Números 11
BSP vs ARA
1 Aka Yisrayel ŋaccɔpəsnɛ pəlarəm fɔr ya MARIKI kiriŋ. Ntɛ ene ti mɔ, kɔ pəntɛlɛ kɔ. Kɔ nɛnc da MARIKI dowur ŋa dacɔ, kɔ dɔncɔf saŋka kəyɛfɛ toŋkubut haŋ pa mɛrəŋ.
1 Queixou-se o povo de sua sorte aos ouvidos do Senhor ; ouvindo-o o Senhor , acendeu-se-lhe a ira, e fogo do Senhor ardeu entre eles e consumiu extremidades do arraial.
2 Kɔ aka Yisrayel ŋaŋkulɛ-kulɛ kəwe Musa kədemar ŋa. Kɔ Musa ɛlɛtsɛnɛ MARIKI, kɔ nɛnc denimɛ.
2 Então, o povo clamou a Moisés, e, orando este ao Senhor , o fogo se apagou.
3 K'awe kəfo kaŋkɔ tewe ta Tabera, ti tɔyɔnɛ «Kətɛyɛ», bawo nɛnc da MARIKI dɛnacɔf afum ŋa dacɔ.
3 Pelo que chamou aquele lugar Taberá, porque o fogo do Senhor se acendera entre eles.
4 Dɔsɔk dɔlɔma sɔ, afum alɔma ŋanayi aYisrayel dacɔ sɛm yɛbas ŋa, kɔ aka Yisrayel yati ŋancop kəbok, ŋacloku: «An'endesɔŋ su sɛm yɔsɔm-ɛ?
4 E o populacho que estava no meio deles veio a ter grande desejo das comidas dos egípcios; pelo que os filhos de Israel tornaram a chorar e também disseram: Quem nos dará carne a comer?
5 Səncɛm-cɛmnɛ lop nyɛ səncsɔm kifəli Misira mɔ, kamkumbus, cəmbasoso, mɛrkɛt, ces kɔ yowurɛnɛ ya yi!
5 Lembramo-nos dos peixes que, no Egito, comíamos de graça; dos pepinos, dos melões, dos alhos silvestres, das cebolas e dos alhos.
6 Ndɛkəl oŋ kəfi kɔ sənder! Yeri yɔlɔma yɛmbas su, mba fɔr yosu yɔfɔnəŋk paka o paka mɛnɛ yeri ya man gbəcərəm!»
6 Agora, porém, seca-se a nossa alma, e nenhuma coisa vemos senão este maná.
7 Awa, man mɛnawurɛnɛ kɔ mɛŋgbɛn mefer.
7 Era o maná como semente de coentro, e a sua aparência, semelhante à de bdélio.
8 Aka Yisrayel ŋancsamsər kəwɛtəs ka mi, ŋagbifəlɛ mi masar kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ dəkirir. Dəkarɔrɔ anccoŋ mi, kɔ pəyɔnɛ fɛ ti-ɛ palompsɛ mi cəcom, mencyi dəkusu pəmɔ biskit mbɛ bɔyɔ moro mɔ.
8 Espalhava-se o povo, e o colhia, e em moinhos o moía ou num gral o pisava, e em panelas o cozia, e dele fazia bolos; o seu sabor era como o de bolos amassados com azeite.
9 Kɔ kibi kənde kəctufər afum pibi dəsaŋka-ɛ, man moctuf.
9 Quando, de noite, descia o orvalho sobre o arraial, sobre este também caía o maná.
10 Kɔ Musa ene tɔkɔ afum ŋancbokɛnɛ mɔ, nwɛ o nwɛ nde kor kɔn, nde dəkəbɛrɛ d'abal ŋɔn. Kɔ pəntɛlɛ MARIKI pəpɔŋ, kɔ pəntɔbɔt sɔ Musa.
10 Então, Moisés ouviu chorar o povo por famílias, cada um à porta de sua tenda; e a ira do Senhor grandemente se acendeu, e pareceu mal aos olhos de Moisés.
