Marcos 3
BSP vs ARC
1 Kɔ Yesu olukus nde dəkətola Kanu da aSuyif. Dəndo, wərkun wəlɔma ɛnayi di pədɛmtər kəca.
1 E outra vez entrou na sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos mirrada.
2 Kɔ aFarisi ŋaŋkɔkcɛ kɔ pəyɔnɛ a Yesu ɔŋkɔtaməs kɔ dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ-ɛ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋayemsɛnɛ kɔ mɔ.
2 E estavam observando-o se curaria no sábado, para o acusarem.
3 Awa, k'oloku wərkun nwɛ ɛnadɛmtər kəca mɔ: «Məyɛfɛ məcəmɛ nnɔ afum dacɔ.»
3 E disse ao homem que tinha a mão mirrada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Cəke cɔ Sariyɛ səwosɛ dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ-ɛ: Kəyɔ ka pətɔt ba, ka pəlɛc? Kəyac fum ba, ka kədif kɔ?» Mba kɔ akakɔ ŋancaŋk.
4 E perguntou-lhes: É lícito no sábado fazer bem ou fazer mal? Salvar a vida ou matar? E eles calaram-se.
5 Awa, kɔ Yesu ɔmɔmən ŋa dəcəro fəp faŋan dəmɛtɛlɛ disrɛ, kɔ kətɔyɔnɛ kəŋan nɔnɔfɔr kəntɔrəs kɔ dɛbəkəc. K'oloku wərkun nwɛ: «Mətenci kəca!» Kɔ wərkun nwɛ entenci ki, kɔ kəca kɔn kəntamnɛ.
5 E, olhando para eles em redor com indignação, condoendo-se da dureza do seu coração, disse ao homem: Estende a mão. E ele a estendeu, e foi-lhe restituída a mão, sã como a outra.
6 Kɔ aFarisi ŋawur dəkətola Kanu daŋan kəkɔnəŋkɛnɛ kɔ afum a Herodu ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋatəŋnɛ tedifɛ ta Yesu mɔ.
6 E, tendo saído os fariseus, tomaram logo conselho com os herodianos contra ele, procurando ver como o matariam.
7 Kɔ Yesu ɔŋkɔ ntende dəkəba kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ. Kɔ kənay k'afum kəncəmɛ Yesu darəŋ, aŋɛ ŋanayɛfɛ tɔf ya Kalile kɔ Yude mɔ,
7 E retirou-se Jesus com os seus discípulos para o mar, e seguia-o uma grande multidão da Galileia, e da Judeia,
8 aka Yerusalɛm, aka Idume, aka mokuru ma kəŋgbɔkɔ ka Yurdɛn kɔ akɔ ŋayi Tir kɔ Sidɔŋ kəsək mɔ. Kənay k'afum kaŋkɛ ŋancne mes fəp mmɛ Yesu ɔncyɔ mɔ, kɔ ŋander nnɔ eyi mɔ.
8 e de Jerusalém, e da Idumeia, e dalém do Jordão, e de perto de Tiro, e de Sidom; uma grande multidão que, ouvindo quão grandes coisas fazia, vinha ter com ele.
9 Kɔ Yesu oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ a ŋalompsɛ kɔ abil ŋin, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta kənay kədegbəcərɛnɛ kɔ mɔ.
9 E ele disse aos seus discípulos que lhe tivessem sempre pronto um barquinho junto dele, por causa da multidão, para que o não comprimisse,
10 Bawo ɛnctaməs afum alarəm, akɔ ŋanayɔ docu mɔ fəp ŋancmɛpnɛ kɔ ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋatam kəgbuŋɛnɛ kɔ mɔ.
10 porque tinha curado a muitos, de tal maneira que todos quantos tinham algum mal se arrojavam sobre ele, para lhe tocarem.
11 Ntɛ yɔŋk yɛlɛc yɛncnəŋk Yesu mɔ, yonctontnɛnɛ kɔ dəntɔf, yockulɛ-kulɛ: «Məna, Wan ka Kanu məyɔnɛ!»
11 E os espíritos imundos, vendo-o, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Mba Yesu pəctiŋ-tiŋ yi, pəcmɔnɛ yi kəloku afum nwɛ ɔyɔnɛ mɔ.
12 E ele os ameaçava muito, para que não o manifestassem.
13 Kɔ Yesu ɛmpɛ nde tɔrɔ kəroŋ, k'ewe akɔ ɛnafaŋ mɔ, kɔ akakɔ ŋander nnɔ eyi mɔ.
13 E subiu ao monte e chamou para si os que ele quis; e vieram a ele.
14 K'ɛyɛk-yɛk afum wəco kɔ mɛrəŋ, k'ɔsɔŋ ŋa tewe ta «asom», ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋayi kɔ nkɔn, pəcsom ŋa kəkɔdəŋk Kibaru Kətɔt mɔ,
14 E nomeou doze para que estivessem com ele e os mandasse a pregar
15 k'ɔsɔŋɛnɛ ŋa sɔ dɛbɛ dɛbɛlsɛnɛ yɔŋk yɛlɛc.
15 e para que tivessem o poder de curar as enfermidades e expulsar os demônios:
16 Mewe ma afum wəco kɔ mɛrəŋ aŋɛ ɛnayɛk-yɛk mɔ mamɛ: Simɔŋ nwɛ Yesu ɛnasɔŋ tewe ta Piyɛr mɔ,
16 Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Sak wan ka Sebede, kɔ Isaŋ wɛnc ka Sak aŋɛ ɛnasɔŋ tewe ta «Bowanɛrsɛs» mɔ. Itɔ tatɔkɔ «Awut a pəkulɛ-kulɛ pa dɛwɛ».
