Josué 2
BIM vs ARIB
1 Tɔn, ki Joosua tun dobii teeb banlee, ki bi nyii Akasia kaaŋ ni, a bin saan fiit Keenann tiŋ, mantik Jeriko doo. Baa baar doo na ni yoo nba, ki bi saan kɔɔ poo jantonn nba ki bi yiu Rahab na ŋaak ni.
1 De Sitim Josué, filho de Num, enviou secretamente dois homens como espias, dizendo-lhes: Ide reconhecer a terra, particularmente a Jericó. Foram pois, e entraram na casa duma prostituta, que se chamava Raabe, e pousaram ali.
2 Ki Jeriko bat gbat nan Israel tesiab kɔɔ doo na ni nyiɔk, a bin fiit tiŋ na.
2 Então deu-se notícia ao rei de Jericó, dizendo: Eis que esta noite vieram aqui uns homens dos filhos de Israel, para espiar a terra.
3 Ŋanne ki u tun toomii Rahab boor ki yetɔ a, “Jab nba be a ŋaak ni na baar a bin fiit tiŋ na kure. Jiimm ki baar namm.”
3 Pelo que o rei de Jericó mandou dizer a Raabe: Faze sair os homens que vieram a ti e entraram na tua casa, porque vieram espiar toda a terra.
4 — ausente —
4 Mas aquela mulher, tomando os dois homens, os escondeu, e disse: é verdade que os homens vieram a mim, porém eu não sabia donde eram;
5 — ausente —
5 e aconteceu que, havendo-se de fechar a porta, sendo já escuro, aqueles homens saíram. Não sei para onde foram; ide após eles depressa, porque os alcançareis.
6 — ausente —
6 Ela, porém, os tinha feito subir ao eirado, e os tinha escondido entre as canas do linho que pusera em ordem sobre o eirado.
7 Ki bat na te jab nyii doo na ni, ŋaan ki bi loon gann. Ki bi lin lon Israel dobii teeb na, ki saan tuu siaminba ki sɔnu pootir Jɔɔdann mɔkir na.
7 Assim foram esses homens após eles pelo caminho do Jordão, até os vaus; e, logo que saíram, fechou-se a porta.
8 Laa tan bɔnn, ki dobii teeb na yaa bin dɔɔr yoo nba, ki Rahab doo ŋaak na yur paak,
8 E, antes que os espias se deitassem, ela subiu ao eirado a ter com eles,
9 ki saa yetib a, “N mi nan Yennu jii tiŋ na turiwa, wunba kur be tiŋ na ni, li ji mɔkɔ jaŋmaaniie, kimaan i paak.
9 e disse-lhes: Bem sei que o Senhor vos deu esta terra, e que o pavor de vós caiu sobre nós, e que todos os moradores da terra se derretem diante de vós.
10 Ti mi gbat Yennu nba din te ki Mɔkmuŋ fɔɔr i numm ni, yoo nba ki i din nyii Ijipt nawa. Ti bia ban gbat biaŋinba ki i din kpii bat Sihonn nan bat Og, Amor teeb batnba banlee nba din be Jɔɔdann mɔkir yondo po nawa.
10 Porque temos ouvido que o Senhor secou as águas do Mar Vermelho diante de vós, quando saístes do Egito, e também o que fizestes aos dois reis dos amorreus, Siom e Ogue, que estavam além de Jordão, os quais destruístes totalmente.
11 Taa din tan gbat li po na, jaŋmaanii din soorite, ki ti kura ji ki mɔk parcheenn, kimaan i paak. I Yomdaanɔ Yennu-e yen sanpaak nan tiŋ.
11 Quando ouvimos isso, derreteram-se os nossos corações, e em ninguém mais há ânimo algum, por causa da vossa presença; porque o Senhor vosso Deus é Deus em cima no céu e embaixo na terra.
12 Mɔtana, ii sat mɔb Yennu sann ni nan i tan saa dia n ŋaateeb nan burchint, nan biaŋinba ki n dia-i na, ki bia turin nyinsiar ki n teeni yada.
12 Agora pois, peço-vos, jurai-me pelo Senhor que, como usei de bondade para convosco, vós também usareis de bondade para com a casa e meu pai; e dai-me um sinal seguro
13 Ii sat mɔb nanin nan i saa tinn n baa nan n naa, ki bia tinn n ninjamm nan n niipoob nan bi ŋaateeb kurawa. I daa te ki bi kpiti.”
