Números 14
BSP vs NVT
1 Kɔ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp ŋayɛfɛ kəkulɛ-kulɛ, kɔ ŋambok pibi fəp.
1 Então toda a comunidade começou a chorar em voz alta e continuou em prantos a noite toda.
2 Kɔ aka Yisrayel ŋancɔpər Musa kɔ Aruna. Kɔ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel ŋaloku: «Kəfi kosu Misira kɔ pəyɔnɛ fɛ ti, kəfi kosu nnɔ dətɛgbərɛ kəncepər kəfi kosu aterɛnɛ asu dəwaca!
2 Suas vozes se elevaram em grande protesto contra Moisés e Arão. “Ah, se ao menos tivéssemos morrido no Egito, ou mesmo aqui no deserto!”, diziam.
3 Ta ake tɔ MARIKI eyi kəkekərɛ su atɔf ŋaŋɔkɔ pəkɔ pəsɔŋɛ padifɛ su sakma-ɛ? Ŋasumpər-sumpər aran kɔ aka wɔlɔ wosu disrɛ, aŋɛ andelɔm yofoŋət yaŋan dacɔ mɔ! Kəlukus kosu Misira kəncepər fɛ tatɔkɔ ba?»
3 “Por que o S enhor está nos levando para essa terra só para morrermos em combate? Nossas esposas e crianças serão capturadas como prisioneiros de guerra! Não seria melhor voltarmos para o Egito?”
4 Ŋaclokɛnɛ taŋan: «Pacəmbər wəbɛ wəkin, palukus Misira!»
4 E disseram uns aos outros: “Vamos escolher um novo líder e voltar para o Egito!”.
5 Musa kɔ Aruna ŋantontnɛnɛ MARIKI dəntɔf kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp fɔr kiriŋ.
5 Moisés e Arão se curvaram com o rosto em terra diante de toda a comunidade de Israel.
6 Ntɛ Yosuwe wan ka Nun kɔ Kalɛb wan ka Yefune akɔ ŋanakɔ kəkɔkcɛ mes ma atɔf ŋalip kəne moloku mamɔkɔ mɔ, kɔ pəntɛlɛ ŋa haŋ kɔ ŋawal-wali yamos yaŋan.
6 Dois dos homens que tinham feito o reconhecimento da terra, Josué, filho de Num, e Calebe, filho de Jefoné, rasgaram suas roupas
7 Kɔ ŋaloku kəloŋkanɛ ka afum a Yisrayel fəp: «Atɔf ŋaŋɔkɔ sənɔŋkər kəkɔkcɛ mes ma di mɔ, atɔf ŋɔtɔt ŋɔ.
7 e disseram a toda a comunidade de Israel: “A terra da qual fizemos o reconhecimento é muito boa!
8 Kɔ MARIKI ɔmbɔtər su-ɛ, ɛmbɛrsɛ su atɔf ŋaŋɔkɔ, pəsɔŋ su ŋi. Atɔf ŋɔ nŋɛ ŋomboŋ dalɛ k’awop mɔ!
8 E, se o S enhor se agradar de nós, ele nos levará em segurança até ela e a dará a nós. É uma terra que produz leite e mel com fartura.
9 Ta payeŋkər MARIKI səbomp, ta panesɛ sɔ afum a atɔf ŋaŋɔkɔ katəna k'aŋkɔtam. Ŋayɔ fɛ sɔ katəkəp nkɛ kəŋkump ŋa mɔ. MARIKI eyi kɔ səna. Ta nənesɛ ŋa!»
9 Não se rebelem contra o S enhor e não tenham medo dos povos da terra. Diante de nós, eles estão indefesos! Não têm quem os proteja, mas o S enhor está conosco! Não tenham medo deles!”.
10 Ntɛ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp kəloku kəca-cas Yosuwe kɔ Kalɛb mɔ, kɔ nɔrɔ da debeki da MARIKI dontor aka Yisrayel fəp fɔr kiriŋ nde aŋgbancan ŋɛbəpɛnɛ kɔ Kanu.
10 Ainda assim, toda a comunidade começou a falar em apedrejar Josué e Calebe. Então a presença gloriosa do S enhor apareceu na tenda do encontro a todos os israelitas,
11 Kɔ MARIKI oloku Musa: «Ake tɛm tɔ afum akaŋɛ ŋandesak kəcerəsnɛ mes mem-ɛ? Ake tɛm tɔ ŋandefati kəgbɛkər im kəlaŋ-ɛ, ali ntɛ imentər mɛgbɛkərɛ mɛwɛy-wɛy fɔr yaŋan kiriŋ mɔ?
11 e o S enhor disse a Moisés: “Até quando este povo me tratará com desprezo? Será que nunca confiarão em mim, mesmo depois de todos os sinais que realizei entre eles?
