Marcos 3

BMO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jishɔ ni mbɨnɨ ŋkamuʼɔŋ moŋ nda luoŋ Minnwi, ŋoŋ chəɨ ni mbɔ fɔ mfāʼo mbɔ kwikwi.
1 Outra vez entrou numa sinagoga, e estava ali um homem que tinha uma das mãos atrofiada.
2 Pichəɨ pa ŋgwa ni mbɔ fɔ mbɛʼi vi nɔ yəɨ nu ŋa a shi njɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ŋoŋ ghɔ Llɛ́ Ji pa Juu, nnɛ ŋa a nthɛ pugu wɛ̄iŋ vi ŋa a chwīe nnu ŋa a lɔ ŋkāʼo.
2 E observavam-no para ver se no sábado curaria o homem, a fim de o acusarem.
3 Jishɔ chhu ni ŋoŋ ghɔ ŋa mbhɔ yi ni ŋkwikwi nɛ ŋa, “Taoŋ nthɔ hɛiŋ.”
3 E disse Jesus ao homem que tinha a mão atrofiada: Levanta-te e vem para o meio.
4 Nɛnnɛ, a pie vugu ŋa, “Gɨ́ piŋ ŋa pi chwīe pi yəɨ Llɛ́ Ji, nnu shiʼi ki nnu pɨphɨ, kwe nu ŋoŋ ki jwi nu ŋoŋ?” Ndɔ paʼa pugu lɔ nchhu nnu.
4 Então lhes perguntou: É lícito no sábado fazer bem, ou fazer mal? salvar a vida ou matar? Eles, porém, se calaram.
5 A kara noŋ yi mbɛʼi vugu moŋ pɨgɨtua, mfāʼo pəʼɨ njùʼɔ nthɛ tɨnɨthɔ yugu, nchhu ni ŋoŋ ghɔ ŋa, “Shwīi mbhɔ yɔ.” A shwīi, mbhɔ yi kiʼi ndɔ mbɔ pi shiʼi.
5 E olhando em redor para eles com indignação, condoendo-se da dureza dos seus corações, disse ao homem: Estende a tua mão. Ele estendeu, e lhe foi restabelecida.
6 Pa ŋgwa Farashi taoŋ moŋ nda luoŋ Minnwi ghɔ ŋgə̄ɨ chomilaoŋ ghɔ nyiaŋ ntáŋ pugu pa ghaŋ younjiŋ fùoŋ Hɛrɔ, ŋkwaŋ haʼaŋ pugu shi njwi Jishɔ nɛ.
6 E os fariseus, saindo dali, entraram logo em conselho com os herodianos contra ele, para o matarem.
7 Jishɔ pugu pa ghaŋ younjiŋ pi shūʼu mbɨnɨ ŋgə̄ɨ ŋkɨŋ ŋkhǐ, mmɛ yú ŋgwa llɔ Galili yōu njiŋ yi pugu pa ŋgwa llɔ Judia,
7 Jesus, porém, se retirou com os seus discípulos para a beira do mar; e uma grande multidão dos da Galiléia o seguiu; também da Judéia,
8 pugu pa Jerushalɛiŋ pugu Idumia pugu pa llɔ njiʼa Jodaŋ pugu pa llɔ ŋgei pa laʼataoŋ Tairɛ pugu Shidoŋ. Ŋguoŋ mmɛ yú ŋgwa pei ni nthɔ lɨʼɨ yəɨ Jishɔ nthɛ ŋa pugu ni njaʼo pa nnu haʼaŋ a ni nchwīe nu nɛ.
8 e de Jerusalém, da Iduméia e de além do Jordão, e das regiões de Tiro e de Sidom, grandes multidões, ouvindo falar de tudo quanto fazia, vieram ter com ele.
9 A chhu ni ghaŋ younjiŋ pi ŋa pugu pīri pie ghɔ nthɛ yú ŋgwa pighɔ, kiɛŋ nɛnnɛ kaŋ pugu shi nwīʼiŋ vi.
9 Recomendou, pois, a seus discípulos que se lhe preparasse um barquinho, por causa da multidão, para que não o apertasse;
10 A ni ŋkwo yɨ̄gɨ ghɨ̌nɔ ntou ŋgwa, nɛnnɛ ŋguoŋ pa ŋgwa haʼaŋ pugu ni mfāʼo ghɨ̌nɔ nɛ, ni ŋɨ nu nɔ kāoŋ nu vi.
10 porque tinha curado a muitos, de modo que todos quantos tinham algum mal arrojavam-se a ele para lhe tocarem.
11 Sheshe ndɨɨ ŋa pa jijwɛ pɨphɨ ki yəɨ vi nɛ, pugu gū shhɛ shhɨ yu mbaʼo ŋgòu ŋa, “Ɔ Muuŋ Minnwi!”
11 E os espíritos imundos, quando o viam, prostravam-se diante dele e clamavam, dizendo: Tu és o Filho de Deus.
12 A fɛ tɨtɨnɨ gɨ́ ni pugu ŋa kiʼi pugu chwīe pi ji vi.
12 E ele lhes advertia com insistência que não o dessem a conhecer.
13 Jishɔ kuʼɔ ŋkuoŋ mbra, ŋgɛ̄ pa ŋgwa pɛ ŋa a ni ntāʼa nu ŋa pugu thɔ mbara vi nɛ ŋa pugu thɔ, pugu thɔ mbara vi.
13 Depois subiu ao monte, e chamou a si os que ele mesmo queria; e vieram a ele.
14 A chuʼɔ paanchrɔ ŋa a ni nchhɔ̄ ligi yugu ni ghaŋ ntaoŋ pi nɛ, ŋa pugu pugu pɔ nu, ŋa a nthɛ a shi ntaoŋ vugu pugu chīi chrà Minnwi,
14 Então designou doze para que estivessem com ele, e os mandasse a pregar;
15 ndɔ mfāʼo njɨ nɔ fuʼu nu pa miŋwɛiŋ.
15 e para que tivessem autoridade de expulsar os demônios.
16 Yei paanchrɔ ŋgwa pɛ haʼaŋ a ni nchuʼɔ nɛ:
16 Designou, pois, os doze, a saber: Simão, a quem pôs o nome de Pedro;
17 ni Jɛiŋ, mbɔ muuŋ Shebedi,
17 Tiago, filho de Zebedeu, e João, irmão de Tiago, aos quais pôs o nome de Boanerges, que significa: Filhos do trovão;
18 ni Andru,
18 André, Filipe, Bartolomeu, Mateus, Tomé, Tiago, filho de Alfeu, Tadeu, Simão, o cananeu,
19 ni Judashi Ishikario ŋa a ni mfīni vi nɛ.
19 e Judas Iscariotes, aquele que o traiu.
20 Nɛnnɛ Jishɔ ghə̄ɨ laʼa, yú ŋgwa pɨnɨ ŋkɨrɨ ŋkamuʼɔŋ ti paʼa a lɔ mfāʼo shɨna pugu pa ghaŋ younjiŋ pi nɔ jɨ nu maoŋ.
20 Depois entrou numa casa. E afluiu outra vez a multidão, de tal modo que nem podiam comer.
21 Pa ndaaŋoŋ yi ni ŋga njaʼo, ntaoŋ mbhi lɨʼɨ wɛ̄iŋ vi, nthɛ ŋa pugu ni nchhu nu ŋa, “A paapaa.”
21 Quando os seus ouviram isso, saíram para o prender; porque diziam: Ele está fora de si.
22 Pa ghaŋ yɛʼi ŋgwa ni gɨ́ Mushi ŋa pugu ni shwiʼi llɔ Jerushalɛiŋ nɛ chhu ŋa, “Bɛjɛbu pɔ mbɨŋ yu, a fuʼu pa miŋwɛiŋ pi ni ghrɨ́ nthishɨ pa miŋwɛiŋ.”
22 E os escribas que tinham descido de Jerusalém diziam: Ele está possesso de Belzebu; e: É pelo príncipe dos demônios que expulsa os demônios.
23 Nɛnnɛ, Jishɔ gɛ̄ vugu pugu thɔ yəɨ yu, a chrā ni pugu moŋ luʼɔ chrà, “Mimfɛ Shata kie nɛiŋ mfuʼu Shata mbɨŋ ŋoŋ?
23 Então Jesus os chamou e lhes disse por parábolas: Como pode Satanás expulsar Satanás?
24 T̈aʼa laʼataoŋ ŋgrā noŋ yi moŋ pa kwíe, nthɔ māʼaŋ nchhɔ̀ ni noŋ pugu, kaŋ mbaʼa laʼataoŋ ghɔ yiʼi ntithi.
24 Pois, se um reino se dividir contra si mesmo, tal reino não pode subsistir;
25 Ti ẗaʼa nda mbɔ pi moŋ minduoŋnduoŋ, kaŋ mbaʼa nda ghɔ yiʼi ntithi.
25 ou, se uma casa se dividir contra si mesma, tal casa não poderá subsistir;
26 Ti S̈hata ndɔllɔ nɔ māʼaŋ nu noŋ yi ni nchhɔ̀, ndɔ mbɔ moŋ minduoŋnduoŋ, kaŋ lūgwi nu mi para.
26 e se Satanás se tem levantado contra si mesmo, e está dividido, tampouco pode ele subsistir; antes tem fim.
27 Ndɔ mbaʼa yichəɨ ŋoŋ nii nda ŋgaŋ ghrɨ́, ntiɛŋ maoŋ pi ŋgə̄ɨ nɔ ghɔ, ki lɔ mfǔoŋ ŋkrao ŋgaŋ ghrɨ́ ghɔ. A wuʼɔ kəʼɨ ghɔ ŋa minthɛ a tiɛŋ maoŋ pi ntaoŋ nɔ nda yu.
27 Pois ninguém pode entrar na casa do valente e roubar-lhe os bens, se primeiro não amarrar o valente; e então lhe saqueará a casa.
28 “Shishini ǹshwei vəɨ, Minnwi shi ndīʼɛ ŋguoŋ phɨ ŋa ŋgwamishua chwīe nɛ, pugu pa sheshe chrà nchɨʼəshə ŋa a taoŋ nchò pugu nɛ,
28 Em verdade vos digo: Todos os pecados serão perdoados aos filhos dos homens, bem como todas as blasfêmias que proferirem;
29 ndɔ shesheŋoŋ ŋa a chɨ̄ʼə Jijwɛ Minnwi nɛ, mbaʼa Minnwi ma ndīʼɛ phɨ yi, nthɛ ŋa a chwīe phɨ ki līʼɛ.”
29 mas aquele que blasfemar contra o Espírito Santo, nunca mais terá perdão, mas será réu de pecado eterno.
30 A ni nchhu nnɛ nthɛ ŋa pugu ni nchhu nu ŋa, “A fāʼo jijwɛ pɨphɨ.”
30 Porquanto eles diziam: Está possesso de um espírito imundo.
31 Mǔuŋ Jishɔ pugu pa lǐŋ pi pi pimbia thɔ nthi mbhi ntaoŋ ŋkɨ̀nɨ ŋa pi mɛ̄iŋ Jishɔ.
31 Chegaram então sua mãe e seus irmãos e, ficando da parte de fora, mandaram chamá-lo.
32 Yú ŋgwa ni nchɔchhɔ yəɨ yu, nnɛ pugu chhu ghɔ ŋa, “Mǔuŋ ghɔ pugu pa lǐŋ pɔ pi pimbia pɔ nɛ mbhi ntāʼa nu njəɨ ghɔ.”
32 E a multidão estava sentada ao redor dele, e disseram-lhe: Eis que tua mãe e teus irmãos estão lá fora e te procuram.
33 Jishɔ khwɛ̄ ŋa, “Mǔuŋ a pugu pa lǐŋ paŋ pɔ pi pa gɔ̌?”
33 Respondeu-lhes Jesus, dizendo: Quem é minha mãe e meus irmãos!
34 A pɛʼi pa ŋgwa pɛ ŋa pugu chɔchɔ ŋgɨ̄ŋ vi mbāoŋ nɛ, nchhu ŋa, “Mǔuŋ a pugu pa lǐŋ paŋ pi pimbia pɔ nɛiŋ hɛiŋ.
34 E olhando em redor para os que estavam sentados à roda de si, disse: Eis aqui minha mãe e meus irmãos!
35 Shesheŋoŋ ŋa a chwīe nnu ŋa Minnwi tāʼa nu nɛ, a ndǐŋ a vi mimbia pugu pa ndǐŋ a vi miŋgwɛ ni mǔuŋ a.”
35 Pois aquele que fizer a vontade de Deus, esse é meu irmão, irmã e mãe.

Ler em outra tradução

Comparar com outra