Lucas 7

BCO vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Ya꞉su eyo꞉ kaluka꞉isalemo꞉wo꞉ to a꞉no꞉ wida꞉la꞉ga꞉ eletakiyo꞉, e Kabaniom amisa꞉n a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ane.
1 Quando Jesus terminou de dizer tudo isso à multidão, entrou em Cafarnaum.
2 Loma꞉ ame kalu nowo꞉, da꞉la꞉di kalu modo꞉lo꞉ bo꞉fo꞉lowa꞉sen a꞉no꞉ a꞉na sen. Enen nanogdo꞉ dian kalu nowo꞉ e mada mo꞉ta꞉fa꞉no꞉ asula꞉sen ko꞉sega, nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ walaf dowaki soma꞉no꞉wo꞉ ko꞉na꞉ma dowo꞉.
2 Naquela ocasião, um escravo muito estimado de um oficial romano estava enfermo, à beira da morte.
3 Ame kalu eyo꞉ Ya꞉suwa꞉lo꞉ dimida꞉labo꞉ da꞉da꞉ga꞉yo꞉, eyo꞉ Yu misa꞉ kalu nolo꞉ Ya꞉sulo꞉wa iliga꞉fo꞉. Ya꞉su e elo꞉wa ya꞉sa꞉ga꞉ ene nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ falele alifoma꞉ki, kalu i a꞉no꞉ sa꞉ma꞉ni hamana꞉ki iliga꞉fo꞉.
3 Quando o oficial ouviu falar de Jesus, mandou alguns líderes judeus lhe pedirem que fosse curar seu escravo.
4 — ausente —
4 Os líderes suplicaram insistentemente que Jesus socorresse o homem, dizendo: “Ele merece sua ajuda,
5 — ausente —
5 pois ama o povo judeu e até nos construiu uma sinagoga”.
6 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Ya꞉su e i o꞉lia꞉ ane. Ya꞉suwo꞉ ayamio꞉ ko꞉na꞉ma fa꞉la꞉doma꞉ni ha꞉nab amio꞉, amelo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu a꞉ma꞉yo꞉ ene mili kalu nolo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ towo꞉ sama꞉ki iliga꞉fo꞉. Iliyo꞉ Ya꞉suwo꞉ galiliakiyo꞉, ame kaluwa꞉ to saga꞉fo꞉wo꞉ we, “Alan, ne wilo꞉ma kalu ko꞉lo꞉, ge ni a usa mia꞉no꞉wo꞉ mo꞉ililo꞉.
6 Jesus foi com eles, mas, antes de chegarem à casa, o oficial mandou alguns amigos para dizer: “Senhor, não se incomode em vir à minha casa, pois não sou digno de tamanha honra.
7 A꞉la꞉ta꞉ga꞉, neko꞉ gelo꞉wa mia꞉no꞉wo꞉lo꞉ mo꞉lilo꞉. Ko꞉sega ge konaka iliki, giyo꞉ to ko꞉ sa꞉lalega, ni nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ o꞉li falele alifa꞉ib.
7 Não sou digno sequer de ir ao seu encontro. Basta uma ordem sua, e meu servo será curado.
8 Ne a꞉la꞉asulo꞉ mo꞉wo꞉ no꞉no꞉n ne, misa꞉ kalu noma꞉ bo꞉fo꞉labikiyo꞉, niyo꞉lo꞉ ame kalu nolo꞉ bo꞉fo꞉lo꞉l. Niyo꞉ ‘Hamana’ a꞉lab amio꞉, iyo꞉ ha꞉na꞉sen, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ‘Mena’ a꞉lab amio꞉, iyo꞉ ya꞉sen. Ni nanogdo꞉ dian kalumo꞉wo꞉ ‘Dimidama’ a꞉la꞉sa꞉lab amio꞉, iliyo꞉ dimida꞉sen.”
8 Sei disso porque estou sob a autoridade de meus superiores e tenho autoridade sobre meus soldados. Só preciso dizer ‘Vão’, e eles vão, ou ‘Venham’, e eles vêm. E, se digo a meus escravos: ‘Façam isto’, eles fazem”.
9 Ya꞉su eyo꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉ modakiyo꞉, e nodola꞉sa꞉ga꞉, kaluka꞉isale modo꞉ elo꞉ kudu ya꞉len imo꞉wo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu wema꞉ tilidabuwo꞉ hendele alan dowo꞉ ko꞉lo꞉, Isolael hen tambo us wenamio꞉ ne kaluka꞉isaleya꞉ tilidabu we o꞉ngo꞉wo꞉ mo꞉ba꞉ba꞉” Ya꞉suwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
9 Quando Jesus ouviu isso, ficou admirado. Voltou-se para a multidão que o seguia e disse: “Eu lhes digo a verdade: jamais vi fé como esta em Israel!”.
