Números 11

BIM vs BKJ

Sair da comparação
1 Ki niib na piin piak ki want bi fara nba tee, ki teen Yennu. Yennu nba gbat bi pinpakit maŋ, ki u donn wutoor bi paak, ki te muu gaar bi kaaŋ na kpiŋ.
1 E quando o povo se queixou, isso desagradou ao SENHOR, e o SENHOR ouviu isto; e a sua ira se acendeu, e o fogo do SENHOR ardeu entre eles, e consumiu os que estavam nas partes mais distantes do acampamento.
2 Ki niib na bui fabin ki tur Moses ki loon sommir. Ki Moses miar Yennu, ki muu na kpeen.
2 E o povo clamou a Moisés, e quando Moisés orou ao SENHOR, o fogo se apagou.
3 Li paak ki bi pur leŋ sann Tabera, kimaan leŋe ki Yennu din te ki muu dii bi boor ni.
3 E ele chamou aquele lugar de Taberá, porque o fogo do SENHOR acendera entre eles.
4 Boorganu din pukin Israel teeb po, ki niaru din tan mɔkib ki bi loon nant, ki Israel teeb na gbaa din fabin nant po ki yaa a “Li-i bonni tee ki ti saa la nant, ti bo saa ŋmama.
4 E no meio deles havia alguns estrangeiros que sentiram um anseio, e os filhos de Israel também choraram outra vez, e perguntaram: Quem nos dará carne para comer?
5 Taa din be Ijipt tiŋ ni, ti din ŋman janii nba kur ki ti loon, ti din ki pa siar li paak. Ti tian li kana nan naapera nan gab nan kpinfaat nba kur ki ti din laat.
5 Nós nos lembramos dos peixes que comíamos livremente no Egito; e os pepinos, e os melões, e os alhos-porros, e as cebolas, e os alhos.
6 Mɔtana ti ji ki laat li siari, see mana kuukɔɔ, ki tankpinii ji mɔkit.”
6 Mas agora a nossa alma está seca; não há nada além deste maná, diante dos nossos olhos.
7 Mana na din tee bin peenpupuka nnae,
7 E o maná era como semente de coentro, e a sua cor como a cor do bdélio.
8 — ausente —
8 E o povo ia e o colhia, e o moía em moinhos ou esmagava em pilões, e o cozinhava em panelas, e fazia bolos deles; e o seu sabor era como o do azeite fresco.
9 — ausente —
9 E quando caía o orvalho sobre o acampamento, à noite, o maná descia sobre ele.
10 Ki Moses gbat niib na nba see koonn koonn, ki burin bi lanbont tammɔi ni na, ki li biir u par, kimaan Yennu wutoor doo bi paaka.
10 Então, Moisés ouviu o povo chorar, as suas famílias, cada homem à porta da sua tenda; e a ira do SENHOR se acendeu grandemente. Moisés também estava descontente.
11 Ki Moses boi Yennu a, “Bee teen ki a baar nan parbibooru na a daabir paaki? N tun bee ki li ki maŋa, ki a jii niib na kur jika ki jinnimi?
11 E Moisés disse ao SENHOR: Por que afligiste a teu servo, e por que não encontrei favor aos teus olhos, por qual razão colocaste os cuidados de todo este povo sobre mim?
12 Mine namm koo ki maribi-i? Bee teen ki a yaa n diab n nii ni nan biaŋinba ki binaa tuu dia u bik na, ki saan namm tiŋ nba ki a senn mɔsonn ki tur bi yeejamm na ni.
12 Eu concebi todo este povo? Fui eu que o gerei, para que me dissesses: Leva-os no teu seio, como a ama leva a criança que ainda é amamentada à terra que juraste aos seus pais?
13 N saa la nant lee ki tur niib na kuri? Bi ŋammit fabine ki boin nant po.
13 De onde eu poderia obter carne para dar a todo este povo? Porque choram a mim, e dizem: Dá-nos carne para que possamos comer.
14 N kan fit jii niib na kur jika n kuukɔɔ, li saa yabit ki paakima.
14 Eu sozinho não sou capaz de suportar com todo este povo, porque isto é pesado demais para mim.
15 Li-i tee nna bannue ki a yaa diamii, ŋann fii mɔk ninbatinu nanin ki kpin mɔtana, ŋaan daa te ki n laat n mɔŋ joontu ki li tee yanni.”
15 E, se ages assim comigo, eu te peço, mata-me se encontrei favor aos teus olhos; e não me deixes ver a minha desgraça.
16 Ki Yennu yet Moses a, “Gant niburchimm piinlore, binba ki bi niib mib nan bi tee tɔɔndamm, ki baar namm min Yennu lanbouŋ tammɔb ni, ki te bin set leŋ ki kpiana.
16 E o SENHOR disse a Moisés: Reúne para mim setenta homens dos anciãos de Israel, a quem conheces como anciãos do povo e seus oficiais; e traze-os ao tabernáculo da congregação, para que possam ficar ali contigo.
17 N saa sik leŋ ki pak nana, ki jii Seek nba ki n tura na mun ki turib, ki bi saa somma ki jii niib na jika, ki a ji kan jii a kuukɔɔ.
17 E eu descerei, e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o colocarei sobre eles; e eles levarão contigo a carga do povo, para que não a leves sozinho.
18 Yetir niib na a bin ŋamm bi mɔŋ fanu ki teen siir, ki wonn bi saa ŋman nant, a Yennu gbat baa mɔ fabin ki yaa bi nian nant nawa, ki yaa baa din be Ijipt na din sɔ nan nna na, a mɔtana Yennu saa turib nant, ki bin ŋman.
18 E dize ao povo: Santificai-vos para amanhã e comereis carne, porque chorastes aos ouvidos do SENHOR, dizendo: Quem nos dará carne para comer? Porque tudo ia bem conosco no Egito; e por isso o SENHOR vos dará carne, e comereis.
19 Bi kan ŋman nant maŋ dayenn kɔɔ kaa, koo daa ŋanlee kaa, koo daa ŋanŋmu kaa, koo dapiik kaa, koo dapiinlee kaa,
19 E não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 ŋaan bi saa ŋman ŋmaamunne nan laa tan sii nyi bi miana ni, ki bi saa miat. Linba na saa tun kimaan baa yêt min Yennu, wunba be namm, ki mɔ fabin, ki yaa bi-i diŋi be Ijipt-e sɔ na paak.”
20 mas durante um mês inteiro, até que vos saia pelas narinas, até que vos seja repugnante, porque desprezastes o SENHOR, que está no vosso meio, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Ki Moses yet Yennu a, “Mine na, ki n be niib tusaa kobii ŋanloob sinsuuk ni ki somm namm, ki a yet nan a saa turib nant ki bin ŋman ki jaŋ ŋmaarik.
21 E disse Moisés: O povo no meio do qual estou, são seiscentos mil homens de pé, e disseste: Eu lhes darei carne para que possam comer um mês inteiro.
22 Nei nan pei be ki saa jaŋiba-a? Janii kur nba be nyun ni saa jaŋiba-a?”
22 Deveremos matar os rebanhos e o gado, para satisfazê-los? Ou todos os peixes do mar serão reunidos para eles, para satisfazê-los?
23 Ki Yennu jiin Moses a, “Min Yennu paŋ ki yabi-i? Mɔtana, a ji saa la nan linba ki n yet na saa teen mɔnii koo li kan tumi.”
23 E o SENHOR disse a Moisés: Terá a mão do SENHOR ficado mais curta? Verás, agora, se a minha palavra acontecerá a ti ou não.
24 Ki Moses nyii nanyer ki saa bet niib na linba ki Yennu yetɔ. Moses din taan tɔɔndamm piinlore na, ki bi set lint Yennu lanbouŋ na.
24 E Moisés saiu, e disse ao povo as palavras do SENHOR, e reuniu setenta homens dos anciãos do povo e os colocou ao redor do tabernáculo.
25 Ki Yennu dɔkit sanpagbouŋ ni ki pak nan Moses, ki jii Seek nba ki u tur Moses na mun, ki tur tɔɔndamm piinlore na. Seek na nba baa bi paak yoo nba, ki bi piin piak nan sɔkiniinba na, ŋaan ki ki pak wei.
25 E o SENHOR desceu em uma nuvem, e lhe falou; e tomou do Espírito que estava sobre ele, e deu aos setenta anciãos; e sucedeu que, quando repousava sobre eles o Espírito, eles profetizaram, e não cessou.
26 Tɔɔndamm banlee din biar bi kaaŋ ni, ki ki baar Yennu lanbouŋ na boor. Bi din tee Eldad, nan Medad-e, ki Yennu Seek sik bi paak, kaaŋ na ni, ki bi yikin ki piak nan Yennu sɔkiniinba na.
26 Mas ficaram dois dos homens no acampamento; um deles se chamava Eldade, e o outro Medade; e pousou sobre eles o Espírito, e eles estavam entre os inscritos, porém não foram ao tabernáculo, e eles profetizavam no acampamento.
27 Ki naasinsɔɔ chiar nyii ki tan yet Moses a Eldad nan Medad biar kaaŋ na ni, ki sɔkint Yennu maan.
27 E um jovem correu, e contou a Moisés, dizendo: Eldade e Medade estão profetizando no acampamento.
28 Ki Joosua, wunba tee Nunn bija, ki be nan Moses ki sommitɔ u bisiniŋa na yet Moses a wun bet jab na ki bin ŋmin.
28 E Josué, filho de Num, servo de Moisés, um dos seus jovens, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe que façam isso.
29 Ki Moses jiin a, “N paake ki li mɔka funfunni-i? N sunman ki Yennu n bo jii u Seek ki tur u niib kure, ki te ki bi kur-ii piak nan sɔkiniinba na.”
29 E Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Quisera Deus que todo o povo do SENHOR fosse profeta, e que o SENHOR colocasse o seu Espírito sobre eles.
30 Moses nan Israel tɔɔndamm piinlore na ji din ŋmat kaaŋ na nie.
30 E Moisés o levou ao acampamento, ele e os anciãos de Israel.
31 Ki Yennu te wouŋ da ki pebir pinpara, ki bi nyii mɔkgbeŋir ni, ki yuuk ki diab nan tiŋ nan taabana ŋantaa na, ki din baa kaaŋ na kur po, ki saa dian siaminba ki nirɔ saa fit somm daar sommir.
31 E então, veio um vento do SENHOR, e trouxe codornizes do mar, e as fez cair no acampamento, estavam um dia de viagem de um lado, e estavam um dia de viagem do outro lado, ao redor do acampamento, e era dois côvados de altura sobre a terra.
32 Ki yonnu nan nyiɔk kur, ki saa tuu daleer na kur, niib na din tuu so pinparae, sɔɔ din ki so ki li ki baat bɔtoouku. Bi din tuu latibe kaaŋ na kur po, a lin koor.
32 E o povo se levantou todo aquele dia, e toda aquela noite, e todo o dia seguinte, e recolheu as codornizes; aquele que colhera menos, colhera dez ômeres; e as espalharam ao redor do acampamento.
33 Nant bonchiann daa din biar ki bi saa ŋman, ki Yennu din donn wutoor niib na paak, ki te yiarbiiuk baa kaaŋ na kur po.
33 E quando a carne estava entre os seus dentes, e antes que fosse mastigada, a ira do SENHOR se acendeu contra o povo, e o SENHOR feriu o povo com uma praga muito grande.
34 Leŋ maŋ bi din purir Kibrof Hatafa (ki li paak tee “nianbiiuk kaat”), kimaan baa din pii binba mɔk nianchiɔŋ leŋ na.
34 E deu àquele lugar o nome de Quibrote-Hataavá, porque ali enterraram o povo que teve o desejo.
35 Niib na din fiir Kibrof Hatafa-e ki saan Haserof, ki saa chaan bi kaaŋ leŋ.
35 E de Quibrote-Hataavá, o povo viajou para Hazerote e ficou em Hazerote.

Ler em outra tradução

Comparar com outra