Lucas 7

BCO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ya꞉su eyo꞉ kaluka꞉isalemo꞉wo꞉ to a꞉no꞉ wida꞉la꞉ga꞉ eletakiyo꞉, e Kabaniom amisa꞉n a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ane.
1 Quando acabou de proferir todas estas palavras aos ouvidos do povo, entrou em Cafarnaum.
2 Loma꞉ ame kalu nowo꞉, da꞉la꞉di kalu modo꞉lo꞉ bo꞉fo꞉lowa꞉sen a꞉no꞉ a꞉na sen. Enen nanogdo꞉ dian kalu nowo꞉ e mada mo꞉ta꞉fa꞉no꞉ asula꞉sen ko꞉sega, nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ walaf dowaki soma꞉no꞉wo꞉ ko꞉na꞉ma dowo꞉.
2 E um servo de certo centurião, de quem era muito estimado, estava doente, quase à morte.
3 Ame kalu eyo꞉ Ya꞉suwa꞉lo꞉ dimida꞉labo꞉ da꞉da꞉ga꞉yo꞉, eyo꞉ Yu misa꞉ kalu nolo꞉ Ya꞉sulo꞉wa iliga꞉fo꞉. Ya꞉su e elo꞉wa ya꞉sa꞉ga꞉ ene nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ falele alifoma꞉ki, kalu i a꞉no꞉ sa꞉ma꞉ni hamana꞉ki iliga꞉fo꞉.
3 O centurião, pois, ouvindo falar de Jesus, enviou-lhes uns anciãos dos judeus, a pedir-lhe que viesse curar o seu servo.
4 — ausente —
4 E chegando eles junto de Jesus, rogavam-lhe com instância, dizendo: É digno de que lhe concedas isto;
5 — ausente —
5 porque ama à nossa nação, e ele mesmo nos edificou a sinagoga.
6 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Ya꞉su e i o꞉lia꞉ ane. Ya꞉suwo꞉ ayamio꞉ ko꞉na꞉ma fa꞉la꞉doma꞉ni ha꞉nab amio꞉, amelo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu a꞉ma꞉yo꞉ ene mili kalu nolo꞉ Ya꞉sumo꞉wo꞉ towo꞉ sama꞉ki iliga꞉fo꞉. Iliyo꞉ Ya꞉suwo꞉ galiliakiyo꞉, ame kaluwa꞉ to saga꞉fo꞉wo꞉ we, “Alan, ne wilo꞉ma kalu ko꞉lo꞉, ge ni a usa mia꞉no꞉wo꞉ mo꞉ililo꞉.
6 Ia, pois, Jesus com eles; mas, quando já estava perto da casa, enviou o centurião uns amigos a dizer-lhe: Senhor, não te incomodes; porque não sou digno de que entres debaixo do meu telhado;
7 A꞉la꞉ta꞉ga꞉, neko꞉ gelo꞉wa mia꞉no꞉wo꞉lo꞉ mo꞉lilo꞉. Ko꞉sega ge konaka iliki, giyo꞉ to ko꞉ sa꞉lalega, ni nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ o꞉li falele alifa꞉ib.
7 por isso nem ainda me julguei digno de ir à tua presença; dize, porém, uma palavra, e seja o meu servo curado.
8 Ne a꞉la꞉asulo꞉ mo꞉wo꞉ no꞉no꞉n ne, misa꞉ kalu noma꞉ bo꞉fo꞉labikiyo꞉, niyo꞉lo꞉ ame kalu nolo꞉ bo꞉fo꞉lo꞉l. Niyo꞉ ‘Hamana’ a꞉lab amio꞉, iyo꞉ ha꞉na꞉sen, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ‘Mena’ a꞉lab amio꞉, iyo꞉ ya꞉sen. Ni nanogdo꞉ dian kalumo꞉wo꞉ ‘Dimidama’ a꞉la꞉sa꞉lab amio꞉, iliyo꞉ dimida꞉sen.”
8 Pois também eu sou homem sujeito à autoridade, e tenho soldados às minhas ordens; e digo a este: Vai, e ele vai; e a outro: Vem, e ele vem; e ao meu servo: Faze isto, e ele o faz.
