ele e perguntou: — Quem são esses homens que estão com você?
10 Kɔ Balam oloku Kanu: «Balak wan ka Cipor, wəbɛ wəka Mohab, nkɔn osom ŋa kədelok'im:
10 Balaão respondeu: — Balaque, o rei dos moabitas, me mandou dizer
11 ‹Afum aŋɛ ŋawur Misira mɔ ŋalas atɔf. Ndɛkəl, məder məntolan'em ŋa pəlɛc. Tɔlɔma intam kəsut ŋa haŋ ibɛləs ŋa.›»
11 que um povo inteiro saiu do Egito e está espalhado por toda a terra. Balaque quer que eu vá agora mesmo e amaldiçoe essa gente, para ver se assim pode derrotá-los e expulsá-los.
12 Kɔ Kanu kəloku Balam: «Məfɔkɔ kɔ ŋa. Ta mətolanɛ aka Yisrayel pəlɛc, bawo antolanɛ ŋa pətɔt.»
12 Deus disse a Balaão: — Não vá com eles, nem amaldiçoe o povo de Israel, pois é um povo abençoado.
13 Kɔ Balam ɛyɛfɛ bətbət k'oloku akiriŋ a Balak: «Nəkɔ nde atɔf ŋonu, bawo MARIKI ɛfati kəsak im kəkɔ kɔ nəna.»
13 De manhã Balaão se levantou e disse aos chefes que Balaque tinha enviado: — Voltem para a sua terra, pois o
14 Kɔ akiriŋ aMohab ŋander ŋabəp Balak kɔ ŋaloku kɔ: «Balam ɛfati kəder kɔ səna.»
14 Então eles voltaram e foram falar com Balaque. E disseram: — Balaão não quis vir com a gente.
15 Kɔ Balak osom sɔ akiriŋ akɔ ŋanala acɔkɔ-cɔkɔ, aŋɛ dekiriŋ daŋan dɛnacepər da akakɔ mɔ.
15 Aí Balaque mandou-lhe outros chefes, mais numerosos e mais importantes do que os primeiros.
16 Kɔ ŋander ŋabəp Balak wan ka Cipor, kɔ ŋaloku kɔ: «Ilɛtsɛn'am, ta tes o tes tɛyaməs am kədenəŋk im.
16 Eles foram falar com Balaão e disseram: — Eu, Balaque, filho de Zipor, peço-lhe que venha logo até aqui!
17 Indelas əm pəlel, iyɔn'am tɔkɔ məŋlok'im mɔ. Məder, ilɛtsɛn'am, mətolan'em afum akaŋɛ pəlɛc.»
17 Como pagamento eu lhe darei muitas riquezas e tudo o mais que você quiser. Por favor, venha e me faça o favor de amaldiçoar este povo.
18 Mba kɔ Balam oloku asom a Balak: «Ali Balak pəsɔŋ im gbeti kɔ kɛma fəp nyɛ yeyi nde kəlɔ kɔn mɔ, ifɔtam tɔlɔm o tɔlɔm kəgbaymɛ tosom ta MARIKI, Kanu kem!
18 Balaão respondeu: — Mesmo que Balaque me desse todo o ouro e toda a prata do seu palácio, eu não poderia fazer coisa alguma, grande ou pequena, que fosse contra as ordens do
19 Awa, ilɛtsɛnɛ nu nəyi nnɔ pibi pampɛ, nəna sɔ, icərɛ ntɛ MARIKI endelok im sɔ mɔ.»
19 Mas agora peço que vocês também fiquem aqui esta noite para que eu possa saber se o Senhor tem mais alguma coisa para me dizer.
20 Kɔ Kanu kəwurər Balam pibi disrɛ, k'oloku kɔ: «Bawo arkun akaŋɛ ŋander kəw'am, məkɔ kɔ ŋa. Mba məyɔ tɔkɔ indelok'əm mɔ.»
20 Durante a noite o Senhor Deus apareceu a Balaão e disse: — Já que esses homens vieram chamá-lo, apronte-se e vá com eles. Mas faça apenas o que eu disser.
