Mateus 9
BMO vs ACF
1 Jishɔ nii moŋ kikuoŋ nshāʼa ntaoŋ moŋ ji laʼataoŋ.
1 E, entrando no barco, passou para o outro lado, e chegou à sua cidade. E eis que lhe trouxeram um paralítico, deitado numa cama.
2 Ŋgaŋ njəɨ nu, pichəɨ ŋgwa thɔ ni yichəɨ ŋkwíni ŋkuoŋ kúoŋ. Jishɔ ni ŋga njəɨ fɨʼɨ piŋ yugu, nchhu ni ŋkwíni ghɔ ŋa, “Fāʼo tɨnɨnjuʼɔ, ma muuŋ a, pi līʼɛ pa phɨ pɔ.”
2 E Jesus, vendo a fé deles, disse ao paralítico: Filho, tem bom ânimo, perdoados te são os teus pecados.
3 Ŋga njəɨ nu, pichəɨ pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi chhu ni noŋ pugu ŋa, “Ŋoŋ vei chrā chrà nchɨʼəshə nɔ ligi Minnwi!”
3 E eis que alguns dos escribas diziam entre si: Ele blasfema.
4 Jishɔ ni nji nnu ŋa pugu ni mbiʼi nu nɛ nchhu ŋa, “Pəɨ thɔ mbīʼi nnu pɨphɨ njùʼɔ pəɨ nthɛ khɔ?
4 Mas Jesus, conhecendo os seus pensamentos, disse: Por que pensais mal em vossos corações?
5 A yīʼɛ yəɨ: Chhu nu ŋa, ‘Pi līʼɛ pa phɨ pɔ,’ ki chhu nu ŋa, ‘Lɔllɔ, nyieŋ’?
5 Pois, qual é mais fácil? dizer: Perdoados te são os teus pecados; ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ndɔ nɔ chwīe nu pəɨ ji ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua fāʼo ghrɨ́ ŋkuoŋ shhɛ nɔ līʼɛ nu pa phɨ,” a chhu ni ŋkwíni ghɔ ŋa, “Lɔllɔ, lɔ̄gɔ kúoŋ yɔ ŋgə̄ɨ laʼa.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem na terra autoridade para perdoar pecados (disse então ao paralítico): Levanta-te, toma a tua cama, e vai para tua casa.
7 A lɔllɔ ŋgə̄ɨ laʼa.
7 E, levantando-se, foi para sua casa.
8 Yú ŋgwa pighɔ ni ŋga njəɨ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, mbɔgɔ gu ŋgaʼo Minnwi ŋa a fɛ ŋkwaŋ ghrɨ́ ghɔ ni ŋgwamishua nɛ.
8 E a multidão, vendo isto, maravilhou-se, e glorificou a Deus, que dera tal poder aos homens.
9 Jishɔ ni ŋga ndɔllɔ fɔ, njəɨ ŋoŋ chəɨ, ligi yi pɔ Matio, a chhɔ moŋ ntǎa kwe taashi, a chhu ghɔ ŋa, “Yōu njiŋ a!” A yrɛi shhɛ njōu njiŋ yi.
9 E Jesus, passando adiante dali, viu assentado na alfândega um homem, chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nchhɔ yəɨ taprɛi nthɔ njɨ maoŋ nda Matio nɛ, ntou pa ghaŋ wɛ̄iŋ taashi pugu pa ghaŋ chwīe phɨ thɔ nthɔ njɨ maoŋ pugu pa Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
10 E aconteceu que, estando ele em casa sentado à mesa, chegaram muitos publicanos e pecadores, e sentaram-se juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Pa ŋgwa Farashi ni ŋga njəɨ nnu yei, nchhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “A chwīe khɔ masha vəɨ jɨ yaoŋ pugu pa ghaŋ wɛ̄iŋ taashi pugu pa ghaŋ phɨ?”
11 E os fariseus, vendo isto, disseram aos seus discípulos: Por que come o vosso Mestre com os publicanos e pecadores?
12 A ni ŋga njaʼo, nchhu ŋa, “Ŋgwa pɛ ŋa pugu pɔ shiʼi nɛ lɔ mfāʼo chà ŋgaŋ fhɔ̌, a fāʼo ŋgwa pɛ ŋa pugu ghɨ̌nɔ nu nɛ.
12 Jesus, porém, ouvindo, disse-lhes: Não necessitam de médico os sãos, mas, sim, os doentes.
13 Pəɨ ghə̄ɨ ntāʼa njiŋ nnu yei ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu nɛ ŋa, ‘Ǹtāʼa nu ŋa ŋgwa nōoŋ kwoshɨnɨ ki lɔ ŋguʼɔ mfɛ pi yaoŋ *fɛʼiŋgiɛŋ.’ Nthɛ ŋa ǹshini ndɔ nthɔ pi nɔ gɛ̄ nu ŋgwa ndɨndɨ, ǹthɔ nthɛ pi ghaŋ phɨ.”
13 Ide, porém, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifício. Porque eu nào vim a chamar os justos, mas os pecadores, ao arrependimento.
14 Nnɛ pa ghaŋ younjiŋ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ thɔ njəɨ Jishɔ mbie vi ŋa, “A chwīe khɔ pigi pa ŋgwa Farashi jī ŋkhǐ, ndɔ paʼa pa ghaŋ younjiŋ pɔ lɔ njī?”
14 Então, chegaram ao pé dele os discípulos de João, dizendo: Por que jejuamos nós e os fariseus muitas vezes, e os teus discípulos não jejuam?
15 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Mimfɛ pa ghaŋ gɛ̀ lɨʼɨ láŋ pɔ ni tuʼuthɔ ndɨɨ ŋa pugu pa mimbia ŋgaŋ láŋ ghɔ wuʼɔ mbɔ kaʼa nɛ? Ndɔ pa llɛ́ pighɔ shi nthɔ ŋa pi shi mfuʼu mimbia láŋ ghɔ shɨna pugu, nɛnnɛ pugu shi njī ŋkhǐ.
15 E disse-lhes Jesus: Podem porventura andar tristes os filhos das bodas, enquanto o esposo está com eles? Dias, porém, virão, em que lhes será tirado o esposo, e então jejuarão.
16 “Mbaʼa ŋoŋ chri paʼo ŋkuoŋ ndunu ndhwí ni pra ndhwí fhi, nthɛ ŋa pra ndhwí fhi ghɔ shi ŋga ŋɨnɛiŋ, a ka mīʼɛŋ māʼaŋ pi mmɛ mbo ŋkuoŋ ndhwí ghɔ.
16 Ninguém deita remendo de pano novo em roupa velha, porque semelhante remendo rompe a roupa, e faz-se maior a rotura.
17 “Ŋgwa shiʼa niʼiŋ làʼo fhi moŋ ndunu mikei ŋgrào, p̈i niʼiŋ, làʼo fhi ghɔ fāʼo ntūgu mikei ŋgrào ghɔ ŋkwrī shhɛ, ŋgrào ghɔ pɨrɨ. Ndɔ pi ghà niʼiŋ làʼo fhi moŋ mikei ŋgrào fhi, nɛnnɛ ŋguoŋ yi ghao pɔ shiʼi.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; aliás rompem-se os odres, e entorna-se o vinho, e os odres estragam-se; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Nɔ haʼaŋ Jishɔ ni ŋguʼɔ nthɔ nchhu nnu pei ni pugu nɛ, a gha njəɨ nu, yichəɨ nthishɨ pa Juu nii ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɨ yu, nchhu nu ŋa, “Muuŋ a yi miŋgwɛ khu wuʼɔ ndwɛ yei. Thɔ nūʼɔŋ mbhɔ yɔ mbɨŋ yu nnɛ ŋa a ywiŋ.”
18 Dizendo-lhes ele estas coisas, eis que chegou um chefe, e o adorou, dizendo: Minha filha faleceu agora mesmo; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Jishɔ lɔllɔ njōu njiŋ yi pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
19 E Jesus, levantando-se, seguiu-o, ele e os seus discípulos.
20 Ŋga njəɨ nu, yichəɨ miŋgwɛ ŋa a ni ŋkwo yəɨ ndɨɨ yi ki a lɔ ntithi nɔ paanchrɔ ŋgaʼo thɔ njiŋ yu, ŋkāoŋ po ndhwí yi.
20 E eis que uma mulher que havia já doze anos padecia de um fluxo de sangue, chegando por detrás dele, tocou a orla de sua roupa;
21 Nthɛ ŋa a ni nchhu ni noŋ yi ŋa, “M̈i ŋguʼɔ ŋkāoŋ pi po ndhwí yi, ghɨ̌nɔ a tɔgɔ.”
21 Porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar a sua roupa, ficarei sã.
22 Ndɔ Jishɔ gha ŋkara njəɨ vi, nchhu ŋa, “Fāʼo tɨnɨnjuʼɔ, ma muuŋ a, piŋ yɔ chwīe ghɨ̌nɔ yɔ tɔgɔ.” Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, pi ni nchwīe ghɨ̌nɔ miŋgwɛ ghɔ tɔgɔ.
22 E Jesus, voltando-se, e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E imediatamente a mulher ficou sã.
23 Jishɔ ni ŋga ŋgə̄ɨ nda nthishɨ ghɔ, njəɨ pa ghaŋ tua ndua pugu pa yú ŋgwa pugu yɔ̄nɔ nu moŋ fiŋthɔ.
23 E Jesus, chegando à casa daquele chefe, e vendo os instrumentistas, e o povo em alvoroço,
24 A chhu ni pugu ŋa, “Ŋguoŋ vəɨ taoŋ! Muuŋ miŋgwɛ yei lɔ ŋkukhu, a chhɔ ndɛllɛ.” Pugu gwɛ̄ vi.
24 Disse-lhes: Retirai-vos, que a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ndɔ pi ni ŋga mfuʼu ŋguoŋ yú ŋgwa pighɔ mfɛ mbhi, a nii nda ŋgwɛ̄iŋ muuŋ miŋgwɛ ghɔ nɔ mbhɔ yi, a lɔllɔ.
25 E, logo que o povo foi posto fora, entrou Jesus, e pegou-lhe na mão, e a menina levantou-se.
26 Shaaŋga nnu yei nyīeŋ moŋ ŋguoŋ krao laʼataoŋ ghɔ.
26 E espalhou-se aquela notícia por todo aquele país.
27 Nɔ haʼaŋ Jishɔ ni ndhɔ fɔ ŋgə̄ɨ nu nɛ, paa pa nchriligi yōu njiŋ yi, mbaʼo ŋgòu, nchhu nu ŋa, “Muuŋ Devi, fāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pigi.”
27 E, partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, clamando, e dizendo: Tem compaixão de nós, filho de Davi.
28 Jishɔ ni ŋga nii nda, paa pa nchriligi pighɔ thɔ njəɨ vi, a pie vugu ŋa, “Pəɨ piŋ ŋa a nthɛ ǹchuʼɔ ligi yəɨ?”
28 E, quando chegou à casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus disse-lhes: Credes vós que eu possa fazer isto? Disseram-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Nnɛ Jishɔ kāoŋ ligi yugu, nchhu nu ŋa, “A pɔ ni pəɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ piŋ yəɨ pɔ nɛ.”
29 Tocou então os olhos deles, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Ligi yugu chuʼɔ. Jishɔ shūu tə́nə yugu, nchhu nu ŋa, “Kiʼi pəɨ chwīe ŋoŋ ji nnu yei.”
30 E os olhos se lhes abriram. E Jesus ameaçou-os, dizendo: Olhai que ninguém o saiba.
31 Ndɔ pugu taoŋ ŋgə̄ɨ nchīi pa nnu ŋa Jishɔ chwīe nɛ moŋ ŋguoŋ krao laʼataoŋ ghɔ ghao.
31 Mas, tendo eles saído, divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Nɔ haʼaŋ pugu ni ŋgə̄ɨ nu nɛ, ŋga njəɨ nu nɛ, pi thɔ nu ni ŋoŋ chəɨ ŋa miŋwɛiŋ ni mbɔ mbɨŋ yu, a pɔ fhɨncho, njəɨ vi ni ju.
32 E, havendo-se eles retirado, trouxeram-lhe um homem mudo e endemoninhado.
33 Nɔ haʼaŋ pi ni mfuʼu miŋwɛiŋ ghɔ nɛ, fhɨncho ghɔ chrā. Yú ŋgwa pighɔ ghrāo, nchhu nu ŋa, “Pi lɔ naa ma njəɨ ŋkwaŋ nnu yei moŋ Ishrae!”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo; e a multidão se maravilhou, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Ndɔ pa ŋgwa Farashi chhu ŋa, “A fuʼu miŋwɛiŋ pi ni ghrɨ́ nthishɨ pa miŋwɛiŋ.”
34 Mas os fariseus diziam: Ele expulsa os demônios pelo príncipe dos demônios.
35 Jishɔ nyīeŋ moŋ ŋguoŋ pa mɛmmɛ laʼataoŋ pugu pa puoŋ mi laʼataoŋ, njɛʼi ŋgwa moŋ pa nda luoŋ Minnwi, nthɔ nchīi pwa pishaʼakhɔ mbɔ yi Shaʼafuoŋ, nthɔ njɨ̄gɨ ŋguoŋ ŋkwaŋ ghɨ̌nɔ pugu pa chəɨchəɨ.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas deles, e pregando o evangelho do reino, e curando todas as enfermidades e moléstias entre o povo.
36 A ni ŋga njəɨ yú ŋgwa pighɔ, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pugu, nthɛ ŋa pugu ni mbɔ moŋ ŋgəʼɨ ndɔ mbou ghrɨ́ nɔ ghɛ̄rɛ nu noŋ pugu nɔ pa minjɨɨ ki ŋkɛ̄ʼi yi.
36 E, vendo as multidões, teve grande compaixão delas, porque andavam cansadas e desgarradas, como ovelhas que não têm pastor.
37 Nnɛ a chhu ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Maoŋ kwōo yiɛŋ ndɔ ghaŋ kwōo pi kɨgəɨ,
37 Então, disse aos seus discípulos: A seara é realmente grande, mas poucos os ceifeiros.
38 nthɛ yie ghɔ, p̂əɨ luoŋ ni taʼanjuʼɔ mbhɔ Taathɔ ŋa a fāʼo maoŋ pighɔ nɛ, a taoŋ pa ghaŋ fàʼa pugu ghə̄ɨ ŋkwōo maoŋ pi.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara, que mande ceifeiros para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?