9 Ya꞉su eyo꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉ modakiyo꞉, e nodola꞉sa꞉ga꞉, kaluka꞉isale modo꞉ elo꞉ kudu ya꞉len imo꞉wo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu wema꞉ tilidabuwo꞉ hendele alan dowo꞉ ko꞉lo꞉, Isolael hen tambo us wenamio꞉ ne kaluka꞉isaleya꞉ tilidabu we o꞉ngo꞉wo꞉ mo꞉ba꞉ba꞉” Ya꞉suwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
9 Jesus, ouvindo isso, admirou-se dele e, voltando-se para a multidão que o seguia, disse: Eu vos afirmo que nem mesmo em Israel encontrei tamanha fé.
10 Ya꞉sulo꞉ amilo꞉ iliga꞉fo꞉ kalu i a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ aya ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowaki ba꞉ba꞉ amio꞉, nanogdo꞉ dian kalu a꞉no꞉ falelo꞉wa ba꞉ba꞉.
10 E voltando para casa os que haviam sido enviados, encontraram o servo com saúde.
11 A꞉ma꞉ fa꞉s amio꞉, Ya꞉suwo꞉ Nain amisa꞉n a꞉na ha꞉nabiki, enedo꞉ tili wida꞉sen kalu o꞉lia꞉, kaluka꞉isale modo꞉ nolo꞉ e o꞉lia꞉ ane.
11 Pouco depois seguiu ele viagem para uma cidade chamada Naim; e iam com ele seus discípulos e uma grande multidão.
12 Iyo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, amisa꞉n toga꞉meya ko꞉na꞉ma fa꞉la꞉dowakiyo꞉, iyo꞉ ba꞉ba꞉ amio꞉ amisa꞉n kaluwo꞉ kalu sowo꞉ nowo꞉ i kalulia꞉ga꞉ handalowabi ba꞉ba꞉. Kalu sowo꞉ a꞉ma꞉ anowo꞉ sa꞉ba꞉lo꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ kalu so꞉wa nowo꞉ mada aundo꞉ma. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ amisa꞉n kaluka꞉isale modo꞉wo꞉ e o꞉lia꞉ ha꞉na꞉len.
12 Quando chegou perto da porta da cidade, eis que levavam para fora um defunto, filho único de sua mãe, que era viúva; e com ela ia uma grande multidão da cidade.
13 Kalu Alan eyo꞉ ga a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, alan nofolakiyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge ya꞉la꞉so꞉bo!”
13 Logo que o Senhor a viu, encheu-se de compaixão por ela, e disse-lhe: Não chores.
14 E ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ dagiyo꞉ i kolo꞉wa golabikiyo꞉, iyo꞉ a꞉naka kagayabiki, eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “So꞉wa, ge dasima!”
14 Então, chegando-se, tocou no esquife e, quando pararam os que o levavam, disse: Moço, a ti te digo: Levanta-te.
15 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu sowo꞉ a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ dasi asita꞉ga꞉ mo꞉mo꞉da tolabikiyo꞉, Ya꞉su eyo꞉ anomo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi so꞉wayo꞉ we.”
15 O que estivera morto sentou-se e começou a falar. Então Jesus o entregou à sua mãe.
16 Kaluka꞉isale iyo꞉ iligaki tagio꞉ alan dowo꞉ ko꞉lo꞉, Godeyo꞉ wabudaki a꞉la꞉sio꞉, “Dinali sa꞉lan kalu halaido꞉ nowo꞉ nilo꞉ wenamio꞉ fa꞉la꞉dowab. Godeyo꞉ kaluka꞉isale enedo꞉wo꞉ asuwa꞉fa꞉ni mio꞉.”
16 O medo se apoderou de todos, e glorificavam a Deus, dizendo: Um grande profeta se levantou entre nós; e: Deus visitou o seu povo.
17 Ya꞉suwa꞉lo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ sa꞉la꞉i aneyo꞉, Yudia hen a꞉na a꞉la꞉ta꞉ga꞉ amisa꞉n ko꞉na꞉lo꞉ kandayo꞉ a꞉no꞉ tambo da꞉da꞉i ane.
17 E correu a notícia disto por toda a Judéia e por toda a região circunvizinha.
18 — ausente —
18 Ora, os discípulos de João anunciaram-lhe todas estas coisas.
19 — ausente —
19 E João, chamando a dois deles, enviou-os ao Senhor para perguntar-lhe: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
20 A꞉la꞉yo꞉ Ya꞉sulo꞉wa fa꞉la꞉dowakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Yo꞉n ho꞉n amilo꞉ to꞉lolan a꞉ma꞉yo꞉ na꞉no꞉ gelo꞉wa iliga꞉takiyo꞉, gemo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉da꞉bika꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Godeya꞉lo꞉ da꞉feyo꞉ kalu nimo꞉lo꞉ iliga꞉fa꞉no꞉ sio꞉wo꞉ geya꞉le? Mo꞉ niliyo꞉ kalu nowo꞉ o꞉yasilima꞉no꞉wa꞉le?’ ” a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉.
