Marcos 4
BMO vs ACF
1 Jishɔ pɨnɨ nuʼuŋ njɛ̄ yɛʼi nu ŋkɨŋ mmɛ ŋkhǐ ŋkamuʼɔŋ, ŋkiɛŋ mmɛ yú ŋgwa kɨrɨ yəɨ yu, nnɛ a ni nii nchɔchhɔ pi moŋ kikuoŋ moŋ ŋkhǐ, yú ŋgwa pighɔ pɔ ŋkɨŋ ŋkhǐ lɨʼɨ yó.
1 E outra vez começou a ensinar junto do mar, e ajuntou-se a ele grande multidão, de sorte que ele entrou e assentou-se num barco, sobre o mar; e toda a multidão estava em terra junto do mar.
2 A ni njɛʼi vugu ni ntou pa nnu moŋ luʼɔ chrà, moŋ pa nnu haʼaŋ a ni njɛʼi nu nɛ, a ni nchhu ni pugu ŋa.
2 E ensinava-lhes muitas coisas por parábolas, e lhes dizia na sua doutrina:
3 “P̂əɨ yaʼo! Ŋoŋ chəɨ ni ma mbɔ fɔ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ māʼaŋ mbhɛ̌.
3 Ouvi: Eis que saiu o semeador a semear.
4 Nɔ haʼaŋ a ni māʼaŋ nu nɛ, pichəɨ gū shhɛmbua, pa mishi shwiʼi ŋkru.
4 E aconteceu que semeando ele, uma parte da semente caiu junto do caminho, e vieram as aves do céu, e a comeram;
5 Pichəɨ gū moŋ shhɛ ŋkwá, lɨʼɨ haʼaŋ ntou nchíʼa shi ki lɔ mbɔ nɛ, njiʼa ŋkɛkhɛ nthɛ ŋa nchíʼa shi ki lɔ njiɛŋ fɔ,
5 E outra caiu sobre pedregais, onde não havia muita terra, e nasceu logo, porque não tinha terra profunda;
6 ndɔ minaoŋ ghà nthɛ, ntūoŋ vi, nthɛ ŋa a shini ndɔ mfāʼo ŋǐeŋ yi nɛ, a kāʼo mbraoprao ŋkhu.
6 Mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Pichəɨ mbhɛ̌ gū moŋ shishaʼa, shishaʼa yīʼɛ ŋkuʼɔ mfīgi vi, paʼa a lɔ ŋkuʼɔ ti njuŋ ntíɛŋ.
7 E outra caiu entre espinhos e, crescendo os espinhos, a sufocaram e não deu fruto.
8 Ndɔ pichəɨ pa mbhɛ̌ gū moŋ shhɛ shiʼi, ŋkhɛ̄ ŋkuʼɔ njuŋ. Pichəɨ yuŋ trɛi wuŋ, pichəɨ ntɨgao wuŋ, pichəɨ taʼa ŋkɨɨ.”
8 E outra caiu em boa terra e deu fruto, que vingou e cresceu; e um produziu trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Jishɔ lūgwi ŋa, “Ŋoŋ ŋa a fāʼo tə́nə nɛ, â yaʼo.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ndɨɨ ŋa Jishɔ ni mbɔ təʼɨ vi nɛ, ŋgwa haʼaŋ pugu ni mbɔ yəɨ yu nɛ, pugu pa paanchrɔ ghaŋ younjiŋ pi thɔ njəɨ vi mbie vi ni njiŋ pa luʼɔ chrà pighɔ.
10 E, quando se achou só, osque estavam junto dele com os doze interrogaram-no acerca da parábola.
11 A chhu ni pugu ŋa, “Minnwi tūgu pa nnu ŋa a ni mbɔ yi lə̄ɨŋ moŋ Shaʼafuoŋ yi ni pəɨ, ndɔ ni ŋgwa nduoŋ ŋa pugu lɔ njiʼi mbiŋ nɛ, ŋguoŋ nnu pɔ pi moŋ pa luʼɔ chrà,
11 E ele disse-lhes: A vós vos é dado saber os mistérios do reino de Deus, mas aos que estão de fora todas estas coisas se dizem por parábolas,
12 nnɛ ŋa,
12 Para que, vendo, vejam, e não percebam; e, ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam, e lhes sejam perdoados os pecados.
