Marcos 4

BMO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jishɔ pɨnɨ nuʼuŋ njɛ̄ yɛʼi nu ŋkɨŋ mmɛ ŋkhǐ ŋkamuʼɔŋ, ŋkiɛŋ mmɛ yú ŋgwa kɨrɨ yəɨ yu, nnɛ a ni nii nchɔchhɔ pi moŋ kikuoŋ moŋ ŋkhǐ, yú ŋgwa pighɔ pɔ ŋkɨŋ ŋkhǐ lɨʼɨ yó.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 A ni njɛʼi vugu ni ntou pa nnu moŋ luʼɔ chrà, moŋ pa nnu haʼaŋ a ni njɛʼi nu nɛ, a ni nchhu ni pugu ŋa.
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “P̂əɨ yaʼo! Ŋoŋ chəɨ ni ma mbɔ fɔ ŋgə̄ɨ lɨʼɨ māʼaŋ mbhɛ̌.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Nɔ haʼaŋ a ni māʼaŋ nu nɛ, pichəɨ gū shhɛmbua, pa mishi shwiʼi ŋkru.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Pichəɨ gū moŋ shhɛ ŋkwá, lɨʼɨ haʼaŋ ntou nchíʼa shi ki lɔ mbɔ nɛ, njiʼa ŋkɛkhɛ nthɛ ŋa nchíʼa shi ki lɔ njiɛŋ fɔ,
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 ndɔ minaoŋ ghà nthɛ, ntūoŋ vi, nthɛ ŋa a shini ndɔ mfāʼo ŋǐeŋ yi nɛ, a kāʼo mbraoprao ŋkhu.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Pichəɨ mbhɛ̌ gū moŋ shishaʼa, shishaʼa yīʼɛ ŋkuʼɔ mfīgi vi, paʼa a lɔ ŋkuʼɔ ti njuŋ ntíɛŋ.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Ndɔ pichəɨ pa mbhɛ̌ gū moŋ shhɛ shiʼi, ŋkhɛ̄ ŋkuʼɔ njuŋ. Pichəɨ yuŋ trɛi wuŋ, pichəɨ ntɨgao wuŋ, pichəɨ taʼa ŋkɨɨ.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Jishɔ lūgwi ŋa, “Ŋoŋ ŋa a fāʼo tə́nə nɛ, â yaʼo.”
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ndɨɨ ŋa Jishɔ ni mbɔ təʼɨ vi nɛ, ŋgwa haʼaŋ pugu ni mbɔ yəɨ yu nɛ, pugu pa paanchrɔ ghaŋ younjiŋ pi thɔ njəɨ vi mbie vi ni njiŋ pa luʼɔ chrà pighɔ.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 A chhu ni pugu ŋa, “Minnwi tūgu pa nnu ŋa a ni mbɔ yi lə̄ɨŋ moŋ Shaʼafuoŋ yi ni pəɨ, ndɔ ni ŋgwa nduoŋ ŋa pugu lɔ njiʼi mbiŋ nɛ, ŋguoŋ nnu pɔ pi moŋ pa luʼɔ chrà,
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 nnɛ ŋa,
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Jishɔ pie vugu ŋa, “Pəɨ lɔ nji njiŋ luʼɔ chrà yei? Ti pəɨ shi ŋkie pi nɛiŋ nji njiŋ ŋguoŋ pa luʼɔ chrà?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Ŋgaŋ māʼaŋ mbhɛ̌ māʼaŋ pi chrà Minnwi.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Pichəɨ pa ŋgwa ŋa pugu yaʼo chrà Minnwi nɛ pɔ pi nɔ mbhɛ̌ ŋa a gū shɛmbua. Pugu gha njaʼo, Shata kāʼo ndɔ ntɔthɔ mfuʼu chrà ghɔ ŋa pi chhu ni pugu nɛ.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Wuʼɔ nɛnnɛ, pichəɨ pa ŋgwa haʼaŋ pugu yaʼo chrà Minnwi nɛ pɔ nɔ pɛ mbhɛ̌ ŋa a gū moŋ shhɛ ŋkhwā nɛ. Pugu gha njaʼo chrà Minnwi, ŋkiʼi mbiŋ piŋ ni pwatua.