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Kɔ Yesu endeŋər sɔ Andəre, Filip, Bartelemy, Matiye, Tɔma, Sak wan ka Alfe, Tade, Simɔŋ wəKanaŋ,
18 André, e Filipe, e Bartolomeu, e Mateus, e Tomé, e Tiago, filho de Alfeu, e Tadeu, e Simão, o Zelote,
19 kɔ Yudas wəka dare da Keriyot nwɛ ɛnader pəbɛr Yesu aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ.
19 e Judas Iscariotes, o que o traiu.
20 Ntɛ tencepər mɔ, kɔ Yesu olukus nde ɛnayi decikəra mɔ, kɔ afum ŋaloŋkanɛ sɔ. Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋanatam fɛ kədi yeri yati.
20 E foram para uma casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal maneira que nem sequer podiam comer pão.
21 Ntɛ aka kəlɔ disrɛ a Yesu ŋane ti mɔ, kɔ ŋawur kəkɔsumpər kɔ, bawo ŋanaloku: «Dotoŋkulu deyi kɔ.»
21 E, quando os seus parentes ouviram isso, saíram para o prender, porque diziam: Está fora de si.
22 Atəksɛ sariyɛ s'aSuyif aŋɛ ŋanayɛfɛ Yerusalɛm mɔ ŋaloku: «Yesu ɔyɔ Bɛlsɛbul, wəkiriŋ wəka yɔŋk yɛlɛc! Nkɔn ɔŋsɔŋɛ Yesu kəbɛləs ka yɔŋk yɛlɛc!»
22 E os escribas, que tinham descido de Jerusalém, diziam: Tem Belzebu e pelo príncipe dos demônios expulsa os demônios.
23 Kɔ Yesu ewe ŋa pəctəksɛ ŋa mes pəctubcɛnɛ mi mɔlɔm: «Cəke cɔ Sentani səntam kəbɛləs Sentani-ɛ?
23 E, chamando-os a si, disse-lhes por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Kɔ atɔf ŋeyerɛnɛ ŋisərka-ɛ, atɔf ŋaŋɔkɔ ŋɔfɔsɔtam kəcəmɛ.
24 Se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Kɔ aka kəlɔ kin ŋayerɛnɛ taŋan-ɛ, kəlɔ kaŋkɔ kəfɔsɔtam kəcəmɛ.
25 e se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não pode subsistir.
26 Awa, kɔ Sentani səyɛfərnɛ sisərka-ɛ, səfɔtam kəcəmɛ gbiŋ. Ta si teŋlip tɛm tatɔkɔ.
26 Se Satanás se levantar contra si mesmo, e for dividido, não pode subsistir; antes, tem fim.
27 Ali fum ɔfɔtam kəbɛrɛ kəlɔ ka wəka sɔkət disrɛ, pəfoŋət daka dɔn ta onuŋkɛnɛ pəsekət wəka sɔkət wəkakɔ-ɛ, a pədefoŋət daka da kəlɔ kɔn.
27 Ninguém pode roubar os bens do valente, entrando-lhe em sua casa, se primeiro não manietar o valente; e, então, roubará a sua casa.
28 Kance icloku nu ti, andeŋaŋnɛnɛ afum kiciya kɔ kəlɔməs nkɛ ŋalɔməs Mariki mɔ fəp,
28 Na verdade vos digo que todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, e toda sorte de blasfêmias, com que blasfemarem.
29 mba nwɛ o nwɛ ɔŋlɔməs Amera Ŋecempi ŋa Kanu mɔ, afɔdekɔŋaŋnɛnɛ kɔ, endesarɛ kiciya kaŋkɔ doru o doru.»
29 Qualquer, porém, que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca obterá perdão, mas será réu do eterno juízo.
30 Kɔ Yesu oloku ŋa ti, bawo ŋanaloku: «Ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋeyi kɔ.»
30 (Porque diziam: Tem espírito imundo.)
31 Iya kɔ awɛnc a Yesu ŋander, ŋacəmɛ dabaŋka, kɔ ŋasom pawenɛ ŋa Yesu.
31 Chegaram, então, seus irmãos e sua mãe; e, estando de fora, mandaram-no chamar.
32 Kənay ka afum kənandɛ kəkɛl kɔ, k'aloku kɔ: «Iya kam, awɛnc əm aŋa arkun kɔ aran ŋancəmɛ dabaŋka, mən'ɔ ŋayi kətɛn.»
32 E a multidão estava assentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos te procuram e estão lá fora.
33 Kɔ Yesu oloku: «Iya kem k'awɛnc im aŋa, are ŋɔ-ɛ?»
33 E ele lhes respondeu, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos?
34 K'ɔnkɔtɛnɛ fɔr kəmɔmən ka akɔ ŋanandɛ ŋakɛl kɔ mɔ, k'oloku: «Iya kem k'awɛnc im aŋa ŋ'akaŋɛ!
34 E, olhando em redor para os que estavam assentados junto dele disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos.
35 Bawo nwɛ o nwɛ endeyɔ tɛfaŋ ta Kanu mɔ, nkɔn ɔyɔnɛ wɛnc im, wəkirɛ kɔ iya kem.»
35 Porquanto qualquer que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, e minha irmã, e minha mãe.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?