10 Ya꞉sulo꞉ amilo꞉ iliga꞉fo꞉ kalu i a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ aya ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowaki ba꞉ba꞉ amio꞉, nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ falelo꞉wa ba꞉ba꞉.
10 E, quando os amigos do oficial voltaram para a casa dele, encontraram o escravo em perfeita saúde.
11 A꞉ma꞉ fa꞉s amio꞉, Ya꞉suwo꞉ Nain amisa꞉n a꞉na ha꞉nabiki, enedo꞉ tili wida꞉sen kalu o꞉lia꞉, kaluka꞉isale modo꞉ nolo꞉ e o꞉lia꞉ ane.
11 Logo depois, Jesus foi com seus discípulos à cidade de Naim, e uma grande multidão o seguiu.
12 Iyo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, amisa꞉n toga꞉meya ko꞉na꞉ma fa꞉la꞉dowakiyo꞉, iyo꞉ ba꞉ba꞉ amio꞉ amisa꞉n kaluwo꞉ kalu sowo꞉ nowo꞉ i kalulia꞉ga꞉ handalowabi ba꞉ba꞉. Kalu sowo꞉ a꞉ma꞉ anowo꞉ sa꞉ba꞉lo꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ kalu so꞉wa nowo꞉ mada aundo꞉ma. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ amisa꞉n kaluka꞉isale modo꞉wo꞉ e o꞉lia꞉ ha꞉na꞉len.
12 Quando ele se aproximou da porta da cidade, estava saindo o enterro do único filho de uma viúva, e uma grande multidão da cidade a acompanhava.
13 Kalu Alan eyo꞉ ga a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, alan nofolakiyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge ya꞉la꞉so꞉bo!”
13 Quando o Senhor a viu, sentiu profunda compaixão por ela. “Não chore!”, disse ele.
14 E ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ dagiyo꞉ i kolo꞉wa golabikiyo꞉, iyo꞉ a꞉naka kagayabiki, eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “So꞉wa, ge dasima!”
14 Então foi até o caixão, tocou nele e os carregadores pararam. E disse: “Jovem, eu lhe digo: levante-se!”.
15 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu sowo꞉ a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ dasi asita꞉ga꞉ mo꞉mo꞉da tolabikiyo꞉, Ya꞉su eyo꞉ anomo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi so꞉wayo꞉ we.”
15 O jovem que estava morto se levantou e começou a conversar, e Jesus o devolveu à sua mãe.
16 Kaluka꞉isale iyo꞉ iligaki tagio꞉ alan dowo꞉ ko꞉lo꞉, Godeyo꞉ wabudaki a꞉la꞉sio꞉, “Dinali sa꞉lan kalu halaido꞉ nowo꞉ nilo꞉ wenamio꞉ fa꞉la꞉dowab. Godeyo꞉ kaluka꞉isale enedo꞉wo꞉ asuwa꞉fa꞉ni mio꞉.”
16 Grande temor tomou conta da multidão, que louvava a Deus, dizendo: “Um profeta poderoso se levantou entre nós!” e “Hoje Deus visitou seu povo!”.
17 Ya꞉suwa꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ sa꞉la꞉i aneyo꞉, Yudia hen a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉ amisa꞉n ko꞉na꞉lo꞉ kandayo꞉ a꞉no꞉ tambo da꞉da꞉i ane.
17 Essa notícia sobre Jesus se espalhou por toda a Judeia e seus arredores.
18 — ausente —
18 Os discípulos de João Batista lhe contaram tudo que Jesus estava fazendo. Então João chamou dois de seus discípulos
19 — ausente —
19 e os enviou ao Senhor, para lhe perguntar: “O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?”.
20 A꞉la꞉yo꞉ Ya꞉sulo꞉wa fa꞉la꞉dowakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Yo꞉n ho꞉n amilo꞉ to꞉lolan a꞉ma꞉yo꞉ na꞉no꞉ gelo꞉wa iliga꞉takiyo꞉, gemo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉da꞉bika꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Godeya꞉lo꞉ da꞉feyo꞉ kalu nimo꞉lo꞉ iliga꞉fa꞉no꞉ sio꞉wo꞉ geya꞉le? Mo꞉ niliyo꞉ kalu nowo꞉ o꞉yasilima꞉no꞉wa꞉le?’ ” a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉.
