Êxodo 2

BSP vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Kɔ wərkun wəlɔma wəka kusuŋka ka Lewy ɛnɛncɛ wəran wəlɔma nwɛ ŋanapaŋnɛ kusuŋka kin kɔ nkɔn mɔ.
1 Foi-se um homem da casa de Levi e casou com uma filha de Levi.
2 Kɔ wəran nwɛ ɛmbɛkəs, k'oŋkom wan wərkun. Kɔ wəran nwɛ ɛnəŋk dɔtɔt da wan, k'ɔŋgbɔpnɛnɛ wan kɔn yof maas.
2 A mulher concebeu e deu à luz um filho; e, vendo que ele era formoso, escondeu-o três meses.
3 Ntɛ ɛnəŋk a ɔfɔsɔtam kəgbɔpnɛnɛ wan mɔ, kɔ wəran nwɛ ɛlɛk kəfala nkɛ andunɛ cəŋkɔlma mɔ, k'osop ki paka mpɛ powurɛnɛ kɔrtal kɔ bən ya cəme mɔ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ ki kəfɔy mɔ. K'ɛmbɛr wan kəfala nkɛ disrɛ, k'ɔŋkɔ pəcəmbər ki dəcəŋkɔlma nde aparpara ŋa kəŋgbɔkɔ ka Nil.
3 Não podendo, porém, escondê-lo por mais tempo, tomou para ele uma arca de juncos, e a revestiu de betume e pez; e, pondo nela o menino, colocou-a entre os juncos a margem do rio.
4 Kɔ wəkirɛ ka wan nwɛ aŋgbal mɔ, ɛncəmɛ pəwak kəbɔlɛnɛ kaŋkəra nkɛ, ntɛ tɔŋsɔŋɛ pəctam kəcərɛ tɔkɔ tendeder wan mɔ.
4 E sua irmã postou-se de longe, para saber o que lhe aconteceria.
5 Kɔ wan wəran wəka firawona ende pətor nde kəŋgbɔkɔ kəkɔbikɛ-bikɛ, amarəs ɔn aran ŋayi kəkɔtəs agbɛp ŋa kəŋgbɔkɔ ka Nil. Kɔ wan ka firawona wəran nwɛ ɛnəŋk kəfala cəŋkɔlma dacɔ, k'osom wəmarəs kɔn wəran kəkɔlɛk ki.
5 A filha de Faraó desceu para banhar-se no rio, e as suas criadas passeavam à beira do rio. Vendo ela a arca no meio os juncos, mandou a sua criada buscá-la.
6 Wan ka firawona wəran endegbipi kəfala nkɛ, k'ɛnəŋk wan: Wan wərkun ɛnayi, pəcbok. Kɔ tɔyɔnɛ kɔ nɔnɔfɔr, k'oloku: «Wan wəHebəre wəlɔma ɔfɔ wəkawɛ!»
6 E abrindo-a, viu a criança, e eis que o menino chorava; então ela teve compaixão dele, e disse: Este é um dos filhos dos hebreus.
7 Kɔ wəkirɛ ka wan nwɛ oloku wan ka firawona wəran: «Məfaŋ a ikɔ iwen'am wəkombəra wəHebəre wəlɔma, pədemsər'am wan wəkawɛ?»
7 Então a irmã do menino perguntou à filha de Faraó: Queres que eu te vá chamar uma ama dentre as hebréias, para que crie este menino para ti?
8 Kɔ wan ka firawona wəran oluksɛ wəyecəra ntɛ: «Məkɔ!» Kɔ wəyecəra nwɛ ɔŋkɔ pəwe iya wəka wan wəkakɔ anafir mɔ.
8 Respondeu-lhe a filha de Faraó: Vai. Foi, pois, a moça e chamou a mãe do menino.
9 Kɔ wan ka firawona wəran oloku wəran nwɛ: «Məkenɛnɛ wan wəkawɛ məkɔ məcmɛsər'em kɔ belbel. Indesɔŋ əm kəway.» Kɔ wəran nwɛ ɛlɛk wan, k'ɛmɛsər kɔ.
9 Disse-lhe a filha de Faraó: Leva este menino, e cria-mo; eu te darei o teu salário. E a mulher tomou o menino e o criou.
10 Ntɛ awurɛ wan mɛsɛ mɔ, kɔ wəran nwɛ ɛlɛk kɔ, k'eŋkenɛ wan ka firawona wəran, pəyɔnɛ kɔ wan. K'ɔsɔŋ kɔ tewe ta Musa bawo ti tɔ tatɔkɔ «dəromun incafi kɔ.»
10 Quando, pois, o menino era já grande, ela o trouxe à filha de Faraó, a qual o adotou; e lhe chamou Moisés, dizendo: Porque das águas o tirei.
11 Ntɛ Musa ɛmbɛk k'ɔyɔnɛ wətɛmp mɔ, dɔsɔk dɔlɔma k'ende pəkɔ kəkɔmɔmən awɛnc aŋa, k'ɔŋkɔ pənəŋk yɛbəc yaŋan yeyeŋki nyɛ anacəmbər ŋa mɔ. Ntɛ ɔncɔŋnɛ kiriŋ mɔ, k'ɔŋkɔ pənəŋk wəka Misira pəcsut wɛnc wəHebəre wəkin.
11 Ora, aconteceu naqueles dias que, sendo Moisés já homem, saiu a ter com seus irmãos e atentou para as suas cargas; e viu um egípcio que feria a um hebreu dentre, seus irmãos.
12 Kɔ Musa ɔmɔmən-mɔmən, ntɛ ɔntɔnəŋk fum mɔ, k'osut wəka Misira nwɛ k'endif, k'ɛlɛk kɔ k'ɛmət dɛsənc.
12 Olhou para um lado e para outro, e vendo que não havia ninguém ali, matou o egípcio e escondeu-o na areia.
13 Dɔckɔsɔk kɔ Musa owur sɔ, k'ɔŋkɔ pənəŋk aHebəre mɛrəŋ ŋacsutɛnɛ. K'eyif wəkɔ ɛnadəkət mɔ: «Ta ake tɔ məŋsutɛ wəkos əm-ɛ?»
13 Tornou a sair no dia seguinte, e eis que dois hebreus contendiam; e perguntou ao que fazia a injustiça: Por que feres a teu próximo?
14 Kɔ fum nwɛ oloku kɔ: «An'ɛcəmbər əm dɛbɛ kɔ wəboc kiti su kəroŋ-ɛ? Kədif im kɔ mənder pəmɔ tɔkɔ məndifsa wəka Misira mɔ ba?» Kɔ Musa enesɛ, k'olokunɛ dɛbəkəc: «Tɔlɔma ancərɛ tes tantɛ iyɔsa mɔ.»
14 Respondeu ele: Quem te constituiu a ti príncipe e juiz sobre nós? Pensas tu matar-me, como mataste o egípcio? Temeu, pois, Moisés e disse: Certamente o negócio já foi descoberto.
15 Kɔ firawona ene tɔkɔ tɛnacepər mɔ, k'ɛntɛn oŋ kədif Musa. Mba kɔ Musa ɛyɛksɛ k'ɔmbɔlɛ firawona, k'ɔŋkɔ atɔf ŋa Madiyaŋ. Ntɛ ɛmbɛrɛ Madiyaŋ mɔ k'ɔŋkɔ pəndɛ kələmp kəsək.
15 E quando Faraó soube disso, procurou matar a Moisés. Este, porém, fugiu da presença de Faraó, e foi habitar na terra de Midiã; e sentou-se junto a um poço.
16 Awa, wəloŋnɛnɛ ka aka Madiyaŋ ɛnayɔ awut aran camət-mɛrəŋ. Kɔ awut aran aŋɛ ŋander kədekɛt domun, kɔ ŋalasəs dəkəmun da yɔcɔl ya kas kəŋan.
16 O sacerdote de Midiã tinha sete filhas, as quais vieram tirar água, e encheram os tanques para dar de beber ao rebanho de seu pai.
17 Kɔ akɛk alɔma ŋander ŋabɛləs ŋa. Kɔ Musa ɛyɛfɛ k'ɔŋkɔ pəbaŋ ŋa, k'ɔsɔŋ yɔcɔl yaŋan domun kɔ yomun.
17 Então vieram os pastores, e as expulsaram dali; Moisés, porém, levantou-se e as defendeu, e deu de beber ao rebanho delas.
18 Ntɛ ŋalukus nda kas kəŋan Rehuwɛl mɔ, kɔ kas kəŋan eyif ŋa: «Ta ake tɔ nənuŋkɛnɛnɛ mɔkɔ kəbɛrɛ-ɛ?»
18 Quando elas voltaram a Reuel, seu pai, este lhes perguntou: como é que hoje voltastes tão cedo?
19 K'ayecəra aŋɛ ŋaloku kas kəŋan: «Wəka Misira wəlɔma ɛyac su nnɔ akɛk ŋayi mɔ. Ɛŋkɛtɛna su domun yati, k'ɔsɔŋ yɔcɔl yosu.»
19 Responderam elas: um egípcio nos livrou da mão dos pastores; e ainda tirou água para nós e deu de beber ao rebanho.
20 Kɔ Rehuwɛl eyif ayecəra: «Deke eyi-ɛ? Ta ake tɔ nəsakɛ fum wəkakɔ-ɛ? Nəwe kɔ pəder pədi yeri.»
20 E ele perguntou a suas filhas: Onde está ele; por que deixastes lá o homem? chamai-o para que coma pão.
21 Kɔ Musa ende pəwosɛ kəyi ka ndena Rehuwɛl, nwɛ ɛnasɔŋ wan kɔn wəran Sefora kənɛncɛ mɔ.
21 Então Moisés concordou em morar com aquele homem, o qual lhe deu sua filha Zípora.
22 Kɔ wəran kakɔ ende pəkom wan, k'awe kɔ Kɛrsɔm, «Wəcikəra,» bawo k'oloku ti tɔ tatɔkɔ: «Wəcikəra iyɔnɛ kərɛsna atɔf ŋocuru.»
22 E ela deu à luz um filho, a quem ele chamou Gérson, porque disse: Peregrino sou em terra estrangeira.
23 Ntɛ pəwon mɔ, kɔ wəbɛ wəka Misira ende pəfi, aka Yisrayel ŋacgbis, ŋackulɛ-kulɛnɛ teta dacar deyeŋki dɔkɔ ŋanayi mɔ. Kɔ kəmar nkɛ ŋancbok mɔ, kəmpɛ haŋ nde nkɔn Kanu eyi mɔ.
23 No decorrer de muitos dias, morreu o rei do Egito; e os filhos de Israel gemiam debaixo da servidão; pelo que clamaram, e subiu a Deus o seu clamor por causa dessa servidão.
24 Kɔ Kanu kəne kigbis kəŋan. Kɔ Kanu kəncɛm-cɛmnɛ danapa ndɛ ŋanacaŋəs kɔ Abraham, Siyaka kɔ Yakuba mɔ.
24 Então Deus, ouvindo-lhes os gemidos, lembrou-se do seu pacto com Abraão, com Isaque e com Jacó.
25 Kɔ Kanu kəmɔmən aka Yisrayel, kɔ kəlɛk te taŋan waca disrɛ.
25 E atentou Deus para os filhos de Israel; e Deus os conheceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra