Gênesis 48

BCO vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ho꞉len nolo꞉ ta꞉ta꞉sa꞉ga꞉, Yosa꞉b eyo꞉ iyayo꞉ walaf da꞉laka꞉ a꞉la꞉da꞉dabiki, eyo꞉ inso꞉ Manasa o꞉lia꞉ A꞉flam o꞉lia꞉yo꞉ tililia꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ ba꞉ba꞉ni ane.
1 Passadas estas coisas, disseram a José: — Seu pai está doente. Então José tomou consigo seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Yosa꞉bo꞉ mio꞉ka꞉ a꞉la꞉bo꞉ Ya꞉kobo꞉ da꞉da꞉ga꞉, e uwo꞉b amilo꞉ alifo꞉leno꞉ ha꞉sa ka halale dasilia꞉ga꞉ sen.
2 E avisaram a Jacó: — Eis que o seu filho José vem visitá-lo. Israel fez um esforço e se sentou na cama.
3 — ausente —
3 Então Jacó disse a José: — O Deus Todo-Poderoso me apareceu na cidade de Luz, na terra de Canaã, me abençoou
4 — ausente —
4 e me disse: “Eis que eu o farei fecundo e o multiplicarei. De você farei uma multidão de povos e à sua descendência darei esta terra como propriedade perpétua.”
5 Ne Isib hen wiyo꞉ semo꞉mio꞉ amilo꞉ gilo꞉ so꞉wa a꞉la꞉ ko꞉lo꞉ Isibdo꞉ sa꞉la꞉li a꞉no꞉, ne dio꞉l. A꞉flam o꞉lia꞉ Manasa o꞉lia꞉yo꞉ ni so꞉wa Luben o꞉lia꞉ Simeon o꞉lia꞉ o꞉ngo꞉ doma꞉ib.
5 E agora os seus dois filhos, que lhe nasceram na terra do Egito antes que eu viesse para junto de você aqui no Egito, são meus. Efraim e Manassés serão meus, assim como Rúben e Simeão são meus.
6 Ko꞉sega giyo꞉ a꞉la꞉ma꞉ fa꞉s amio꞉ so꞉wa nolo꞉ a꞉sa꞉la꞉lialega, so꞉wa a꞉no꞉ ga꞉no꞉le doma꞉ib ko꞉lo꞉, dabun nilo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, iyo꞉ a꞉la꞉ma꞉ ha꞉ga iliki dia꞉ib.
6 Mas os filhos que você gerar depois deles serão seus; segundo o nome de um de seus irmãos serão chamados na sua herança.
7 Ne Mesobotemia ta꞉ta꞉ga꞉, Ka꞉ina꞉n hen a꞉na ha꞉na꞉ni ha꞉nakiyo꞉, A꞉fla꞉ta amisa꞉n amio꞉ semo꞉ fa꞉la꞉dowo꞉wa, Lesol e a꞉na sowo꞉. E sowabikiyo꞉, Ne nofolo꞉wo꞉ alan dowa꞉sa꞉ga꞉, A꞉fla꞉talo꞉ ha꞉na꞉sen tog anib a꞉na dali alifa꞉. A꞉fla꞉ta amisa꞉n a꞉no꞉ o꞉go꞉ Ba꞉diliha꞉m a꞉la꞉sa꞉la꞉sen.” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
7 Quando eu vinha de Padã, para minha tristeza morreu Raquel na terra de Canaã, no caminho, a pouca distância de Efrata; eu a sepultei ali no caminho de Efrata, que é Belém.
8 Yosa꞉ba꞉ so꞉wa a꞉la꞉ a꞉no꞉ Ya꞉kob eyo꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “So꞉wa we o꞉ba?”
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: — Quem são estes?
9 Yosa꞉b eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “So꞉wa a꞉la꞉ we, ne wena sen amilo꞉ Godeya꞉lo꞉ nemo꞉lo꞉ dimiyo꞉ we.” A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi so꞉wa a꞉la꞉ko nafale mesea꞉ki, niyo꞉ Godemo꞉ dulugu sa꞉ma꞉nigo꞉l ko꞉lo꞉, nelo꞉wa tililia꞉ mena,” a꞉la꞉sio꞉.
9 José respondeu a seu pai: — São meus filhos, que Deus me deu aqui. Israel disse: — Traga-os para perto de mim, para que eu os abençoe.
10 Ho꞉len a꞉namio꞉ Isolael e anaso꞉ dowakiyo꞉, ene siyo꞉ funa꞉ dowaki mo꞉ba꞉ba꞉no꞉ dowo꞉. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Yosa꞉b eyo꞉ ene so꞉wa a꞉la꞉ a꞉no꞉ tililia꞉ga꞉, iyaya꞉ anib a꞉na ta꞉tabikiyo꞉, Isolael eyo꞉ a꞉la꞉ a꞉no꞉ fafula꞉fo꞉liki mimilo꞉.
10 Os olhos de Israel já estavam fracos por causa da velhice, de modo que não podia ver bem. Por isso José levou os filhos para perto dele; e ele os beijou e os abraçou.
11 Isolael eyo꞉ Yosa꞉bo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne ge misio꞉ wa꞉kabiyo꞉ mo꞉ba꞉ba꞉no꞉ a꞉la꞉asulo꞉ ko꞉sega, Gode eyo꞉ ne asufa꞉ ko꞉lo꞉, o꞉go꞉ ge o꞉lia꞉ gi so꞉wa o꞉lia꞉yo꞉ misio꞉ bo꞉do꞉l.”
11 Então Israel disse a José: — Eu não esperava ver o seu rosto outra vez; e eis que Deus me permitiu ver também os seus filhos.
12 A꞉la꞉sa꞉labiki inso꞉ a꞉la꞉ Isolaela꞉ gul anib amilo꞉ sen a꞉no꞉ Yosa꞉b eyo꞉ gasilia꞉ga꞉ ha꞉la꞉ doba꞉da꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, e iyayo꞉ wabudakiyo꞉, hena gulalu siliki misa꞉fu ali.
12 E José, tirando-os dentre os joelhos de seu pai, se prostrou com o rosto em terra, diante dele.
13 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Yosa꞉b eyo꞉ ene so꞉wa a꞉la꞉yo꞉ tililia꞉ ya꞉ga꞉, iyaya꞉ aniba kagama꞉ yakiyo꞉, A꞉flam e Isolaela꞉ dagi fo꞉fo꞉doloba꞉da꞉ ta꞉taki, Manasa e Isolaela꞉ dagi ilili doba꞉da꞉ ta꞉fo꞉.
13 Depois José pegou os dois filhos e os colocou diante do pai. Pegou Efraim com a mão direita, para que ficasse à esquerda de Israel, e Manassés com a mão esquerda, para que ficasse à direita de Israel.
14 Ko꞉sega Isolael eyo꞉ ene dagiyo꞉ wo꞉ida꞉le dimiakiyo꞉, dagi ililib a꞉no꞉ so꞉wa tif, A꞉flama꞉ misa꞉ya dia꞉taki, dagi fo꞉fo꞉dolobo꞉ so꞉wa wa꞉la꞉b, Manasaya꞉ misa꞉ya difa꞉.
14 Mas Israel estendeu a mão direita e a pôs sobre a cabeça de Efraim, que era o mais novo, e pôs a mão esquerda sobre a cabeça de Manassés, cruzando assim as mãos, mesmo sendo Manassés o primogênito.
15 A꞉la꞉dimida꞉sa꞉ga꞉ Isolael eyo꞉ Yosa꞉bo꞉ nafale mesea꞉ki, Godemo꞉ dulugu sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉,
15 E Israel abençoou José, dizendo: — O Deus em cuja presença andaram meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor durante a minha vida até este dia,
16 Hida꞉yo꞉wo꞉ nelo꞉wa fa꞉la꞉dowo꞉ amio꞉, ge ma꞉mula꞉ kalu o꞉ngo꞉ fa꞉la꞉dowaki, ne asuwa꞉ta꞉sen.
16 o Anjo que me tem livrado de todo mal, abençoe estes meninos! Que por meio deles seja lembrado o meu nome e o nome de meus pais Abraão e Isaque! Que cresçam e se tornem uma multidão sobre a terra.
17 — ausente —
17 José viu que seu pai havia posto a mão direita sobre a cabeça de Efraim e isto não lhe agradou. Pegou a mão de seu pai para mudá-la da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 — ausente —
18 E José disse ao pai: — Não assim, meu pai, pois o primogênito é este; ponha a mão direita sobre a cabeça dele.
19 Ko꞉sega iyaya꞉yo꞉ Yosa꞉b elo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ mo꞉da꞉daki, emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni so꞉wa, ne mo꞉wo꞉ asulufo꞉liki dimido꞉l. Wa꞉la꞉b so꞉wayo꞉lo꞉ alan dowaki, ene eso꞉lo꞉wo꞉lo꞉ alan fa꞉la꞉doma꞉ib. Ko꞉sega gi so꞉wa tif wema꞉ wiyo꞉ alan dowaki wa꞉la꞉b so꞉waya꞉ wiyo꞉ tininima꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ so꞉wa elo꞉ sa꞉la꞉la꞉i ha꞉nab a꞉no꞉lo꞉ mada modo꞉ ko꞉lo꞉ fa꞉la꞉dowa꞉i ha꞉na꞉ib.”
19 Mas seu pai recusou e disse: — Eu sei, meu filho, eu sei. Ele também será um povo, também ele será grande. Mas o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência será uma multidão de nações.
20 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Isolael eyo꞉ a꞉la꞉yo꞉ Godemo꞉wo꞉ nafale mesea꞉kiyo꞉, towo꞉ a꞉la꞉dulugu sio꞉,
20 Assim, os abençoou naquele dia, declarando: — Por vocês Israel abençoará, dizendo: “Deus faça com você como fez com Efraim e com Manassés.” E assim Israel pôs Efraim antes de Manassés.
21 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Isolael eyo꞉ Yosa꞉bo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge dabuma. Ne ko꞉na꞉ma soma꞉nigo꞉l, ko꞉sega Godeyo꞉ ge o꞉lia꞉ dofo꞉ ha꞉na꞉la꞉ga꞉yo꞉, ge ma꞉muwa꞉ hena a꞉ma꞉la꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉ib.
21 Depois Israel disse a José: — Eis que estou morrendo, mas Deus estará com vocês e os fará voltar à terra de seus pais.
22 Ni heno꞉ na꞉ so꞉wa imo꞉wo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, hen heb nolo꞉lo꞉ gemo꞉wo꞉ a꞉dimia꞉no꞉. Tamin amio꞉ niyo꞉ da꞉ inso꞉ o꞉lia꞉ helebe o꞉lia꞉ma꞉ Amol kalu i o꞉lia꞉ buba꞉sa꞉ga꞉, Sekem hen nafa, misio꞉ anib doba꞉da꞉lo꞉ a꞉no꞉ a꞉na di ko꞉lo꞉, o꞉go꞉ hen heb a꞉no꞉ gemo꞉ dimio꞉l.” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
22 Dou a você uma parte a mais que a seus irmãos, um declive montanhoso, o qual tomei das mãos dos amorreus com a minha espada e com o meu arco.

Ler em outra tradução

Comparar com outra