Marcos 3

BSP vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kɔ Yesu olukus nde dəkətola Kanu da aSuyif. Dəndo, wərkun wəlɔma ɛnayi di pədɛmtər kəca.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Kɔ aFarisi ŋaŋkɔkcɛ kɔ pəyɔnɛ a Yesu ɔŋkɔtaməs kɔ dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ-ɛ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋayemsɛnɛ kɔ mɔ.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Awa, k'oloku wərkun nwɛ ɛnadɛmtər kəca mɔ: «Məyɛfɛ məcəmɛ nnɔ afum dacɔ.»
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Kɔ Yesu eyif ŋa: «Cəke cɔ Sariyɛ səwosɛ dɔsɔk da kəŋesəm ndɛ ampusɛ Mariki mɔ-ɛ: Kəyɔ ka pətɔt ba, ka pəlɛc? Kəyac fum ba, ka kədif kɔ?» Mba kɔ akakɔ ŋancaŋk.
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 Awa, kɔ Yesu ɔmɔmən ŋa dəcəro fəp faŋan dəmɛtɛlɛ disrɛ, kɔ kətɔyɔnɛ kəŋan nɔnɔfɔr kəntɔrəs kɔ dɛbəkəc. K'oloku wərkun nwɛ: «Mətenci kəca!» Kɔ wərkun nwɛ entenci ki, kɔ kəca kɔn kəntamnɛ.
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Kɔ aFarisi ŋawur dəkətola Kanu daŋan kəkɔnəŋkɛnɛ kɔ afum a Herodu ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋatəŋnɛ tedifɛ ta Yesu mɔ.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Kɔ Yesu ɔŋkɔ ntende dəkəba kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ. Kɔ kənay k'afum kəncəmɛ Yesu darəŋ, aŋɛ ŋanayɛfɛ tɔf ya Kalile kɔ Yude mɔ,
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 aka Yerusalɛm, aka Idume, aka mokuru ma kəŋgbɔkɔ ka Yurdɛn kɔ akɔ ŋayi Tir kɔ Sidɔŋ kəsək mɔ. Kənay k'afum kaŋkɛ ŋancne mes fəp mmɛ Yesu ɔncyɔ mɔ, kɔ ŋander nnɔ eyi mɔ.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 Kɔ Yesu oloku acɛpsɛ ɔn darəŋ a ŋalompsɛ kɔ abil ŋin, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ta kənay kədegbəcərɛnɛ kɔ mɔ.
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 Bawo ɛnctaməs afum alarəm, akɔ ŋanayɔ docu mɔ fəp ŋancmɛpnɛ kɔ ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋatam kəgbuŋɛnɛ kɔ mɔ.
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Ntɛ yɔŋk yɛlɛc yɛncnəŋk Yesu mɔ, yonctontnɛnɛ kɔ dəntɔf, yockulɛ-kulɛ: «Məna, Wan ka Kanu məyɔnɛ!»
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 Mba Yesu pəctiŋ-tiŋ yi, pəcmɔnɛ yi kəloku afum nwɛ ɔyɔnɛ mɔ.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Kɔ Yesu ɛmpɛ nde tɔrɔ kəroŋ, k'ewe akɔ ɛnafaŋ mɔ, kɔ akakɔ ŋander nnɔ eyi mɔ.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 K'ɛyɛk-yɛk afum wəco kɔ mɛrəŋ, k'ɔsɔŋ ŋa tewe ta «asom», ntɛ tɔŋsɔŋɛ ŋayi kɔ nkɔn, pəcsom ŋa kəkɔdəŋk Kibaru Kətɔt mɔ,
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 k'ɔsɔŋɛnɛ ŋa sɔ dɛbɛ dɛbɛlsɛnɛ yɔŋk yɛlɛc.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Mewe ma afum wəco kɔ mɛrəŋ aŋɛ ɛnayɛk-yɛk mɔ mamɛ: Simɔŋ nwɛ Yesu ɛnasɔŋ tewe ta Piyɛr mɔ,
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 Sak wan ka Sebede, kɔ Isaŋ wɛnc ka Sak aŋɛ ɛnasɔŋ tewe ta «Bowanɛrsɛs» mɔ. Itɔ tatɔkɔ «Awut a pəkulɛ-kulɛ pa dɛwɛ».
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 Kɔ Yesu endeŋər sɔ Andəre, Filip, Bartelemy, Matiye, Tɔma, Sak wan ka Alfe, Tade, Simɔŋ wəKanaŋ,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 kɔ Yudas wəka dare da Keriyot nwɛ ɛnader pəbɛr Yesu aterɛnɛ ɔn dəwaca mɔ.
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Ntɛ tencepər mɔ, kɔ Yesu olukus nde ɛnayi decikəra mɔ, kɔ afum ŋaloŋkanɛ sɔ. Yesu kɔ acɛpsɛ ɔn darəŋ ŋanatam fɛ kədi yeri yati.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Ntɛ aka kəlɔ disrɛ a Yesu ŋane ti mɔ, kɔ ŋawur kəkɔsumpər kɔ, bawo ŋanaloku: «Dotoŋkulu deyi kɔ.»
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Atəksɛ sariyɛ s'aSuyif aŋɛ ŋanayɛfɛ Yerusalɛm mɔ ŋaloku: «Yesu ɔyɔ Bɛlsɛbul, wəkiriŋ wəka yɔŋk yɛlɛc! Nkɔn ɔŋsɔŋɛ Yesu kəbɛləs ka yɔŋk yɛlɛc!»
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Kɔ Yesu ewe ŋa pəctəksɛ ŋa mes pəctubcɛnɛ mi mɔlɔm: «Cəke cɔ Sentani səntam kəbɛləs Sentani-ɛ?
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 Kɔ atɔf ŋeyerɛnɛ ŋisərka-ɛ, atɔf ŋaŋɔkɔ ŋɔfɔsɔtam kəcəmɛ.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Kɔ aka kəlɔ kin ŋayerɛnɛ taŋan-ɛ, kəlɔ kaŋkɔ kəfɔsɔtam kəcəmɛ.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Awa, kɔ Sentani səyɛfərnɛ sisərka-ɛ, səfɔtam kəcəmɛ gbiŋ. Ta si teŋlip tɛm tatɔkɔ.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 Ali fum ɔfɔtam kəbɛrɛ kəlɔ ka wəka sɔkət disrɛ, pəfoŋət daka dɔn ta onuŋkɛnɛ pəsekət wəka sɔkət wəkakɔ-ɛ, a pədefoŋət daka da kəlɔ kɔn.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 Kance icloku nu ti, andeŋaŋnɛnɛ afum kiciya kɔ kəlɔməs nkɛ ŋalɔməs Mariki mɔ fəp,
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 mba nwɛ o nwɛ ɔŋlɔməs Amera Ŋecempi ŋa Kanu mɔ, afɔdekɔŋaŋnɛnɛ kɔ, endesarɛ kiciya kaŋkɔ doru o doru.»
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 Kɔ Yesu oloku ŋa ti, bawo ŋanaloku: «Ŋɔŋk ŋɛlɛc ŋeyi kɔ.»
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Iya kɔ awɛnc a Yesu ŋander, ŋacəmɛ dabaŋka, kɔ ŋasom pawenɛ ŋa Yesu.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Kənay ka afum kənandɛ kəkɛl kɔ, k'aloku kɔ: «Iya kam, awɛnc əm aŋa arkun kɔ aran ŋancəmɛ dabaŋka, mən'ɔ ŋayi kətɛn.»
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Kɔ Yesu oloku: «Iya kem k'awɛnc im aŋa, are ŋɔ-ɛ?»
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 K'ɔnkɔtɛnɛ fɔr kəmɔmən ka akɔ ŋanandɛ ŋakɛl kɔ mɔ, k'oloku: «Iya kem k'awɛnc im aŋa ŋ'akaŋɛ!
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Bawo nwɛ o nwɛ endeyɔ tɛfaŋ ta Kanu mɔ, nkɔn ɔyɔnɛ wɛnc im, wəkirɛ kɔ iya kem.»
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra