Mateus 9
BMO vs ARIB
1 Jishɔ nii moŋ kikuoŋ nshāʼa ntaoŋ moŋ ji laʼataoŋ.
1 E entrando Jesus num barco, passou para o outro lado, e chegou à sua própria cidade.
2 Ŋgaŋ njəɨ nu, pichəɨ ŋgwa thɔ ni yichəɨ ŋkwíni ŋkuoŋ kúoŋ. Jishɔ ni ŋga njəɨ fɨʼɨ piŋ yugu, nchhu ni ŋkwíni ghɔ ŋa, “Fāʼo tɨnɨnjuʼɔ, ma muuŋ a, pi līʼɛ pa phɨ pɔ.”
2 E eis que lhe trouxeram um paralítico deitado num leito. Jesus, pois, vendo-lhes a fé, disse ao paralítico: Tem ânimo, filho; perdoados são os teus pecados.
3 Ŋga njəɨ nu, pichəɨ pa ghaŋ yɛʼi gɨ́ Mushi chhu ni noŋ pugu ŋa, “Ŋoŋ vei chrā chrà nchɨʼəshə nɔ ligi Minnwi!”
3 E alguns dos escribas disseram consigo: Este homem blasfema.
4 Jishɔ ni nji nnu ŋa pugu ni mbiʼi nu nɛ nchhu ŋa, “Pəɨ thɔ mbīʼi nnu pɨphɨ njùʼɔ pəɨ nthɛ khɔ?
4 Mas Jesus, conhecendo-lhes os pensamentos, disse: Por que pensais o mal em vossos corações?
5 A yīʼɛ yəɨ: Chhu nu ŋa, ‘Pi līʼɛ pa phɨ pɔ,’ ki chhu nu ŋa, ‘Lɔllɔ, nyieŋ’?
5 Pois qual é mais fácil? dizer: Perdoados são os teus pecados, ou dizer: Levanta-te e anda?
6 Ndɔ nɔ chwīe nu pəɨ ji ŋa Muuŋ Ŋoŋmishua fāʼo ghrɨ́ ŋkuoŋ shhɛ nɔ līʼɛ nu pa phɨ,” a chhu ni ŋkwíni ghɔ ŋa, “Lɔllɔ, lɔ̄gɔ kúoŋ yɔ ŋgə̄ɨ laʼa.”
6 Ora, para que saibais que o Filho do homem tem sobre a terra autoridade para perdoar pecados {disse então ao paralítico}: Levanta-te, toma o teu leito, e vai para tua casa.
7 A lɔllɔ ŋgə̄ɨ laʼa.
7 E este, levantando-se, foi para sua casa.
8 Yú ŋgwa pighɔ ni ŋga njəɨ nnu ŋa a lɔ̄gɔ lɨʼɨ nɛ, mbɔgɔ gu ŋgaʼo Minnwi ŋa a fɛ ŋkwaŋ ghrɨ́ ghɔ ni ŋgwamishua nɛ.
8 E as multidões, vendo isso, temeram, e glorificaram a Deus, que dera tal autoridade aos homens.
9 Jishɔ ni ŋga ndɔllɔ fɔ, njəɨ ŋoŋ chəɨ, ligi yi pɔ Matio, a chhɔ moŋ ntǎa kwe taashi, a chhu ghɔ ŋa, “Yōu njiŋ a!” A yrɛi shhɛ njōu njiŋ yi.
9 Partindo Jesus dali, viu sentado na coletoria um homem chamado Mateus, e disse-lhe: Segue-me. E ele, levantando-se, o seguiu.
10 Nɔ haʼaŋ Jishɔ ni nchhɔ yəɨ taprɛi nthɔ njɨ maoŋ nda Matio nɛ, ntou pa ghaŋ wɛ̄iŋ taashi pugu pa ghaŋ chwīe phɨ thɔ nthɔ njɨ maoŋ pugu pa Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
10 Ora, estando ele à mesa em casa, eis que chegaram muitos publicanos e pecadores, e se reclinaram à mesa juntamente com Jesus e seus discípulos.
