Números 11

BIM vs ACF

Sair da comparação
ACF Almeida Corrigida Fiel
1 Ki niib na piin piak ki want bi fara nba tee, ki teen Yennu. Yennu nba gbat bi pinpakit maŋ, ki u donn wutoor bi paak, ki te muu gaar bi kaaŋ na kpiŋ.
1 E aconteceu que, queixou-se o povo falando o que era mal aos ouvidos do SENHOR; e ouvindo o SENHOR a sua ira se acendeu; e o fogo do SENHOR ardeu entre eles e consumiu os que estavam na última parte do arraial.
2 Ki niib na bui fabin ki tur Moses ki loon sommir. Ki Moses miar Yennu, ki muu na kpeen.
2 Então o povo clamou a Moisés, e Moisés orou ao Senhor, e o fogo se apagou.
3 Li paak ki bi pur leŋ sann Tabera, kimaan leŋe ki Yennu din te ki muu dii bi boor ni.
3 Pelo que chamou aquele lugar Taberá, porquanto o fogo do Senhor se acendera entre eles.
4 Boorganu din pukin Israel teeb po, ki niaru din tan mɔkib ki bi loon nant, ki Israel teeb na gbaa din fabin nant po ki yaa a “Li-i bonni tee ki ti saa la nant, ti bo saa ŋmama.
4 E o vulgo, que estava no meio deles, veio a ter grande desejo; pelo que os filhos de Israel tornaram a chorar, e disseram: Quem nos dará carne a comer?
5 Taa din be Ijipt tiŋ ni, ti din ŋman janii nba kur ki ti loon, ti din ki pa siar li paak. Ti tian li kana nan naapera nan gab nan kpinfaat nba kur ki ti din laat.
5 Lembramo-nos dos peixes que no Egito comíamos de graça; e dos pepinos, e dos melões, e dos porros, e das cebolas, e dos alhos.
6 Mɔtana ti ji ki laat li siari, see mana kuukɔɔ, ki tankpinii ji mɔkit.”
6 Mas agora a nossa alma se seca; coisa nenhuma há senão este maná diante dos nossos olhos.
7 Mana na din tee bin peenpupuka nnae,
7 E era o maná como semente de coentro, e a sua cor como a cor de bdélio.
8 — ausente —
8 Espalhava-se o povo e o colhia, e em moinhos o moía, ou num gral o pisava, e em panelas o cozia, e dele fazia bolos; e o seu sabor era como o sabor de azeite fresco.
9 — ausente —
9 E, quando o orvalho descia de noite sobre o arraial, o maná descia sobre ele.
10 Ki Moses gbat niib na nba see koonn koonn, ki burin bi lanbont tammɔi ni na, ki li biir u par, kimaan Yennu wutoor doo bi paaka.
10 Então Moisés ouviu chorar o povo pelas suas famílias, cada qual à porta da sua tenda; e a ira do Senhor grandemente se acendeu, e pareceu mal aos olhos de Moisés.
11 Ki Moses boi Yennu a, “Bee teen ki a baar nan parbibooru na a daabir paaki? N tun bee ki li ki maŋa, ki a jii niib na kur jika ki jinnimi?
11 E disse Moisés ao Senhor: Por que fizeste mal a teu servo, e por que não achei graça aos teus olhos, visto que puseste sobre mim o cargo de todo este povo?
12 Mine namm koo ki maribi-i? Bee teen ki a yaa n diab n nii ni nan biaŋinba ki binaa tuu dia u bik na, ki saan namm tiŋ nba ki a senn mɔsonn ki tur bi yeejamm na ni.
12 Concebi eu porventura todo este povo? Dei-o eu à luz? para que me dissesses: leva-o ao teu colo, como a ama leva a criança que mama, à terra que juraste a seus pais?
13 N saa la nant lee ki tur niib na kuri? Bi ŋammit fabine ki boin nant po.
13 De onde teria eu carne para dar a todo este povo? Porquanto contra mim choram, dizendo: Dá-nos carne a comer;
14 N kan fit jii niib na kur jika n kuukɔɔ, li saa yabit ki paakima.
14 Eu só não posso levar a todo este povo, porque muito pesado é para mim.
15 Li-i tee nna bannue ki a yaa diamii, ŋann fii mɔk ninbatinu nanin ki kpin mɔtana, ŋaan daa te ki n laat n mɔŋ joontu ki li tee yanni.”
15 E se assim fazes comigo, mata-me, peço-te, se tenho achado graça aos teus olhos, e não me deixes ver o meu mal.
16 Ki Yennu yet Moses a, “Gant niburchimm piinlore, binba ki bi niib mib nan bi tee tɔɔndamm, ki baar namm min Yennu lanbouŋ tammɔb ni, ki te bin set leŋ ki kpiana.
16 E disse o Senhor a Moisés: Ajunta-me setenta homens dos anciãos de Israel, que sabes serem anciãos do povo e seus oficiais; e os trarás perante a tenda da congregação, e ali estejam contigo.
17 N saa sik leŋ ki pak nana, ki jii Seek nba ki n tura na mun ki turib, ki bi saa somma ki jii niib na jika, ki a ji kan jii a kuukɔɔ.
17 Então eu descerei e ali falarei contigo, e tirarei do espírito que está sobre ti, e o porei sobre eles; e contigo levarão a carga do povo, para que tu não a leves sozinho.
18 Yetir niib na a bin ŋamm bi mɔŋ fanu ki teen siir, ki wonn bi saa ŋman nant, a Yennu gbat baa mɔ fabin ki yaa bi nian nant nawa, ki yaa baa din be Ijipt na din sɔ nan nna na, a mɔtana Yennu saa turib nant, ki bin ŋman.
18 E dirás ao povo: Santificai-vos para amanhã, e comereis carne; porquanto chorastes aos ouvidos do Senhor, dizendo: Quem nos dará carne a comer? Pois íamos bem no Egito; por isso o Senhor vos dará carne, e comereis;
19 Bi kan ŋman nant maŋ dayenn kɔɔ kaa, koo daa ŋanlee kaa, koo daa ŋanŋmu kaa, koo dapiik kaa, koo dapiinlee kaa,
19 Não comereis um dia, nem dois dias, nem cinco dias, nem dez dias, nem vinte dias;
20 ŋaan bi saa ŋman ŋmaamunne nan laa tan sii nyi bi miana ni, ki bi saa miat. Linba na saa tun kimaan baa yêt min Yennu, wunba be namm, ki mɔ fabin, ki yaa bi-i diŋi be Ijipt-e sɔ na paak.”
20 Mas um mês inteiro, até vos sair pelas narinas, até que vos enfastieis dela; porquanto rejeitastes ao Senhor, que está no meio de vós, e chorastes diante dele, dizendo: Por que saímos do Egito?
21 Ki Moses yet Yennu a, “Mine na, ki n be niib tusaa kobii ŋanloob sinsuuk ni ki somm namm, ki a yet nan a saa turib nant ki bin ŋman ki jaŋ ŋmaarik.
21 E disse Moisés: Seiscentos mil homens de pé é este povo, no meio do qual estou; e tu tens dito: Dar-lhes-ei carne, e comerão um mês inteiro.
22 Nei nan pei be ki saa jaŋiba-a? Janii kur nba be nyun ni saa jaŋiba-a?”
22 Degolar-se-ão para eles ovelhas e vacas que lhes bastem? Ou ajuntar-se-ão para eles todos os peixes do mar, que lhes bastem?
23 Ki Yennu jiin Moses a, “Min Yennu paŋ ki yabi-i? Mɔtana, a ji saa la nan linba ki n yet na saa teen mɔnii koo li kan tumi.”
23 Porém, o Senhor disse a Moisés: Teria sido encurtada a mão do Senhor? Agora verás se a minha palavra se há de cumprir ou não.
24 Ki Moses nyii nanyer ki saa bet niib na linba ki Yennu yetɔ. Moses din taan tɔɔndamm piinlore na, ki bi set lint Yennu lanbouŋ na.
24 E saiu Moisés, e falou as palavras do Senhor ao povo, e ajuntou setenta homens dos anciãos do povo e os pôs ao redor da tenda.
25 Ki Yennu dɔkit sanpagbouŋ ni ki pak nan Moses, ki jii Seek nba ki u tur Moses na mun, ki tur tɔɔndamm piinlore na. Seek na nba baa bi paak yoo nba, ki bi piin piak nan sɔkiniinba na, ŋaan ki ki pak wei.
25 Então o Senhor desceu na nuvem, e lhe falou; e, tirando do espírito, que estava sobre ele, o pôs sobre aqueles setenta anciãos; e aconteceu que, quando o espírito repousou sobre eles, profetizaram; mas depois nunca mais.
26 Tɔɔndamm banlee din biar bi kaaŋ ni, ki ki baar Yennu lanbouŋ na boor. Bi din tee Eldad, nan Medad-e, ki Yennu Seek sik bi paak, kaaŋ na ni, ki bi yikin ki piak nan Yennu sɔkiniinba na.
26 Porém no arraial ficaram dois homens; o nome de um era Eldade, e do outro Medade; e repousou sobre eles o espírito (porquanto estavam entre os inscritos, ainda que não saíram à tenda), e profetizavam no arraial.
27 Ki naasinsɔɔ chiar nyii ki tan yet Moses a Eldad nan Medad biar kaaŋ na ni, ki sɔkint Yennu maan.
27 Então correu um moço e anunciou a Moisés e disse: Eldade e Medade profetizam no arraial.
28 Ki Joosua, wunba tee Nunn bija, ki be nan Moses ki sommitɔ u bisiniŋa na yet Moses a wun bet jab na ki bin ŋmin.
28 E Josué, filho de Num, servidor de Moisés, um dos seus jovens escolhidos, respondeu e disse: Moisés, meu senhor, proíbe-lho.
29 Ki Moses jiin a, “N paake ki li mɔka funfunni-i? N sunman ki Yennu n bo jii u Seek ki tur u niib kure, ki te ki bi kur-ii piak nan sɔkiniinba na.”
29 Porém, Moisés lhe disse: Tens tu ciúmes por mim? Quem dera que todo o povo do Senhor fosse profeta, e que o Senhor pusesse o seu espírito sobre ele!
30 Moses nan Israel tɔɔndamm piinlore na ji din ŋmat kaaŋ na nie.
30 Depois Moisés se recolheu ao arraial, ele e os anciãos de Israel.
31 Ki Yennu te wouŋ da ki pebir pinpara, ki bi nyii mɔkgbeŋir ni, ki yuuk ki diab nan tiŋ nan taabana ŋantaa na, ki din baa kaaŋ na kur po, ki saa dian siaminba ki nirɔ saa fit somm daar sommir.
31 Então soprou um vento do Senhor e trouxe codornizes do mar, e as espalhou pelo arraial quase caminho de um dia, de um lado e de outro lado, ao redor do arraial; quase dois côvados sobre a terra.
32 Ki yonnu nan nyiɔk kur, ki saa tuu daleer na kur, niib na din tuu so pinparae, sɔɔ din ki so ki li ki baat bɔtoouku. Bi din tuu latibe kaaŋ na kur po, a lin koor.
32 Então o povo se levantou todo aquele dia e toda aquela noite, e todo o dia seguinte, e colheram as codornizes; o que menos tinha, colhera dez ômeres; e as estenderam para si ao redor do arraial.
33 Nant bonchiann daa din biar ki bi saa ŋman, ki Yennu din donn wutoor niib na paak, ki te yiarbiiuk baa kaaŋ na kur po.
33 Quando a carne estava entre os seus dentes, antes que fosse mastigada, se acendeu a ira do Senhor contra o povo, e feriu o Senhor o povo com uma praga mui grande.
34 Leŋ maŋ bi din purir Kibrof Hatafa (ki li paak tee “nianbiiuk kaat”), kimaan baa din pii binba mɔk nianchiɔŋ leŋ na.
34 Por isso o nome daquele lugar se chamou Quibrote-Ataavá, porquanto ali enterraram o povo que teve o desejo.
35 Niib na din fiir Kibrof Hatafa-e ki saan Haserof, ki saa chaan bi kaaŋ leŋ.
35 De Quibrote-Ataavá caminhou o povo para Hazerote, e pararam em Hazerote.

Ler em outra tradução

Comparar com outra