20 Quando aqueles homens chegaram junto dele, disseram: João, o Batista, enviou-nos a perguntar-te: És tu aquele que havia de vir, ou havemos de esperar outro?
21 Ho꞉len a꞉namio꞉ Ya꞉suwa꞉yo꞉ walaf ko꞉li ko꞉lilo꞉lo꞉ dowo꞉ a꞉no꞉ falele alifelaki a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mama mogago꞉lo꞉ dowo꞉ a꞉no꞉ o꞉luga꞉fela꞉b. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ sio꞉ ko꞉n dowo꞉ a꞉no꞉lo꞉ fage alifela꞉b a꞉lo꞉.
21 Naquela mesma hora, curou a muitos de doenças, de moléstias e de espíritos malignos; e deu vista a muitos cegos.
22 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ eyo꞉ Yo꞉na꞉lo꞉ tolo꞉ saga꞉fo꞉ kalu o꞉mo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga꞉go꞉ a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉ga꞉yo꞉, gaindo꞉ ba꞉dab o꞉lia꞉ da꞉dab a꞉no꞉lia꞉yo꞉ Yo꞉nbo꞉wo꞉ a꞉la꞉malolo꞉ mea꞉bi. Siyo꞉ ko꞉n kalu iyo꞉ o꞉li a꞉ba꞉daki, gibo꞉ ko꞉go꞉neli iyo꞉ o꞉li ha꞉na꞉lab. Aintalo꞉ dowo꞉ i a꞉no꞉ imulu alitaki, ka꞉la꞉no꞉ ko꞉lo꞉ i a꞉no꞉ o꞉li da꞉da꞉lab. Sowo꞉ kaluka꞉isale nolo꞉lo꞉ a꞉ma꞉la꞉ dasi alifela꞉b. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ wa꞉feyo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ Godeya꞉ to nafa wida꞉lab a꞉no꞉ da꞉da꞉lab.
22 Então lhes respondeu: Ide, e contai a João o que tens visto e ouvido: os cegos vêem, os coxos andam, os leprosos são purificados, e os surdos ouvem; os mortos são ressuscitados, e aos pobres é anunciado o evangelho.
23 Kalu abeyo꞉ nilo꞉ dimidab we ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, ene tilidabuwo꞉ mo꞉ta꞉fo꞉ ha꞉nalega, Gode eyo꞉ e sagale alifa꞉ib.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
23 E bem-aventurado aquele que não se escandalizar de mim.
24 Yo꞉na꞉ tolo꞉ sa꞉ma꞉ mio꞉ kalu a꞉no꞉ ha꞉na꞉ga꞉ dowabiki, Ya꞉su eyo꞉ Yo꞉na꞉lo꞉ dimida꞉sen a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kaluka꞉isale kegeo꞉ o꞉mo꞉ widaki a꞉la꞉sio꞉, “Gio꞉ kalaleli hen a꞉namio꞉ o꞉b ba꞉ba꞉ni aneyo꞉? Gio꞉ fa꞉fa꞉sa꞉lo꞉ i ida꞉la꞉lab a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ ba꞉ba꞉ni aneyo꞉?
24 E, tendo-se retirado os mensageiros de João, Jesus começou a dizer às multidões a respeito de João: Que saístes a ver no deserto? um caniço agitado pelo vento?
25 O꞉ngo꞉ma ko꞉lo꞉, gio꞉ a꞉namio꞉ o꞉b ba꞉ba꞉ni aneyo꞉? Kalu nowo꞉ so꞉g nafalelo꞉ kafo꞉labiki ba꞉ba꞉ni aneyo꞉? A! So꞉g nafalelo꞉ ko꞉lo꞉ o꞉lia꞉ kelego꞉ nafa modo꞉lo꞉ da꞉lab a꞉no꞉lo꞉ misa꞉ kaluwa꞉ aya sena ba꞉dan.
25 Mas que saístes a ver? um homem trajado de vestes luxuosas? Eis que aqueles que trajam roupas preciosas, e vivem em delícias, estão nos paços reais.
26 A꞉la꞉gan ko꞉lo꞉, gio꞉ kalaleli hen a꞉namio꞉ o꞉b ba꞉ba꞉ni aneyo꞉? Gio꞉ dinali sa꞉lan kalu a꞉no꞉ ba꞉ba꞉ni ane. A꞉no꞉ hendele, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ dinali sa꞉lan kalu gilo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉ma꞉yo꞉, dinali sa꞉lan kalu nolo꞉ e tininila꞉ ko꞉lo꞉lab.
26 Mas que saístes a ver? um profeta? Sim, vos digo, e muito mais do que profeta.
27 Godeya꞉lo꞉ to sa꞉sa꞉lo꞉ a꞉namio꞉, kalu we ko꞉lo꞉ da꞉feakiyo꞉ a꞉la꞉sa꞉sa꞉lo꞉,
27 Este é aquele de quem está escrito: Eis aí envio ante a tua face o meu mensageiro, que há de preparar adiante de ti o teu caminho.
28 Ne hendele so꞉lo꞉l. Henfelo꞉ kaluka꞉isaleyo꞉ tambo Yo꞉n e tinio꞉ ko꞉lo꞉lab. Ko꞉sega Godeya꞉lo꞉ bo꞉fo꞉mela꞉no꞉ hen us a꞉namio꞉, tilidabu kalu wilo꞉ma o꞉ngo꞉ a꞉lab a꞉ma꞉yo꞉ Yo꞉n e tininima꞉ib.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉wido꞉.
28 Pois eu vos digo que, entre os nascidos de mulher, não há nenhum maior do que João; mas aquele que é o menor no reino de Deus é maior do que ele.
29 Kaluka꞉isale modo꞉ nolo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉, takis molelo꞉ dia꞉sen kalu iyo꞉ Yo꞉nbo꞉ ho꞉na to꞉loma꞉ki ane ko꞉lo꞉, Ya꞉suwa꞉lo꞉ to widab a꞉no꞉ da꞉da꞉likiyo꞉, iliyo꞉ Godeya꞉ man a꞉no꞉ hendele a꞉la꞉sio꞉.
29 E todo o povo que o ouviu, e até os publicanos, reconheceram a justiça de Deus, recebendo o batismo de João.
30 Ko꞉sega Fa꞉lisi kalu o꞉lia꞉ elelo꞉ asulo꞉ kalu o꞉lia꞉yo꞉ ho꞉na to꞉loma꞉kiyo꞉, Yo꞉ndo꞉ amio꞉ mo꞉ane ko꞉lo꞉, iyo꞉ Godeya꞉lo꞉ i asulakilo꞉ dimadali a꞉no꞉ gola ba꞉daki, mo꞉kudu ane.
30 Mas os fariseus e os doutores da lei rejeitaram o conselho de Deus quando a si mesmos, não sendo batizados por ele.
31 Ya꞉su eyo꞉ a꞉kudu sa꞉lakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kaluka꞉isale o꞉gdo꞉ sab wema꞉ man a꞉no꞉ fanda widakiyo꞉, niyo꞉ waga bale sa꞉ma꞉no꞉wa꞉le?
31 A que, pois, compararei os homens desta geração, e a que são semelhantes?
32 So꞉wagalin iyo꞉ amisa꞉n baya siliki, egelebo꞉ a꞉la꞉nenelo꞉.
32 São semelhantes aos meninos que, sentados nas praças, gritam uns para os outros: Tocamo-vos flauta, e não dançastes; cantamos lamentações, e não chorastes.
33 Mo꞉wo꞉ Yo꞉n ho꞉n amilo꞉ to꞉lolan e ya꞉ga꞉yo꞉, wain ho꞉n o꞉lia꞉ ma꞉n ma꞉no꞉ o꞉lia꞉yo꞉ ka꞉laki mo꞉na꞉sen. Man a꞉no꞉ e kudu ha꞉nabikiyo꞉, giliyo꞉ e gola ba꞉da sa꞉laki, ‘E mama mogago꞉ dowab’ a꞉la꞉sa꞉la꞉lab.
33 Porquanto veio João, o Batista, não comendo pão nem bebendo vinho, e dizeis: Tem demônio;
34 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Kalule Dowo꞉ ne gilo꞉wa ya꞉ga꞉yo꞉, ma꞉n o꞉lia꞉ ho꞉n o꞉lia꞉yo꞉ no꞉likiyo꞉, giliyo꞉ ne gola ba꞉da sa꞉lakiyo꞉, ‘Kalu we ma꞉no꞉ besagali naki a꞉la꞉ta꞉ga꞉, aluna꞉ ho꞉no꞉ na꞉sa꞉ga꞉ no꞉nolab. E takis molelo꞉ dia꞉sen kalu o꞉lia꞉ mogago꞉lo꞉ dimida꞉sen kalu o꞉lia꞉yo꞉ mili dowab’ a꞉la꞉sa꞉la꞉lab.
34 veio o Filho do homem, comendo e bebendo, e dizeis: Eis aí um comilão e bebedor de vinho, amigo de publicanos e pecadores.
35 Ko꞉sega kaluka꞉isale Godeya꞉lo꞉ asulab aundo꞉ kudu ha꞉na꞉lab i a꞉ma꞉yo꞉ Godeya꞉ mano꞉ hendele digalo꞉, a꞉la꞉widakigab.” Ya꞉su eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉wido꞉.
35 Mas a sabedoria é justificada por todos os seus filhos.
36 Ho꞉len no amio꞉, Fa꞉lisi kalu noma꞉yo꞉ Ya꞉suwo꞉ ene aya ma꞉no꞉ ma꞉niki mena a꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉suwo꞉ a usa tina꞉sa꞉ga꞉ hena sen.
36 Um dos fariseus convidou-o para comer com ele; e entrando em casa do fariseu, reclinou-se à mesa.
37 Amisa꞉n a꞉namio꞉, ga nowo꞉ mogago꞉lo꞉ dimida꞉lowano꞉ elen ko꞉lo꞉, Ya꞉suwo꞉ Fa꞉lisi kaluwa꞉ aya sab a꞉la꞉da꞉da꞉ga꞉yo꞉, e wa ho꞉n mundo꞉ nafayo꞉, u ho꞉lo꞉ go꞉fo꞉ amilo꞉ wasu a꞉no꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉sulo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowo꞉.
37 E eis que uma mulher pecadora que havia na cidade, quando soube que ele estava à mesa em casa do fariseu, trouxe um vaso de alabastro com bálsamo;
38 Ga a꞉no꞉ Ya꞉suwa꞉ fa꞉sa kagafo꞉liki ya꞉la꞉likiyo꞉, Ya꞉suwa꞉ gib a꞉no꞉ si ho꞉na꞉ badala꞉labiki, ene misa꞉ fo꞉n a꞉ma꞉ Ya꞉suwa꞉ gibo꞉ a꞉na hala꞉len. Eyo꞉ gib a꞉no꞉ mimila꞉liki, wa ho꞉n a꞉no꞉ a꞉na tula꞉i ane.
38 e estando por detrás, aos seus pés, chorando, começou a regar-lhe os pés com lágrimas e os enxugava com os cabelos da sua cabeça; e beijava-lhe os pés e ungia-os com o bálsamo.
39 Fa꞉lisi kalu Ya꞉sulo꞉ tililia꞉mio꞉ a꞉ma꞉yo꞉ enena꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉asulo꞉. “Kalu we dinali sa꞉lan kalu hendele kibo꞉bowo꞉, eyo꞉ ga we o꞉ngo꞉ma꞉ golabo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ o꞉li fanda asulumabe. Eyo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, ga we mogago꞉lo꞉ dimida꞉sen a꞉la꞉bo꞉ o꞉li asulumabe.”
39 Mas, ao ver isso, o fariseu que o convidara falava consigo, dizendo: Se este homem fosse profeta, saberia quem e de que qualidade é essa mulher que o toca, pois é uma pecadora.
40 Fa꞉lisi kalu eyo꞉ a꞉la꞉asulabiki, Ya꞉su eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Saimon, niyo꞉ gemo꞉wo꞉ to sa꞉ma꞉no꞉ nowo꞉ da꞉lab.” A꞉la꞉sa꞉labiki, “Widan kalu, nemo꞉wo꞉ sama.”
40 E respondendo Jesus, disse-lhe: Simão, tenho uma coisa a dizer-te. Respondeu ele: Dize-a, Mestre.
41 A꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu a꞉la꞉ma꞉yo꞉ kalu no amio꞉ moleyo꞉ di ko꞉lo꞉ mewa꞉lo꞉ da꞉lab. Noma꞉yo꞉ mewa꞉lo꞉ silba moleyo꞉ fudo꞉ bila꞉fo꞉ di, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ noma꞉yo꞉ silba moleyo꞉ do꞉la꞉fo꞉ bila꞉fo꞉ di.
41 Certo credor tinha dois devedores; um lhe devia quinhentos denários, e outro cinqüenta.
42 Kalu a꞉la꞉ma꞉yo꞉ mole wa꞉l a꞉ma꞉la꞉ dimia꞉no꞉wo꞉ aundo꞉ma dowabiki, molelo꞉ biso꞉ a꞉ma꞉ sa꞉laki, ‘Ga꞉go꞉ molelo꞉malo꞉biki, niyo꞉ ga꞉lilo꞉l ko꞉lo꞉ ga꞉go꞉ sagala꞉li ha꞉na꞉bi.’ A꞉la꞉sa꞉lab ko꞉lo꞉ kalu o꞉mo꞉wo꞉ abe mada alan asulaba?”
42 Não tendo eles com que pagar, perdoou a ambos. Qual deles, pois, o amará mais?
43 Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Saimon eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu moleyo꞉ alando꞉ di ko꞉lo꞉ ta꞉tab e mada alan asuluma꞉ib, niyo꞉ a꞉la꞉asulo꞉l.” A꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge hendele sa꞉lab.”
43 Respondeu Simão: Suponho que é aquele a quem mais perdoou. Replicou-lhe Jesus: Julgaste bem.
44 A꞉la꞉sa꞉laki, Ya꞉su e galo꞉ doba꞉da꞉ nodolakiyo꞉, Saimonbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga we ba꞉daya? Ne gi aya mio꞉ amio꞉, giyo꞉ ho꞉no꞉ ni gib to꞉go꞉dema꞉kiyo꞉ mo꞉wasumeale. Ko꞉sega ga wema꞉yo꞉ si ho꞉n enedo꞉ma꞉ ni gibo꞉ to꞉go꞉daki, misa꞉ fo꞉n enedo꞉ma꞉ halifa꞉.
44 E, voltando-se para a mulher, disse a Simão: Vês tu esta mulher? Entrei em tua casa, e não me deste água para os pés; mas esta com suas lágrimas os regou e com seus cabelos os enxugou.
45 Ne gi aya fa꞉la꞉dowab amio꞉, giyo꞉ ne mo꞉mimilale ko꞉sega, ne ho꞉gi fa꞉la꞉dowab amio꞉ ga wema꞉yo꞉ gib nilo꞉ we mimila꞉fo꞉ ko꞉ a꞉lab.
45 Não me deste ósculo; ela, porém, desde que entrei, não tem cessado de beijar-me os pés.
46 Giyo꞉ o꞉lif wel ho꞉n a꞉no꞉ ni misa꞉ amio꞉ mo꞉tulu alitale. Ko꞉sega ga wema꞉yo꞉ wa ho꞉n mundo꞉ nafa a꞉no꞉ ni giba tulo꞉.
46 Não me ungiste a cabeça com óleo; mas esta com bálsamo ungiu-me os pés.
47 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ niyo꞉ gemo꞉wo꞉ a꞉la꞉so꞉lo꞉l. Ga wema꞉lo꞉ mogago꞉ modo꞉ dimida꞉len a꞉no꞉ niyo꞉ halaki ga꞉lila꞉ ko꞉lo꞉, eyo꞉ ne mada alan asulakigab. Ko꞉sega kalu abeyo꞉ mogago꞉ ha꞉lulo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ halaki ga꞉lilalikiyo꞉, eyo꞉ ne ba ha꞉lu asuluma꞉ib.”
47 Por isso te digo: Perdoados lhe são os pecados, que são muitos; porque ela muito amou; mas aquele a quem pouco se perdoa, pouco ama.
48 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉su eyo꞉ gamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Mogago꞉ gilo꞉ dimido꞉wo꞉ tambo halaki ga꞉lilo꞉l ko꞉m.”
48 E disse a ela: Perdoados são os teus pecados.
49 A꞉la꞉sa꞉labiki, kaluka꞉isale nol ma꞉ndo꞉ na꞉likilo꞉ sen a꞉ma꞉yo꞉ egele nenelaki a꞉la꞉sio꞉, “Mogago꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ halaki ga꞉lilo꞉ka꞉, a꞉la꞉do꞉ sa꞉lab a꞉no꞉, kalu we o꞉ba꞉le?”
49 Mas os que estavam com ele à mesa começaram a dizer entre si: Quem é este que até perdoa pecados?
50 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉su eyo꞉ gamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Go꞉no꞉n tilidabu koma꞉ ge a꞉ma꞉la꞉ gasiliab ko꞉lo꞉ ge ha꞉sa dowa꞉i ha꞉na꞉bi.” Ya꞉su eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
50 Jesus, porém, disse à mulher: A tua fé te salvou; vai-te em paz.

Ler em outra tradução

Comparar com outra