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Ndɔ paʼa ŋǐeŋ yugu lɔ ntɨnɨ, piŋ yugu wuʼɔ mbɔ pi nɔ kuo ndɨɨ, nnɛ ndɨɨ ŋa ŋgəʼɨ pugu pa mōoŋ nu thɔ nthɛ chrà Minnwi nɛ, pugu kāʼo mbāʼa ŋkǔnu yugu paʼa nɔ ghɔ.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Pichəɨ pa ŋgwa haʼaŋ pugu yaʼo chrà Minnwi nɛ pɔ nɔ pɛ mbhɛ̌ ŋa pi māʼaŋ a gu moŋ shishaʼa nɛ,
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 ndɔ pa ghaghana nthɛ maoŋ nɔ yru nu moŋ yei chɔmbhi, pugu pa mifɨɨ ŋa pa fāʼo ghà nthɔ nɔ nɛ pugu pa shɔ̄rɔ nu pichəɨ pa maoŋ nduoŋ, nii njùʼɔ pugu mfīgi chrà ghɔ pugu kara mbɔ nɔ thɨ ki yuŋ ntíɛŋ.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Ndɔ pɛ mbhɛ̌ maoŋ ŋa pi ni māʼaŋ moŋ shhɛ shiʼi nɛ pɛ ŋgwa haʼaŋ pugu yaʼo chrà Minnwi, mbiŋ ndɔ njuŋ ntíɛŋ, pichəɨ trɛi wuŋ, pichəɨ ntɨgao wuŋ, pichəɨ taʼa ŋkɨɨ nɛ.”
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ nchhu ŋa, “Yichəɨ ŋoŋ pɔ fɔ ŋa a ghà nii ni truka nda niʼiŋ laʼo mikru, ki laʼo kúoŋ, ki lɔ nūʼɔŋ pi ŋkuoŋ lɨʼɨ thi truka?
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 “Yichəɨ yaoŋ lɔ mbɔ fɔ ŋa pi lə̄ɨŋ ŋa mbaʼa pi ma mieŋ ki nōoŋ lɨʼɨ wo, ki nnu ŋa pi kuru ŋa mbaʼa a ma mieŋ ki taoŋ lɨʼɨ liʼɛ.”
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Jishɔ lūgwi ŋa, “S̈hesheŋoŋ mfāʼo tə́nə, â yaʼo.”
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 A pɨnɨ nchhu ni pugu ŋa, “Pəɨ ywɛrɛ nnu haʼaŋ pəɨ yaʼo nɛ shiʼi. Yaoŋ ŋa pəɨ fɨʼɨ yaoŋ nɔ ghɔ mfɛ ni ŋoŋ nɛ, Minnwi shi ŋguʼɔ mfɨ̄ʼɨ pi moŋ ghɔ mfɛ ni pəɨ, ndɔ ŋguʼɔ mbɨnɨ mbīgi ntou yi ni pəɨ.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Nthɛ ŋa ni ŋoŋ ŋa a fāʼo nɛ, Minnwi shi mbīgi ntou yi, ndɔ ni ŋoŋ ŋa a lɔ mfāʼo nɛ, Minnwi shi ŋkwe shɨgɛi yɛ ŋa a fāʼo nɛ mbhɔ yu.”
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Jishɔ ghə̄ɨ shhɨ nchhu ŋa, “Yei nɔ haʼaŋ Shaʼafuoŋ Minnwi pɔ nɛ. Ŋoŋ lɔ̄gɔ mbhɛ̌ yaoŋ māʼaŋ,
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 ndhɛ nu ŋgūʼu nu moŋ pa tuʼu pugu pa naoŋchɨ, moŋ ŋguoŋ ndɨɨ ghɔ, mbhɛ̌ ghɔ khɛ̄ ŋkuʼɔ ndɔ paʼa a lɔ nji ŋkwaŋ haʼaŋ a kie nɛ.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Shhɛ ghɔ chwīe mbhɛ̌ ghɔ kuʼɔ njuŋ, fǔoŋ yaoŋ pɔ ŋa a tua, mbra yi pɔ ŋa ŋkwéi yi taoŋ, nɛnnɛ ntíɛŋ yuŋ ŋkuoŋ ŋkwéi yi ghɔ.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Ndɨɨ ŋa ntíɛŋ ghɔ tɨnɨ nɛ, a kāʼo njɛ̄ pi kwōo nu nthɛ ŋa ndɨɨ kwōo kāʼo.”
