Êxodo 2

BSP vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Kɔ wərkun wəlɔma wəka kusuŋka ka Lewy ɛnɛncɛ wəran wəlɔma nwɛ ŋanapaŋnɛ kusuŋka kin kɔ nkɔn mɔ.
1 E foi um homem da casa de Levi e casou com uma filha de Levi.
2 Kɔ wəran nwɛ ɛmbɛkəs, k'oŋkom wan wərkun. Kɔ wəran nwɛ ɛnəŋk dɔtɔt da wan, k'ɔŋgbɔpnɛnɛ wan kɔn yof maas.
2 E a mulher concebeu e deu à luz um filho; e, vendo que ele era formoso, escondeu-o três meses.
3 Ntɛ ɛnəŋk a ɔfɔsɔtam kəgbɔpnɛnɛ wan mɔ, kɔ wəran nwɛ ɛlɛk kəfala nkɛ andunɛ cəŋkɔlma mɔ, k'osop ki paka mpɛ powurɛnɛ kɔrtal kɔ bən ya cəme mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ki kəfɔy mɔ. K'ɛmbɛr wan kəfala nkɛ disrɛ, k'ɔŋkɔ pəcəmbər ki dəcəŋkɔlma nde aparpara ŋa kəŋgbɔkɔ ka Nil.
3 Não podendo, porém, mais escondê-lo, tomou uma arca de juncos, e a revestiu com barro e betume; e, pondo nela o menino, a pôs nos juncos à margem do rio.
4 Kɔ wəkirɛ ka wan nwɛ aŋgbal mɔ, ɛncəmɛ pəwak kəbɔlɛnɛ kaŋkəra nkɛ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəctam kəcərɛ tɔkɔ tendeder wan mɔ.
4 E sua irmã postou-se de longe, para saber o que lhe havia de acontecer.
5 Kɔ wan wəran wəka firawona ende pətor nde kəŋgbɔkɔ kəkɔbikɛ-bikɛ, amarəs ɔn aran ŋayi kəkɔtəs agbɛp ŋa kəŋgbɔkɔ ka Nil. Kɔ wan ka firawona wəran nwɛ ɛnəŋk kəfala cəŋkɔlma dacɔ, k'osom wəmarəs kɔn wəran kəkɔlɛk ki.
5 E a filha de Faraó desceu a lavar-se no rio, e as suas donzelas passeavam, pela margem do rio; e ela viu a arca no meio dos juncos, e enviou a sua criada, que a tomou.
6 Wan ka firawona wəran endegbipi kəfala nkɛ, k'ɛnəŋk wan: Wan wərkun ɛnayi, pəcbok. Kɔ tɔyɔnɛ kɔ nɔnɔfɔr, k'oloku: «Wan wəHebəre wəlɔma ɔfɔ wəkawɛ!»
6 E abrindo-a, viu ao menino e eis que o menino chorava; e moveu-se de compaixão dele, e disse: Dos meninos dos hebreus é este.
7 Kɔ wəkirɛ ka wan nwɛ oloku wan ka firawona wəran: «Məfaŋ a ikɔ iwen'am wəkombəra wəHebəre wəlɔma, pədemsər'am wan wəkawɛ?»
7 Então disse sua irmã à filha de Faraó: Irei chamar uma ama das hebréias, que crie este menino para ti?
8 Kɔ wan ka firawona wəran oluksɛ wəyecəra ntɛ: «Məkɔ!» Kɔ wəyecəra nwɛ ɔŋkɔ pəwe iya wəka wan wəkakɔ anafir mɔ.
8 E a filha de Faraó disse-lhe: Vai. Foi, pois, a moça, e chamou a mãe do menino.
9 Kɔ wan ka firawona wəran oloku wəran nwɛ: «Məkenɛnɛ wan wəkawɛ məkɔ məcmɛsər'em kɔ belbel. Indesɔŋ əm kəway.» Kɔ wəran nwɛ ɛlɛk wan, k'ɛmɛsər kɔ.
9 Então lhe disse a filha de Faraó: Leva este menino, e cria-mo; eu te darei teu salário. E a mulher tomou o menino, e criou-o.
10 Ntɛ awurɛ wan mɛsɛ mɔ, kɔ wəran nwɛ ɛlɛk kɔ, k'eŋkenɛ wan ka firawona wəran, pəyɔnɛ kɔ wan. K'ɔsɔŋ kɔ tewe ta Musa bawo ti tɔ tatɔkɔ «dəromun incafi kɔ.»
10 E, quando o menino já era grande, ela o trouxe à filha de Faraó, a qual o adotou; e chamou-lhe Moisés, e disse: Porque das águas o tenho tirado.
11 Ntɛ Musa ɛmbɛk k'ɔyɔnɛ wətɛmp mɔ, dɔsɔk dɔlɔma k'ende pəkɔ kəkɔmɔmən awɛnc aŋa, k'ɔŋkɔ pənəŋk yɛbəc yaŋan yeyeŋki nyɛ anacəmbər ŋa mɔ. Ntɛ ɔncɔŋnɛ kiriŋ mɔ, k'ɔŋkɔ pənəŋk wəka Misira pəcsut wɛnc wəHebəre wəkin.
11 E aconteceu naqueles dias que, sendo Moisés já homem, saiu a seus irmãos, e atentou para as suas cargas; e viu que um egípcio feria a um hebreu, homem de seus irmãos.
12 Kɔ Musa ɔmɔmən-mɔmən, ntɛ ɔntɔnəŋk fum mɔ, k'osut wəka Misira nwɛ k'endif, k'ɛlɛk kɔ k'ɛmət dɛsənc.