12 Arom ŋ'indesɔŋ ŋa, ibaŋər ŋa sɔ kɛ nkɛ inaloku kəsɔŋ ŋa, mba məna indesɔŋ'am kəyɔnɛ kas ka atɔf ŋɔpɔŋ nŋɛ ŋendebɛk ŋɔyɔ sɔkət ŋɛtas aka Yisrayel mɔ!»
12 Eu os deserdarei e os destruirei com uma praga. Então, farei de você um povo ainda maior e mais poderoso que eles!”.
13 Kɔ Musa oloku MARIKI: «Aka Misira ŋane a sɔkət sam sɔ mənapɛnɛ afum akaŋɛ atɔf ŋa Misira,
13 Moisés, porém, respondeu ao S enhor : “O que os egípcios pensarão? Eles sabem muito bem do poder que mostraste ao resgatar o teu povo do meio deles.
14 kɔ ŋaloku ti afum aka atɔf ŋaŋɔkɔ. Kɔ aka Kanaŋ ŋane ntɛ: A məna MARIKI məyi afum am dacɔ, a məŋmentərnɛ ŋa gbasŋa, a məckɔt ŋa fɔr kiriŋ, məcbumɛ ŋa kəp pəwaŋkəra disrɛ, kɔ pibi disrɛ nɛnc.
14 Os egípcios informarão isso aos habitantes dessa terra, que já ouviram falar que vives entre o teu povo. Sabem, S enhor , que apareces ao teu povo face a face e que a tua nuvem permanece sobre ele e que vais adiante dele na coluna de nuvem de dia e na coluna de fogo à noite.
15 Kɔ məndifət afum akaŋɛ fəp katin-ɛ, afum a tɔf nyɛ ŋane pacloku tetam mɔ, ŋandeloku:
15 Se exterminares todo este povo com um só golpe, as nações que ouviram falar de tua fama dirão:
16 ‹MARIKI ɔfɔtam kəbɛrsɛ afum akaŋɛ atɔf nŋɛ ɛnadɛrəm kəsɔŋ ŋa mɔ: Ti t'endifɛ ŋa nde dətɛgbərɛ!›
16 ‘O S enhor não foi capaz de levá-los à terra que jurou lhes dar, por isso os matou no deserto’.
17 Ndɛkəl oŋ, ilɛtsɛn'am fənɔntər fa MARIKI fəmentərnɛ debeki dɔn disrɛ pəmɔ tɔkɔ məloku ti mɔ.
17 “Por favor, Senhor, mostra que o teu poder é tão grande quanto declaraste. Pois disseste:
18 Pəfɔtɛlɛ MARIKI katəna, k'eŋsektərnɛ danapa, ɛŋŋaŋnɛnɛ kiciya kɔ kəyeŋkər domp. Mba ɔfɔsəkpərɛ wəciya wətɔciya, pəsɔŋ kəway ka kiciya yuruya ya wəciya haŋ dɛtɛmp da maas, dɛtɛmp da maŋkəlɛ.
18 ‘O S enhor é lento para se irar, é cheio de amor e perdoa todo tipo de pecado e rebeldia. Contudo, não absolve o culpado; traz as consequências do pecado dos pais sobre os filhos até a terceira e quarta geração’.
19 Məŋaŋnɛ kiciya ka afum akaŋɛ ilɛtsɛn'am teta kəsektərnɛ danapa kam, pəmɔ ntɛ mənalɛk kəŋaŋnɛnɛ afum akaŋɛ kəyɛfɛ Misira haŋ nnɔ mɔ.»
19 De acordo com o teu grande amor, peço que perdoes os pecados deste povo, como os tens perdoado desde que saíram do Egito”.
20 Kɔ MARIKI oloku: «Iŋaŋnɛnɛ ŋa teta moloku mam.
20 Então o S enhor disse: “Eu os perdoarei, como você me pediu.
21 Mba indɛrəm kəyi kem doru kɔ nɔrɔ da debeki da MARIKI ndɛ dɛlarɛ doru mɔ:
21 Mas, tão certo quanto eu vivo e tão certo quanto a terra está cheia da glória do S enhor ,
22 Afum aŋɛ ŋananəŋk nɔrɔ da debeki dem kɔ mɛgbɛkərɛ mmɛ inawurɛ Misira kɔ nde dətɛgbərɛ mɔ, mba ŋandəktər im haŋ wəco kɔ ŋantɔcəŋkəl,
22 nenhuma dessas pessoas entrará na terra. Todas elas viram a minha presença gloriosa e os sinais que realizei no Egito e no deserto. Repetidamente, porém, me puseram à prova, recusando-se a ouvir a minha voz.
