Números 20

BSP vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Kɔ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp kənder nde tɛgbərɛ ta Cin ŋof ŋɔcɔkɔ-cɔkɔ ŋa teren tatɔkɔ, kɔ afum ŋandɛ Kadɛs. Difɔ Miriyam ɛnafi, k'awup kɔ.
1 No primeiro mês do ano, toda a comunidade chegou ao deserto de Zim e acampou em Cades. Enquanto estavam lá, Miriã morreu e foi sepultada.
2 Ntɛ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel kənatɔyɔ domun mɔ, kɔ ŋaloŋkanɛ teta Musa kɔ Aruna.
2 Como não havia água naquele lugar, o povo se rebelou contra Moisés e Arão.
3 Kɔ afum aka Yisrayel ŋantɛnər Musa kəyɛfərɛnɛ. Ŋacloku: «Ali sənafi ntɛ awɛnc asu ŋancfis-fis fɔr ya MARIKI kiriŋ mɔ!
3 Discutiram com Moisés e disseram: “Se ao menos tivéssemos morrido com nossos irmãos diante do S enhor !
4 T'ake tɔ nəŋkɛrɛnɛ kəloŋkanɛ ka MARIKI nnɔ dətɛgbərɛ sədefis-fis kɔ yɔcɔl yosu-ɛ?
4 Por que vocês trouxeram a comunidade do S enhor até este deserto? Foi para morrermos, junto com todos os nossos animais?
5 T'ake tɔ nənawurɛnɛ su Misira, kɔ nəŋkɛrɛ su kəfo kəlɛc kaŋkɛ-ɛ? Bafɔ kəfo kɔ nkɛ antam kəgbal defet mɔ, fik fəyi fɛ, wɛn weyi fɛ, cəpare cəyi fɛ, ali domun deyi fɛ ndɛ antam kəmun mɔ.»
5 Por que nos obrigaram a sair do Egito e nos trouxeram para este lugar terrível? Esta terra não tem cereais, nem figos, nem uvas, nem romãs, nem água para beber!”.
6 Musa kɔ Aruna ŋambɔlɛnɛ afum aka Yisrayel, kɔ ŋaŋkɔ dəkəbɛrɛ da aŋgbancan ŋɛbəpɛnɛ kɔ Kanu. Kɔ ŋantɛmpɛnɛ dəntɔf, nɔrɔ da debeki da MARIKI dementərnɛ ŋa.
6 Moisés e Arão se afastaram do povo e foram até a frente da tenda do encontro, onde se prostraram com o rosto em terra. Então a presença gloriosa do S enhor lhes apareceu,
7 Kɔ MARIKI oloku Musa:
7 e o S enhor disse a Moisés:
8 «Məlɛk kəgbo məloŋka kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel, məna Musa kɔ Aruna wɛnc əm. Nəlok-lokər tasar peyeŋki fɔr yaŋan kiriŋ, pɔsɔŋ domun. Məwurɛ ŋa domun da tasar peyeŋki məsɔŋɛ aka Yisrayel ŋamun kɔ yɔcɔl yaŋan.»
8 “Você e Arão, peguem a vara e reúnam todo o povo. Enquanto eles observam, falem àquela rocha ali, e dela jorrará água. Vocês tirarão água suficiente da rocha para matar a sede de toda a comunidade e de seus animais”.
9 Kɔ Musa ɛlɛk kəgbo k’Aruna nkɛ kənayi MARIKI fɔr kiriŋ mɔ, pəmɔ tɔkɔ ɛnasom kɔ ti mɔ.
9 Moisés fez conforme o S enhor havia ordenado. Pegou a vara que ficava guardada diante do S enhor e,
10 Musa kɔ Aruna ŋaloŋka aka Yisrayel tekiriŋ ta tasar peyeŋki. Kɔ Musa oloku ŋa: «Nəcəŋkəl, ilɛtsɛnɛ nu, ataŋi ləŋəs! Səndetam kəwurɛ nu domun nnɔ tasar peyeŋki pampɛ ba?»
10 em seguida, ele e Arão mandaram chamar o povo para se reunir em frente da rocha. “Ouçam, seus rebeldes!”, gritou Moisés. “Será que é desta rocha que teremos de tirar água para vocês?”