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Jishɔ pie ŋa, “Mimfɛ pia māʼaŋ fɨʼɨ Shaʼafuoŋ Minnwi pi ni khɔ, pia shi mfɨ̄ʼɨ pi ni yəɨ luʼɔ chrà?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 A pɔ pi nɔ mbhɛ̌ yaoŋ mbɔ ŋkiɛŋ yi gɛ, ŋa ndɨɨ ŋa pi thɔ mbhī vi nɛ, a pɔ ndugwi mbhɛ̌ ŋa a yi gɛ nɛ ŋkuoŋ mbhi.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Ndɔ ti ndɨɨ ŋa pi phi vi nɛ, a kuʼɔ ŋgū ŋkiɛŋ ndugwi mmɛ thɨ, ŋgāʼo nchaa ŋguoŋ maoŋ phi ghao moŋ nyìeŋ ghɔ, mfuʼu mɛmmɛ mbhɔ pi, nnɛ pa mishi thɔ ŋkrao nda pugu ŋkuoŋ pa mbhɔ pi.”
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Jishɔ shwei chrà Minnwi ni pugu moŋ ntou pa luʼɔ chrà nɔ pei, nɔ fɨʼɨ haʼaŋ a nthɛ pugu yaʼo nji nɛ.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Jishɔ ni nshwei chrà Minnwi ni yú ŋgwa wuʼɔ moŋ pa luʼɔ chrà, ndɔ ndɨɨ ŋa a ni ŋguʼɔ mbɔ pi pugu pa ghaŋ younjiŋ pi nɛ, a fɨ̄ʼɨ ŋguoŋ nnu ntūgu ni pugu.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 A ni ŋga mbɔ ni fanaoŋ llɛ́ ghɔ, Jishɔ chhu ni pa ghaŋ younjiŋ pi ŋa, “Pia shāʼa ntaoŋ njiɛŋ hiŋ.”
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Pugu mieŋ yú ŋgwa pighɔ ndɔ̄gɔ vi wuʼɔ nɔ haʼaŋ a ni mbɔ nɛ moŋ kikuoŋ pugu pugu ghə̄ɨ. Pichəɨ pa kikuoŋ nduoŋ ni mbɔ fɔ.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Mmɛ fiŋ gū moŋ ŋkhǐ, ntuŋ ŋkhǐ niʼiŋ moŋ kikuoŋ ti kikuoŋ thɔ ndɨnaoŋ lɨnaoŋ.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Jishɔ ni mbɔ laʼo kikuoŋ, nūʼɔŋ thɔ yi ŋkuoŋ nuʼɔŋthɔ nthɔ ndhɛ nu, pugu thɔ ŋgūʼu vi nchhu ghɔ ŋa, “Masha, pia ŋkhu paʼa a lɔ mbɔ nnu vɛ?”
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Jishɔ lɔllɔ tɔthɨ mbɨ̄ga fiŋ ghɔ, nchhu ni ŋkhǐ ŋa, “Ghɨghrɨ pɔ! Tithi!” Fɨfrəɨ ghɔ tithi, lɨʼɨ ya njū.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 A chhu ni pugu ŋa, “Pəɨ pɔgɔ pi gu khɔ? Pəɨ wuʼɔ mbiʼi ki lɔ mfāʼo piŋ?”
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Pɔgɔ gu nii vugu, pugu chhu ni noŋ pugu ŋa, “Ŋoŋ vei pɔ pi gɔ̌ kiʼɛ ŋa fiŋ pugu pa ŋkhǐ yaʼo nchò yi nɛ?”
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra