Gênesis 27
BPS vs ARA
1 Kafnge en, di taktoo tua Isaak na talaan mite, fngén i tingaan twege Isaw na manan di kenen, “Tingàgu.” Tmimel Isaw, na manan, “Gani agu Mà.”
1 Tendo-se envelhecido Isaque e já não podendo ver, porque os olhos se lhe enfraqueciam, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: Meu filho! Respondeu ele: Aqui estou!
2 Na man Isaak di kenen, “Tatua agu nan, na làgu gadè ku kilen kfatigu.
2 Disse-lhe o pai: Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 Taman mdà ge, na nebem i boholam na sbatam, na ditù ge di bnas na dmulak ge deg.
3 Agora, pois, toma as tuas armas, a tua aljava e o teu arco, sai ao campo, e apanha para mim alguma caça,
4 Na tnagam kadang én ktaga i toogu kayè, na nebem dini di deg du knaangu. Kafngegu kmaan, mni agu di Dwata, du fye mlé kenen kafye di ge. Ani kayègu nimò di là agu fa mati.”
4 e faze-me uma comida saborosa, como eu aprecio, e traze-ma, para que eu coma e te abençoe antes que eu morra.
5 Kabay Rébéka i yaan Isaak, mlinge i man yaanan di tingaan Isaw. Taman di kdà Isaw salu di bnas du dmulak,
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E foi-se Esaú ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 man Rébéka di tingaan Dyékob, “Lingegu gine i gman maam di twegem Isaw.
6 Então, disse Rebeca a Jacó, seu filho: Ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, assim:
7 Na man maam di kenen, ‘Ditù ge di bnas na dmulak ge deg, na tnagam kadang én ktaga i toogu kayè, na nebem dini di deg du knaangu. Kafngegu kmaan, mni agu di Dwata, du fye mlé kenen kafye di ge. Ani kayègu nimò di là agu fa mati.’ Ani gman maam.
7 Traze caça e faze-me uma comida saborosa, para que eu coma e te abençoe diante do Senhor , antes que eu morra.
8 Na Tò, too ge flinge deg, na nimoam i mangu di ge ani.
8 Agora, pois, meu filho, atende às minhas palavras com que te ordeno.
9 Ditù ge di dad lmanafito na mebe ge dini lwe mabu tingà kambing, du fye tnatêta na tnagagu kadang, én ktaga too kayè i maam.
9 Vai ao rebanho e traze-me dois bons cabritos; deles farei uma saborosa comida para teu pai, como ele aprecia;
10 Na di ktagan fakay nebem di kenen, du fye ge baling gamdawat i kafye di kdasalan di Dwata, di là kenen fa mati.”
10 levá-la-ás a teu pai, para que a coma e te abençoe, antes que morra.
11 Kabay man Dyékob di yéan Rébéka, “Yê, gadeam i twegegu Isaw, too nbul, na là agu salngad kenen, du là agu nbul.
11 Disse Jacó a Rebeca, sua mãe: Esaú, meu irmão, é homem cabeludo, e eu, homem liso.
12 Kaflingengu dun, ku nagot agu mà, na ku gadean ise agu Isaw, na man nawan mgaw agu kenen, du flingu agu deg i twegegu, ken mni di Dwata baling kaflayam, na ise kafye i kel di deg.”
12 Dar-se-á o caso de meu pai me apalpar, e passarei a seus olhos por zombador; assim, trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Na tmimel i yéan, manan, “Tò, ku nun sasè kadang kel, ise sa kel di ge, bay di deg baling i gukelan. Taman nimoam i mangu di ge ani, na mebe ge di deg dad kambing.”
13 Respondeu-lhe a mãe: Caia sobre mim essa maldição, meu filho; atende somente o que eu te digo, vai e traze-mos.
14 Na taman nimò Dyékob i gman i yéan. Na tnaga i yéan i kambing, én ktaga i too kayè i maan.
14 Ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 Kafnge én, fnalsak i yéan Dyékob i klaweh Isaw too fye, i klaweh busekan déén di gumnèla.
15 Depois, tomou Rebeca a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais novo.
16 Na nlabédan dad sigal na lial Dyékob i nlanit kindal i dad kambing gine.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Na blé i yéan ku Dyékob i fye uten na fan tnagan.
17 Então, entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Na salu Dyékob di maan, na kakelan ditù, manan, “E Mà.” Na tmimel Isaak, manan, “Hae Tò, simto ge kè?”
18 Jacó foi a seu pai e disse: Meu pai! Ele respondeu: Fala! Quem és tu, meu filho?
19 Na man Dyékob, “Deg sa i tingaam twege Isaw. Tanimògu i fimoam deg. Beg ge mték mà, du kmaan ge i uten nebegu ge, du fye kadang mni ge di Dwata, du fye mlé kenen kafye di deg.”
