Números 32

BRU vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Tỗp Ruben cớp tỗp Cát bữn charán sa‑ữi lứq. Toâq alới hữm cruang cutễq Yasơ cớp Ki-liat têq yỗn alới bán máh charán,
1 Ora, os filhos de Rúben e os filhos de Gade tinham gado em grande quantidade; e quando viram a terra de Jazer, e a terra de Gileade, e que a região era própria para o gado,
2 ngkíq tỗp alới pỡq ramóh Môi-se, E-lia-sơ la cũai tễng rit sang, dếh cũai sốt máh cũai proai I-sarel. Chơ alới atỡng neq:
2 vieram os filhos de Gade e os filhos de Rúben a Moisés e a Eleazar, o sacerdote, e aos príncipes da congregação e falaram-lhes, dizendo:
3 “Máh vil A-tarôt, Di-bôn, Yasơ, Nim-ra, Hê-sabôn, E-lia-le, Sê-bam, Ni-bô, cớp Bien,
3 Atarote, Dibom, Jazer, Ninra, Hesbom, Eleale, Sebã, Nebo e Beom,
4 máh ntốq nâi Yiang Sursĩ yỗn cũai I-sarel chíl riap chơ. Ntốq nâi la o yỗn têq bán máh charán, cớp tỗp hếq bữn sa‑ữi charán.
4 a terra que o Senhor feriu diante da congregação de Israel, é terra para gado, e os teus servos têm gado.
5 Sễq anhia yỗn máh ntốq nâi cỡt cruang cutễq tỗp hếq, cớp chỗi yỗn tỗp hếq yang crỗng Yôr-dan táq dống yáng tooh ki.”
5 Disseram mais: Se temos achado graça aos teus olhos, dê-se esta terra em possessão aos teus servos, e não nos faças passar o Jordão.
6 Môi-se blớh loah tỗp alới neq: “Nŏ́q tỗp anhia yoc ễ tacu níc nâi tỡ, bo sễm ai anhia loŏh pỡq rachíl?
6 Moisés, porém, respondeu aos filhos de Gade e aos filhos de Rúben: Irão vossos irmãos à peleja, e ficareis vós sentados aqui?
7 Cỗ nŏ́q tỗp anhia táq yỗn cũai proai I-sarel pê pahỡm, chơ tỡ ễq yang noâng crỗng Yôr-dan, la ntốq Yiang Sursĩ khoiq par‑ữq ễ yỗn tỗp alới chơ?
7 Por que, pois, desanimais o coração dos filhos de Israel, para eles não passarem à terra que o Senhor lhes deu?
8 Bo ỡt tâng cruang Cadet Barnia, cứq ớn máh mpoaq anhia pỡq tutuaiq nhêng cruang cutễq ki, ma tỗp alới táq machớng tỗp anhia tê.
8 Assim fizeram vossos pais, quando os mandei de Cades-Barnéia a ver a terra.
9 Alới pỡq toâq pỡ avúng Et-côn, chơ alới tapoang nhêng cớp hữm nheq máh cruang cutễq ki. Ma alới píh chu loah cớp táq ntỡng prưt ễq yỗn cũai proai sâng ngcŏh, chơ tỡ khớn mut chu cruang cutễq Yiang Sursĩ khoiq chiau yỗn tỗp alới.
9 Pois, tendo eles subido até o vale de Escol, e visto a terra, desanimaram o coração dos filhos de Israel, para que não entrassem na terra que o Senhor lhes dera.
10 Tâng tangái ki toâp Yiang Sursĩ sâng cutâu lứq, cớp án thễ dũan pai neq:
10 Então a ira do Senhor se acendeu naquele mesmo dia, e ele jurou, dizendo:
11 ‘Cứq sễq thễ dũan chóq alới ki neq: Cỗ tỗp alới tỡ bữn tanoang tapứng chóq cứq, tỡ bữn cũai samiang aléq tâng tỗp ca loŏh tễ cruang Ê-yip-tô, noap tễ bar chít cumo achỗn, ma têq mut chu cruang cutễq cứq khoiq par‑ữq yỗn A-praham, I-sac, cớp Yacốp.’
