Romanos 4
Baguma Apam Vɔḛ a Tuwuli (BOV) vs NTLH
1 Litsa bɔ́apuli bɔlɛ nɛ boe kade ɔwanyɔ Abraham akũ? Litsa ɛmɔ́ eyi ɔsũ nɛ fɔlɛtsa kĩĩ akũ?
1 Então o que é que podemos dizer de Abraão, o antepassado de nossa raça? O que foi que ele conseguiu?
2 Ntɛ tudzuma a kĩ ɛkɛna a akũ fɔtsã sũ Baguma bu Abraham kĩ ɛnyɛ oti kpĩĩ ni, kekɔ̃ yaana litsedi kĩ yakɔa ebo ɔwɔlɛ, lɛmɛ nnɛ́ nɛ Baguma anɛ.
2 Se foi por causa das coisas que ele fez que Deus o aceitou, então ele teria motivo para se orgulhar, mas não para se orgulhar diante de Deus.
3 Kitonɛkĩ Katsɛlɛ Kpalɛwa a lɛ kĩ, “Abraham tɛ Baguma edo, ade nɛ ye katɛkado sũ Baguma tɛ ye kĩ yadã kpĩĩ.”
3 Pois o que é que as Escrituras Sagradas dizem? Elas dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
4 Oti kĩ yakɛna adzuma ni, base ye kɔtɔ, lɛmɛ baábu kɔtɔkase a ndɛ futetsa, mbom fɔnyɛ lɛtsa a kĩ fɔfɛta fɔkpa ye adzuma a kĩ ɛkɛna a.
4 O salário que o trabalhador recebe não é um presente, mas é o pagamento a que ele tem direito por causa do trabalho que fez.
5 Lɛmɛ ntɛ odi tátɛ dĩ nɛ adzuma kakɛna kamɛ, mɔ ɛtɛ edo kĩ Baguma akɛna bikĩ baávila ye bati kpĩĩ ni, nɛ ye katɛkado sũ Baguma aabu ye kĩ ɛnyɛ oti kpĩĩ.
5 Porém a pessoa que não põe a sua esperança nas coisas que faz, mas simplesmente crê em Deus, é a fé dessa pessoa que faz com que ela seja aceita por Deus, o Deus que trata o culpado como se ele fosse inocente.
6 Ade foe Lɛgã Dawid lɛmɛ lɛ kĩ bihila oti a kĩ Baguma bu ye kĩ ɛnyɛ oti kpĩĩ, kĩ nnɛ́ ye adzuma wĩ a kĩ ɛkɛna a sũ. Dawid lɛ kĩ,
6 E isso foi o que Davi queria dizer quando falou da felicidade daqueles que Deus aceita, sem levar em conta o que eles fazem.
7 “Baguma hila bikĩ ye mɔawɛ
7 Davi disse: “Feliz aquele cujas maldades Deus perdoa e cujos pecados ele apaga!
8 Baguma hila oti a
8 Feliz aquele que o Senhor não acusa de cometer pecado!”
9 Nhila fɔlɛtsa a kĩ Dawid lɛ nɛ awĩ a ni, bikĩ bitsua fɔkpati a odi fude yanɛ, mbɔɛɛ kĩ mɔ bikĩ bɛtátsua fɔkpati a? Oowo! Ɛnyɛ bikĩ bɛtátsua fɔkpati a lɛmɛ ade, kitonɛkĩ bɔlɛ butomɛna Katsɛlɛ Kpalɛwa a kamɛ kĩ, “Nɛ Abraham katɛkado sũ, Baguma bu ye oti kpĩĩ.”
9 Será que essa felicidade de que Davi falou existe somente para os que são circuncidados ? É claro que não! Ela existe também para os que não são circuncidados. Pois já citamos as Escrituras Sagradas, que dizem: “Abraão creu em Deus, e por isso Deus o aceitou.”
10 Lɔkɔ lɔwɔdabe Baguma bu ye oti kpĩĩ? Nɛ lɔkɔ a kĩ bitsua Abraham lɛkpati a, mbɔɛɛ lɔkɔ a kĩ bɛtátsua de tɔ̃ a? Fɔnyɛ lɔkɔ a kĩ ɛtátsua tɔ̃ lɛkpati a, nnɛ́ lɔkɔ a kĩ etsua liti a.
10 Quando foi que isso aconteceu? Foi antes ou depois de Abraão ser circuncidado? Foi antes e não depois.
11 Ke liti kɔlaa fɔmɔ bitsua Abraham lɛkpati. Ye lɛkpati katsua lɛmɛ nyɛ nsɛntsɛlɛni kĩ Baguma tɛ ye kĩ ɛnyɛ oti kpĩĩ nɛ ye katɛkado sũ, titɔ kĩ nɛ lɔkɔ a na kamɛ malo bɛtátsua tɔ̃ ye lɛkpati. Foesũ Abraham yadani bati a kĩ bɛtɛ Baguma bido a flee hũhũ kamɛ ɔlɛga. Titɔ kĩ bɛtátsua fɔkpati malo ni, bɛtɛ be ndɛ bati kpĩĩ.
11 Ele foi circuncidado mais tarde. E a sua circuncisão foi um sinal para provar que Deus aceitou Abraão porque ele tinha fé; e isso aconteceu quando ele ainda não havia sido circuncidado. Assim Abraão é o pai espiritual de todos os que creem em Deus e são aceitos por ele, mesmo que não sejam circuncidados.
12 Ade ayea Abraham nyɛ bikĩ bitsua fɔkpati a lɛmɛ ɔlɛga a. Lɛmɛ nnɛ́ nɛ ayekĩ bitsua be fɔkpati a odi sũ, mbom nɛ ayekĩ bidzi nkpã nɛ katɛkado kamɛ ndɛ ayekĩ boe ɔlɛga Abraham dzi fɔmɔ bitsua ye lɛkpati a sũ.
12 Ele é também o pai dos que são circuncidados. Não apenas porque são circuncidados, mas porque vivem a mesma vida de fé que Abraão, o nosso pai, viveu antes de ter sido circuncidado.
13 Baguma kpa Abraham mɔ ye kasinu kamɛ babi bɔhɛ kĩ katinya kĩĩ kamɛ aanya be adzapadiɛ. Ɛkɛna foe nnɛ́ nɛ ayekĩ Abraham kɛna nɛ mbla a akũ sũ, mbom nɛ ayekĩ ɛtɛ edo kĩ Baguma bu ye oti kpĩĩ sũ.
13 Deus prometeu a Abraão e aos seus descendentes que o mundo ia pertencer a eles. Essa promessa foi feita não porque Abraão tinha obedecido à lei , mas porque ele havia crido em Deus e havia sido aceito por ele.
14 Kitonɛkĩ ntɛ bikĩ bakɛna nɛ mbla a akũ odi aanya fɔtsa a kĩ ɛlɛ eyi a ni, kekɔ̃ katɛkado lɛnyɛ́ lɛtsama ade Baguma kalɛkayi a lɛmɛ nyɛ fɔtsa pupulidza a.
14 Pois, se aqueles que obedecem à lei vão receber o que Deus prometeu, então a fé é inútil, e a promessa de Deus não tem valor.
15 Mbla a avɛlɛ Baguma kalɔkpa kayamɛna, lɛmɛ awã kĩ mbla lɛláa ni, mbla kafum lɛláa.
15 Pois a lei traz o castigo de Deus. Mas, onde não existe lei, também não existe desobediência à lei.
16 Foesũ bɔhɛ a dzɛ̃ nɛ katɛkado akũ, ayekĩ bɔhɛ a aatim ndɛ fɔtsa a kĩ Baguma mɔ kɔnya ɛkɔa ete Abraham kasinu a kamɛ babi. Nnɛ́ bikĩ bakɛna nɛ mbla a akũ odi fɔwaa fɔkpa, mbom mɔ bikĩ bɛtɛ bido ndɛ ayekĩ Abraham tɛ edo a, kitonɛkĩ Abraham nyɛ boe flee hũhũ kamɛ ɔlɛga,
16 Portanto, a promessa de Deus depende da fé, a fim de que a promessa seja garantida como presente de Deus a todos os descendentes de Abraão. Ela não é somente para os que obedecem à lei, mas também para os que creem em Deus como Abraão creu, pois ele é o pai espiritual de todos nós.