20 Os dois discípulos de João encontraram Jesus e lhe disseram: “João Batista nos enviou para lhe perguntar: ‘O senhor é aquele que haveria de vir, ou devemos esperar algum outro?’”.
21 Ho꞉len a꞉namio꞉ Ya꞉suwa꞉yo꞉ walaf ko꞉li ko꞉lilo꞉lo꞉ dowo꞉ a꞉no꞉ falele alifelaki a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mama mogago꞉lo꞉ dowo꞉ a꞉no꞉ o꞉luga꞉fela꞉b. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ sio꞉ ko꞉n dowo꞉ a꞉no꞉lo꞉ fage alifela꞉b a꞉lo꞉.
21 Naquela mesma hora, Jesus curou muitas pessoas de suas doenças, enfermidades e espíritos impuros, e restaurou a visão a muitos cegos.
22 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ eyo꞉ Yo꞉na꞉lo꞉ tolo꞉ saga꞉fo꞉ kalu o꞉mo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga꞉go꞉ a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉ga꞉yo꞉, gaindo꞉ ba꞉dab o꞉lia꞉ da꞉dab a꞉no꞉lia꞉yo꞉ Yo꞉nbo꞉wo꞉ a꞉la꞉malolo꞉ mea꞉bi. Siyo꞉ ko꞉n kalu iyo꞉ o꞉li a꞉ba꞉daki, gibo꞉ ko꞉go꞉neli iyo꞉ o꞉li ha꞉na꞉lab. Aintalo꞉ dowo꞉ i a꞉no꞉ imulu alitaki, ka꞉la꞉no꞉ ko꞉lo꞉ i a꞉no꞉ o꞉li da꞉da꞉lab. Sowo꞉ kaluka꞉isale nolo꞉lo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dasi alifela꞉b. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ wa꞉feyo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ Godeya꞉ to nafa wida꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉lab.
22 Em seguida, disse aos discípulos de João: “Voltem a João e contem a ele o que vocês viram e ouviram: os cegos veem, os aleijados andam, os leprosos são purificados, os surdos ouvem, os mortos são ressuscitados e as boas-novas são anunciadas aos pobres”.
23 Kalu abeyo꞉ nilo꞉ dimidab we ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, ene tilidabuwo꞉ mo꞉ta꞉fo꞉ ha꞉nalega, Gode eyo꞉ e sagale alifa꞉ib.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
23 E disse ainda: “Felizes são aqueles que não se sentem ofendidos por minha causa”.
24 Yo꞉na꞉ tolo꞉ sa꞉ma꞉ mio꞉ kalu a꞉no꞉ ha꞉na꞉ga꞉ dowabiki, Ya꞉su eyo꞉ Yo꞉na꞉lo꞉ dimida꞉sen a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kaluka꞉isale kegeo꞉ o꞉mo꞉ widaki a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ kalaleli hen a꞉namio꞉ o꞉b ba꞉ba꞉ni aneyo꞉? Gio꞉ fa꞉fa꞉sa꞉lo꞉ i ida꞉la꞉lab a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ ba꞉ba꞉ni aneyo꞉?
24 Depois que os discípulos de João saíram, Jesus começou a falar a respeito dele para as multidões: “Que tipo de homem vocês foram ver no deserto? Um caniço que qualquer brisa agita?
25 O꞉ngo꞉ma ko꞉lo꞉, gio꞉ a꞉namio꞉ o꞉b ba꞉ba꞉ni aneyo꞉? Kalu nowo꞉ so꞉g nafalelo꞉ kafo꞉labiki ba꞉ba꞉ni aneyo꞉? A! So꞉g nafalelo꞉ ko꞉lo꞉ o꞉lia꞉ kelego꞉ nafa modo꞉lo꞉ da꞉lab a꞉no꞉lo꞉ misa꞉ kaluwa꞉ aya sena ba꞉dan.
25 Afinal, o que esperavam ver? Um homem vestido com roupas caras? Não, quem veste roupas caras e vive no luxo mora em palácios.
26 A꞉la꞉gan ko꞉lo꞉, gio꞉ kalaleli hen a꞉namio꞉ o꞉b ba꞉ba꞉ni aneyo꞉? Gio꞉ dinali sa꞉lan kalu a꞉no꞉ ba꞉ba꞉ni ane. A꞉no꞉ hendele, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ dinali sa꞉lan kalu gilo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉ma꞉yo꞉, dinali sa꞉lan kalu nolo꞉ e tininila꞉ ko꞉lo꞉lab.