13 de que conservareis em vida meu pai e minha mãe, como também meus irmãos e minhas irmãs, com todos os que lhes pertencem, e de que livrareis da morte as nossas vidas.
14 Ki jab banlee na jiin a, “Yennu n nyinn ti manfoor, li-i tee ki ti ki tun nan taa saa paka biaŋinba na. Li-i tee ki a kan kumii sɔɔ taa lorin biaŋinba, ti sat mɔb nan Yennu-i jii tiŋ na ki turiti, ti saa dia-a fanuwa.”
14 Então eles lhe responderam: A nossa vida responderá pela vossa, se não denunciardes este nosso negócio; e, quando o Senhor nos entregar esta terra, usaremos para contigo de bondade e de fidelidade.
15 Rahab ŋaak din taab doo na joonne, li paak ki u nyinn ŋmiiuk takorbonn ni, ki jab na soor sik.
15 Ela então os fez descer por uma corda pela janela, porquanto a sua casa estava sobre o muro da cidade, de sorte que morava sobre o muro;
16 Ŋaan sɔɔ ki Rahab yetib a, “Ii saa man kunkona na ni, ki bɔr kii be leŋ daaŋantaa, nan yoo nba ki jab na tan saa jen nna. Li poor po ki ii ji soor i sɔnu kii saa, nna-i kaa, bat na jab saa sooriwa.”
16 e disse-lhes: Ide-vos ao monte, para que não vos encontrem os perseguidores, e escondei-vos lá três dias, até que eles voltem; depois podereis tomar o vosso caminho.
17 Ki Israel jab banlee na yetɔ a, “Ti saa dia mɔlor nba ki a te ki ti lor nawa.
17 Disseram-lhe os homens: Nós seremos inocentes no tocante a este juramento que nos fizeste jurar.
18 Faa saa tun linbae na: Yoo nba ki ti saa lek doo na na, lorin ŋmimɔŋ na takorbonn nba ki a nyinnit li ni na paak, ki yiin a baa nan a naa nan a ninjamm nan a baa ŋaateeb kur, ki taamm a ŋaak ni.
18 Eis que, quando nós entrarmos na terra, atarás este cordão de fio de escarlata à janela pela qual nos fizeste descer; e recolherás em casa contigo teu pai, tua mãe, teus irmãos e toda a família de teu pai.
19 Ki wunba nyii ŋaak na nanyer po, wu-u kpo, li sii tee u biite, ki ti kan la nyiiruk. Li-i munii tee binba be nana na sɔɔ la daŋ, ŋann li nyiiruk sii tee ti yare.
19 Qualquer que sair fora das portas da tua casa, o seu sangue cairá sobre a sua cabeça, e nós seremos inocentes; mas qualquer que estiver contigo em casa, o seu sangue cairá sobre a nossa cabeça se nele se puser mão.
20 Li-i tee ki a kumii sɔɔ taa lorin linba na, ŋann ti kan fit dia mɔlor nba ki a te ki ti lor na.”
20 Se, porém, tu denunciares este nosso negócio, seremos desobrigados do juramento que nos fizeste jurar.
21 Ki Rahab sak, ŋaan nyinnib. Baa nyii yoo nba, ki u jii ŋmimɔŋ na ki lor takorbonn na paak.
21 Ao que ela disse: Conforme as vossas palavras, assim seja. Então os despediu, e eles se foram; e ela atou o cordão de escarlata à janela.
22 Ki dobii teeb na saan ki bɔr kunkona na ni, ki bat jab na lin ki kpaanib tiŋ na kur po daaŋantaa, ŋaan ki ki labi, ki ji ŋmat jen Jeriko.
22 Foram-se, pois, e chegaram ao monte, onde ficaram três dias, até que voltaram os perseguidores; pois estes os buscaram por todo o caminho, porém, não os acharam.
23 Ki dobii teeb banlee na nyii kunkona na ni, ki poot mɔkir na, ki ŋmat Joosua boor, ki saa betɔ linba kur tun,
23 Então os dois homens, tornando a descer do monte, passaram o rio, chegaram a Josué, filho de Num, e lhe contaram tudo quanto lhes acontecera.
24 ki bia yet a, “Ti mi nan Yennu jii tiŋ na kur ki turita. Niib nba kur be leŋ na tiinit jaŋmaaniie.”
24 E disseram a Josué: Certamente o Senhor nos tem entregue nas mãos toda esta terra, pois todos os moradores se derretem diante de nós.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?