11 Mba Musa eyekti kəca kɔn k'osutɛ tasar teyeŋki kəgbo kəmɛrəŋ. Gbəncana babɔkɔ kɔ domun dɛlarəm dowur. Kɔ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel ŋamun kɔ yɔcɔl yaŋan.
11 Então Moisés levantou a mão e bateu na rocha duas vezes com a vara, e jorrou muita água. Assim, toda a comunidade e todos os seus animais beberam até matar a sede.
12 Mba kɔ MARIKI oloku Musa kɔ Aruna: «Bawo nəsɔtɔ fɛ kəlaŋ kəlarəm nnɔ iyi mɔ, nəmentər fɛ decempi dem fɔr ya aka Yisrayel kiriŋ, nəfɔdebɛrsɛnɛ afum akaŋɛ atɔf nŋɛ isɔŋ ŋa mɔ.»
12 O S enhor , porém, disse a Moisés e a Arão: “Uma vez que vocês não confiaram em mim para mostrar minha santidade aos israelitas, não os conduzirão à terra que eu lhes dou!”.
13 K'awe abat ŋaŋɔkɔ «Meriba» ti tɔyɔnɛ kusu kəŋan «Kəcɔp», kəfo kaŋkɔ kɔ aka Yisrayel ŋanctɛn kəcaŋ MARIKI kəcɔp, nwɛ ɛnamentər decempi dɔn ŋa dacɔ mɔ.
13 Por isso aquele lugar ficou conhecido como Meribá, pois ali os israelitas discutiram com o S enhor , e ali ele mostrou sua santidade entre eles.
14 Kəyɛfɛ Kadɛs, kɔ Musa osom afum ndena wəbɛ wəka Edɔm: «Ntɛ tɔ aka Yisrayel, awɛnc əm aŋa ŋaloku: Məncərɛ mes mocuy mmɛ mɛmbəp su mɔ fəp.
14 Enquanto estava em Cades, Moisés enviou representantes ao rei de Edom com a seguinte mensagem: “É isto que dizem seus parentes, o povo de Israel: É de seu conhecimento todas as dificuldades que tivemos.
15 Atem asu ŋanator Misira, kɔ səwon di kəndɛ. Mba, kɔ aka Misira ŋantɔrəs su, səna kɔ atem asu.
15 Nossos antepassados desceram ao Egito, onde vivemos por muito tempo. Ali, nós e nossos antepassados fomos maltratados pelos egípcios,
16 Kɔ səŋkulɛ-kulɛ nnɔ MARIKI eyi mɔ, k'ɛncəŋkəl su. K'osom mɛlɛkɛ min, kɔ mowurɛ su Misira. Ndɛkəl oŋ səyi Kadɛs, dare ndɛ deyi'm kəsək mɔ.
16 mas, quando clamamos ao S enhor , ele nos ouviu e enviou um anjo que nos tirou do Egito. Agora estamos acampados em Cades, cidade na fronteira de seu território.
17 Məce su, ilɛtsɛn'am, səcepər dare dam. Səfɔcepər nde dalɛ dam, dalɛ da ŋgbɔŋkəlɔ ya wɛn wam, səfɔmun domun da cələmp cam. Dɔpɔ din gboŋ dɔ səndesolnɛ, səfɔgbaymɛ kəca kətɔt, səfɔgbaymɛ kəca kəmeriya, haŋ səcepər kələncər kam.»
17 Pedimos que nos deixe atravessar sua terra. Tomaremos cuidado para não passar por seus campos e vinhedos, e não beberemos água de seus poços. Seguiremos pela estrada real e só a deixaremos quando tivermos atravessado seu território”.
18 Mba kɔ wəbɛ wəka Edɔm oluksɛ kɔ ntɛ: «Nəfɔcali atɔf ŋem, kɔ nəcepər-ɛ, incaŋ nu kəyɛfərɛnɛ kɔ dakma dem.»
18 O rei de Edom, porém, disse: “Fiquem fora do meu território ou irei ao seu encontro com meu exército!”.
19 Kɔ aka Yisrayel ŋaloku: «Dɔpɔ din dɔ səndesolnɛ, kɔ səmun domun dam, səna kɔ yɔcɔl yosu-ɛ səŋsɔŋ'əm kəway ka di, tɔyɔ fɛ tes. Kəcepər gbəcərəm kɔ səfaŋ ali səfɔcəmbərəs.»