26 Acaso procuravam um profeta? Sim, ele é mais que profeta.
27 Godeya꞉lo꞉ to sa꞉sa꞉lo꞉ a꞉namio꞉, kalu we ko꞉lo꞉ da꞉feakiyo꞉ a꞉la꞉sa꞉sa꞉lo꞉,
27 João é o homem ao qual as Escrituras se referem quando dizem: ‘Envio meu mensageiro adiante de ti, e ele preparará teu caminho à tua frente’.
28 Ne hendele so꞉lo꞉l. Henfelo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ tambo Yo꞉n e tinio꞉ ko꞉lo꞉lab. Ko꞉sega Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ hen us a꞉namio꞉, tilidabu kalu wilo꞉ma o꞉ngo꞉ a꞉lab a꞉ma꞉yo꞉ Yo꞉n e tininima꞉ib.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉wido꞉.
28 Eu lhes digo: de todos que nasceram de mulher, nenhum é maior que João Batista. E, no entanto, até o menor no reino de Deus é maior que ele”.
29 Kaluka꞉isale modo꞉ nolo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉, takis molelo꞉ dia꞉sen kalu iyo꞉ Yo꞉nbo꞉ ho꞉na to꞉loma꞉ki ane ko꞉lo꞉, Ya꞉suwa꞉lo꞉ to widab a꞉no꞉ da꞉da꞉likiyo꞉, iliyo꞉ Godeya꞉ man a꞉no꞉ hendele a꞉la꞉sio꞉.
29 Todos que ouviram as palavras de Jesus, até mesmo os cobradores de impostos, concordaram que o caminho de Deus era justo, pois tinham sido batizados por João.
30 Ko꞉sega Fa꞉lisi kalu o꞉lia꞉ elelo꞉ asulo꞉ kalu o꞉lia꞉yo꞉ ho꞉na to꞉loma꞉kiyo꞉, Yo꞉ndo꞉ amio꞉ mo꞉ane ko꞉lo꞉, iyo꞉ Godeya꞉lo꞉ i asulakilo꞉ dimadali a꞉no꞉ gola ba꞉daki, mo꞉kudu ane.
30 Os fariseus e mestres da lei, no entanto, rejeitaram o propósito de Deus para eles, pois recusaram o batismo de João.
31 Ya꞉su eyo꞉ a꞉kudu sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isale o꞉gdo꞉ sab wema꞉ man a꞉no꞉ fanda widakiyo꞉, niyo꞉ waga bale sa꞉ma꞉no꞉wa꞉le?
31 “Assim, a que posso comparar o povo desta geração?”, perguntou Jesus.
32 So꞉wagalin iyo꞉ amisa꞉n baya siliki, egelebo꞉ a꞉la꞉nenelo꞉.
32 “Como posso descrevê-los? São como crianças que brincam na praça. Queixam-se a seus amigos: ‘Tocamos flauta, e vocês não dançaram, entoamos lamentos, e vocês não choraram’.
33 Mo꞉wo꞉ Yo꞉n ho꞉n amilo꞉ to꞉lolan e ya꞉ga꞉yo꞉, wain ho꞉n o꞉lia꞉ ma꞉n ma꞉no꞉ o꞉lia꞉yo꞉ ka꞉laki mo꞉na꞉sen. Man a꞉no꞉ e kudu ha꞉nabikiyo꞉, giliyo꞉ e gola ba꞉da sa꞉laki, ‘E mama mogago꞉ dowab’ a꞉la꞉sa꞉la꞉lab.
33 Quando João Batista apareceu, não costumava comer e beber em público, e vocês disseram: ‘Está possuído por demônio’.
34 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Kalule Dowo꞉ ne gilo꞉wa ya꞉ga꞉yo꞉, ma꞉n o꞉lia꞉ ho꞉n o꞉lia꞉yo꞉ no꞉likiyo꞉, giliyo꞉ ne gola ba꞉da sa꞉lakiyo꞉, ‘Kalu we ma꞉no꞉ besagali naki a꞉la꞉ta꞉ga꞉, aluna꞉ ho꞉no꞉ na꞉sa꞉ga꞉ no꞉nolab. E takis molelo꞉ dia꞉sen kalu o꞉lia꞉ mogago꞉lo꞉ dimida꞉sen kalu o꞉lia꞉yo꞉ mili dowab’ a꞉la꞉sa꞉la꞉lab.