12 E olhou a um e a outro lado e, vendo que não havia ninguém ali, matou ao egípcio, e escondeu-o na areia.
13 Dɔckɔsɔk kɔ Musa owur sɔ, k'ɔŋkɔ pənəŋk aHebəre mɛrəŋ ŋacsutɛnɛ. K'eyif wəkɔ ɛnadəkət mɔ: «Ta ake tɔ məŋsutɛ wəkos əm-ɛ?»
13 E tornou a sair no dia seguinte, e eis que dois homens hebreus contendiam; e disse ao injusto: Por que feres a teu próximo?
14 Kɔ fum nwɛ oloku kɔ: «An'ɛcəmbər əm dɛbɛ kɔ wəboc kiti su kəroŋ-ɛ? Kədif im kɔ mənder pəmɔ tɔkɔ məndifsa wəka Misira mɔ ba?» Kɔ Musa enesɛ, k'olokunɛ dɛbəkəc: «Tɔlɔma ancərɛ tes tantɛ iyɔsa mɔ.»
14 O qual disse: Quem te tem posto a ti por maioral e juiz sobre nós? Pensas matar-me, como mataste o egípcio? Então temeu Moisés, e disse: Certamente este negócio foi descoberto.
15 Kɔ firawona ene tɔkɔ tɛnacepər mɔ, k'ɛntɛn oŋ kədif Musa. Mba kɔ Musa ɛyɛksɛ k'ɔmbɔlɛ firawona, k'ɔŋkɔ atɔf ŋa Madiyaŋ. Ntɛ ɛmbɛrɛ Madiyaŋ mɔ k'ɔŋkɔ pəndɛ kələmp kəsək.
15 Ouvindo, pois, Faraó este caso, procurou matar a Moisés; mas Moisés fugiu de diante da face de Faraó, e habitou na terra de Midiã, e assentou-se junto a um poço.
16 Awa, wəloŋnɛnɛ ka aka Madiyaŋ ɛnayɔ awut aran camət-mɛrəŋ. Kɔ awut aran aŋɛ ŋander kədekɛt domun, kɔ ŋalasəs dəkəmun da yɔcɔl ya kas kəŋan.
16 E o sacerdote de Midiã tinha sete filhas, as quais vieram tirar água, e encheram os bebedouros, para dar de beber ao rebanho de seu pai.
17 Kɔ akɛk alɔma ŋander ŋabɛləs ŋa. Kɔ Musa ɛyɛfɛ k'ɔŋkɔ pəbaŋ ŋa, k'ɔsɔŋ yɔcɔl yaŋan domun kɔ yomun.
17 Então vieram os pastores, e expulsaram-nas dali; Moisés, porém, levantou-se e defendeu-as, e deu de beber ao rebanho.
18 Ntɛ ŋalukus nda kas kəŋan Rehuwɛl mɔ, kɔ kas kəŋan eyif ŋa: «Ta ake tɔ nənuŋkɛnɛnɛ mɔkɔ kəbɛrɛ-ɛ?»
18 E voltando elas a Reuel seu pai, ele disse: Por que hoje tornastes tão depressa?
19 K'ayecəra aŋɛ ŋaloku kas kəŋan: «Wəka Misira wəlɔma ɛyac su nnɔ akɛk ŋayi mɔ. Ɛŋkɛtɛna su domun yati, k'ɔsɔŋ yɔcɔl yosu.»
19 E elas disseram: Um homem egípcio nos livrou da mão dos pastores; e também nos tirou água em abundância, e deu de beber ao rebanho.
20 Kɔ Rehuwɛl eyif ayecəra: «Deke eyi-ɛ? Ta ake tɔ nəsakɛ fum wəkakɔ-ɛ? Nəwe kɔ pəder pədi yeri.»
20 E disse a suas filhas: E onde está ele? Por que deixastes o homem? Chamai-o para que coma pão.
21 Kɔ Musa ende pəwosɛ kəyi ka ndena Rehuwɛl, nwɛ ɛnasɔŋ wan kɔn wəran Sefora kənɛncɛ mɔ.
21 E Moisés consentiu em morar com aquele homem; e ele deu a Moisés sua filha Zípora,
22 Kɔ wəran kakɔ ende pəkom wan, k'awe kɔ Kɛrsɔm, «Wəcikəra,» bawo k'oloku ti tɔ tatɔkɔ: «Wəcikəra iyɔnɛ kərɛsna atɔf ŋocuru.»
22 A qual deu à luz um filho, a quem ele chamou Gérson, porque disse: Peregrino fui em terra estranha.
23 Ntɛ pəwon mɔ, kɔ wəbɛ wəka Misira ende pəfi, aka Yisrayel ŋacgbis, ŋackulɛ-kulɛnɛ teta dacar deyeŋki dɔkɔ ŋanayi mɔ. Kɔ kəmar nkɛ ŋancbok mɔ, kəmpɛ haŋ nde nkɔn Kanu eyi mɔ.
23 E aconteceu, depois de muitos dias, que morrendo o rei do Egito, os filhos de Israel suspiraram por causa da servidão, e clamaram; e o seu clamor subiu a Deus por causa de sua servidão.
24 Kɔ Kanu kəne kigbis kəŋan. Kɔ Kanu kəncɛm-cɛmnɛ danapa ndɛ ŋanacaŋəs kɔ Abraham, Siyaka kɔ Yakuba mɔ.
24 E ouviu Deus o seu gemido, e lembrou-se Deus da sua aliança com Abraão, com Isaque, e com Jacó;
25 Kɔ Kanu kəmɔmən aka Yisrayel, kɔ kəlɛk te taŋan waca disrɛ.
25 E viu Deus os filhos de Israel, e atentou Deus para a sua condição.

Ler em outra tradução

Comparar com outra