11 Pa ŋgwa Farashi ni ŋga njəɨ nnu yei, nchhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “A chwīe khɔ masha vəɨ jɨ yaoŋ pugu pa ghaŋ wɛ̄iŋ taashi pugu pa ghaŋ phɨ?”
11 E os fariseus, vendo isso, perguntavam aos discípulos: Por que come o vosso Mestre com publicanos e pecadores?
12 A ni ŋga njaʼo, nchhu ŋa, “Ŋgwa pɛ ŋa pugu pɔ shiʼi nɛ lɔ mfāʼo chà ŋgaŋ fhɔ̌, a fāʼo ŋgwa pɛ ŋa pugu ghɨ̌nɔ nu nɛ.
12 Jesus, porém, ouvindo isso, respondeu: Não necessitam de médico os sãos, mas sim os enfermos.
13 Pəɨ ghə̄ɨ ntāʼa njiŋ nnu yei ŋa Ŋwaʼaŋlɨ Minnwi chhu nɛ ŋa, ‘Ǹtāʼa nu ŋa ŋgwa nōoŋ kwoshɨnɨ ki lɔ ŋguʼɔ mfɛ pi yaoŋ *fɛʼiŋgiɛŋ.’ Nthɛ ŋa ǹshini ndɔ nthɔ pi nɔ gɛ̄ nu ŋgwa ndɨndɨ, ǹthɔ nthɛ pi ghaŋ phɨ.”
13 Ide, pois, e aprendei o que significa: Misericórdia quero, e não sacrifícios. Porque eu não vim chamar justos, mas pecadores.
14 Nnɛ pa ghaŋ younjiŋ Jouŋ Ŋgaŋ Fɛ Ŋkhǐ thɔ njəɨ Jishɔ mbie vi ŋa, “A chwīe khɔ pigi pa ŋgwa Farashi jī ŋkhǐ, ndɔ paʼa pa ghaŋ younjiŋ pɔ lɔ njī?”
14 Então vieram ter com ele os discípulos de João, perguntando: Por que é que nós e os fariseus jejuamos, mas os teus discípulos não jejuam?
15 Jishɔ khwɛ̄ ni pugu ŋa, “Mimfɛ pa ghaŋ gɛ̀ lɨʼɨ láŋ pɔ ni tuʼuthɔ ndɨɨ ŋa pugu pa mimbia ŋgaŋ láŋ ghɔ wuʼɔ mbɔ kaʼa nɛ? Ndɔ pa llɛ́ pighɔ shi nthɔ ŋa pi shi mfuʼu mimbia láŋ ghɔ shɨna pugu, nɛnnɛ pugu shi njī ŋkhǐ.
15 Respondeu-lhes Jesus: Podem porventura ficar tristes os convidados às núpcias, enquanto o noivo está com eles? Dias virão, porém, em que lhes será tirado o noivo, e então hão de jejuar.
16 “Mbaʼa ŋoŋ chri paʼo ŋkuoŋ ndunu ndhwí ni pra ndhwí fhi, nthɛ ŋa pra ndhwí fhi ghɔ shi ŋga ŋɨnɛiŋ, a ka mīʼɛŋ māʼaŋ pi mmɛ mbo ŋkuoŋ ndhwí ghɔ.
16 Ninguém põe remendo de pano novo em vestido velho; porque semelhante remendo tira parte do vestido, e faz-se maior a rotura.
17 “Ŋgwa shiʼa niʼiŋ làʼo fhi moŋ ndunu mikei ŋgrào, p̈i niʼiŋ, làʼo fhi ghɔ fāʼo ntūgu mikei ŋgrào ghɔ ŋkwrī shhɛ, ŋgrào ghɔ pɨrɨ. Ndɔ pi ghà niʼiŋ làʼo fhi moŋ mikei ŋgrào fhi, nɛnnɛ ŋguoŋ yi ghao pɔ shiʼi.”
17 Nem se deita vinho novo em odres velhos; do contrário se rebentam, derrama-se o vinho, e os odres se perdem; mas deita-se vinho novo em odres novos, e assim ambos se conservam.
18 Nɔ haʼaŋ Jishɔ ni ŋguʼɔ nthɔ nchhu nnu pei ni pugu nɛ, a gha njəɨ nu, yichəɨ nthishɨ pa Juu nii ŋkwi kwɛ́rɛ yi shhɨ yu, nchhu nu ŋa, “Muuŋ a yi miŋgwɛ khu wuʼɔ ndwɛ yei. Thɔ nūʼɔŋ mbhɔ yɔ mbɨŋ yu nnɛ ŋa a ywiŋ.”
18 Enquanto ainda lhes dizia essas coisas, eis que chegou um chefe da sinagoga e o adorou, dizendo: Minha filha acaba de falecer; mas vem, impõe-lhe a tua mão, e ela viverá.
19 Jishɔ lɔllɔ njōu njiŋ yi pugu pa ghaŋ younjiŋ pi.
19 Levantou-se, pois, Jesus, e o foi seguindo, ele e os seus discípulos.
20 Ŋga njəɨ nu, yichəɨ miŋgwɛ ŋa a ni ŋkwo yəɨ ndɨɨ yi ki a lɔ ntithi nɔ paanchrɔ ŋgaʼo thɔ njiŋ yu, ŋkāoŋ po ndhwí yi.
20 E eis que certa mulher, que havia doze anos padecia de uma hemorragia, chegou por detrás dele e tocou-lhe a orla do manto;
21 Nthɛ ŋa a ni nchhu ni noŋ yi ŋa, “M̈i ŋguʼɔ ŋkāoŋ pi po ndhwí yi, ghɨ̌nɔ a tɔgɔ.”
21 porque dizia consigo: Se eu tão-somente tocar-lhe o manto, ficarei sã.
22 Ndɔ Jishɔ gha ŋkara njəɨ vi, nchhu ŋa, “Fāʼo tɨnɨnjuʼɔ, ma muuŋ a, piŋ yɔ chwīe ghɨ̌nɔ yɔ tɔgɔ.” Wuʼɔ ndɨɨ ghɔ, pi ni nchwīe ghɨ̌nɔ miŋgwɛ ghɔ tɔgɔ.
22 Mas Jesus, voltando-se e vendo-a, disse: Tem ânimo, filha, a tua fé te salvou. E desde aquela hora a mulher ficou sã.
23 Jishɔ ni ŋga ŋgə̄ɨ nda nthishɨ ghɔ, njəɨ pa ghaŋ tua ndua pugu pa yú ŋgwa pugu yɔ̄nɔ nu moŋ fiŋthɔ.
23 Quando Jesus chegou à casa daquele chefe, e viu os tocadores de flauta e a multidão em alvoroço,
24 A chhu ni pugu ŋa, “Ŋguoŋ vəɨ taoŋ! Muuŋ miŋgwɛ yei lɔ ŋkukhu, a chhɔ ndɛllɛ.” Pugu gwɛ̄ vi.
24 disse; Retirai-vos; porque a menina não está morta, mas dorme. E riam-se dele.
25 Ndɔ pi ni ŋga mfuʼu ŋguoŋ yú ŋgwa pighɔ mfɛ mbhi, a nii nda ŋgwɛ̄iŋ muuŋ miŋgwɛ ghɔ nɔ mbhɔ yi, a lɔllɔ.
25 Tendo-se feito sair o povo, entrou Jesus, tomou a menina pela mão, e ela se levantou.
26 Shaaŋga nnu yei nyīeŋ moŋ ŋguoŋ krao laʼataoŋ ghɔ.
26 E espalhou-se a notícia disso por toda aquela terra.
27 Nɔ haʼaŋ Jishɔ ni ndhɔ fɔ ŋgə̄ɨ nu nɛ, paa pa nchriligi yōu njiŋ yi, mbaʼo ŋgòu, nchhu nu ŋa, “Muuŋ Devi, fāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pigi.”
27 Partindo Jesus dali, seguiram-no dois cegos, que clamavam, dizendo: Tem compaixão de nós, Filho de Davi.
28 Jishɔ ni ŋga nii nda, paa pa nchriligi pighɔ thɔ njəɨ vi, a pie vugu ŋa, “Pəɨ piŋ ŋa a nthɛ ǹchuʼɔ ligi yəɨ?”
28 E, tendo ele entrado em casa, os cegos se aproximaram dele; e Jesus perguntou-lhes: Credes que eu posso fazer isto? Responderam-lhe eles: Sim, Senhor.