13 Jishɔ pie vugu ŋa, “Pəɨ lɔ nji njiŋ luʼɔ chrà yei? Ti pəɨ shi ŋkie pi nɛiŋ nji njiŋ ŋguoŋ pa luʼɔ chrà?
13 E disse-lhes: Não percebeis esta parábola? Como, pois, entendereis todas as parábolas?
14 Ŋgaŋ māʼaŋ mbhɛ̌ māʼaŋ pi chrà Minnwi.
14 O que semeia, semeia a palavra;
15 Pichəɨ pa ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi nɛ pɔ pi nɔ mbhɛ̌ ŋa a gū shɛmbua. Pugu gha njaʼo, Shata kāʼo ndɔ ntɔthɔ mfuʼu chrà ghɔ ŋa pi chhu ni pugu nɛ.
15 E, os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que foi semeada nos seus corações.
16 Wuʼɔ nɛnnɛ, pichəɨ pa ŋgwa haʼaŋ pugu yaʼo chrà Minnwi nɛ pɔ nɔ pɛ mbhɛ̌ ŋa a gū moŋ shhɛ ŋkhwā nɛ. Pugu gha njaʼo chrà Minnwi, ŋkiʼi mbiŋ piŋ ni pwatua.
16 E da mesma forma os que recebem a semente sobre pedregais; os quais, ouvindo a palavra, logo com prazer a recebem;
17 Ndɔ paʼa ŋǐeŋ yugu lɔ ntɨnɨ, piŋ yugu wuʼɔ mbɔ pi nɔ kuo ndɨɨ, nnɛ ndɨɨ ŋa ŋgəʼɨ pugu pa mōoŋ nu thɔ nthɛ chrà Minnwi nɛ, pugu kāʼo mbāʼa ŋkǔnu yugu paʼa nɔ ghɔ.
17 Mas não têm raiz em si mesmos, antes são temporãos; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição, por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Pichəɨ pa ŋgwa haʼaŋ pugu yaʼo chrà Minnwi nɛ pɔ nɔ pɛ mbhɛ̌ ŋa pi māʼaŋ a gu moŋ shishaʼa nɛ,
18 E outros são os que recebem a semente entre espinhos, os quais ouvem a palavra;
19 ndɔ pa ghaghana nthɛ maoŋ nɔ yru nu moŋ yei chɔmbhi, pugu pa mifɨɨ ŋa pa fāʼo ghà nthɔ nɔ nɛ pugu pa shɔ̄rɔ nu pichəɨ pa maoŋ nduoŋ, nii njùʼɔ pugu mfīgi chrà ghɔ pugu kara mbɔ nɔ thɨ ki yuŋ ntíɛŋ.
19 Mas os cuidados deste mundo, e os enganos das riquezas e as ambições de outras coisas, entrando, sufocam a palavra, e fica infrutífera.
20 Ndɔ pɛ mbhɛ̌ maoŋ ŋa pi ni māʼaŋ moŋ shhɛ shiʼi nɛ pɛ ŋgwa haʼaŋ pugu yaʼo chrà Minnwi, mbiŋ ndɔ njuŋ ntíɛŋ, pichəɨ trɛi wuŋ, pichəɨ ntɨgao wuŋ, pichəɨ taʼa ŋkɨɨ nɛ.”
20 E estes são os que foram semeados em boa terra, os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, um trinta, e outro sessenta, e outro cem.
21 Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ nchhu ŋa, “Yichəɨ ŋoŋ pɔ fɔ ŋa a ghà nii ni truka nda niʼiŋ laʼo mikru, ki laʼo kúoŋ, ki lɔ nūʼɔŋ pi ŋkuoŋ lɨʼɨ thi truka?
21 E disse-lhes: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não vem antes para se colocar no velador?
22 “Yichəɨ yaoŋ lɔ mbɔ fɔ ŋa pi lə̄ɨŋ ŋa mbaʼa pi ma mieŋ ki nōoŋ lɨʼɨ wo, ki nnu ŋa pi kuru ŋa mbaʼa a ma mieŋ ki taoŋ lɨʼɨ liʼɛ.”
22 Porque nada há encoberto que não haja de ser manifesto; e nada se faz para ficar oculto, mas para ser descoberto.
23 Jishɔ lūgwi ŋa, “S̈hesheŋoŋ mfāʼo tə́nə, â yaʼo.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 A pɨnɨ nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ ywɛrɛ nnu haʼaŋ pəɨ yaʼo nɛ shiʼi. Yaoŋ ŋa pəɨ fɨʼɨ yaoŋ nɔ ghɔ mfɛ ni ŋoŋ nɛ, Minnwi shi ŋguʼɔ mfɨ̄ʼɨ pi moŋ ghɔ mfɛ ni pəɨ, ndɔ ŋguʼɔ mbɨnɨ mbīgi ntou yi ni pəɨ.
24 E disse-lhes: Atendei ao que ides ouvir. Com a medida com que medirdes vos medirão a vós, e ser-vos-á ainda acrescentada a vós que ouvis.
25 Nthɛ ŋa ni ŋoŋ ŋa a fāʼo nɛ, Minnwi shi mbīgi ntou yi, ndɔ ni ŋoŋ ŋa a lɔ mfāʼo nɛ, Minnwi shi ŋkwe shɨgɛi yɛ ŋa a fāʼo nɛ mbhɔ yu.”
25 Porque ao que tem, ser-lhe-á dado; e, ao que não tem, até o que tem lhe será tirado.
26 Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ nchhu ŋa, “Yei nɔ haʼaŋ Shaʼafuoŋ Minnwi pɔ nɛ. Ŋoŋ lɔ̄gɔ mbhɛ̌ yaoŋ māʼaŋ,
26 E dizia: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra.
27 ndhɛ nu ŋgūʼu nu moŋ pa tuʼu pugu pa naoŋchɨ, moŋ ŋguoŋ ndɨɨ ghɔ, mbhɛ̌ ghɔ khɛ̄ ŋkuʼɔ ndɔ paʼa a lɔ nji ŋkwaŋ haʼaŋ a kie nɛ.
27 E dormisse, e se levantasse de noite ou de dia, e a semente brotasse e crescesse, não sabendo ele como.
28 Shhɛ ghɔ chwīe mbhɛ̌ ghɔ kuʼɔ njuŋ, fǔoŋ yaoŋ pɔ ŋa a tua, mbra yi pɔ ŋa ŋkwéi yi taoŋ, nɛnnɛ ntíɛŋ yuŋ ŋkuoŋ ŋkwéi yi ghɔ.
28 Porque a terra por si mesma frutifica, primeiro a erva, depois a espiga, por último o grão cheio na espiga.
29 Ndɨɨ ŋa ntíɛŋ ghɔ tɨnɨ nɛ, a kāʼo njɛ̄ pi kwōo nu nthɛ ŋa ndɨɨ kwōo kāʼo.”
29 E, quando já o fruto se mostra, mete-se-lhe logo a foice, porque está chegada a ceifa.
30 Jishɔ pie ŋa, “Mimfɛ pia māʼaŋ fɨʼɨ Shaʼafuoŋ Minnwi pi ni khɔ, pia shi mfɨ̄ʼɨ pi ni yəɨ luʼɔ chrà?
30 E dizia: A que assemelhare-mos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 A pɔ pi nɔ mbhɛ̌ yaoŋ mbɔ ŋkiɛŋ yi gɛ, ŋa ndɨɨ ŋa pi thɔ mbhī vi nɛ, a pɔ ndugwi mbhɛ̌ ŋa a yi gɛ nɛ ŋkuoŋ mbhi.