17 ndɛ ayekĩ Katsɛlɛ Kpalɛwa a lɛ kĩ, “Nkɔa nɔ nkɛna fude fude pii ɔlɛga.” Foesũ bɔhɛ a nɛnɛ nɛ Baguma anɛ. Ade ye nyɛ Baguma a kĩ Abraham tɛ edo kĩ yadzɛla banɔkpa bayidza kadzi nkpã, kĩ yafɔ̃ fɔtsa a kĩ fɔláa kɔkɔɛ fɔanɛ katinya.
17 Como dizem as Escrituras Sagradas : “Eu fiz de você o pai de muitas nações.” Assim a promessa depende de Deus, em quem Abraão creu, o Deus que ressuscita os mortos e faz com que exista o que não existia.
18 Titɔ kĩ anɛ kate adima buki ɛláa malo ni, Abraham tɛ edo ɛkadã anɛ, ade foesũ ɛkɛna fude pii ɔlɛga, ndɛ ayekĩ Baguma bi ye a kĩ, “Nɔ babi mɔ bawa aama bɛsa beblebee ndɛ fusibii aye.”
18 Abraão teve fé e esperança, mesmo quando não havia motivo para ter esperança, e por isso ele se tornou “o pai de muitas nações”. Como dizem as Escrituras: “Os seus descendentes serão muitos.”
19 Nɛ lɔkɔ a, Abraham tɛ ndɛ futeli ɔha, lɛmɛ ye katɛkado onukpɛ̃ tádɔ, titɔ kĩ ɛmɔ eyi ɔsũ kĩ kɔbɛ̃ woli nɛ ye sukɛna kamɛ, mɔ ayekĩ Sara lɛmɛ tɛ̃ kɔma kana malo a.
19 Abraão tinha quase cem anos. Mas, mesmo quando ele pensou a respeito do seu corpo, que já estava como morto, ou quando lembrou que Sara não podia ter filhos, a sua fé não enfraqueceu.
20 Ɛtátɛ fɔtsa a kĩ Baguma lɛ eyi kĩ yaakɛna ɛkpa ye a akũ atsindze, ade ɛtáfɔnɛ ye katɛkado awɛ a, mbom ye katɛkado a do ye kɔbɛ̃, edo Baguma obu.
20 Abraão não perdeu a fé, nem duvidou da promessa de Deus. A sua fé o encheu de poder, e ele louvou a Deus
21 Ɛtɛ edo pipiipi kĩ Baguma aapuli ɛkɛna nɛ lɛtsa a kĩ ɛlɛ eyi a akũ.
21 porque tinha toda a certeza de que Deus podia fazer o que havia prometido.
22 Ade Abraham katɛkado sũ mɔ Baguma bu ye kĩ ɛnyɛ oti kpĩĩ a.
22 Por isso Abraão, por meio da fé, “foi aceito por Deus.”
23 Fɔlɛtsa a kĩ bɛlɛ kĩ, “Baguma bu ye kĩ yadã kpĩĩ” a, nnɛ́ Abraham odi sũ bɛtsɛlɛ foe,
23 As palavras “foi aceito” não falam somente dele.
24 mbom bɛtsɛlɛ foe bɛkpa boe lɛmɛ. Boe a kĩ bɔ́atɛ oti a kĩ ɛdzɛla boe Ɔlate Yesu etomɛna kanɔkpa a budo a, baabu boe kĩ bɔnyɛ bati kpĩĩ.
24 Falam também de nós, que seremos aceitos, nós os que cremos em Deus, o qual ressuscitou Jesus, o nosso Senhor.
25 Boe titikpa sũ Baguma fɔnɛ Kristo awɛ ɛkpa kĩ bɛkɔ, ade ɛdzɛla ye edzi nkpã, ayekĩ yaabu boe bati kpĩĩ.
25 Jesus foi entregue para morrer por causa dos nossos pecados e foi ressuscitado a fim de que nós fôssemos aceitos por Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Romanos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.