João 5
BPS vs ARIB
1 Kafnge én, nun fista i dad Dyu, taman salu Dyisas lêman di Dyérusalém.
1 Depois disso havia uma festa dos judeus; e Jesus subiu a Jerusalém.
2 Na déén di Dyérusalém nun kligu dnagit Bétsata di talù Hibru, mdadong di satu gal gufusuk i galla dnagit Gufusuk i Dad Bilibili. Na déén di kilil i kligu, nun gafdak lime gufsilung dad to.
2 Ora, em Jerusalém, próximo à porta das ovelhas, há um tanque, chamado em hebraico Betesda, o qual tem cinco alpendres.
3 Na nun dee dad to milè déén sahal dad tdukla, dad butè, dad kimay, na dad là galyak i lawehla. Fatanla i ksambug i yéél,
3 Nestes jazia grande multidão de enfermos, cegos, mancos e ressicados {esperando o movimento da água.}
4 du gmanla nun gal bang ktufa satu kasaligan i Amuito Dwata salu di kligu, na snambugan i yéél, na ku simto i guna tufa di kligu balù tan i bung tdukan mgulê.
4 {Porquanto um anjo descia em certo tempo ao tanque, e agitava a água; então o primeiro que ali descia, depois do movimento da água, sarava de qualquer enfermidade que tivesse.}
5 Na nun lagi déén nun tduk tlu falò walu fali klon.
5 Achava-se ali um homem que, havia trinta e oito anos, estava enfermo.
6 Di kite Dyisas i to én, tagadean tatoo mlo kenen milè déén, taman snalekan kenen, manan, “Mayè ge kè ku mgulê?”
6 Jesus, vendo-o deitado e sabendo que estava assim havia muito tempo, perguntou-lhe: Queres ficar são?
7 Na tmimel i to nun tduk, manan, “Hae, bay landè demegu mebe deg di yéél di bangan msambug, na di fan agu salu ditù tagal nun to guna di deg.”
7 Respondeu-lhe o enfermo: Senhor, não tenho ninguém que, ao ser agitada a água, me ponha no tanque; assim, enquanto eu vou, desce outro antes de mim.
8 Na man Dyisas di kenen, “Tadag ge, nweam i gumileam, na magu ge.”
8 Disse-lhe Jesus: Levanta-te, toma o teu leito e anda.
9 Na di kman Dyisas ani mgulê kenen, na nwean i gumilean, na magu.
9 Imediatamente o homem ficou são; e, tomando o seu leito, começou a andar. Ora, aquele dia era sábado.
10 Na di kite i dad ganlal dad Dyu i nimò i to mgulê ani, manla, “Duh Kaftud ani! Nlafaam i flalò gablà di Duh Kaftud di kebem gumileam.”
10 Pelo que disseram os judeus ao que fora curado: Hoje é sábado, e não te é lícito carregar o leito.
11 Kabay tmimel kenen, manan, “I to fgulê deg i mdek deg mwè i gumilègu na magu.”
11 Ele, porém, lhes respondeu: Aquele que me curou, esse mesmo me disse: Toma o teu leito e anda.
12 Na snalekla kenen, manla, “Simto kè i mdek ge mwè i gumileam na magu?”
12 Perguntaram-lhe, pois: Quem é o homem que te disse: Toma o teu leito e anda?
13 Kabay là sa gadè i to mgulê ku simto fgulê kenen, du too dee dad to stifun déén, na fasbool Dyisas di dale, na mdà.
13 Mas o que fora curado não sabia quem era; porque Jesus se retirara, por haver muita gente naquele lugar.
14 Kafnge én, teen Dyisas i to én déén di Bong Gumnè Dwata, na manan di kenen, “Neyem, tamgulê ge! Na nang ge lêman mimò sasè ken matnù i ksasè mkel di ge.”
14 Depois Jesus o encontrou no templo, e disse-lhe: Olha, já estás curado; não peques mais, para que não te suceda coisa pior.
15 Na mdà i to mgulê gine, na tnulenan i dad ganlal dad Dyu na Dyisas kadì gafgulê kenen.
15 Retirou-se, então, o homem, e contou aos judeus que era Jesus quem o curara.
16 Du gambet ani i nimò Dyisas di Duh Kaftud, én i gumdà i dad ganlal dad Dyu mlayam kenen.
16 Por isso os judeus perseguiram a Jesus, porque fazia estas coisas no sábado.
17 Na tmimel Dyisas dale, manan, “Là ftud i Màgu Dwata mimò kel ani, na salngad deg, mimò agu.”
17 Mas Jesus lhes respondeu: Meu Pai trabalha até agora, e eu trabalho também.
18 Na di kman Dyisas ani matnù baling kayè i dad ganlal dad Dyu mati kenen, là alò du nlafaan i Duh Kaftud, bay du manan Dwata i Maan, na di kmanan én, fasngadan i kton di Dwata.
18 Por isso, pois, os judeus ainda mais procuravam matá-lo, porque não só violava o sábado, mas também dizia que Deus era seu próprio Pai, fazendo-se igual a Deus.
19 Na tmimel Dyisas, manan, “Tulengu gamu i kaglutan, landè gimò i Tingà ku ise knayè i Mà. Én alògu nimò, i teengu di ku Mà, du i nimò Màgu, én i nimògu.
19 Disse-lhes, pois, Jesus: Em verdade, em verdade vos digo que o Filho de si mesmo nada pode fazer, senão o que vir o Pai fazer; porque tudo quanto ele faz, o Filho o faz igualmente.
20 Du i Mà too kamdo deg i Tingaan, na fiten deg i kdee nimoan. Na fanan fite deg i too mdatah fa gamtikeng nimò, du fye too gamu tikeng.
20 Porque o Pai ama ao Filho, e mostra-lhe tudo o que ele mesmo faz; e maiores obras do que estas lhe mostrará, para que vos maravilheis.
21 Hae, du nték Mà i dad mati, na banlén ale nawa, na salngad én i Tingaan, du banlégu nawa i dad to knayègu.
21 Pois, assim como o Pai levanta os mortos e lhes dá vida, assim também o Filho dá vida a quem ele quer.
22 Na ise ku Mà mukum i dad to, du agu i gumlén glal mukum dale,
22 Porque o Pai a ninguém julga, mas deu ao Filho todo o julgamento,
23 du fye i kdee dad to mafè deg salngad i kafèla i Màgu. Na ku simto là mafè deg, na laan nafè Màgu i mdek deg.
23 para que todos honrem o Filho, assim como honram o Pai. Quem não honra o Filho, não honra o Pai que o enviou.
24 “Tulengu gamu i kaglutan, ku simto to mimen i tnalùgu, na faglut di mdek deg, nun nawan landè sen, na talà kenen fanlayam di fulé duh, du balù kenen to mati di muna, bay di takafaglutan tanun falami nawan.
24 Em verdade, em verdade vos digo que quem ouve a minha palavra, e crê naquele que me enviou, tem a vida eterna e não entra em juízo, mas já passou da morte para a vida.
25 “Tulengu gamu i kaglutan, tamdadong nan i duh, na tadini sa nan, linge i dad to mati di salàla i tnalùgu, agu i Tingà Dwata, na i dad to mlinge na mimen i tnalùgu banlé falami nawa.
25 Em verdade, em verdade vos digo que vem a hora, e agora é, em que os mortos ouvirão a voz do Filho de Deus, e os que a ouvirem viverão.
26 Du i Màgu gumdà i nawa, na salngad agu i Tingaan lê gumdà i nawa.
26 Pois assim como o Pai tem vida em si mesmo, assim também deu ao Filho ter vida em si mesmos;
27 Na tagablén di deg glal mukum i dad to, du deg sa i dnagit Tingà To.
27 e deu-lhe autoridade para julgar, porque é o Filho do homem.
28 “Na nang gamu tikeng di mangu ani, du mdadong nan i duh i kdee dad to mati mlinge i tnalùgu déén di lbangla,
28 Não vos admireis disso, porque vem a hora em que todos os que estão nos sepulcros ouvirão a sua voz e sairão:
29 na lamwà ale. Na di kték i dad to gamgimò fye nun nawala landè sen, bay di kték i dad to gamgimò sasè, nukum ale di kaflayam landè sen.”
29 os que tiverem feito o bem, para a ressurreição da vida, e os que tiverem praticado o mal, para a ressurreição do juízo.
30 Fadlug Dyisas talù, manan, “Landè gagangu nimò fagu alò di deg knayè. I kukum lalògu dunan i man Dwata di deg. Na too tlu kukumgu du ise deg knayè nimengu bay i knayè Dwata i mdek deg.
30 Eu não posso de mim mesmo fazer coisa alguma; como ouço, assim julgo; e o meu juízo é justo, porque não procuro a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
31 “Na ku alò agu i tmulen gablà di ktogu là fakay snalig.
31 Se eu der testemunho de mim mesmo, o meu testemunho não é verdadeiro.
32 Kabay nun fa satu tmulen gablà di deg, na i man Màgu too glut.
32 Outro é quem dá testemunho de mim; e sei que o testemunho que ele dá de mim é verdadeiro.
33 “Na nun dekyu di ku Dyan Gal Munyag, na i tulen Dyan gablà di deg too glut.
33 Vós mandastes mensageiros a João, e ele deu testemunho da verdade;
34 Ise ku én gusmaliggu i man dad to, bay faglabatgu gamu gablà di tulen Dyan du fye galwà gamu.
34 eu, porém, não recebo testemunho de homem; mas digo isto para que sejais salvos.
35 Na Dyan gambet kenen i salò too mneng du kenen sa faglabat i kaglut di dad to, na nun ayèyu flinge i manan, bay là mlo.
35 Ele era a lâmpada que ardia e alumiava; e vós quisestes alegrar-vos por um pouco de tempo com a sua luz.
36 “Kabay nun fa fgadè gablà di deg mdatah fa di ktulen Dyan, dunan i dad nimò tafimò Mà deg. Hae, i kdee dad mgimògu én i tmulen na i Mà i mdek deg.
36 Mas o testemunho que eu tenho é maior do que o de João; porque as obras que o Pai me deu para realizar, as mesmas obras que faço dão testemunho de mim que o Pai me enviou.
37 Na Mà, i mdek deg dini, kenen i satu tmulen gablà di deg, bay làyu lmen linge i taluan, na làyu lmen teen i bawehan,
37 E o Pai que me enviou, ele mesmo tem dado testemunho de mim. Vós nunca ouvistes a sua voz, nem vistes a sua forma;
38 na là mnè tnaluan di nawayu, du là gamu faglut di to dekan.
38 e a sua palavra não permanece em vós; porque não credes naquele que ele enviou.
39 Tooyu gal ganbet i Tnalù Dwata du man nawayu mdà déén nun nawayu landè sen. Na blaam i Tnalù Dwata i tmulen gablà di deg.
39 Examinais as Escrituras, porque julgais ter nelas a vida eterna; e são elas que dão testemunho de mim;
40 Kabay knean là gamu mayè faglut di deg du fye moon gfunyu nawa landè sen.
40 mas não quereis vir a mim para terdes vida!
41 “Ise én fanngabalgu kdayen i dad to,
41 Eu não recebo glória da parte dos homens;
42 bay gadègu kagkah i nawayu, landè kakdoyu Dwata.
42 mas bem vos conheço, que não tendes em vós o amor de Deus.
43 I kaglutgu salu dini di gamu du dek i Màgu Dwata, bay làyu agu dnawat. Kabay ku nun dademe to salu dini di gamu du mdà alò di dale knayè, baling én dnawatyu.
43 Eu vim em nome de meu Pai, e não me recebeis; se outro vier em seu próprio nome, a esse recebereis.
44 Tan i kibòyu faglut du én tooyu knayè i kdayen mdà di demeyu to, ise i kdayen mdà di too glut Dwata.
44 Como podeis crer, vós que recebeis glória uns dos outros e não buscais a glória que vem do único Deus?
45 “Nangyu fandam ku agu i mlé gamu salà di Màgu. I mlé gamu salà dunan Mosis i tooyu snalig,
45 Não penseis que eu vos hei de acusar perante o Pai. Há um que vos acusa, Moisés, em quem vós esperais.
46 du ku faglut gamu i man Mosis lê gamu faglut di deg du agu sa i gman Mosis di dad sulatan.
46 Pois se crêsseis em Moisés, creríeis em mim; porque de mim ele escreveu.
47 Kabay ku là gamu faglut i dad sulat Mosis, na tan i kibòyu faglut i tnalùgu.”
47 Mas, se não credes nos escritos, como crereis nas minhas palavras?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?