Êxodo 4
BPS vs ARIB
1 Kabay tmimel Mosis, manan, “Kaflingengu dun, ku i dad bel Israél là faglut dagu, demen là flinge i mangu dale, na balingla man, ‘E, là lmen Dwata msut di ge.’ Ku ani manla tan sa i kibògu?”
1 Então respondeu Moisés: Mas eis que não me crerão, nem ouvirão a minha voz, pois dirão: O Senhor não te apareceu.
2 Na man Dwata di kenen, “Tan kè i nagotam?” Timel Mosis, manan, “Tugad sa ani.”
2 Ao que lhe perguntou o Senhor: Que é isso na tua mão. Disse Moisés: uma vara.
3 Na man Dwata kenen, “Batam tugadam di tanà.”
3 Ordenou-lhe o Senhor: Lança-a no chão. Ele a lançou no chão, e ela se tornou em cobra; e Moisés fugiu dela.
4 Kafnge én, lêman talù Dwata di kenen, manan, “Nagotam i ikongan.” Taman nagot Mosis na lêman mbaling tugad.
4 Então disse o Senhor a Moisés: Estende a mão e pega-lhe pela cauda {estendeu ele a mão e lhe pegou, e ela se tornou em vara na sua mão};
5 Na taman man Dwata, “Nimoam kadang i gamtikeng ani, fye fnaglutla Dwata i Amu, i Dwata fnangamfù dad gutambulla Abraham, Isaak, na Dyékob, tatoo msut di ge.”
5 para que eles creiam que te apareceu o Senhor, o Deus de seus pais, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó.
6 Na man Dwata, “Na fafusukam i kmalam di lam i tahà sigalam.” Nimen Mosis na di kafalwaan i kmalan di saulan, too bukay, du tadankat i tduk tfig.
6 Disse-lhe mais o Senhor: Mete agora a mão no seio. E meteu a mão no seio. E quando a tirou, eis que a mão estava leprosa, branca como a neve.
7 Talù Dwata, manan, “Lêmanam fafusuk i kmalam di lam i tahà sigalam.” Lêman nimò Mosis ani, na kafalwaan i kmalan tamgulê nan.
7 Disse-lhe ainda: Torna a meter a mão no seio. {E tornou a meter a mão no seio; depois tirou-a do seio, e eis que se tornara como o restante da sua carne.}
8 Na man Dwata i Amu di kenen, “Kadang ku là faglut ge i dad bel Israél di kimoam i muna tnikeng, ken di galwe tnikeng nimoam tafnaglutla.
8 E sucederá que, se eles não te crerem, nem atentarem para o primeiro sinal, crerão ao segundo sinal.
9 Kabay, ku là ale fa faglut balù mgimoam i galwe tnikeng ani gine, na là ale flinge ge, mwè ge yéél di laweh yéél Nilu, na kokam di kafag tanà. Na i yéél nweam ditù, mbaling litè.” Én man Dwata.
9 E se ainda não crerem a estes dois sinais, nem ouvirem a tua voz, então tomarás da água do rio, e a derramarás sobre a terra seca; e a água que tomares do rio tornar-se-á em sangue sobre a terra seca.
10 Na man Mosis di Dwata i Amu, “Tabyà Amugu, agu i to là fulung stulen, mdà fa di muna, kel di bang tamsut ge di deg. Léét i talùgu, na là agu fulung talù.”
10 Então disse Moisés ao Senhor: Ah, Senhor! eu não sou eloqüente, nem o fui dantes, nem ainda depois que falaste ao teu servo; porque sou pesado de boca e pesado de língua.
11 Na tmimel Dwata i Amu, manan, “Simto kè mgimò bà i dad to du fye talù ale ku là talù? Simto kè mgimò dad mata na dad klinge du fye mite ale ku là mite, demen mlinge ale ku là mlinge? Agu sa, Dwata i Amu, tamimò dun!
11 Ao que lhe replicou o Senhor: Quem faz a boca do homem? ou quem faz o mudo, ou o surdo, ou o que vê, ou o cego?. Não sou eu, o Senhor?
12 Taman mdà ge, du agu tmabeng ge di ktaluam, na tdògu ge ku tan i kfagum stulen.”
12 Vai, pois, agora, e eu serei com a tua boca e te ensinarei o que hás de falar.
13 Kabay man Mosis lêman, “Amugu, ku fakay, satu to i dekam.”
13 Ele, porém, respondeu: Ah, Senhor! envia, peço-te, por mão daquele a quem tu hás de enviar.
14 Kaklinge Dwata i Amu i gman Mosis, mbaling too flabè, na manan di kenen, “Na nun flanekam Aron mdà di bel Libay, na gadègu too kenen fulung talù. Déén kenen di dalan salu dini, du smitong ge. Too kenen kadang lehew smite ge.
14 Então se acendeu contra Moisés a ira do Senhor, e disse ele: Não é Arão, o levita, teu irmão? eu sei que ele pode falar bem. Eis que ele também te sai ao encontro, e vendo-te, se alegrará em seu coração.
15 Na agu sa tmulen ge i kmanam di kenen, na tnabengta gamu di ktalùyu, na tdògu gamu ku tan i nimòyu.
15 Tu, pois, lhe falarás, e porás as palavras na sua boca; e eu serei com a tua boca e com a dele, e vos ensinarei o que haveis de fazer.
16 Aron kadang, i baam di dad to, na ge gambet dagu, du ge tamdò kenen ku tan i manan.
16 E ele falará por ti ao povo; assim ele te será por boca, e tu lhe serás por Deus.
17 Na toom nebe i tugad ani, du fagu di tugad ani, mimò ge dad tnikeng.”
17 Tomarás, pois, na tua mão esta vara, com que hás de fazer os sinais.
18 Na mulê Mosis di tewen Dyétro, na mbal di kenen, manan, “Ku fakay di ge, beg agu samfulê di dad togu di Idyif, du neyegu ku nun mto fa.”
18 Então partiu Moisés, e voltando para Jetro, seu sogro, disse-lhe: Deixa-me, peço-te, voltar a meus irmãos, que estão no Egito, para ver se ainda vivem. Disse, pois, Jetro a Moisés: Vai-te em paz.
19 Na ditù fa Mosis di bulul di Midyan, tagman Dwata i Amu di kenen, gmanan, “Fakay samfulê ge di banwe Idyif, du i kdee dad to mayè mati ge, tamti ale mati nan.”
19 Disse também o Senhor a Moisés em Midiã: Vai, volta para o Egito; porque morreram todos os que procuravam tirar-te a vida.
20 Taman fagin Mosis yaanan na i dad ngaan lagi, na fsakayan ale di lmanaf gambet kudà, dnagit dongki, na mdà ale salu di banwe Idyif. Na neben i tugad man Dwata kenen.
20 Tomou, pois, Moisés sua mulher e seus filhos, e os fez montar num jumento e tornou à terra do Egito; e Moisés levou a vara de Deus na sua mão.
21 Na Dwata i Amu, lêman talù di ku Mosis, manan, “Di kakelam di Idyif, salu ge di ku Faraon, na nimoam i kdee dad tnikeng fagu di glal i tagablégu di ge. Kabay fgalgu i ulun, du fye laan falwà i dad bel Israél.
21 Disse ainda o Senhor a Moisés: Quando voltares ao Egito, vê que faças diante de Faraó todas as maravilhas que tenho posto na tua mão; mas eu endurecerei o seu coração, e ele não deixará ir o povo.
22 Kafnge én, manam ku Faraon, ‘Agu Dwata i Amu, mangu, tamgalékgu i dad bel Israél mbaling dad togu, na mabtas ale di deg, salngad i kabtas i tingà lagi sangal twege.
22 Então dirás a Faraó: Assim diz o Senhor: Israel é meu filho, meu primogênito;
23 Na tagmangu di ge, falwaam i dad bel Israél, du fye fakay ale mangamfù di deg. Kabay du laam ale faloh, taman fnatigu i tingaam lagi sangal twege.’ Én manam kadang di harì.”
23 e eu te tenho dito: Deixa ir: meu filho, para que me sirva. mas tu recusaste deixá-lo ir; eis que eu matarei o teu filho, o teu primogênito.
24 Na satu butang di ksalu Mosis, yaanan, na dad ngaan, di Idyif, nun guslobla du ftud ale. Na klola déén msut Dwata i Amu di dale, na fan fnatin Mosis, du mdà di kaflabean kenen.
24 Ora, sucedeu no caminho, numa estalagem, que o Senhor o encontrou, e quis matá-lo.
25 Na Sifora, yaan Mosis, tagadean i duenan flabè Dwata ku Mosis, du laan nimen i dek Dwata, du laan fa ftulì i tingaan sangal twali. Taman nwean i batu too gamban, na tnulian i satu tingàla lagi, na i kindal gwean batan di dad blì Mosis. Na du i ktulì ani tagnè nimò i dad bel Israél, taman man Sifora di ku Mosis, “Làgu gadè duenan là fakay ku là mlitè i tingàta.”
25 Então Zípora tomou uma faca de pedra, circuncidou o prepúcio de seu filho e, lançando-o aos pés de Moisés, disse: Com efeito, és para mim um esposo sanguinário.
26 Na mdà di taktulì i tingàla lagi, là fnati Dwata Mosis.
26 O Senhor, pois, o deixou. Ela disse: Esposo sanguinário, por causa da circuncisão.
27 Na di bang ani, man Dwata i Amu di ku Aron, “Salu ge ditù di banwe gulandè to, du snitongam Mosis.” Taman salu ditù Aron, na smitong i twalin di bulul Dwata dunan Sinay. Na di ksitela nalakan kenen.
27 Disse o Senhor a Arão: Vai ao deserto, ao encontro de Moisés. E ele foi e, encontrando-o no monte de Deus, o beijou:
28 Na tulen Mosis ku Aron i kdee gman Dwata i Amu di kenen, na i kdee dad tnikeng fimoan kenen.
28 E relatou Moisés a Arão todas as palavras com que o Senhor o enviara e todos os sinais que lhe mandara.
29 Na fadlug Mosis na Aron salu di Idyif. Kakella ditù santifunla i dad tua di bel Israél.
29 Então foram Moisés e Arão e ajuntaram todos os anciãos dos filhos de Israel;
30 Tulen Aron di dale i kdee gman Dwata i Amu, di ku Mosis. Na kafnge én, nimò Mosis i dad tnikeng di muna i dad to,
30 e Arão falou todas as palavras que o Senhor havia dito a Moisés e fez os sinais perante os olhos do povo.
31 na fnaglutla dek ale Dwata di dale. Na kaklinge i dad tua too kamdo Dwata i Amu dad bel Israél, na tateenan i bong kaflayamla di falel i dad to Idyif, lkuad ale, du mangamfù ale kenen.
31 E o povo creu; e quando ouviram que o Senhor havia visitado os filhos de Israel e que tinha visto a sua aflição, inclinaram-se, e adoraram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?