29 Nnɛ Jishɔ kāoŋ ligi yugu, nchhu nu ŋa, “A pɔ ni pəɨ ŋkwaŋ nɔ haʼaŋ piŋ yəɨ pɔ nɛ.”
29 Então lhes tocou os olhos, dizendo: Seja-vos feito segundo a vossa fé.
30 Ligi yugu chuʼɔ. Jishɔ shūu tə́nə yugu, nchhu nu ŋa, “Kiʼi pəɨ chwīe ŋoŋ ji nnu yei.”
30 E os olhos se lhes abriram. Jesus ordenou-lhes terminantemente, dizendo: Vede que ninguém o saiba.
31 Ndɔ pugu taoŋ ŋgə̄ɨ nchīi pa nnu ŋa Jishɔ chwīe nɛ moŋ ŋguoŋ krao laʼataoŋ ghɔ ghao.
31 Eles, porém, saíram, e divulgaram a sua fama por toda aquela terra.
32 Nɔ haʼaŋ pugu ni ŋgə̄ɨ nu nɛ, ŋga njəɨ nu nɛ, pi thɔ nu ni ŋoŋ chəɨ ŋa miŋwɛiŋ ni mbɔ mbɨŋ yu, a pɔ fhɨncho, njəɨ vi ni ju.
32 Enquanto esses se retiravam, eis que lhe trouxeram um homem mudo e endemoninhado.
33 Nɔ haʼaŋ pi ni mfuʼu miŋwɛiŋ ghɔ nɛ, fhɨncho ghɔ chrā. Yú ŋgwa pighɔ ghrāo, nchhu nu ŋa, “Pi lɔ naa ma njəɨ ŋkwaŋ nnu yei moŋ Ishrae!”
33 E, expulso o demônio, falou o mudo e as multidões se admiraram, dizendo: Nunca tal se viu em Israel.
34 Ndɔ pa ŋgwa Farashi chhu ŋa, “A fuʼu miŋwɛiŋ pi ni ghrɨ́ nthishɨ pa miŋwɛiŋ.”
34 Os fariseus, porém, diziam: É pelo príncipe dos demônios que ele expulsa os demônios.
35 Jishɔ nyīeŋ moŋ ŋguoŋ pa mɛmmɛ laʼataoŋ pugu pa puoŋ mi laʼataoŋ, njɛʼi ŋgwa moŋ pa nda luoŋ Minnwi, nthɔ nchīi pwa pishaʼakhɔ mbɔ yi Shaʼafuoŋ, nthɔ njɨ̄gɨ ŋguoŋ ŋkwaŋ ghɨ̌nɔ pugu pa chəɨchəɨ.
35 E percorria Jesus todas as cidades e aldeias, ensinando nas sinagogas, pregando o evangelho do reino, e curando toda sorte de doenças e enfermidades.
36 A ni ŋga njəɨ yú ŋgwa pighɔ, mfāʼo kwoshɨnɨ mbɨŋ pugu, nthɛ ŋa pugu ni mbɔ moŋ ŋgəʼɨ ndɔ mbou ghrɨ́ nɔ ghɛ̄rɛ nu noŋ pugu nɔ pa minjɨɨ ki ŋkɛ̄ʼi yi.
36 Vendo ele as multidões, compadeceu-se delas, porque andavam desgarradas e errantes, como ovelhas que não têm pastor.
37 Nnɛ a chhu ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Maoŋ kwōo yiɛŋ ndɔ ghaŋ kwōo pi kɨgəɨ,
37 Então disse a seus discípulos: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos.
38 nthɛ yie ghɔ, p̂əɨ luoŋ ni taʼanjuʼɔ mbhɔ Taathɔ ŋa a fāʼo maoŋ pighɔ nɛ, a taoŋ pa ghaŋ fàʼa pugu ghə̄ɨ ŋkwōo maoŋ pi.”
38 Rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?