11 De certo os homens que subiram do Egito, de vinte anos para cima, não verão a terra que prometi com juramento a Abraão, a Isaque, e a Jacó! porquanto não perseveraram em seguir-me;
12 Ranáq nâi dŏq atỡng yỗn nheq tữh cũai dáng ống Calep con samiang Yê-phunê tễ tỗp Kê-ni-sit, cớp Yô-sũa con samiang Nun, ống alới sâng táq tanoang o chóq Yiang Sursĩ.
12 exceto Calebe, filho de Jefoné o quenezeu, e Josué, filho de Num, porquanto perseveraram em seguir ao Senhor.
13 Yiang Sursĩ sâng cutâu lứq chóq tỗp I-sarel; chơ án táq yỗn alới pỡq viel atứng atooc tâng ntốq aiq nheq pỗn chít cumo toau cuchĩt nheq máh dỡi cũai táq lôih chóq Yiang Sursĩ.
13 Assim se acendeu a ira do Senhor contra Israel, e ele os fez andar errantes no deserto quarenta anos, até que se consumiu toda aquela geração que fizera mal aos olhos do Senhor.
14 Ma sanua nâi tỗp anhia ntôm ễ táq machớng achúc achiac anhia tê. Cũai thrap tamái nâi táq níc ranáq sâuq sâng choâng moat Yiang Sursĩ. Ngkíq, Yiang Sursĩ sâng cutâu mứt chóq cũai I-sarel sĩa.
14 E eis que vós, uma geração de homens pecadores, vos levantastes em lugar de vossos pais, para ainda mais aumentardes o furor da ira do Senhor contra Israel.
15 Khân anhia tỗp Ruben cớp tỗp Cát ma tỡ bữn táq puai máh parnai Yiang Sursĩ khoiq atỡng, ki án táh yỗn tỗp nâi ỡt tâng ntốq aiq trỗ bar ễn, cớp anhia lứq roap panôiq toâq cũai I-sarel cỡt ralốh.”
15 se vós vos virardes de segui-lo, também ele tornará a deixá-los no deserto; assim destruireis a todo este povo:
16 Chơ tỗp alới mut cheq Môi-se cớp pai neq: “Nhũang lứq, tỗp hếq sễq táq cantruang toâq tamáu dŏq caruang máh charán cữu, cớp táq viang khâm lavíng vil dŏq curiaq con lacuoi hếq.
16 Então chegaram-se a ele, e disseram: Construiremos aqui currais para o nosso gado, e cidades para os nossos pequeninos;
17 Moâm ki tỗp hếq pruam pỡq cớp máh tỗp I-sarel canŏ́h; hếq ễ mut chíl toau bữn cruang cutễq yỗn tỗp alới. Ma bo ki máh con lacuoi hếq bữn ỡt coah nâi tâng vil bữn viang khâm lứq. Chơ alới bữn ỡt ien khễ vớt tễ talang atĩ cũai proai tâng cruang nâi.
17 nós, porém, nos armaremos, apressando-nos adiante dos filhos de Israel, até os levarmos ao seu lugar; e ficarão os nossos pequeninos nas cidades fortificadas, por causa dos habitantes da terra.
18 Tỗp hếq tỡ bữn coâp ễ píh chu pỡ dống hếq bữm, toau nheq tữh sễm ai cũai I-sarel bữn roap cruang cutễq cỡt khong alới voai.
18 Não voltaremos para nossas casas até que os filhos de Israel estejam de posse, cada um, da sua herança.
19 Tỗp hếq tỡ bữn ĩt noâng máh cruang cutễq ỡt yáng tooh crỗng Yôr-dan, yuaq tỗp hếq khoiq bữn chơ cutễq yáng coah angia mandang loŏh.”
19 Porque não herdaremos com eles além do Jordão, nem mais adiante; visto que já possuímos a nossa herança aquém do Jordão, ao oriente.
20 Môi-se ta‑ỡi neq: “Khân lứq tỗp anhia yoc ễ táq ngkíq, cóq anhia pruam ỡt tayứng tâng ntốq nâi yáng moat Yiang Sursĩ. Chơ anhia thrũan crơng choac dŏq pỡq rachíl.