21 Kɔ Balam ɛyɛfɛ bətbət, k'ɛmbɛkɛ sɔfale sɔn səfɛt kəroŋ kɔ ŋantas kɔ akiriŋ aka Mohab.
21 Portanto, no dia seguinte Balaão se aprontou, pôs os arreios na sua jumenta e foi com os chefes moabitas.
22 Kɔ pəntɛlɛ Kanu, bawo Balam ŋaŋkɔ kɔ akiriŋ aMohab. Kɔ mɛlɛkɛ ma MARIKI mɛncəmɛ dɔpɔ kədemɔnɛ kɔ kəcepər. Kɔ Balam ɛmpɛsɛ sɔfale sɔn səfɛt kəroŋ, ŋanayi kɔ acar ɔn mɛrəŋ.
22 Deus ficou irado porque Balaão foi. Balaão ia montado na sua jumenta, e dois dos seus empregados o acompanhavam. De repente, o Anjo do Senhor se pôs na frente dele no caminho, para barrar a sua passagem.
23 Ntɛ sɔfale sənəŋk mɛlɛkɛ ma MARIKI mɛcəmɛ dɔpɔ mɔtɔmpər dakma mɔ, kɔ sɔfale səŋgbaymɛ dɔpɔ, kɔ səŋkɔ ta dalɛ. Balam osut si ntɛ tɔŋsɔŋɛ səsolnɛ dɔpɔ mɔ.
23 Quando a jumenta viu o Anjo parado no caminho, com a sua espada na mão, saiu da estrada e foi para o campo. Aí Balaão bateu na jumenta e a trouxe de novo para a estrada.
24 Kɔ mɛlɛkɛ ma MARIKI mɛncəmɛ sɔ dɔpɔ ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn dacɔ, biŋkəli beyi kəca kətɔt kɔ kəmeriya.
24 Então o Anjo do Senhor ficou numa parte estreita do caminho, entre duas plantações de uvas, onde havia um muro de pedra de cada lado.
25 Ntɛ sɔfale sənanəŋk mɛlɛkɛ ma MARIKI mɔ, kɔ səŋgbəcərɛnɛ kəcək ka Balam damba. K'ɔŋgbɔkərɛ sɔ si kəsut.
25 Quando a jumenta viu o Anjo, ela se encostou no muro, apertando o pé de Balaão. Por isso Balaão bateu de novo na jumenta.
26 Kɔ mɛlɛkɛ ma MARIKI mecepər pəbɔlɛ, kɔ mɔŋkɔ mɛcəmɛ kəfo kəlɔma kətɔwɔkəl nkɛ antɔtam kəgbaymɛ kəca kətɔt kɔ kəmeriya mɔ.
26 Depois o Anjo do Senhor foi adiante e ficou num lugar mais estreito ainda, onde não havia jeito de se desviar nem para a direita nem para a esquerda.
27 Ntɛ sɔfale sənəŋk mɛlɛkɛ ma MARIKI sɔ mɔ, kɔ səfəntərɛ Balam tantɔf. Kɔ pəntɛlɛ Balam k'osutɛ sɔfale kəgbo kɔn.
27 A jumenta viu o Anjo e se deitou no chão. Balaão ficou com tanta raiva, que surrou a jumenta com a vara.
28 Awa, kɔ MARIKI ɛwani sɔfale kusu, kɔ səloku Balam: «Cəke c'iyɔ ntɛ məsut im tamaas mɔ-ɛ?»
28 Aí o Senhor fez a jumenta falar, e ela disse a Balaão: — O que foi que eu fiz contra você? Por que é que você já me bateu três vezes?
29 Kɔ Balam oloku sɔfale sɔn: «Məfan'im kəfani dəm! Tɔcyɔnɛ a intɔmpər dakma dəkəca-ɛ, k'indif əm ndɛkəl.»
29 Ele respondeu: — Foi porque você caçoou de mim. Se eu tivesse uma espada na mão, mataria você agora mesmo!
30 Kɔ sɔfale səloku Balam: «Bafɔ sɔfale sam s'iyɔnɛ nsɛ məmpɛsɛ tɛm fəp haŋ mɔkɔ mɔ ba? Tantɛ t'imbɔt kəyɔ əm ba?» Kɔ Balam oloku: «Ala!»
30 Então a jumenta disse a Balaão: — Por acaso não sou a sua jumenta, em que você tem montado toda a sua vida? Será que tenho o costume de fazer isso com você? — Não — respondeu ele.
31 Kɔ MARIKI emepi fɔr ya Balam, k'ɛnəŋk mɛlɛkɛ ma MARIKI mɛcəmɛ dɔpɔ, mɔtɔmpər dakma dəkəca. Kɔ Balam ontontnɛ, k'ɛncəp suwu kɔ tobu tɔn dəntɔf.
31 Aí o Senhor Deus fez com que Balaão visse o Anjo, que estava no caminho com a espada na mão. Balaão se ajoelhou e encostou o rosto no chão.
32 Kɔ mɛlɛkɛ ma MARIKI moloku kɔ: «Ta ake tɔ məsutɛ si kəmaas-ɛ? Iwur ntɛ tɔŋsɔŋɛ idemɔn'am kəkɔ, bawo inəŋk marənt mamɛ mentesɛ f'am.
32 O Anjo do Senhor disse: — Por que você bateu três vezes na jumenta? Eu é que vim como se fosse seu inimigo, para fazer você voltar, pois você não devia estar fazendo esta viagem.
33 Sɔfale sam sənəŋk im, kɔ səngbaym'em kəmaas. Sətɔyɔ tatɔkɔ-ɛ, kɔ mən'indif isak si doru.»
33 Mas a sua jumenta me viu e se desviou três vezes de mim. Se ela não tivesse feito isso, eu já teria matado você, e ela teria ficado viva.
34 Kɔ Balam oloku mɛlɛkɛ ma MARIKI: «Inciya. Incərɛ fɛ a məy'im kiriŋ dɔpɔ. Mba kɔ marənt mamɛ mɔntɔbɔt əm-ɛ, ilukus!»
34 Então Balaão disse ao Anjo: — Eu pequei. Não sabia que o senhor estava no caminho para me fazer parar. Porém, se agora o senhor acha que não devo continuar a viagem, eu voltarei para casa.
35 Kɔ mɛlɛkɛ ma MARIKI moloku Balam: «Məkɔ kɔ arkun akaŋɛ. Mba məloku gbəcərəm ntɛ indekɔlok'əm mɔ.» Kɔ Balam ŋaŋkɔ kɔ akiriŋ aka Balak.
35 O Anjo respondeu: — Vá com esses homens; mas você falará somente aquilo que eu lhe disser. Assim, Balaão foi com os chefes enviados por Balaque.
36 Kɔ Balak ene a Balam ender. K'owur kəkɔfaynɛ kɔ haŋ dare da Mohab ndɛ dɔsɔŋɛnɛ kələncər kɔ Arnɔŋ mɔ.
36 Quando Balaque soube que Balaão estava chegando, foi encontrar-se com ele em Ar, uma cidade que fica na beira do rio Arnom, na fronteira de Moabe.
37 Kɔ Balak oloku Balam: «Bafɔ inaw'am ba? Ak'ɛnasɔŋ'am kətɔder katəna mədenəŋk im-ɛ? Mənacɛm-cɛmnɛ ifɔtam kəsɔŋ əm pəlel?»
37 Balaque perguntou: — Por que você não quis vir quando mandei chamá-lo da primeira vez? Será que você estava pensando que eu não poderia lhe pagar bem?
38 Kɔ Balam oloku Balak: «Ndɛkəl oŋ, ntɛ inder inəŋk əm mɔ, intam kəlok'əm ntɛ o ntɛ ifaŋ mɔ? Toloku ntɛ Kanu kəndebɛr im dəkusu mɔ, t'indelok'əm!»
38 Balaão respondeu: — Mas eu estou aqui com o senhor, não é? Porém não posso dizer nada por minha própria conta; só posso dizer o que Deus ordenar e nada mais.
39 Balam kɔ Balak ŋaŋkɔ, kɔ ŋambɛrɛ dare da Kiriyat-Hucot.
39 Assim, Balaão foi com Balaque para a cidade de Huzote,
40 Balak oloŋnɛ cəna kɔ ŋkesiya, k'ɔsɔŋ Balam kɔ akiriŋ aŋɛ ŋanayi mɔ.
40 onde Balaque ofereceu em sacrifício touros e ovelhas e deu uma parte da carne a Balaão e aos chefes que estavam com ele.
41 Bətbət, kɔ Balak ɛlɛk Balam k'ɛmpɛnɛ kɔ dare da Bamɔt Bal, nde ɛnctam kənəŋk dɛlay da aka Yisrayel mɔ.
41 No dia seguinte de manhã, Balaque levou Balaão a Bamote-Baal, de onde Balaão podia ver uma parte do povo de Israel.

Ler em outra tradução

Comparar com outra