Gênesis 12

BPS vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Na man Dwata i Amu di ku Abram, “Tnagakam i banwem ani, na dad gakedam, na i dad malay i maam, na salu ge ditù di banwe tdògu ge.
1 Ora, disse o Senhor a Abrão: Sai da tua terra, da tua parentela e da casa de teu pai e vai para a terra que te mostrarei;
2 Na ditù di banwe atù kadang, toota ge fbel, na mbaling ale sbung dad to too mlabung, na banléta ge kadang kafye. Na toogu fdengeg i dagitam, du fye lê ge gamlé kafye di dademem to.
2 de ti farei uma grande nação, e te abençoarei, e te engrandecerei o nome. Sê tu uma bênção!
3 Banlégu kadang kafye i dad to fafye ge, bay dnuengu i balù simto dmuen ge. Fagu di ge blégu kafye di kdee dad to di klamang banwe.”
3 Abençoarei os que te abençoarem e amaldiçoarei os que te amaldiçoarem; em ti serão benditas todas as famílias da terra.
4 Taman kaklinge Abram i gman Dwata i Amu, nimenan i dek Dwata kenen, na mdà kenen na magin Lat. Na di bang atù di kdà Abram di Haran tafitu falò lime i falin.
4 Partiu, pois, Abrão, como lho ordenara o Senhor , e Ló foi com ele. Tinha Abrão setenta e cinco anos quando saiu de Harã.
5 Faginan i yaanan Saray, na tingà i flanekan dnagit ku Lat, na i kdee dad knunan na kdee dad lifanan gwean di banwe Haran, na mdà ale salu di Kanaan. Na di kakella di banwe Kanaan,
5 Levou Abrão consigo a Sarai, sua mulher, e a Ló, filho de seu irmão, e todos os bens que haviam adquirido, e as pessoas que lhes acresceram em Harã. Partiram para a terra de Canaã; e lá chegaram.
6 fadlug ale Abram kel di satu bong kayu di Moré di banwe Sikim. Na di bang atù nun fa dad to di Kanaan mnè déén.
6 Atravessou Abrão a terra até Siquém, até ao carvalho de Moré. Nesse tempo os cananeus habitavam essa terra.
7 Na déén gumsut Dwata i Amu di ku Abram, na manan di kenen, “Ani i tanà blégu kadang di dad belam.” Taman déén gumimò Abram i gudamsù i dad lmanaf, du blé di Dwata i msut di kenen.
7 Apareceu o Senhor a Abrão e lhe disse: Darei à tua descendência esta terra. Ali edificou Abrão um altar ao Senhor , que lhe aparecera.
8 Mdà déén, fadlug ale Abram salu di dad bulul gsen di gusut i duh mdadong di banwe Bétél, du mlawig di gutngà i banwe Bétél na banwe Ay. I banwe Bétél i gsen di gusdaf i duh, na i banwe Ay i gsen di gusut i duh. Na déén lêmanan nimò i gudamsù di Dwata i Amu, na mangamfù kenen di Dwata.
8 Passando dali para o monte ao oriente de Betel, armou a sua tenda, ficando Betel ao ocidente e Ai ao oriente; ali edificou um altar ao Senhor e invocou o nome do Senhor .
9 Kafnge én, fadlug magu ale Abram salu di banwe Négéb.
9 Depois, seguiu Abrão dali, indo sempre para o Neguebe.
10 Na di bang atù nun bong kbitil di banwe Kanaan, na én duenan fles ale Abram di banwe Idyif, du mnè ale déén là mlo.
10 Havia fome naquela terra; desceu, pois, Abrão ao Egito, para aí ficar, porquanto era grande a fome na terra.
11 Kagdadongla di banwe Idyif, man Abram di yaanan Saray, “Too fye i baweham.
11 Quando se aproximava do Egito, quase ao entrar, disse a Sarai, sua mulher: Ora, bem sei que és mulher de formosa aparência;
12 Hae, na kadang di kite ge i dad to di Idyif too dmalam i nawala ge i yaangu. Na fnatila agu kè, du fye gwèla ge.
12 os egípcios, quando te virem, vão dizer: É a mulher dele e me matarão, deixando-te com vida.
13 Fye fa ku manam dale flanekta ge, du fye làla agu fnati, bay balingla agu too fanse fanduf, du man nawala là ite satlamin.”
13 Dize, pois, que és minha irmã, para que me considerem por amor de ti e, por tua causa, me conservem a vida.
14 Kakel Abram di Idyif, kite i dad to déén too fye baweh i yaanan.
14 Tendo Abrão entrado no Egito, viram os egípcios que a mulher era sobremaneira formosa.
15 Kite i dad ganlal i harì ku Saray, tnulenla i harì gablà di kafye bawehan. Taman fnean Saray di bong gumnean.
15 Viram-na os príncipes de Faraó e gabaram-na junto dele; e a mulher foi levada para a casa de Faraó.
16 Too fanse fanduf harì ani Abram, du man nawan ise ale satlamin. Banlén Abram dee dad bilibili, dad kambing, dad baka, dad lmanaf dnagit dongki na kamél, na dad lifan, libun na lagi.
16 Este, por causa dela, tratou bem a Abrão, o qual veio a ter ovelhas, bois, jumentos, escravos e escravas, jumentas e camelos.
17 Kabay nun dad too sasè tduk flayam Dwata i Amu i harì na dad dademe to mnè di gumnean, du fnean Saray, yaan Abram di gumnean.
17 Porém o Senhor puniu Faraó e a sua casa com grandes pragas, por causa de Sarai, mulher de Abrão.
18 Taman fafngén Abram, na snalékan kenen, manan, “Kan kè duenam mimò sasè di deg? Kan i duenam là tmulen deg Saray ani i yaanam?
18 Chamou, pois, Faraó a Abrão e lhe disse: Que é isso que me fizeste? Por que não me disseste que era ela tua mulher?
19 Du manam flanekam, na én sa duengu mwè kenen du yaangu. Na gani sa i yaanam, faginam kenen na mdà gamu nan.”
19 E me disseste ser tua irmã? Por isso, a tomei para ser minha mulher. Agora, pois, eis a tua mulher, toma-a e vai-te.
20 Kafnge én, dek harì i dad ton falwà ku Abram, yaanan, na dad kdee nfunan di banwe Idyif.
20 E Faraó deu ordens aos seus homens a respeito dele; e acompanharam-no, a ele, a sua mulher e a tudo que possuía.

Ler em outra tradução

Comparar com outra