Gênesis 12

BPS vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Na man Dwata i Amu di ku Abram, “Tnagakam i banwem ani, na dad gakedam, na i dad malay i maam, na salu ge ditù di banwe tdògu ge.
1 Ora, o Senhor disse a Abrão: Sai-te da tua terra, e da tua parentela, e da casa de teu pai, para a terra que eu te mostrarei.
2 Na ditù di banwe atù kadang, toota ge fbel, na mbaling ale sbung dad to too mlabung, na banléta ge kadang kafye. Na toogu fdengeg i dagitam, du fye lê ge gamlé kafye di dademem to.
2 E far-te-ei uma grande nação, e abençoar-te-ei, e engrandecerei o teu nome, e tu serás uma bênção.
3 Banlégu kadang kafye i dad to fafye ge, bay dnuengu i balù simto dmuen ge. Fagu di ge blégu kafye di kdee dad to di klamang banwe.”
3 E abençoarei os que te abençoarem e amaldiçoarei os que te amaldiçoarem; e em ti serão benditas todas as famílias da terra.
4 Taman kaklinge Abram i gman Dwata i Amu, nimenan i dek Dwata kenen, na mdà kenen na magin Lat. Na di bang atù di kdà Abram di Haran tafitu falò lime i falin.
4 Assim, partiu Abrão, como o Senhor lhe tinha dito, e foi Ló com ele; e era Abrão da idade de setenta e cinco anos, quando saiu de Harã.
5 Faginan i yaanan Saray, na tingà i flanekan dnagit ku Lat, na i kdee dad knunan na kdee dad lifanan gwean di banwe Haran, na mdà ale salu di Kanaan. Na di kakella di banwe Kanaan,
5 E tomou Abrão a Sarai, sua mulher, e a Ló, filho de seu irmão, e toda a sua fazenda, que haviam adquirido, e as almas que lhe acresceram em Harã; e saíram para irem à terra de Canaã; e vieram à terra de Canaã.
6 fadlug ale Abram kel di satu bong kayu di Moré di banwe Sikim. Na di bang atù nun fa dad to di Kanaan mnè déén.
6 E passou Abrão por aquela terra até ao lugar de Siquém, até ao carvalho de Moré; e estavam, então, os cananeus na terra.
7 Na déén gumsut Dwata i Amu di ku Abram, na manan di kenen, “Ani i tanà blégu kadang di dad belam.” Taman déén gumimò Abram i gudamsù i dad lmanaf, du blé di Dwata i msut di kenen.
7 E apareceu o Senhor a Abrão e disse: À tua semente darei esta terra. E edificou ali um altar ao Senhor , que lhe aparecera.
8 Mdà déén, fadlug ale Abram salu di dad bulul gsen di gusut i duh mdadong di banwe Bétél, du mlawig di gutngà i banwe Bétél na banwe Ay. I banwe Bétél i gsen di gusdaf i duh, na i banwe Ay i gsen di gusut i duh. Na déén lêmanan nimò i gudamsù di Dwata i Amu, na mangamfù kenen di Dwata.
8 E moveu-se dali para a montanha à banda do oriente de Betel e armou a sua tenda, tendo Betel ao ocidente e Ai ao oriente; e edificou ali um altar ao Senhor e invocou o nome do Senhor .
9 Kafnge én, fadlug magu ale Abram salu di banwe Négéb.
9 Depois, caminhou Abrão dali, seguindo ainda para a banda do Sul.
10 Na di bang atù nun bong kbitil di banwe Kanaan, na én duenan fles ale Abram di banwe Idyif, du mnè ale déén là mlo.
10 E havia fome naquela terra; e desceu Abrão ao Egito, para peregrinar ali, porquanto a fome era grande na terra.
11 Kagdadongla di banwe Idyif, man Abram di yaanan Saray, “Too fye i baweham.
11 E aconteceu que, chegando ele para entrar no Egito, disse a Sarai, sua mulher: Ora, bem sei que és mulher formosa à vista;
12 Hae, na kadang di kite ge i dad to di Idyif too dmalam i nawala ge i yaangu. Na fnatila agu kè, du fye gwèla ge.
12 e será que, quando os egípcios te virem, dirão: Esta é a sua mulher. E matar-me-ão a mim e a ti te guardarão em vida.
13 Fye fa ku manam dale flanekta ge, du fye làla agu fnati, bay balingla agu too fanse fanduf, du man nawala là ite satlamin.”
13 Dize, peço-te, que és minha irmã, para que me vá bem por tua causa, e que viva a minha alma por amor de ti.
14 Kakel Abram di Idyif, kite i dad to déén too fye baweh i yaanan.
14 E aconteceu que, entrando Abrão no Egito, viram os egípcios a mulher, que era mui formosa.
15 Kite i dad ganlal i harì ku Saray, tnulenla i harì gablà di kafye bawehan. Taman fnean Saray di bong gumnean.
15 E viram-na os príncipes de Faraó e gabaram-na diante de Faraó; e foi a mulher tomada para a casa de Faraó.
16 Too fanse fanduf harì ani Abram, du man nawan ise ale satlamin. Banlén Abram dee dad bilibili, dad kambing, dad baka, dad lmanaf dnagit dongki na kamél, na dad lifan, libun na lagi.
16 E fez bem a Abrão por amor dela; e ele teve ovelhas, e vacas, e jumentos, e servos, e servas, e jumentas, e camelos.
17 Kabay nun dad too sasè tduk flayam Dwata i Amu i harì na dad dademe to mnè di gumnean, du fnean Saray, yaan Abram di gumnean.
17 Feriu, porém, o Senhor a Faraó com grandes pragas e a sua casa, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 Taman fafngén Abram, na snalékan kenen, manan, “Kan kè duenam mimò sasè di deg? Kan i duenam là tmulen deg Saray ani i yaanam?
18 Então, chamou Faraó a Abrão e disse: Que é isto que me fizeste? Por que não me disseste que ela era tua mulher?
19 Du manam flanekam, na én sa duengu mwè kenen du yaangu. Na gani sa i yaanam, faginam kenen na mdà gamu nan.”
19 Por que disseste: É minha irmã? De maneira que a houvera tomado por minha mulher; agora, pois, eis aqui tua mulher; toma- a e vai-te.
20 Kafnge én, dek harì i dad ton falwà ku Abram, yaanan, na dad kdee nfunan di banwe Idyif.
20 E Faraó deu ordens aos seus varões a seu respeito, e acompanharam-no a ele, e a sua mulher, e a tudo o que tinha.

Ler em outra tradução

Comparar com outra