11 Kɔ Musa eyif MARIKI: «Ta ake tɔ mənuŋksərɛ ina, wəcar kam pəlɛc pelel pampɛ-ɛ? Ta ake tɔ məntɔyɔn'em nɔnɔfɔr-ɛ, ntɛ məlɛk mes ma afum akaŋɛ fəp kɔ məsarsər im mɔ?
11 Disse Moisés ao Senhor : Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei favor aos teus olhos, visto que puseste sobre mim a carga de todo este povo?
12 In'olompəs afum akaŋɛ fəp ba? In'okom ŋa ntɛ məlok'im: ‹Məgbɔsnɛ ŋa pəmɔ ntɛ wəkombəra ɔŋgbɔsnɛ kənaka mɔ, haŋ nde atɔf ŋɔkɔ mənadɛrmɛ atem aŋan kəsɔŋ ŋa mɔ?›
12 Concebi eu, porventura, todo este povo? Dei-o eu à luz, para que me digas: Leva-o ao teu colo, como a ama leva a criança que mama, à terra que, sob juramento, prometeste a seus pais?
13 Deke iŋkɔlɛk sɛm nyɛ indesɔŋ afum akaŋɛ fəp mɔ? Bawo ŋambokər im ŋacloku: ‹Məsɔŋ su sɛm səsɔm!›
13 Donde teria eu carne para dar a todo este povo? Pois chora diante de mim, dizendo: Dá-nos carne que possamos comer.
14 Ifɔtam ina sona kəsarɛ mes ma afum akaŋɛ fəp. Mes maŋan melelər im, ifɔtam mi kəsarɛ.
14 Eu sozinho não posso levar todo este povo, pois me é pesado demais.
15 Kɔ tɔyɔnɛ pəlɛc pelel pampɛ pɔ məndenuŋksər im-ɛ, kɔ tɔyɔnɛ məyɔn'em nɔnɔfɔr-ɛ, ilɛtsɛn'am mədif im oŋ, tɔsɔŋ'em kətɔnəŋk pəlɛc pampɛ məyi kəcəmbər im mɔ.»
15 Se assim me tratas, mata-me de uma vez, eu te peço, se tenho achado favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha miséria.
16 Kɔ MARIKI oloku Musa: «Məloŋkan'em abeki wəco camət-mɛrəŋ (70) aka Yisrayel, aŋɛ məncərɛ kəyɔnɛ abeki kɔ atubuc mes a afum mɔ. Məkɛrɛ ŋa nnɔ aŋgbancan ŋɛbəpɛnɛ kɔ Kanu, ŋade ŋacəmɛ nnɔ kɔ məna.
16 Disse o Senhor a Moisés: Ajunta-me setenta homens dos anciãos de Israel, que sabes serem anciãos e superintendentes do povo; e os trarás perante a tenda da congregação, para que assistam ali contigo.
17 Indetor di ilok-lokər əm, indebelər əm Amera ŋem ŋepic, iyer ŋa ŋi, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋamar əm kəsarɛ mes ma afum akaŋɛ mɔ, tɔsɔŋ'am kətɔsɔsarɛ mi sona sam.
17 Então, descerei e ali falarei contigo; tirarei do Espírito que está sobre ti e o porei sobre eles; e contigo levarão a carga do povo, para que não a leves tu somente.
18 Ntɛ tɔyɔnɛ ta afum mɔ, məloku ŋa: Nəpusnɛ teta alna, nəndesɔsɔm sɛm, bawo nəmbokər MARIKI, nəcloku: ‹An'endesɔŋ su sɛm nyɛ səndesɔm mɔ? Sənayinɛ pətɔt Misira!› MARIKI endesɔŋ nu sɛm nəsɔm.
18 Dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne; porquanto chorastes aos ouvidos do Senhor , dizendo: Quem nos dará carne a comer? Íamos bem no Egito. Pelo que o Senhor vos dará carne, e comereis.
19 Nəndesɔm yi, bafɔ dɔsɔk din, bafɔ mata mɛrəŋ, bafɔ mata kəcamət, bafɔ mata wəco, bafɔ mata wəco mɛrəŋ,
19 Não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco, nem dez, nem ainda vinte;
20 mba ŋof ŋin camcam haŋ sɛm yayɔkɔ yocwur nu dəloləm, haŋ yɛgbəf nu, bawo nənce MARIKI nwɛ eyi nu dacɔ, kɔ nəmbok fɔr yɔn kiriŋ nəcloku: ‹Ta ake tɔ səwurɛnɛ Misira-ɛ?›»
20 mas um mês inteiro, até vos sair pelos narizes, até que vos enfastieis dela, porquanto rejeitastes o Senhor , que está no meio de vós, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Kɔ Musa oloku: «Afum akaŋɛ ŋaŋkɛl im mɔ ŋambəp arkun wul masar camət-tin (600.000), kɔ məloku: ‹Indesɔŋ ŋa sɛm yɔsɔm ŋof ŋin camcam!›
21 Respondeu Moisés: Seiscentos mil homens de pé é este povo no meio do qual estou; e tu disseste: Dar-lhes-ei carne, e a comerão um mês inteiro.
22 Ali padifɛ afum akaŋɛ ŋkesiya, cir, kɔ cəna cosu, sɛm ya yi yɛntəŋnɛ ŋa ba? Andesɔŋ ŋa lop ya dəkəba fəp, a yɛtəŋnɛ ŋa ba?»
22 Matar-se-ão para eles rebanhos de ovelhas e de gado que lhes bastem? Ou se ajuntarão para eles todos os peixes do mar que lhes bastem?
23 Kɔ MARIKI eyif Musa: «Kəca ka MARIKI kəndebumpsɛnɛ oŋ ba? Məndenəŋk tɔkɔ ilok'əm mɔ kɔ tɔyɔnɛ tendeyi kɔ pəyɔnɛ tɔfɔdesɔyi-ɛ.»
23 Porém o Senhor respondeu a Moisés: Ter-se-ia encurtado a mão do Senhor ? Agora mesmo, verás se se cumprirá ou não a minha palavra!
24 Kɔ Musa owur, k'oloku afum moloku ma MARIKI. K'oloŋka abeki a Yisrayel aŋɛ wəco camət-mɛrəŋ (70), k'ɛncəmbər ŋa ŋakɛl aŋgbancan.
24 Saiu, pois, Moisés, e referiu ao povo as palavras do Senhor , e ajuntou setenta homens dos anciãos do povo, e os pôs ao redor da tenda.
25 Kɔ MARIKI ontor dəkəp, k'olok-lokər Musa. Kɔ MARIKI ɛlɛk dəMusa Amera ŋɔkɔ ɛnabɛr kɔ mɔ, k'eyerəs ŋi abeki aŋɛ wəco camət-mɛrəŋ (70). Ntɛ Amera nŋɛ ŋendegbuŋɛnɛ ŋa mɔ, kɔ ŋayɛfɛ kəlok-loku cəsayibɛ, mba katin kaŋkɔ gbəcərəm kɔ tɛnasɔtɔ ŋa.
25 Então, o Senhor desceu na nuvem e lhe falou; e, tirando do Espírito que estava sobre ele, o pôs sobre aqueles setenta anciãos; quando o Espírito repousou sobre eles, profetizaram; mas, depois, nunca mais.
26 Arkun mɛrəŋ, pacwe wəkin Eldad, kɔ wəkɔ Medad, ŋaŋyi dəsaŋka, kɔ Amera nŋɛ ŋɔŋkɔ ŋogbuŋɛnɛ ŋa, afum ŋɔ, analɔm ŋa abeki a Yisrayel dacɔ, mba ŋanawur fɛ ŋakɔ dəndo aŋgbancan ŋosoku dɔsɔk dadɔkɔ, kɔ ŋayɛfɛ kəlok-loku cəsayibɛ dəndo dəsaŋka.
26 Porém, no arraial, ficaram dois homens; um se chamava Eldade, e o outro, Medade. Repousou sobre eles o Espírito, porquanto estavam entre os inscritos, ainda que não saíram à tenda; e profetizavam no arraial.
27 Kɔ wətɛmp wəlɔma ɛyɛksɛ kəkɔloku ti Musa: «Eldad kɔ Medad ŋayi kəlok-loku cəsayibɛ nde dəsaŋka!»
27 Então, correu um moço, e o anunciou a Moisés, e disse: Eldade e Medade profetizam no arraial.
28 Kɔ Yosuwe wan ka Nun nwɛ ɛnayɔnɛ wəmarsɛnɛ ka Musa kəyɛfɛ dɛtɛmp dɔn mɔ, oloku: «Musa mariki mem, məmɔnɛ ŋa!»
28 Josué, filho de Num, servidor de Moisés, um dos seus escolhidos, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe-lho.
29 Kɔ Musa eyif kɔ: «Kəraca kɔ məŋyɔn'em ba? Ah, MARIKI pəyerəs afum ɔn fəp Amera ŋɔn, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋayɔnɛ sayibɛ mɔ!»
29 Porém Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Tomara todo o povo do Senhor fosse profeta, que o Senhor lhes desse o seu Espírito!
30 Kɔ Musa olukus nde dəsaŋka kɔ abeki aka Yisrayel akaŋɛ.
30 Depois, Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Kɔ MARIKI owurɛ afef nŋɛ ŋɛnayɛfɛ nde dəkəba mɔ, kɔ ŋender ŋɛgbalɛ aka Yisrayel bakɔrnɛ nde dəsaŋka kɔ cəsək ca si kəkɔt ka pəwaŋkəra pin camcam kəsək o kəsək, bɛmp yɛnadeŋsərɛnɛ dəntɔf deŋeci da kururu kəmɛrəŋ.
31 Então, soprou um vento do Senhor , e trouxe codornizes do mar, e as espalhou pelo arraial quase caminho de um dia, ao seu redor, cerca de dois côvados sobre a terra.
32 Dɔsɔk dadɔkɔ fəp, kɔ pibi fəp kɔ dɔckɔsɔk, afum ŋacwɛtəs bakɔrnɛ. Nwɛ ɛnapicɛ bɛmp yɛwɛtəs mɔ, ɛnasɔtɔ tɔn tin pəcepər. Kɔ ŋancɛ yi saŋka kəsək haŋ kənɔŋkər ntɛ tɔŋsɔŋɛ yowos mɔ.
32 Levantou-se o povo todo aquele dia, e a noite, e o outro dia e recolheu as codornizes; o que menos colheu teve dez ômeres; e as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Ntɛ sɛm yɛnasɔrɔyi ŋa dəcusu ta ŋantacɔkəm yi mɔ, kɔ pəntɛlɛ MARIKI nnɔ aka Yisrayel ŋayi mɔ. Kɔ MARIKI osutɛ ŋa pucuy pɔpɔŋ.
33 Estava ainda a carne entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, quando se acendeu a ira do Senhor contra o povo, e o feriu com praga mui grande.
34 K'awe kəfo kaŋkɔ Kibərot Tawa, ti tɔyɔnɛ «Kufu ka tɛbas», bawo dəndo anawup afum akɔ kəsɔm sɛm kənabas mɔ.
34 Pelo que o nome daquele lugar se chamou Quibrote-Hataavá, porquanto ali enterraram o povo que teve o desejo das comidas dos egípcios.
35 Kɔ aka Yisrayel ŋayɛfɛ Kibərot Tawa kəkɔ ka Hacerot, kɔ ŋancəmbər di saŋka.
35 De Quibrote-Hataavá partiu o povo para Hazerote e ali ficou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?