19 Os israelitas responderam: “Ficaremos na estrada principal. Se nós ou nossos animais bebermos de sua água, pagaremos por ela. Apenas deixe-nos passar por seu território; é só o que pedimos”.
20 Mba kɔ wəbɛ wəka Edɔm oluksɛ ŋa sɔ: «Nəfɔcepər nnɔ!» K'aka Edɔm ŋawur kɔ afum alarəm aŋɛ ŋanayɔ fənɔntər fəpɔŋ mɔ, kəkɔgbintərnɛ aka Yisrayel kəsutɛnɛ.
20 O rei de Edom retrucou: “Vocês não têm permissão de passar por nossa terra!”. Em seguida, mobilizou suas tropas e marchou contra o povo de Israel com um exército poderoso.
21 Kɔ wəbɛ wəka Edɔm ɛfati kəce aka Yisrayel ŋacepər atɔf ŋɔn. Ti tɛnasɔŋɛ aka Yisrayel kəlɛk dɔpɔ docuru.
21 Uma vez que o povo de Edom se recusou a deixá-los passar por seu território, os israelitas foram obrigados a desviar-se dele.
22 Kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp ŋayɛfɛ Kadɛs, kɔ ŋaŋkɔ nde tɔrɔ ta Hor.
22 Então toda a comunidade de Israel partiu de Cades e chegou ao monte Hor.
23 Kɔ MARIKI oloku Musa kɔ Aruna, nde tɔrɔ ta Hor nde kələncər ka Edɔm.
23 Ali, na fronteira com a terra de Edom, o S enhor disse a Moisés e a Arão:
24 Kɔ MARIKI oloku: «Aruna nkɔn endefi, pəlukus nde atem ɔn ŋayi mɔ, ɔfɔbɛrɛ atɔf nŋɛ isɔŋ aka Yisrayel mɔ, bawo nənacəmɛ mosom mem dɛbəkəc nde abat ŋa Meriba.»
24 “É chegado o momento de Arão reunir-se a seus antepassados. Não entrará na terra que dou aos israelitas, pois vocês se rebelaram contra minhas instruções a respeito da água em Meribá.
25 Məna, Musa məlɛk Aruna kɔ wan kɔn Elasar məpɛnɛ ŋa tɔrɔ ta Hor kəroŋ.
25 Agora, leve Arão e seu filho Eleazar ao monte Hor.
26 Məwurɛ Aruna yamos yɔn yopus, məbɛr yi wan kɔn Elasar, nnɔ Aruna endefi pəlukus sɔ nde atem ɔn ŋayi mɔ.
26 Em seguida, tire as roupas sacerdotais de Arão e coloque-as em Eleazar, seu filho. Arão morrerá ali e se reunirá a seus antepassados”.
27 Kɔ Musa ɔyɔ tɔkɔ MARIKI ɛnasom kɔ mɔ. K'ɛmpɛ tɔrɔ ta Hor kəroŋ, fɔr ya kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp kiriŋ.
27 Moisés fez conforme o S enhor lhe ordenou. Os três subiram juntos ao monte Hor, enquanto toda a comunidade observava.
28 Kɔ Musa owurɛ Aruna yamos yɔn, k'ɛmbɛr yi wan kɔn Elasar. Dəndo Aruna ɛnafi tɔrɔ kəroŋ. Musa kɔ Elasar ŋantor dətɔrɔ.
28 No topo, Moisés tirou as roupas sacerdotais de Arão e as colocou em Eleazar, filho de Arão. Então Arão morreu no alto do monte, e Moisés e Eleazar desceram.
29 Ntɛ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp ŋanacərɛ a Aruna efi mɔ, kɔ kəlɔ ka Yisrayel fəp kəmbok kɔ mata wəco maas (30).
29 Quando a comunidade percebeu que Arão havia morrido, todo o povo de Israel lamentou sua morte por trinta dias.

Ler em outra tradução

Comparar com outra