20 Então lhes respondeu Moisés: se isto fizerdes, se vos armardes para a guerra perante o Senhor,
21 Máh tỗp tahan tễ anhia dũ náq cóq yang crỗng Yôr-dan; Yiang Sursĩ lứq ayông máh tỗp anhia mut chíl cũai par‑ũal ki, toau toâq Yiang Sursĩ yỗn anhia chíl riap máh tỗp ki,
21 e cada um de vós, armado, passar o Jordão perante o Senhor, até que ele haja lançado fora os seus inimigos de diante dele,
22 cớp sễm ai anhia bữn ndỡm nheq máh cruang cutễq ki cỡt khong alới ễn. Vớt tễ ki tỗp anhia têq píh chu loah, cỗ nhơ tỗp anhia táq puai máh ŏ́c anhia khoiq par‑ữq chóq Yiang Sursĩ cớp chóq cũai I-sarel hỡ. Ngkíq Yiang Sursĩ ễ yỗn anhia bữn ndỡm cruang coah angia mandang loŏh.
22 e a terra esteja subjugada perante o senhor, então, sim, voltareis e sereis inculpáveis perante o Senhor e perante Israel; e esta terra vos será por possessão perante o Senhor.
23 Ma khân tỗp anhia ma tỡ bữn táq puai máh ŏ́c anhia khoiq par‑ữq chơ, cứq sễq catoaih atỡng anhia la anhia táq lôih chóq Yiang Sursĩ. Khân anhia táq ranáq lôih ngkíq, chỗi dớt ntrớu ŏ́c túh coat toâq pỡ anhia.
23 Mas se não fizerdes assim, estareis pecando contra o Senhor; e estai certos de que o vosso pecado vos há de atingir.
24 Yuaq ngkíq, anhia têq táq vil yỗn tỗp mansễm cớp carnễn, cớp caruang nheq máh charán anhia, ma cóq anhia táq puai dũ ramứh anhia khoiq par‑ữq cớp Yiang Sursĩ!”
24 Edificai cidades para os vossos pequeninos, e currais para as vossas ovelhas; e cumpri o que saiu da vossa boca.
25 Proai Cát cớp proai Ruben, alới pruam cớp Môi-se cớp pai neq: “Achuaih ơi! Tỗp hếq lứq táq puai machớng achuaih ớn.
25 Então os filhos de Gade e os filhos de Rúben disseram a Moisés: Como ordena meu senhor, assim farão teus servos.
26 Máh tỗp con lacuoi hếq cớp charán hếq lứq bữn ỡt tâng máh vil cruang Ki-liat nâi.
26 Os nossos pequeninos, as nossas mulheres, os nossos rebanhos e todo o nosso gado ficarão nas cidades de Gileade;
27 Ma máh tỗp hếq bữn thrũan pỡq rachíl, táq puai máh santoiq Yiang Sursĩ khoiq ớn chơ. Tỗp hếq ễ yang crỗng Yôr-dan, pỡq rachíl puai santoiq achuaih khoiq ớn.”
27 mas os teus servos passarão, cada um que está armado para a guerra, a pelejar perante o Senhor, como diz o meu senhor.
28 Ngkíq Môi-se ớn E-lia-sơ, Yô-sũa, cớp máh cũai sốt tỗp I-sarel canŏ́h hỡ neq:
28 Então Moisés deu ordem acerca deles a Eleazar, o sacerdote, e a Josué, filho de Num, e aos cabeças das casas paternas nas tribos dos filhos de Israel;
29 “Khân proai Cát cớp proai Ruben yang crỗng Yôr-dan pỡq rachíl táq puai máh santoiq Yiang Sursĩ khoiq ớn, cớp khân alới chíl chuai anhia bữn cruang cutễq nâi, cóq anhia chiau cruang cutễq Ki-liat yỗn cỡt cruang alới.
29 e disse-lhes Moisés: Se os filhos de Gade e os filhos de Rúben passarem convosco o Jordão, armado cada um para a guerra perante o Senhor, e a terra for subjugada diante de vós, então lhes dareis a terra de Gileade por possessão;
30 Ma khân tỗp alới tỡ ễq yang pỡq rachíl chuai tỗp anhia, cóq alới roap cutễq tâng cruang Cana-an machớng anhia tê.”
30 se, porém, não passarem armados convosco, terão possessões entre vós na terra de Canaã.
31 Proai Cát cớp proai Ruben ta‑ỡi neq: “Achuaih ơi! Tỗp hếq sễq táq puai máh santoiq Yiang Sursĩ atỡng.
31 Ao que responderam os filhos de Gade e os filhos de Rúben: Como o senhor disse a teus servos, assim faremos.
32 Cỗ nhơ chớc blễng tễ Yiang Sursĩ, tỗp hếq ễ yang crỗng Yôr-dan, chơ mut chíl tâng cruang Cana-an; ma cutễq hếq yoc ndỡm la cutễq ỡt coah angia mandang loŏh crỗng Yôr-dan nâi.”
32 Nós passaremos armados perante o senhor para a terra de Canaã, e teremos a possessão de nossa herança aquém do Jordão.
33 Ngkíq, Môi-se chiau cruang cutễq ki yỗn tỗp Cát, tỗp Ruben, cớp tadĩ tỗp Ma-nasê con samiang Yô-sep la neq: Nheq tữh máh cruang cutễq Si-hôn la puo cũai Amô-rit, cớp cruang cutễq Oc la puo cũai Basan, dếh máh vil cớt vil toâr ỡt mpễr ki hỡ.
33 Assim deu Moisés aos filhos de Gade e aos filhos de Rúben, e à meia tribo de Manassés, filho de José, o reino de Siom, rei dos amorreus, e o reino de Ogue, rei de Basã, a terra com as suas cidades e os respectivos territórios ao redor.
34 Tỗp Cát táq loah tamái máh vil neq: Di-bôn, A-tarôt, Arô-er,
34 Os filhos de Gade, pois, edificaram a Dibom, Atarote, Aroer,
35 Atrôt Sô-phan, Yasơ, Yôc-baha,
35 Atarote-Sofã, Jazer, Jogbeá,
36 Bet Nim-ra, cớp Bet Haran.
36 Bete-Ninra e Bete-Harã, cidades fortificadas; e construíram currais de ovelhas.
37 Cớp tỗp Ruben táq loah tamái máh vil neq: Hê-sabôn, E-lia-le, Ki-ria-têm,
37 E os filhos de Rúben edificaram a Hesbom, Eleale e Quiriataim;
38 Ni-bô, Ba-al Mi-ôn (máh ramứh vil ki noau amứh tamái ễn), cớp Sip-ma. Tỗp alới amứh ramứh tamái máh vil alới táq loah tamái.
38 e Nebo e Baal-Meom {mudando-lhes os nomes}, e Sibma; e deram outros nomes às cidades que edificaram.
39 Tŏ́ng toiq Makir con samiang Ma-nasê, alới mut talốh nheq cruang cutễq Ki-liat, cớp tuih aloŏh nheq cũai proai Amô-rit ca ỡt tâng ntốq ki.
39 E os filhos de Maquir, filho de Manassés, foram a Gileade e a tomaram, e desapossaram aos amorreus que aí estavam.
40 Ngkíq Môi-se chiau cruang Ki-liat yỗn tŏ́ng toiq Makir tễ tỗp Ma-nasê, cớp tỗp alới ỡt loâng tâng ntốq ki.
40 Deu, pois, Moisés a terra de Gileade a Maquir, filho de Manassés, o qual habitou nela.
41 Yai tễ tŏ́ng toiq Ma-nasê, án chíl tê bữn máh vil mpễr ki; chơ án amứh máh vil ki la ‘Máh Vil Yai’.
41 E foi Jair, filho de Manassés, e tomou as aldeias dela, e chamou-lhes Havote-Jair.
42 Cớp Nô-ba chíl ĩt vil Kê-nat, dếh máh vil cớt ỡt mpễr ki. Chơ án amứh vil ki puai ramứh án bữm, la vil Nô-ba.
42 Também foi Nobá, e tomou a Quenate com as suas aldeias; e chamou-lhe Nobá, segundo o seu próprio nome.

Ler em outra tradução

Comparar com outra