34 O Filho do Homem, por sua vez, come e bebe, e vocês dizem: ‘É comilão e beberrão, amigo de cobradores de impostos e pecadores’.
35 Ko꞉sega kaluka꞉isale Godeya꞉lo꞉ asulab aundo꞉ kudu ha꞉na꞉lab i a꞉ma꞉yo꞉ Godeya꞉ mano꞉ hendele digalo꞉, a꞉la꞉widakigab.” Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉wido꞉.
35 Mas a sabedoria é comprovada pela vida daqueles que a seguem.”
36 Ho꞉len no amio꞉, Fa꞉lisi kalu noma꞉yo꞉ Ya꞉suwo꞉ ene aya ma꞉no꞉ ma꞉niki mena a꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉suwo꞉ a usa tina꞉sa꞉ga꞉ hena sen.
36 Um dos fariseus convidou Jesus para jantar. Jesus foi à casa dele e tomou lugar à mesa.
37 Amisa꞉n a꞉namio꞉, ga nowo꞉ mogago꞉lo꞉ dimida꞉lowano꞉ elen ko꞉lo꞉, Ya꞉suwo꞉ Fa꞉lisi kaluwa꞉ aya sab a꞉la꞉da꞉da꞉ga꞉yo꞉, e wa ho꞉n mundo꞉ nafayo꞉, u ho꞉lo꞉ go꞉fo꞉ amilo꞉ wasu a꞉no꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉sulo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowo꞉.
37 Quando uma mulher daquela cidade, uma pecadora, soube que ele estava jantando ali, trouxe um frasco de alabastro contendo um perfume caro.
38 Ga a꞉no꞉ Ya꞉suwa꞉ fa꞉sa kagafo꞉liki ya꞉la꞉likiyo꞉, Ya꞉suwa꞉ gib a꞉no꞉ si ho꞉na꞉ badala꞉labiki, ene misa꞉ fo꞉n a꞉ma꞉ Ya꞉suwa꞉ gibo꞉ a꞉na hala꞉len. Eyo꞉ gib a꞉no꞉ mimila꞉liki, wa ho꞉n a꞉no꞉ a꞉na tula꞉i ane.
38 Em seguida, ajoelhou-se aos pés de Jesus, chorando. As lágrimas caíram sobre os pés dele, e ela os secou com seu cabelo; e continuou a beijá-los e a derramar perfume sobre eles.
39 Fa꞉lisi kalu Ya꞉sulo꞉ tililia꞉mio꞉ a꞉ma꞉yo꞉ enena꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉asulo꞉. “Kalu we dinali sa꞉lan kalu hendele kibo꞉bowo꞉, eyo꞉ ga we o꞉ngo꞉ma꞉ golabo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ o꞉li fanda asulumabe. Eyo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, ga we mogago꞉lo꞉ dimida꞉sen a꞉la꞉bo꞉ o꞉li asulumabe.”
39 Quando o fariseu que havia convidado Jesus viu isso, disse consigo: “Se este homem fosse profeta, saberia que tipo de mulher está tocando nele. Ela é uma pecadora!”.
40 Fa꞉lisi kalu eyo꞉ a꞉la꞉asulabiki, Ya꞉su eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Saimon, niyo꞉ gemo꞉wo꞉ to sa꞉ma꞉no꞉ nowo꞉ da꞉lab.” A꞉la꞉sa꞉labiki, “Widan kalu, nemo꞉wo꞉ sama.”
40 Jesus disse ao fariseu: “Simão, tenho algo a lhe dizer”. “Diga, mestre”, respondeu Simão.
41 A꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu a꞉la꞉ma꞉yo꞉ kalu no amio꞉ moleyo꞉ di ko꞉lo꞉ mewa꞉lo꞉ da꞉lab. Noma꞉yo꞉ mewa꞉lo꞉ silba moleyo꞉ fudo꞉ bila꞉fo꞉ di, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ noma꞉yo꞉ silba moleyo꞉ do꞉la꞉fo꞉ bila꞉fo꞉ di.
41 Então Jesus lhe contou a seguinte história: “Um homem emprestou dinheiro a duas pessoas: quinhentas moedas de prata a uma delas e cinquenta à outra.