19 Respondeu Jacó a seu pai: Sou Esaú, teu primogênito; fiz o que me ordenaste. Levanta-te, pois, assenta-te e come da minha caça, para que me abençoes.
20 Na lêman talù Isaak, manan, “Tay sa Tò, klalam gamwè dmulak.” Man Dyékob, “Dwata i Amu i fnangamfuam i tmabeng deg.”
20 Disse Isaque a seu filho: Como é isso que a pudeste achar tão depressa, meu filho? Ele respondeu: Porque o Senhor , teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Na kafnge én man Isaak di ku Dyékob, “Fdadong ge di deg du fye gagotta ge, du fye gadègu ge too glut tingàgu Isaw.”
21 Então, disse Isaque a Jacó: Chega-te aqui, para que eu te apalpe, meu filho, e veja se és meu filho Esaú ou não.
22 Na fdadong Dyékob di maan Isaak, na nagotan Dyékob, na manan, “I dad sigalam salngad i sigal Isaw. Kabay i taluam salngad i talù Dyékob.”
22 Jacó chegou-se a Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: A voz é de Jacó, porém as mãos são de Esaú.
23 Là dilè Isaak tingaan Dyékob, du i dad sigalan nbul, salngad i dad sigal Isaw. Taman fan mni Isaak i kafye mdà di Dwata.
23 E não o reconheceu, porque as mãos, com efeito, estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 Kabay di là fa mni Isaak snalekan Dyékob, manan, “Man Tò, too glut kè, ge i tingàgu Isaw?” Tmimel Dyékob, manan, “Hae sa Mà, too glut agu Isaw.”
24 E lhe disse: És meu filho Esaú mesmo? Ele respondeu: Eu sou.
25 Man Isaak, “Na blém di deg i dademe uten nebem deg, du kmaan agu nan. Na kafnge én, mni agu di Dwata kafye blé ge.” Na tablé Dyékob i uten na kmaan maan, na neben di kenen i falami binu na minum.
25 Então, disse: Chega isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho; para que eu te abençoe. Chegou-lho, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Kafnge én, man Isaak, “Tò too ge fdadong di deg, na nalakam agu.”
26 Então, lhe disse Isaque, seu pai: Chega-te e dá-me um beijo, meu filho.
27 Di kafdadong Dyékob di maan nalakan kenen. Na kagbun Isaak i klaweh Isaw i lsak Dyékob, dmasal kenen, manan, “Too fye bun i tingàgu, salngad i bun i bnas i mablé Dwata kafye.
27 Ele se chegou e o beijou. Então, o pai aspirou o cheiro da roupa dele, e o abençoou, e disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Fnigu di Dwata ku fulenan i tanaam, na ku banlén ge mabu tanà, na ku banlén ge kadang bong ulê i dad flam, na too munge i dad fulem, du fye too gablà i kakaanam na ninumam mdà di tanaam.
28 Deus te dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de mosto.
29 Na lêmangu fni di Dwata ku fdanaan i dee dad to di ge, na toola ge nafè, na ku ge moon mebe kadang i kdee dad bel i dad flanekam, na kdee i dad bel i yéam. Na fanlayam Dwata i kdee dad to madoy ge, na banlén kafye i kdee dad to fafye ge.”
29 Sirvam-te povos, e nações te reverenciem; sê senhor de teus irmãos, e os filhos de tua mãe se encurvem a ti; maldito seja o que te amaldiçoar, e abençoado o que te abençoar.
30 Na di kafnge Isaak mni kafye di Dwata mdà Dyékob. Na di kdaan, takel Isaw dmulak.
30 Mal acabara Isaque de abençoar a Jacó, tendo este saído da presença de Isaque, seu pai, chega Esaú, seu irmão, da sua caçada.
31 Na tnatéan i gwean dmulak, na tnagan én ktaga i too kayè i maan, na neben di maan. Na manan di maan, “E, mà, tagani agu, beg ge mték na kmaan ge i gwègu dmulak. Na kafngem kmaan, fakay ge mni di Dwata na kenen i mlé di deg kafye.”
31 E fez também ele uma comida saborosa, a trouxe a seu pai e lhe disse: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que me abençoes.
32 Na smalek Isaak, “Tò, simto ge kè?” Tmimel Isaw, “Mà, deg sa Isaw, i tingaam twege.”
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Sou Esaú, teu filho, o teu primogênito, respondeu.
33 Di kaklinge Isaak i tingaan, tatì too kankal du mdà di bong ktikengan. Na manan, “Ku ge Isaw, simto gine kè mebe deg i gwean dmulak kun. Tlabo ani kafngegu kmaan na tamni agu di Dwata du fye banlén kenen kafye, na talàgu fakay nawì i kablé Dwata kafye di kenen.”
33 Então, estremeceu Isaque de violenta comoção e disse: Quem é, pois, aquele que apanhou a caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que viesses, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Na kaklinge Isaw ani too mlanu du bong klidù i nawan, na manan di maan, “Mà, lêman ge beg mni di Dwata, du fye mlé di deg kafye.”
34 Como ouvisse Esaú tais palavras de seu pai, bradou com profundo amargor e lhe disse: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Kabay tmimel Isaak, manan, “I twalim Dyékob salu di deg, na fangawan agu. Taman tafngegu mni di Dwata, na tagablé di kenen i kafye, én kafye i blé moon di ge.”
35 Respondeu-lhe o pai: Veio teu irmão astuciosamente e tomou a tua bênção.
36 Man Isaw, “I dagitan Dyékob (i satu gumtatek i dagitan dunan mgaw) too blà kenen, hae, du ani tagalwen dulê mwè i nfungu moon fagu di kafgaw. Di muna fa, tanwean di deg i untung gdawat kadang i tingaam twege di kfatim, na ani lêmanan nwè di deg i kafye dnawatgu moon mdà di Dwata. Mà, nun sa fa kè, beg ge fakay mni moon di Dwata, du fye banlén agu kafye?”
36 Disse Esaú: Não é com razão que se chama ele Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora usurpa a bênção que era minha. Disse ainda: Não reservaste, pois, bênção nenhuma para mim?
37 Na tmimel Isaak, manan, “Tagafnigu di Dwata ku fdanaan ge di kenen, na tagafnigu ku i gakedan mbaling dad saligan. Na gafnigu di Dwata ku mablé kenen fye knê, du fye too bong i kantun na bong falami binun. Tò, talandè dademe kafye i fakaygu fni di Dwata du blén ge.”
37 Então, respondeu Isaque a Esaú: Eis que o constituí em teu senhor, e todos os seus irmãos lhe dei por servos; de trigo e de mosto o apercebi; que me será dado fazer-te agora, meu filho?
38 Fadlug Isaw smalek na fakdo di maan, manan, “Mà, too glut kè landè gdè balù satu kafye i fakayam fni di Dwata du fye blén deg?” Na lêman mlanu Isaw, mdà di bong klidù nawan.
38 Disse Esaú a seu pai: Acaso, tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me, também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Na tmimel i maan Isaak, manan, “Satu duh mnè ge mawag di too fye tanà, na baling ge mnè di tanà là fafê i alù.
39 Então, lhe respondeu Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, e sem orvalho que cai do alto.
40 Kabay too ge labè di kasfati, na ani kadang i kfagu kagweam i kanliduam. Na kadang mbaling ge lifan flanekam. Kabay di là ge nan kadang gamtayud, galwà ge di falelan.”
40 Viverás da tua espada e servirás a teu irmão; quando, porém, te libertares, sacudirás o seu jugo da tua cerviz.
41 Na busek Isaw di nawan i knangan i twalin Dyékob, du tagdawat Dyékob i kafye mdà di Dwata i blé moon di kenen. Na man Isaw di kton, manan, “Là mlo mati mà. Na kafnge én, bnanògu twaligu Dyékob.”
41 Passou Esaú a odiar a Jacó por causa da bênção, com que seu pai o tinha abençoado; e disse consigo: Vêm próximos os dias de luto por meu pai; então, matarei a Jacó, meu irmão.
42 Na di kaklinge Rébéka i tafandam Isaw, fngén Dyékob, na manan di kenen, “Tò, fanlingem agu. I flanekam Isaw mayè malas i tamgimoam di kenen, du falan fandam fanan ge fnati.
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; ela, pois, mandou chamar a Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú, teu irmão, se consola a teu respeito, resolvendo matar-te.
43 Na taman Tò, toom nimen i mangu di ge ani. Mila ge ditù di flanekgu lagi Laban di banwe Haran.
43 Agora, pois, meu filho, ouve o que te digo: retira-te para a casa de Labão, meu irmão, em Harã;
44 Na flo ge mnè di safédan, kel di klana i kaflabè i flanekam ge.
44 fica com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão,
45 Na di klifetan kadang i kaflabean ge na i tamgimoam di kenen, nun dekgu i fgadè ge, du fye samfulê ge dini. Na mila ge, du là agu mayè ku lwe gamu sdulê mati di sduh.”
45 e cesse o seu rancor contra ti, e se esqueça do que lhe fizeste. Então, providenciarei e te farei regressar de lá. Por que hei de eu perder os meus dois filhos num só dia?
46 Kafnge én, salu Rébéka di yaanan Isaak, na manan, “Là agu gamtayud i tagnè nimò i dad teweta libun i dad yaan Isaw mdà di banwe Hiti. Ku mwè Dyékob i libun, du nimoan yaanan, gambet i dad yaan Isaw i libun mdà di banwe Hiti, fye fa ku mati agu.”
46 Disse Rebeca a Isaque: Aborrecida estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?