Josué 2
BIM vs ACF
1 Tɔn, ki Joosua tun dobii teeb banlee, ki bi nyii Akasia kaaŋ ni, a bin saan fiit Keenann tiŋ, mantik Jeriko doo. Baa baar doo na ni yoo nba, ki bi saan kɔɔ poo jantonn nba ki bi yiu Rahab na ŋaak ni.
1 E Josué, filho de Num, enviou secretamente, de Sitim, dois homens a espiar, dizendo: Ide reconhecer a terra e a Jericó. Foram, pois, e entraram na casa de uma mulher prostituta, cujo nome era Raabe, e dormiram ali.
2 Ki Jeriko bat gbat nan Israel tesiab kɔɔ doo na ni nyiɔk, a bin fiit tiŋ na.
2 Então deu-se notícia ao rei de Jericó, dizendo: Eis que esta noite vieram aqui uns homens dos filhos de Israel, para espiar a terra.
3 Ŋanne ki u tun toomii Rahab boor ki yetɔ a, “Jab nba be a ŋaak ni na baar a bin fiit tiŋ na kure. Jiimm ki baar namm.”
3 Por isso mandou o rei de Jericó dizer a Raabe: Tira fora os homens que vieram a ti e entraram na tua casa, porque vieram espiar toda a terra.
4 — ausente —
4 Porém aquela mulher tomou os dois homens, e os escondeu, e disse: É verdade que vieram homens a mim, porém eu não sabia de onde eram.
5 — ausente —
5 E aconteceu que, havendo-se de fechar a porta, sendo já escuro, aqueles homens saíram; não sei para onde aqueles homens se foram; ide após eles depressa, porque os alcançareis.
6 — ausente —
6 Porém ela os tinha feito subir ao eirado, e os tinha escondido entre as canas do linho, que pusera em ordem sobre o eirado.
7 Ki bat na te jab nyii doo na ni, ŋaan ki bi loon gann. Ki bi lin lon Israel dobii teeb na, ki saan tuu siaminba ki sɔnu pootir Jɔɔdann mɔkir na.
7 E foram-se aqueles homens após eles pelo caminho do Jordão, até aos vaus; e, havendo eles saído, fechou-se a porta.
8 Laa tan bɔnn, ki dobii teeb na yaa bin dɔɔr yoo nba, ki Rahab doo ŋaak na yur paak,
8 E, antes que eles dormissem, ela subiu a eles no eirado;
9 ki saa yetib a, “N mi nan Yennu jii tiŋ na turiwa, wunba kur be tiŋ na ni, li ji mɔkɔ jaŋmaaniie, kimaan i paak.
9 E disse aos homens: Bem sei que o Senhor vos deu esta terra e que o pavor de vós caiu sobre nós, e que todos os moradores da terra estão desfalecidos diante de vós.
10 Ti mi gbat Yennu nba din te ki Mɔkmuŋ fɔɔr i numm ni, yoo nba ki i din nyii Ijipt nawa. Ti bia ban gbat biaŋinba ki i din kpii bat Sihonn nan bat Og, Amor teeb batnba banlee nba din be Jɔɔdann mɔkir yondo po nawa.
10 Porque temos ouvido que o Senhor secou as águas do Mar Vermelho diante de vós, quando saíeis do Egito, e o que fizestes aos dois reis dos amorreus, a Siom e a Ogue, que estavam além do Jordão, os quais destruístes.
11 Taa din tan gbat li po na, jaŋmaanii din soorite, ki ti kura ji ki mɔk parcheenn, kimaan i paak. I Yomdaanɔ Yennu-e yen sanpaak nan tiŋ.
11 O que ouvindo, desfaleceu o nosso coração, e em ninguém mais há ânimo algum, por causa da vossa presença; porque o Senhor vosso Deus é Deus em cima nos céus e em baixo na terra.
12 Mɔtana, ii sat mɔb Yennu sann ni nan i tan saa dia n ŋaateeb nan burchint, nan biaŋinba ki n dia-i na, ki bia turin nyinsiar ki n teeni yada.
12 Agora, pois, jurai-me, vos peço, pelo Senhor, que, como usei de misericórdia convosco, vós também usareis de misericórdia para com a casa de meu pai, e dai-me um sinal seguro,
13 Ii sat mɔb nanin nan i saa tinn n baa nan n naa, ki bia tinn n ninjamm nan n niipoob nan bi ŋaateeb kurawa. I daa te ki bi kpiti.”
13 De que conservareis com a vida a meu pai e a minha mãe, como também a meus irmãos e a minhas irmãs, com tudo o que têm e de que livrareis as nossas vidas da morte.
14 Ki jab banlee na jiin a, “Yennu n nyinn ti manfoor, li-i tee ki ti ki tun nan taa saa paka biaŋinba na. Li-i tee ki a kan kumii sɔɔ taa lorin biaŋinba, ti sat mɔb nan Yennu-i jii tiŋ na ki turiti, ti saa dia-a fanuwa.”
14 Então aqueles homens responderam-lhe: A nossa vida responderá pela vossa até à morte, se não denunciardes este nosso negócio, e será, pois, que, dando-nos o Senhor esta terra, usaremos contigo de misericórdia e de fidelidade.
15 Rahab ŋaak din taab doo na joonne, li paak ki u nyinn ŋmiiuk takorbonn ni, ki jab na soor sik.
15 Ela então os fez descer por uma corda pela janela, porquanto a sua casa estava sobre o muro da cidade, e ela morava sobre o muro.
16 Ŋaan sɔɔ ki Rahab yetib a, “Ii saa man kunkona na ni, ki bɔr kii be leŋ daaŋantaa, nan yoo nba ki jab na tan saa jen nna. Li poor po ki ii ji soor i sɔnu kii saa, nna-i kaa, bat na jab saa sooriwa.”
16 E disse-lhes: Ide-vos ao monte, para que, porventura, não vos encontrem os perseguidores, e escondei-vos lá três dias, até que voltem os perseguidores, e depois ide pelo vosso caminho.
17 Ki Israel jab banlee na yetɔ a, “Ti saa dia mɔlor nba ki a te ki ti lor nawa.
17 E, disseram-lhe aqueles homens: Desobrigados seremos deste juramento que nos fizeste jurar.
18 Faa saa tun linbae na: Yoo nba ki ti saa lek doo na na, lorin ŋmimɔŋ na takorbonn nba ki a nyinnit li ni na paak, ki yiin a baa nan a naa nan a ninjamm nan a baa ŋaateeb kur, ki taamm a ŋaak ni.
18 Eis que, quando nós entrarmos na terra, atarás este cordão de fio de escarlata à janela por onde nos fizeste descer; e recolherás em casa contigo a teu pai, e a tua mãe, e a teus irmãos e a toda a família de teu pai.
19 Ki wunba nyii ŋaak na nanyer po, wu-u kpo, li sii tee u biite, ki ti kan la nyiiruk. Li-i munii tee binba be nana na sɔɔ la daŋ, ŋann li nyiiruk sii tee ti yare.
19 Será, pois, que qualquer que sair fora da porta da tua casa o seu sangue será sobre a sua cabeça, e nós seremos inocentes; mas qualquer que estiver contigo, em casa, o seu sangue seja sobre a nossa cabeça, se alguém nele puser mão.
20 Li-i tee ki a kumii sɔɔ taa lorin linba na, ŋann ti kan fit dia mɔlor nba ki a te ki ti lor na.”
20 Porém, se tu denunciares este nosso negócio, seremos desobrigados do juramento que nos fizeste jurar.
21 Ki Rahab sak, ŋaan nyinnib. Baa nyii yoo nba, ki u jii ŋmimɔŋ na ki lor takorbonn na paak.
21 E ela disse: Conforme as vossas palavras, assim seja. Então os despediu; e eles se foram; e ela atou o cordão de escarlata à janela.
22 Ki dobii teeb na saan ki bɔr kunkona na ni, ki bat jab na lin ki kpaanib tiŋ na kur po daaŋantaa, ŋaan ki ki labi, ki ji ŋmat jen Jeriko.
22 Foram-se, pois, e chegaram ao monte, e ficaram ali três dias, até que voltaram os perseguidores, porque os perseguidores os buscaram por todo o caminho, porém não os acharam.
23 Ki dobii teeb banlee na nyii kunkona na ni, ki poot mɔkir na, ki ŋmat Joosua boor, ki saa betɔ linba kur tun,
23 Assim aqueles dois homens voltaram, e desceram do monte, e passaram, e chegaram a Josué, filho de Num, e contaram-lhe tudo quanto lhes acontecera;
24 ki bia yet a, “Ti mi nan Yennu jii tiŋ na kur ki turita. Niib nba kur be leŋ na tiinit jaŋmaaniie.”
24 E disseram a Josué: Certamente o Senhor tem dado toda esta terra nas nossas mãos, pois até todos os moradores estão atemorizados diante de nós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?