42 Kalu a꞉la꞉ma꞉yo꞉ mole wa꞉l a꞉ma꞉la꞉ dimia꞉no꞉wo꞉ aundo꞉ma dowabiki, molelo꞉ biso꞉ a꞉ma꞉ sa꞉laki, ‘Ga꞉go꞉ molelo꞉malo꞉biki, niyo꞉ ga꞉lilo꞉l ko꞉lo꞉ ga꞉go꞉ sagala꞉li ha꞉na꞉bi.’ A꞉la꞉sa꞉lab ko꞉lo꞉ kalu o꞉mo꞉wo꞉ abe mada alan asulaba?”
42 Como nenhum dos devedores conseguiu lhe pagar, ele generosamente perdoou ambos e cancelou suas dívidas. Qual deles o amou mais depois disso?”.
43 Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Saimon eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu moleyo꞉ alando꞉ di ko꞉lo꞉ ta꞉tab e mada alan asuluma꞉ib, niyo꞉ a꞉la꞉asulo꞉l.” A꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge hendele sa꞉lab.”
43 Simão respondeu: “Suponho que aquele de quem ele perdoou a dívida maior”. “Você está certo”, disse Jesus.
44 A꞉la꞉sa꞉laki, Ya꞉su e galo꞉ doba꞉da꞉ nodolakiyo꞉, Saimonbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga we ba꞉daya? Ne gi aya mio꞉ amio꞉, giyo꞉ ho꞉no꞉ ni gib to꞉go꞉dema꞉kiyo꞉ mo꞉wasumeale. Ko꞉sega ga wema꞉yo꞉ si ho꞉n enedo꞉ma꞉ ni gibo꞉ to꞉go꞉daki, misa꞉ fo꞉n enedo꞉ma꞉ halifa꞉.
44 Então voltou-se para a mulher e disse a Simão: “Veja esta mulher ajoelhada aqui. Quando entrei em sua casa, você não ofereceu água para eu lavar os pés, mas ela os lavou com suas lágrimas e os secou com seus cabelos.
45 Ne gi aya fa꞉la꞉dowab amio꞉, giyo꞉ ne mo꞉mimilale ko꞉sega, ne ho꞉gi fa꞉la꞉dowab amio꞉ ga wema꞉yo꞉ gib nilo꞉ we mimila꞉fo꞉ ko꞉ a꞉lab.
45 Você não me cumprimentou com um beijo, mas, desde a hora em que entrei, ela não parou de beijar meus pés.
46 Giyo꞉ o꞉lif wel ho꞉n a꞉no꞉ ni misa꞉ amio꞉ mo꞉tulu alitale. Ko꞉sega ga wema꞉yo꞉ wa ho꞉n mundo꞉ nafa a꞉no꞉ ni giba tulo꞉.
46 Você não me ofereceu óleo para ungir minha cabeça, mas ela ungiu meus pés com um perfume raro.
47 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ niyo꞉ gemo꞉wo꞉ a꞉la꞉so꞉lo꞉l. Ga wema꞉lo꞉ mogago꞉ modo꞉ dimida꞉len a꞉no꞉ niyo꞉ halaki ga꞉lila꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ ne mada alan asulakigab. Ko꞉sega kalu abeyo꞉ mogago꞉ ha꞉lulo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ halaki ga꞉lilalikiyo꞉, eyo꞉ ne ba ha꞉lu asuluma꞉ib.”
47 “Eu lhe digo: os pecados dela, que são muitos, foram perdoados e, por isso, ela demonstrou muito amor por mim. Mas a pessoa a quem pouco foi perdoado demonstra pouco amor”.
48 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉su eyo꞉ gamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Mogago꞉ gilo꞉ dimido꞉wo꞉ tambo halaki ga꞉lilo꞉l ko꞉m.”
48 Então Jesus disse à mulher: “Seus pecados estão perdoados”.
49 A꞉la꞉sa꞉labiki, kaluka꞉isale nol ma꞉ndo꞉ na꞉likilo꞉ sen a꞉ma꞉yo꞉ egele nenelaki a꞉la꞉sio꞉, “Mogago꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ halaki ga꞉lilo꞉ka꞉, a꞉la꞉do꞉ sa꞉lab a꞉no꞉, kalu we o꞉ba꞉le?”
49 Os homens que estavam à mesa diziam entre si: “Quem é esse que anda por aí perdoando pecados?”.
50 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉su eyo꞉ gamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Go꞉no꞉n tilidabu koma꞉ ge a꞉ma꞉la꞉ gasiliab ko꞉lo꞉ ge ha꞉sa dowa꞉i ha꞉na꞉bi.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
50 E Jesus disse à mulher: “Sua fé a salvou. Vá em paz”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra