Gênesis 48

BCO vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Ho꞉len nolo꞉ ta꞉ta꞉sa꞉ga꞉, Yosa꞉b eyo꞉ iyayo꞉ walaf da꞉laka꞉ a꞉la꞉da꞉dabiki, eyo꞉ inso꞉ Manasa o꞉lia꞉ A꞉flam o꞉lia꞉yo꞉ tililia꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ ba꞉ba꞉ni ane.
1 Depois destas coisas disseram a José: Eis que teu pai está enfermo. Então José tomou consigo os seus dois filhos, Manassés e Efraim.
2 Yosa꞉bo꞉ mio꞉ka꞉ a꞉la꞉bo꞉ Ya꞉kobo꞉ da꞉da꞉ga꞉, e uwo꞉b amilo꞉ alifo꞉leno꞉ ha꞉sa ka halale dasilia꞉ga꞉ sen.
2 Disse alguém a Jacó: Eis que José, teu olho, vem ter contigo. E esforçando-se Israel, sentou-se sobre a cama.
3 — ausente —
3 E disse Jacó a José: O Deus Todo-Poderoso me apareceu em Luz, na terra de Canaã, e me abençoou,
4 — ausente —
4 e me disse: Eis que te farei frutificar e te multiplicarei; tornar-te-ei uma multidão de povos e darei esta terra à tua descendência depois de ti, em possessão perpétua.
5 Ne Isib hen wiyo꞉ semo꞉mio꞉ amilo꞉ gilo꞉ so꞉wa a꞉la꞉ ko꞉lo꞉ Isibdo꞉ sa꞉la꞉li a꞉no꞉, ne dio꞉l. A꞉flam o꞉lia꞉ Manasa o꞉lia꞉yo꞉ ni so꞉wa Luben o꞉lia꞉ Simeon o꞉lia꞉ o꞉ngo꞉ doma꞉ib.
5 Agora, pois, os teus dois filhos, que nasceram na terra do Egito antes que eu viesse a ti no Egito, são meus: Efraim e Manassés serão meus, como Rúben e Simeão;
6 Ko꞉sega giyo꞉ a꞉la꞉ma꞉ fa꞉s amio꞉ so꞉wa nolo꞉ a꞉sa꞉la꞉lialega, so꞉wa a꞉no꞉ ga꞉no꞉le doma꞉ib ko꞉lo꞉, dabun nilo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, iyo꞉ a꞉la꞉ma꞉ ha꞉ga iliki dia꞉ib.
6 mas a prole que tiveres depois deles será tua; segundo o nome de seus irmãos serão eles chamados na sua herança.
7 Ne Mesobotemia ta꞉ta꞉ga꞉, Ka꞉ina꞉n hen a꞉na ha꞉na꞉ni ha꞉nakiyo꞉, A꞉fla꞉ta amisa꞉n amio꞉ semo꞉ fa꞉la꞉dowo꞉wa, Lesol e a꞉na sowo꞉. E sowabikiyo꞉, Ne nofolo꞉wo꞉ alan dowa꞉sa꞉ga꞉, A꞉fla꞉talo꞉ ha꞉na꞉sen tog anib a꞉na dali alifa꞉. A꞉fla꞉ta amisa꞉n a꞉no꞉ o꞉go꞉ Ba꞉diliha꞉m a꞉la꞉sa꞉la꞉sen.” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
7 Quando eu vinha de Padã, morreu-me Raquel no caminho, na terra de Canaã, quando ainda faltava alguma distância para chegar a Efrata; sepultei-a ali no caminho que vai dar a Efrata, isto é, Belém.
8 Yosa꞉ba꞉ so꞉wa a꞉la꞉ a꞉no꞉ Ya꞉kob eyo꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “So꞉wa we o꞉ba?”
8 Quando Israel viu os filhos de José, perguntou: Quem são estes?
9 Yosa꞉b eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “So꞉wa a꞉la꞉ we, ne wena sen amilo꞉ Godeya꞉lo꞉ nemo꞉lo꞉ dimiyo꞉ we.” A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi so꞉wa a꞉la꞉ko nafale mesea꞉ki, niyo꞉ Godemo꞉ dulugu sa꞉ma꞉nigo꞉l ko꞉lo꞉, nelo꞉wa tililia꞉ mena,” a꞉la꞉sio꞉.
9 Respondeu José a seu pai: Eles são meus filhos, que Deus me tem dado aqui. Continuou Israel: Traze-mos aqui, e eu os abençoarei.
10 Ho꞉len a꞉namio꞉ Isolael e anaso꞉ dowakiyo꞉, ene siyo꞉ funa꞉ dowaki mo꞉ba꞉ba꞉no꞉ dowo꞉. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Yosa꞉b eyo꞉ ene so꞉wa a꞉la꞉ a꞉no꞉ tililia꞉ga꞉, iyaya꞉ anib a꞉na ta꞉tabikiyo꞉, Isolael eyo꞉ a꞉la꞉ a꞉no꞉ fafula꞉fo꞉liki mimilo꞉.
10 Os olhos de Israel, porém, se tinham escurecido por causa da velhice, de modo que não podia ver. José, pois, fê-los chegar a ele; e ele os beijou e os abraçou.
11 Isolael eyo꞉ Yosa꞉bo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne ge misio꞉ wa꞉kabiyo꞉ mo꞉ba꞉ba꞉no꞉ a꞉la꞉asulo꞉ ko꞉sega, Gode eyo꞉ ne asufa꞉ ko꞉lo꞉, o꞉go꞉ ge o꞉lia꞉ gi so꞉wa o꞉lia꞉yo꞉ misio꞉ bo꞉do꞉l.”
11 E Israel disse a José: Eu não cuidara ver o teu rosto; e eis que Deus me fez ver também a tua descendência.
12 A꞉la꞉sa꞉labiki inso꞉ a꞉la꞉ Isolaela꞉ gul anib amilo꞉ sen a꞉no꞉ Yosa꞉b eyo꞉ gasilia꞉ga꞉ ha꞉la꞉ doba꞉da꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, e iyayo꞉ wabudakiyo꞉, hena gulalu siliki misa꞉fu ali.
12 Então José os tirou dos joelhos de seu pai; e inclinou-se à terra diante da sua face.
13 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Yosa꞉b eyo꞉ ene so꞉wa a꞉la꞉yo꞉ tililia꞉ ya꞉ga꞉, iyaya꞉ aniba kagama꞉ yakiyo꞉, A꞉flam e Isolaela꞉ dagi fo꞉fo꞉doloba꞉da꞉ ta꞉taki, Manasa e Isolaela꞉ dagi ilili doba꞉da꞉ ta꞉fo꞉.
13 E José tomou os dois, a Efraim com a sua mão direita, à esquerda de Israel, e a Manassés com a sua mão esquerda, à direita de Israel, e assim os fez chegar a ele.
14 Ko꞉sega Isolael eyo꞉ ene dagiyo꞉ wo꞉ida꞉le dimiakiyo꞉, dagi ililib a꞉no꞉ so꞉wa tif, A꞉flama꞉ misa꞉ya dia꞉taki, dagi fo꞉fo꞉dolobo꞉ so꞉wa wa꞉la꞉b, Manasaya꞉ misa꞉ya difa꞉.
14 Mas Israel, estendendo a mão direita, colocou-a sobre a cabeça de Efraim, que era o menor, e a esquerda sobre a cabeça de Manassés, dirigindo as mãos assim propositadamente, sendo embora este o primogênito.
15 A꞉la꞉dimida꞉sa꞉ga꞉ Isolael eyo꞉ Yosa꞉bo꞉ nafale mesea꞉ki, Godemo꞉ dulugu sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉,
15 E abençoou a José, dizendo: O Deus em cuja presença andaram os meus pais Abraão e Isaque, o Deus que tem sido o meu pastor durante toda a minha vida até este dia,
16 Hida꞉yo꞉wo꞉ nelo꞉wa fa꞉la꞉dowo꞉ amio꞉, ge ma꞉mula꞉ kalu o꞉ngo꞉ fa꞉la꞉dowaki, ne asuwa꞉ta꞉sen.
16 o anjo que me tem livrado de todo o mal, abençoe estes mancebos, e seja chamado neles o meu nome, e o nome de meus pois Abraão e Isaque; e multipliquem-se abundantemente no meio da terra.
17 — ausente —
17 Vendo José que seu pai colocava a mão direita sobre a cabeça de Efraim, foi-lhe isso desagradável; levantou, pois, a mão de seu pai, para a transpor da cabeça de Efraim para a cabeça de Manassés.
18 — ausente —
18 E José disse a seu pai: Nãa assim, meu pai, porque este é o primogênito; põe a mão direita sobre a sua cabeça.
19 Ko꞉sega iyaya꞉yo꞉ Yosa꞉b elo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ mo꞉da꞉daki, emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni so꞉wa, ne mo꞉wo꞉ asulufo꞉liki dimido꞉l. Wa꞉la꞉b so꞉wayo꞉lo꞉ alan dowaki, ene eso꞉lo꞉wo꞉lo꞉ alan fa꞉la꞉doma꞉ib. Ko꞉sega gi so꞉wa tif wema꞉ wiyo꞉ alan dowaki wa꞉la꞉b so꞉waya꞉ wiyo꞉ tininima꞉ib. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ so꞉wa elo꞉ sa꞉la꞉la꞉i ha꞉nab a꞉no꞉lo꞉ mada modo꞉ ko꞉lo꞉ fa꞉la꞉dowa꞉i ha꞉na꞉ib.”
19 Mas seu pai, recusando, disse: Eu o sei, meu filho, eu o sei; ele também se tornará um povo, ele também será grande; contudo o seu irmão menor será maior do que ele, e a sua descendência se tornará uma multidão de nações.
20 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Isolael eyo꞉ a꞉la꞉yo꞉ Godemo꞉wo꞉ nafale mesea꞉kiyo꞉, towo꞉ a꞉la꞉dulugu sio꞉,
20 Assim os abençoou naquele dia, dizendo: Por ti Israel abençoará e dirá: Deus te faça como Efraim e como Manassés. E pôs a Efraim diante de Manassés.
21 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Isolael eyo꞉ Yosa꞉bo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge dabuma. Ne ko꞉na꞉ma soma꞉nigo꞉l, ko꞉sega Godeyo꞉ ge o꞉lia꞉ dofo꞉ ha꞉na꞉la꞉ga꞉yo꞉, ge ma꞉muwa꞉ hena a꞉ma꞉la꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉ib.
21 Depois disse Israel a José: Eis que eu morro; mas Deus será convosco, e vos fará tornar para a terra de vossos pais.
22 Ni heno꞉ na꞉ so꞉wa imo꞉wo꞉ aloba꞉dakiyo꞉, hen heb nolo꞉lo꞉ gemo꞉wo꞉ a꞉dimia꞉no꞉. Tamin amio꞉ niyo꞉ da꞉ inso꞉ o꞉lia꞉ helebe o꞉lia꞉ma꞉ Amol kalu i o꞉lia꞉ buba꞉sa꞉ga꞉, Sekem hen nafa, misio꞉ anib doba꞉da꞉lo꞉ a꞉no꞉ a꞉na di ko꞉lo꞉, o꞉go꞉ hen heb a꞉no꞉ gemo꞉ dimio꞉l.” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
22 E eu te dou um pedaço de terra a mais do que a teus irmãos, o qual tomei com a minha espada e com o meu arco da mão dos amorreus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra