Gênesis 27
BPS vs ARC
1 Kafnge en, di taktoo tua Isaak na talaan mite, fngén i tingaan twege Isaw na manan di kenen, “Tingàgu.” Tmimel Isaw, na manan, “Gani agu Mà.”
1 E aconteceu que, como Isaque envelheceu, e os seus olhos se escureceram, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! E ele lhe disse: Eis-me aqui!
2 Na man Isaak di kenen, “Tatua agu nan, na làgu gadè ku kilen kfatigu.
2 E ele disse: Eis que já agora estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Taman mdà ge, na nebem i boholam na sbatam, na ditù ge di bnas na dmulak ge deg.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça,
4 Na tnagam kadang én ktaga i toogu kayè, na nebem dini di deg du knaangu. Kafngegu kmaan, mni agu di Dwata, du fye mlé kenen kafye di ge. Ani kayègu nimò di là agu fa mati.”
4 e faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma, e para que minha alma te abençoe, antes que morra.
5 Kabay Rébéka i yaan Isaak, mlinge i man yaanan di tingaan Isaw. Taman di kdà Isaw salu di bnas du dmulak,
5 E Rebeca escutou quando Isaque falava ao seu filho Esaú; e foi-se Esaú ao campo, para apanhar caça que havia de trazer.
6 man Rébéka di tingaan Dyékob, “Lingegu gine i gman maam di twegem Isaw.
6 Então, falou Rebeca a Jacó, seu filho, dizendo: Eis que tenho ouvido o teu pai que falava com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 Na man maam di kenen, ‘Ditù ge di bnas na dmulak ge deg, na tnagam kadang én ktaga i toogu kayè, na nebem dini di deg du knaangu. Kafngegu kmaan, mni agu di Dwata, du fye mlé kenen kafye di ge. Ani kayègu nimò di là agu fa mati.’ Ani gman maam.
7 Traze-me caça e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma e te abençoe diante da face do Senhor , antes da minha morte.
8 Na Tò, too ge flinge deg, na nimoam i mangu di ge ani.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te mando.
9 Ditù ge di dad lmanafito na mebe ge dini lwe mabu tingà kambing, du fye tnatêta na tnagagu kadang, én ktaga too kayè i maam.
9 Vai, agora, ao rebanho e traze-me de lá dois bons cabritos; e eu farei deles um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Na di ktagan fakay nebem di kenen, du fye ge baling gamdawat i kafye di kdasalan di Dwata, di là kenen fa mati.”
10 e levá-lo-ás a teu pai, para que o coma e para que te abençoe antes da sua morte.
11 Kabay man Dyékob di yéan Rébéka, “Yê, gadeam i twegegu Isaw, too nbul, na là agu salngad kenen, du là agu nbul.
11 Então, disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é varão cabeludo, e eu, varão liso.
12 Kaflingengu dun, ku nagot agu mà, na ku gadean ise agu Isaw, na man nawan mgaw agu kenen, du flingu agu deg i twegegu, ken mni di Dwata baling kaflayam, na ise kafye i kel di deg.”
12 Porventura, me apalpará o meu pai, e serei, a seus olhos, enganador; assim, trarei eu sobre mim maldição e não bênção.
13 Na tmimel i yéan, manan, “Tò, ku nun sasè kadang kel, ise sa kel di ge, bay di deg baling i gukelan. Taman nimoam i mangu di ge ani, na mebe ge di deg dad kambing.”
13 E disse-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim seja a tua maldição; somente obedece à minha voz, e vai, e traze-m os.
14 Na taman nimò Dyékob i gman i yéan. Na tnaga i yéan i kambing, én ktaga i too kayè i maan.
14 E foi, e tomou-os, e trouxe-os à sua mãe; e sua mãe fez um guisado saboroso, como seu pai gostava.
15 Kafnge én, fnalsak i yéan Dyékob i klaweh Isaw too fye, i klaweh busekan déén di gumnèla.
15 Depois, tomou Rebeca as vestes de gala de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho menor.
16 Na nlabédan dad sigal na lial Dyékob i nlanit kindal i dad kambing gine.
16 E, com as peles dos cabritos, cobriu as suas mãos e a lisura do seu pescoço
17 Na blé i yéan ku Dyékob i fye uten na fan tnagan.
17 e deu o guisado saboroso e o pão que tinha preparado na mão de Jacó, seu filho.
18 Na salu Dyékob di maan, na kakelan ditù, manan, “E Mà.” Na tmimel Isaak, manan, “Hae Tò, simto ge kè?”
18 E veio ele a seu pai e disse: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui. Quem és tu, meu filho?
19 Na man Dyékob, “Deg sa i tingaam twege Isaw. Tanimògu i fimoam deg. Beg ge mték mà, du kmaan ge i uten nebegu ge, du fye kadang mni ge di Dwata, du fye mlé kenen kafye di deg.”
19 E Jacó disse a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito. Tenho feito como me disseste. Levanta-te agora, assenta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Na lêman talù Isaak, manan, “Tay sa Tò, klalam gamwè dmulak.” Man Dyékob, “Dwata i Amu i fnangamfuam i tmabeng deg.”
20 Então, disse Isaque a seu filho: Como é isto, que tão cedo a achaste, filho meu? E ele disse: Porque o Senhor , teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Na kafnge én man Isaak di ku Dyékob, “Fdadong ge di deg du fye gagotta ge, du fye gadègu ge too glut tingàgu Isaw.”
21 E disse Isaque a Jacó: Chega-te agora, para que te apalpe, meu filho, se és meu filho Esaú mesmo ou não.
22 Na fdadong Dyékob di maan Isaak, na nagotan Dyékob, na manan, “I dad sigalam salngad i sigal Isaw. Kabay i taluam salngad i talù Dyékob.”
22 Então, se chegou Jacó a Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 Là dilè Isaak tingaan Dyékob, du i dad sigalan nbul, salngad i dad sigal Isaw. Taman fan mni Isaak i kafye mdà di Dwata.
23 E não o conheceu, porquanto as suas mãos estavam cabeludas, como as mãos de Esaú, seu irmão. E abençoou-o.
24 Kabay di là fa mni Isaak snalekan Dyékob, manan, “Man Tò, too glut kè, ge i tingàgu Isaw?” Tmimel Dyékob, manan, “Hae sa Mà, too glut agu Isaw.”
24 E disse: És tu meu filho Esaú mesmo? E ele disse: Eu sou.
25 Man Isaak, “Na blém di deg i dademe uten nebem deg, du kmaan agu nan. Na kafnge én, mni agu di Dwata kafye blé ge.” Na tablé Dyékob i uten na kmaan maan, na neben di kenen i falami binu na minum.
25 Então, disse: Faze chegar isso perto de mim, para que coma da caça de meu filho; para que a minha alma te abençoe. E chegou-lho, e comeu; trouxe-lhe também vinho, e bebeu.
26 Kafnge én, man Isaak, “Tò too ge fdadong di deg, na nalakam agu.”
26 E disse-lhe Isaque, seu pai: Ora, chega-te e beija-me, filho meu.
27 Di kafdadong Dyékob di maan nalakan kenen. Na kagbun Isaak i klaweh Isaw i lsak Dyékob, dmasal kenen, manan, “Too fye bun i tingàgu, salngad i bun i bnas i mablé Dwata kafye.
27 E chegou-se e beijou-o. Então, cheirou o cheiro das suas vestes, e abençoou-o, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o Senhor abençoou.
28 Fnigu di Dwata ku fulenan i tanaam, na ku banlén ge mabu tanà, na ku banlén ge kadang bong ulê i dad flam, na too munge i dad fulem, du fye too gablà i kakaanam na ninumam mdà di tanaam.
28 Assim, pois, te dê Deus do orvalho dos céus, e das gorduras da terra, e abundância de trigo e de mosto.
29 Na lêmangu fni di Dwata ku fdanaan i dee dad to di ge, na toola ge nafè, na ku ge moon mebe kadang i kdee dad bel i dad flanekam, na kdee i dad bel i yéam. Na fanlayam Dwata i kdee dad to madoy ge, na banlén kafye i kdee dad to fafye ge.”
29 Sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; malditos sejam os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Na di kafnge Isaak mni kafye di Dwata mdà Dyékob. Na di kdaan, takel Isaw dmulak.
30 E aconteceu que, acabando Isaque de abençoar a Jacó, apenas Jacó acabava de sair da face de Isaque, seu pai, veio Esaú, seu irmão, da sua caça.
31 Na tnatéan i gwean dmulak, na tnagan én ktaga i too kayè i maan, na neben di maan. Na manan di maan, “E, mà, tagani agu, beg ge mték na kmaan ge i gwègu dmulak. Na kafngem kmaan, fakay ge mni di Dwata na kenen i mlé di deg kafye.”
31 E fez também ele um guisado saboroso, e trouxe-o a seu pai, e disse a seu pai: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoe a tua alma.
32 Na smalek Isaak, “Tò, simto ge kè?” Tmimel Isaw, “Mà, deg sa Isaw, i tingaam twege.”
32 E disse-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? E ele disse: Eu sou teu filho, o teu primogênito, Esaú.
33 Di kaklinge Isaak i tingaan, tatì too kankal du mdà di bong ktikengan. Na manan, “Ku ge Isaw, simto gine kè mebe deg i gwean dmulak kun. Tlabo ani kafngegu kmaan na tamni agu di Dwata du fye banlén kenen kafye, na talàgu fakay nawì i kablé Dwata kafye di kenen.”
33 Então, estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou a caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o; também será bendito.
34 Na kaklinge Isaw ani too mlanu du bong klidù i nawan, na manan di maan, “Mà, lêman ge beg mni di Dwata, du fye mlé di deg kafye.”
34 Esaú, ouvindo as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai.
35 Kabay tmimel Isaak, manan, “I twalim Dyékob salu di deg, na fangawan agu. Taman tafngegu mni di Dwata, na tagablé di kenen i kafye, én kafye i blé moon di ge.”
35 E ele disse: Veio o teu irmão com sutileza e tomou a tua bênção.
36 Man Isaw, “I dagitan Dyékob (i satu gumtatek i dagitan dunan mgaw) too blà kenen, hae, du ani tagalwen dulê mwè i nfungu moon fagu di kafgaw. Di muna fa, tanwean di deg i untung gdawat kadang i tingaam twege di kfatim, na ani lêmanan nwè di deg i kafye dnawatgu moon mdà di Dwata. Mà, nun sa fa kè, beg ge fakay mni moon di Dwata, du fye banlén agu kafye?”
36 Então, disse ele: Não foi o seu nome justamente chamado Jacó? Por isso, que já duas vezes me enganou: a minha primogenitura me tomou e eis que agora me tomou a minha bênção. E disse mais: Não reservaste, pois, para mim bênção alguma?
37 Na tmimel Isaak, manan, “Tagafnigu di Dwata ku fdanaan ge di kenen, na tagafnigu ku i gakedan mbaling dad saligan. Na gafnigu di Dwata ku mablé kenen fye knê, du fye too bong i kantun na bong falami binun. Tò, talandè dademe kafye i fakaygu fni di Dwata du blén ge.”
37 Então, respondeu Isaque e disse a Esaú: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido; que te farei, pois, agora a ti, meu filho?
38 Fadlug Isaw smalek na fakdo di maan, manan, “Mà, too glut kè landè gdè balù satu kafye i fakayam fni di Dwata du fye blén deg?” Na lêman mlanu Isaw, mdà di bong klidù nawan.
38 E disse Esaú a seu pai: Tens uma só bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a sua voz e chorou.
39 Na tmimel i maan Isaak, manan, “Satu duh mnè ge mawag di too fye tanà, na baling ge mnè di tanà là fafê i alù.
39 Então, respondeu Isaque, seu pai, e disse-lhe: Eis que a tua habitação será longe das gorduras da terra e sem orvalho dos céus.
40 Kabay too ge labè di kasfati, na ani kadang i kfagu kagweam i kanliduam. Na kadang mbaling ge lifan flanekam. Kabay di là ge nan kadang gamtayud, galwà ge di falelan.”
40 E pela tua espada viverás e ao teu irmão servirás. Acontecerá, porém, que, quando te libertares, então, sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Na busek Isaw di nawan i knangan i twalin Dyékob, du tagdawat Dyékob i kafye mdà di Dwata i blé moon di kenen. Na man Isaw di kton, manan, “Là mlo mati mà. Na kafnge én, bnanògu twaligu Dyékob.”
41 E aborreceu Esaú a Jacó por causa daquela bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e Esaú disse no seu coração: Chegar-se-ão os dias de luto de meu pai; então, matarei a Jacó, meu irmão.
42 Na di kaklinge Rébéka i tafandam Isaw, fngén Dyékob, na manan di kenen, “Tò, fanlingem agu. I flanekam Isaw mayè malas i tamgimoam di kenen, du falan fandam fanan ge fnati.
42 E foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; e ela enviou, e chamou a Jacó, seu filho menor, e disse-lhe: Eis que Esaú, teu irmão, se consola a teu respeito, propondo-se matar-te.
43 Na taman Tò, toom nimen i mangu di ge ani. Mila ge ditù di flanekgu lagi Laban di banwe Haran.
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz: levanta-te e acolhe-te a Labão, meu irmão, em Harã;
44 Na flo ge mnè di safédan, kel di klana i kaflabè i flanekam ge.
44 e mora com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão,
45 Na di klifetan kadang i kaflabean ge na i tamgimoam di kenen, nun dekgu i fgadè ge, du fye samfulê ge dini. Na mila ge, du là agu mayè ku lwe gamu sdulê mati di sduh.”
45 até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e se esqueça do que lhe fizeste. Então, enviarei e te farei vir de lá. Por que seria eu desfilhada também de vós ambos num mesmo dia?
46 Kafnge én, salu Rébéka di yaanan Isaak, na manan, “Là agu gamtayud i tagnè nimò i dad teweta libun i dad yaan Isaw mdà di banwe Hiti. Ku mwè Dyékob i libun, du nimoan yaanan, gambet i dad yaan Isaw i libun mdà di banwe Hiti, fye fa ku mati agu.”
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher das filhas de Hete, como estas são das filhas desta terra, para que me será a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?