23 nwɛ o nwɛ ŋa dacɔ ɔfɔdenəŋk atɔf nŋɛ inadɛrəm kəsɔŋ atem aŋan mɔ. Ali wəkin akaŋɛ ŋanc'em mɔ ŋafɔdenəŋk ŋi.
23 Jamais verão a terra que jurei dar a seus antepassados. Nenhum daqueles que me trataram com desprezo a verá.
24 Mba bawo amera ŋɔlɔma ŋɛnayi Kalɛb wəcar kem k'eleləs tɔkɔ inasom kɔ mɔ ta enesərnɛ-ɛ, indekɔbɛrsɛnɛ nkɔn atɔf ŋaŋɔkɔ ɔŋkɔ mɔ, yuruya yɔn yɛbaŋ sɔ di.
24 Meu servo Calebe, no entanto, teve uma atitude diferente dos demais. Permaneceu fiel a mim, por isso eu o farei entrar na terra da qual fez o reconhecimento, e seus descendentes tomarão posse dela.
25 Aka Amalɛk kɔ aKanaŋ dəmɔrɔ dacɔ ŋandɛ. Alna, nəlɛk dɔpɔ da dətɛgbərɛ kəkɔ kəca ka kəba ka Cəŋkɔlma.»
25 Agora, deem meia-volta e não sigam rumo à terra onde habitam os amalequitas e cananeus. Amanhã partirão para o deserto, em direção ao mar Vermelho”.
26 Kɔ MARIKI eyif Musa kɔ Aruna:
26 Então o S enhor disse a Moisés e a Arão:
27 «Kəloŋkanɛ ka afum alɛc akaŋɛ tɛm tere tɔ ŋandesak kəgbɛkəl im-ɛ? Ine tɔkɔ aka Yisrayel ŋaŋgbɛkəl im mɔ!
27 “Até quando precisarei tolerar esta comunidade perversa e suas queixas contra mim? Sim, ouvi as queixas dos israelitas contra mim.
28 Moloku ma MARIKI mɔ mamɛ! Məloku ŋa ntɛ: Indɛrəm kəyi kem doru, indeyɔ nu tɛtəŋnɛ ta moloku mɔkɔ nəloku fɔr yem kiriŋ mɔ.
28 Agora, digam-lhes o seguinte: ‘Tão certo quanto eu vivo, declara o S enhor , farei com vocês exatamente aquilo que os ouvi dizerem.
29 Nnɔ tɛgbərɛ tantɛ tɔ nəndefi. Nəna fəp fonu aŋɛ analɔm nəsɔtɔ meren wəco mɛrəŋ (20) haŋ kəcepər ti mɔ, kɔ nəŋgbɛkəl im mɔ,
29 Todos vocês cairão mortos neste deserto! Uma vez que se queixaram contra mim, todos com mais de 20 anos que foram contados no censo morrerão.
30 nəfɔdebɛrɛ atɔf nŋɛ inadot kəca idɛrəm kədəs nu mɔ. Mɛnɛ Kalɛb wan ka Yefune kɔ Yosuwe wan ka Nun gbəcərəm ŋandekɔbɛrɛ di.
30 Não entrarão nem tomarão posse da terra que eu jurei lhes dar, para que nela morassem. As únicas exceções serão Calebe, filho de Jefoné, e Josué, filho de Num.
31 Kɔ awut anu aŋɛ nəloku: ‹Aŋkɔsak ŋa pafoŋət mɔ,› iŋkɔbɛrsɛ ŋa di, ŋa ŋandekɔcərɛ atɔf ŋaŋɔkɔ nəna nənce mɔ.
31 “‘Vocês disseram que seus filhos seriam tomados como prisioneiros de guerra. Pois bem, eu os farei entrar na terra em segurança, e eles desfrutarão daquilo que vocês desprezaram.
32 Kɔ nəna, nnɔ tɛgbərɛ tantɛ tɔ nəndefi.
32 Mas, quanto a vocês, cairão mortos neste deserto.
33 Awut anu ŋandeyɔnɛ akɛk yɔcɔl nde dətɛgbərɛ meren wəco maŋkəlɛ (40) disrɛ, ŋa ŋandesarɛ kəway ka kiciya ka dɛyamayama donu, haŋ nəclip kəfis-fis nnɔ dətɛgbərɛ.
33 Seus filhos serão como pastores, andando sem rumo pelo deserto durante quarenta anos. Desse modo, sofrerão a consequência de sua infidelidade, até que o último de vocês morra no deserto.
34 Kəlɔm ka mataka mɔkɔ nənawon kəkɔkcɛ mes ma atɔf ŋa Kanaŋ yɔkyɔk mɔ, it'ɔyɔnɛ mata wəco maŋkəlɛ (40), nəndesarɛ kəciya konu meren wəco maŋkəlɛ (40), dɔsɔk o dɔsɔk teren tin. Ti tendesɔŋɛ nu kəcərɛ ntɛ kəfatər kem kəyi mɔ.
34 “‘Uma vez que seus espiões passaram quarenta dias fazendo o reconhecimento da terra, vocês andarão sem rumo pelo deserto durante quarenta anos, um ano para cada dia, como punição por sua culpa. Assim, saberão o resultado de se opor a mim’.
35 Ina MARIKI, ilok-loku. Nəna kəloŋkanɛ ka afum alɛc kɔ nəyɔnɛ, nətəŋn'em kəroŋ. Awa, indɛrəm towurɛnɛ ta ti t'indeyɔ nu. Nnɔ tɛgbərɛ tantɛ tɔ nəndelip fəp, difɔ nəndefi.»
35 Eu, o S enhor , falei! Certamente farei essas coisas a todos os membros da comunidade que conspiraram contra mim. Serão destruídos neste deserto, e aqui morrerão!”.
36 Afum aŋɛ Musa ɛnasom kəkɔtɛnəs mes yɔkyɔk atɔf ŋa Kanaŋ mɔ, kəlukus kəŋan kɔ ŋander ŋalɔm pəlɛc pa atɔf ŋaŋɔkɔ, kɔ tɔsɔŋɛ kəloŋkanɛ ka aka Yisrayel fəp kətəŋnɛ Musa kəroŋ.
36 Os homens que Moisés tinha enviado para fazer o reconhecimento da terra, aqueles que instigaram a rebelião contra ele com seu relatório negativo,
37 Arkun akakɔ ŋanalɔm pəlɛc pa atɔf ŋa Kanaŋ mɔ, ŋafis-fis MARIKI fɔr kiriŋ katəna bawo ɛnasutɛ ŋa pucuy.
37 morreram repentinamente de uma praga diante do S enhor .
38 Afum akɔ ŋanakɔ kəkɔkcɛ mes nde Kanaŋ mɔ fəp ŋanafi, mɛnɛ Yosuwe wan ka Nun kɔ Kalɛb wan ka Yefune ŋanacəmɛ oŋ.
38 Dos homens que haviam feito o reconhecimento da terra, apenas Josué e Calebe sobreviveram.
39 Kɔ Musa oloku mamɛ aka Yisrayel fəp, k'afum ŋaŋkekərɛ kəbal kəpɔŋ.
39 Quando Moisés transmitiu essas palavras aos israelitas, eles se encheram de tristeza.
40 Ali ntɛ MARIKI ɛnatɔsom ŋa kəkɔ mɔ, kɔ ŋayɛfɛ bətbət suy kəpɛrnɛ ka ntende dəmɔrɔ, ŋacloku: «Kəpɛrnɛ kɔ səndɛ kəfo nkɛ MARIKI oloku teta ki mɔ: A sənciya!»
40 No dia seguinte, levantaram-se cedo e subiram em direção ao alto dos montes. “Vamos!”, disseram. “Reconhecemos que pecamos, mas agora estamos prontos para entrar na terra que o S enhor nos prometeu.”
41 Mba Musa oloku: «Ta ake tɔ nəŋsakɛ mosom ma MARIKI-ɛ? Tantɛ tɔfɔkɔt.
41 Moisés, porém, disse: “Por que desobedecem à ordem do S enhor ? Isso não dará certo!
42 Ta nəpɛrnɛ! MARIKI eyi fɛ nu dacɔ. Ta nəsɔŋɛ aterɛnɛ anu kəkɔsut nu.
42 Não subam para a terra agora, pois o S enhor não estará com vocês. Seus inimigos os aniquilarão!
43 Aka Amalɛk kɔ aKanaŋ ŋayi tekiriŋ tonu, sakma s'andekɔdiftɛ nu. Bawo nəŋgbaymɛ nnɔ MARIKI eyi mɔ, ɔfɔdeyi nu dacɔ.»
43 Quando enfrentarem os amalequitas e cananeus na batalha, serão massacrados. Porque vocês abandonaram o S enhor , ele os abandonará”.
44 Kɔ ŋantaŋ ləŋəs kəpɛ ka nde dətɔrɔ kəroŋ. Mba Musa kɔ kaŋkəra ka danapa da MARIKI kɔ aka Yisrayel ŋanayɛfɛ fɛ saŋka disrɛ.
44 Arrogantemente, os israelitas avançaram até o alto dos montes, apesar de Moisés e a arca da aliança do S enhor terem ficado no acampamento.
45 Awa, aka Amalɛk kɔ aKanaŋ aŋɛ ŋanandɛ dəndo dəmɔrɔ mɔ ŋantor. Kɔ ŋasut aYisrayel kɔ ŋambɛləs ŋa haŋ Horma.
45 Então os amalequitas e cananeus que viviam naqueles montes desceram, derrotaram os israelitas e os perseguiram até Hormá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?