31 É como um grão de mostarda, que, quando se semeia na terra, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ndɔ ti ndɨɨ ŋa pi phi vi nɛ, a kuʼɔ ŋgū ŋkiɛŋ ndugwi mmɛ thɨ, ŋgāʼo nchaa ŋguoŋ maoŋ phi ghao moŋ nyìeŋ ghɔ, mfuʼu mɛmmɛ mbhɔ pi, nnɛ pa mishi thɔ ŋkrao nda pugu ŋkuoŋ pa mbhɔ pi.”
32 Mas, tendo sido semeado, cresce; e faz-se a maior de todas as hortaliças, e cria grandes ramos, de tal maneira que as aves do céu podem aninhar-se debaixo da sua sombra.
33 Jishɔ shwei chrà Minnwi ni pugu moŋ ntou pa luʼɔ chrà nɔ pei, nɔ fɨʼɨ haʼaŋ a nthɛ pugu yaʼo nji nɛ.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, segundo o que podiam compreender.
34 Jishɔ ni nshwei chrà Minnwi ni yú ŋgwa wuʼɔ moŋ pa luʼɔ chrà, ndɔ ndɨɨ ŋa a ni ŋguʼɔ mbɔ pi pugu pa ghaŋ younjiŋ pi nɛ, a fɨ̄ʼɨ ŋguoŋ nnu ntūgu ni pugu.
34 E sem parábolas nunca lhes falava; porém, tudo declarava em particular aos seus discípulos.
35 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ llɛ́ ghɔ, Jishɔ chhu ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pia shāʼa ntaoŋ njiɛŋ hiŋ.”
35 E, naquele dia, sendo já tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Pugu mieŋ yú ŋgwa pighɔ ndɔ̄gɔ vi wuʼɔ nɔ haʼaŋ a ni mbɔ nɛ moŋ kikuoŋ pugu pugu ghə̄ɨ. Pichəɨ pa kikuoŋ nduoŋ ni mbɔ fɔ.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia também com ele outros barquinhos.
37 Mmɛ fiŋ gū moŋ ŋkhǐ, ntuŋ ŋkhǐ niʼiŋ moŋ kikuoŋ ti kikuoŋ thɔ ndɨnaoŋ lɨnaoŋ.
37 E levantou-se grande temporal de vento, e subiam as ondas por cima do barco, de maneira que já se enchia.
38 Jishɔ ni mbɔ laʼo kikuoŋ, nūʼɔŋ thɔ yi ŋkuoŋ nuʼɔŋthɔ nthɔ ndhɛ nu, pugu thɔ ŋgūʼu vi nchhu ghɔ ŋa, “Masha, pia ŋkhu paʼa a lɔ mbɔ nnu vɛ?”
38 E ele estava na popa, dormindo sobre uma almofada, e despertaram-no, dizendo-lhe: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Jishɔ lɔllɔ tɔthɨ mbɨ̄ga fiŋ ghɔ, nchhu ni ŋkhǐ ŋa, “Ghɨghrɨ pɔ! Tithi!” Fɨfrəɨ ghɔ tithi, lɨʼɨ ya njū.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E o vento se aquietou, e houve grande bonança.
40 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ pɔgɔ pi gu khɔ? Pəɨ wuʼɔ mbiʼi ki lɔ mfāʼo piŋ?”
40 E disse-lhes: Por que sois tão tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Pɔgɔ gu nii vugu, pugu chhu ni noŋ pugu ŋa, “Ŋoŋ vei pɔ pi gɔ̌ kiʼɛ ŋa fiŋ pugu pa ŋkhǐ yaʼo nchò yi nɛ?”
41 E sentiram um grande temor, e diziam uns aos outros: Mas quem é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?