Gênesis 44
BCO vs ARA
1 Iyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Yosa꞉b eyo꞉ ene alo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalumo꞉wo꞉ wo꞉no꞉lebo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ ma꞉no꞉ ililo꞉ dia꞉ha꞉na꞉no꞉ o꞉leaumbo꞉, ini masiyo꞉ wa꞉li alifela꞉sa꞉ga꞉, ini moleyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ masi meya disalifela꞉bi.
1 Deu José esta ordem ao mordomo de sua casa: Enche de mantimento os sacos que estes homens trouxeram, quanto puderem levar, e põe o dinheiro de cada um na boca do saco de mantimento.
2 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ao tifa꞉ masi amio꞉, ene mole o꞉lia꞉ no꞉no꞉n silba kab a꞉no꞉lo꞉, ene masi meya disalita꞉bi,” a꞉la꞉sio꞉. Yosa꞉b elo꞉ sio꞉ aumbo꞉, ene nanog kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉ka dimido꞉.
2 O meu copo de prata pô-lo-ás na boca do saco de mantimento do mais novo, com o dinheiro do seu cereal. E assim se fez segundo José dissera.
3 Kea꞉fo nulu ho꞉idabiki, ao i a꞉no꞉ ini donki o꞉lia꞉ hamana꞉ki iliga꞉tabiki iyo꞉ ha꞉na꞉ni ane.
3 De manhã, quando já claro, despediram-se estes homens, eles com os seus jumentos.
4 Amisa꞉no꞉ semo꞉ sadega꞉fo꞉ amio꞉, Yosa꞉b eyo꞉ ene alo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ kalu i a꞉no꞉ kudu ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ galiliakiyo꞉, imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉bi, ‘Niliyo꞉ gimo꞉wo꞉ man nafa dimidaki sagale alifa꞉, ko꞉sega, gililo꞉ nimo꞉lo꞉ mogago꞉ dimido꞉wo꞉ mo꞉wo꞉ ha꞉?
4 Tendo saído eles da cidade, não se havendo ainda distanciado, disse José ao mordomo de sua casa: Levanta-te e segue após esses homens; e, alcançando-os, lhes dirás: Por que pagastes mal por bem?
5 Ni misa꞉ kaluwa꞉ ene kab nafaleyo꞉ waga afale diyo꞉? Kab wema꞉yo꞉ ho꞉no꞉ a꞉na na꞉sen a꞉la꞉ta꞉ga꞉ kab wema꞉ halaido꞉ a꞉na ilikiyo꞉, eyo꞉ ho꞉le ba꞉dan. Man gililo꞉ we, mada hala dimido꞉.’”
5 Não é este o copo em que bebe meu senhor? E por meio do qual faz as suas adivinhações? Procedestes mal no que fizestes.
6 Yosa꞉b eyo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉, kalu a꞉no꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ galilia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, to a꞉no꞉ imo꞉wo꞉ sio꞉.
6 E alcançou-os e lhes falou essas palavras.
7 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, iliyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu alan, giyo꞉ to we waga asulaki sa꞉laya? To gilo꞉ sa꞉lab ko aumbo꞉, niliyo꞉ mada mo꞉dimida꞉sen.
7 Então, lhe responderam: Por que diz meu senhor tais palavras? Longe estejam teus servos de praticar semelhante coisa.
8 Dabuma. Nio꞉ Ka꞉ina꞉n a꞉la꞉ta꞉ga꞉ a꞉ma꞉la꞉ Isib wena yakiyo꞉, gililo꞉ mole ko꞉lo꞉ nili masi meya disa꞉ a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ ginibo꞉ dimia꞉niki dia꞉mio꞉. Ge a꞉no꞉ asulo꞉ ko꞉lo꞉, gi misa꞉ kaluwa꞉ silba, go꞉l kelego꞉ ayamilo꞉ da꞉lab a꞉no꞉ niliyo꞉ mada mo꞉afale dia꞉no꞉ ko꞉lo꞉lab.
8 O dinheiro que achamos na boca dos sacos de mantimento, tornamos a trazer-te desde a terra de Canaã; como, pois, furtaríamos da casa do teu senhor prata ou ouro?
9 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ giyo꞉ nili masi usamio꞉ kab a꞉no꞉ delena ba꞉dalega, giyo꞉ kalu kabdo꞉ disa꞉ a꞉no꞉ sana sowa꞉sa꞉ga꞉, nio꞉ gi madali nanog dian kalu doma꞉no꞉.”
9 Aquele dos teus servos, com quem for achado, morra; e nós ainda seremos escravos do meu senhor.
10 Iliyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ sa꞉lab au dimidama꞉no꞉, ko꞉sega kalu kabdo꞉ disa꞉ a꞉no꞉ko꞉ ni nanog kalu dia꞉no꞉ dowaki, nol gio꞉ ga꞉li ha꞉na꞉ib.”
10 Então, lhes respondeu: Seja conforme as vossas palavras; aquele com quem se achar será meu escravo, porém vós sereis inculpados.
11 — ausente —
11 E se apressaram, e, tendo cada um posto o saco de mantimento em terra, o abriu.
12 — ausente —
12 O mordomo os examinou, começando do mais velho e acabando no mais novo; e achou-se o copo no saco de mantimento de Benjamim.
13 Ao iyo꞉ a꞉no꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, iyo꞉ nofolaki, inin helebeso꞉g ko꞉lo꞉wo꞉ bidila꞉sa꞉ga꞉yo꞉, kelego꞉ ililo꞉wo꞉ donki wa꞉la dila꞉sa꞉ga꞉, a꞉ma꞉la꞉ Isib amisa꞉na ha꞉na꞉ni ane.
13 Então, rasgaram as suas vestes e, carregados de novo os jumentos, tornaram à cidade.
14 Yuda o꞉lia꞉ ene ao i o꞉lia꞉yo꞉ Yosa꞉ba꞉ aya fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, Yosa꞉b e a ka o꞉sen ko꞉lo꞉, iyo꞉ elo꞉wa gumisi fufudo꞉.
14 E chegou Judá com seus irmãos à casa de José; este ainda estava ali; e prostraram-se em terra diante dele.
15 Yosa꞉b eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giliyo꞉ o꞉b dimido꞉wo꞉? Kalu ne o꞉ngo꞉ dowab wema꞉yo꞉, kelego꞉ wo꞉no꞉ledo꞉ delen a꞉no꞉ ho꞉le ba꞉da꞉sen a꞉la꞉bo꞉ giyo꞉ mo꞉asulaya?”
15 Disse-lhes José: Que é isso que fizestes? Não sabíeis vós que tal homem como eu é capaz de adivinhar?
16 Yosa꞉b eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, Yuda eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni misa꞉ kalu, to nililo꞉ sa꞉ma꞉no꞉ nowo꞉ aundo꞉ma. Nio꞉ mogago꞉lo꞉ mo꞉dimido꞉ a꞉lakilo꞉ sa꞉ma꞉no꞉wo꞉ mada halaido꞉. Hendele, nililo꞉ hala dimida꞉sen a꞉no꞉ Gode eyo꞉ kalaba widab ko꞉lo꞉, kaluwa꞉ ene masi amilo꞉ kabdo꞉ delendo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉no꞉lia꞉, nio꞉ tambo gi madali nanog dian kalu doma꞉no꞉.”
16 Então, disse Judá: Que responderemos a meu senhor? Que falaremos? E como nos justificaremos? Achou Deus a iniquidade de teus servos; eis que somos escravos de meu senhor, tanto nós como aquele em cuja mão se achou o copo.
17 Ko꞉sega Yosa꞉b eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ sa꞉lab o꞉leaumbo꞉, niyo꞉ mada mo꞉dimidama꞉no꞉. Kalu masi amilo꞉ kabdo꞉ delen amilo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉no꞉ko꞉ ni madali nanog dian kalu dowaki, nol gio꞉ go꞉ldo꞉wa ga꞉li ha꞉na꞉bi.”
17 Mas ele disse: Longe de mim que eu tal faça; o homem em cuja mão foi achado o copo, esse será meu servo; vós, no entanto, subi em paz para vosso pai.
18 A꞉la꞉sa꞉labiki Yuda eyo꞉ Yosa꞉bdo꞉wa kagayaki a꞉la꞉sio꞉, “Ni misa꞉ kalu, halaido꞉ gilo꞉wo꞉ Fa꞉lo꞉wa꞉lo꞉ o꞉ngo꞉ ko꞉sega, niyo꞉ gemo꞉wo꞉ towo꞉ sa꞉ma꞉nigo꞉l ko꞉lo꞉, giyo꞉ nemo꞉wo꞉ gadia꞉so꞉bo.
18 Então, Judá se aproximou dele e disse: Ah! Senhor meu, rogo-te, permite que teu servo diga uma palavra aos ouvidos do meu senhor, e não se acenda a tua ira contra o teu servo; porque tu és como o próprio Faraó.
19 Nio꞉ tamin amilo꞉ wilo꞉ mio꞉ amio꞉, giyo꞉ nimo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabubadale, ‘Gio꞉ go꞉l o꞉lia꞉ gao nowo꞉lia꞉yo꞉ o꞉saba?’
19 Meu senhor perguntou a seus servos: Tendes pai ou irmão?
20 A꞉la꞉dabu ba꞉dalikiyo꞉, niliyo꞉ gemo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Do sulo꞉wo꞉lo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ nao tif, dowa꞉lo꞉ anaso꞉ dowakilo꞉ sa꞉la꞉liyo꞉ o꞉sab. Ko꞉sega tif so꞉wa a꞉ma꞉ ene aoleyo꞉ sowo꞉ ko꞉lo꞉, anowa꞉lo꞉ sa꞉la꞉li imilise e o꞉sabiki, iyaya꞉yo꞉ e mada alan asula꞉sen’ a꞉la꞉sio꞉.
20 E respondemos a meu senhor: Temos pai já velho e um filho da sua velhice, o mais novo, cujo irmão é morto; e só ele ficou de sua mãe, e seu pai o ama.
21 “Giyo꞉ to nilo꞉ sio꞉ a꞉no꞉ da꞉da꞉ga꞉yo꞉, giyo꞉ ‘Gao a꞉no꞉ nelo꞉ ba꞉ba꞉ni tililia꞉ ya꞉bi’ a꞉la꞉sio꞉.
21 Então, disseste a teus servos: Trazei-mo, para que ponha os olhos sobre ele.
22 Ko꞉sega niliyo꞉ gemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘So꞉wa a꞉no꞉ iyayo꞉ mo꞉ta꞉fo꞉ ha꞉na꞉sen. E iyayo꞉ ta꞉fo꞉ ha꞉nalega, iyayo꞉ soma꞉ib.’
22 Respondemos ao meu senhor: O moço não pode deixar o pai; se deixar o pai, este morrerá.
23 Ko꞉sega gi sa꞉lakiyo꞉, ‘Gao tif a꞉no꞉ mo꞉tililia꞉ yalega, gio꞉ nelo꞉ amio꞉ mo꞉mena꞉ki, a꞉la꞉liki eleyo꞉ dia꞉fa꞉no꞉’ a꞉la꞉sio꞉.
23 Então, disseste a teus servos: Se vosso irmão mais novo não descer convosco, nunca mais me vereis o rosto.
24 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ nio꞉ a꞉ma꞉la꞉ dolo꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, gilo꞉ to sio꞉ o꞉leaumbo꞉ emo꞉ sio꞉.
24 Tendo nós subido a teu servo, meu pai, e a ele repetido as palavras de meu senhor,
25 “A꞉la꞉ta꞉ga꞉ dowa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Gio꞉ a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ ha꞉lu nolo꞉ a꞉kililia꞉ni hamana.’
25 disse nosso pai: Voltai, comprai-nos um pouco de mantimento.
26 Ko꞉sega nio꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Nao tif we ni o꞉lia꞉ mo꞉ha꞉nalega, Isibdo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu a꞉ma꞉yo꞉ nio꞉ mo꞉ba꞉ba꞉no꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉, nao tif ko mo꞉ha꞉nalega nio꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ mo꞉ha꞉na꞉no꞉.’
26 Nós respondemos: Não podemos descer; mas, se nosso irmão mais moço for conosco, desceremos; pois não podemos ver a face do homem, se este nosso irmão mais moço não estiver conosco.
27 — ausente —
27 Então, nos disse o teu servo, nosso pai: Sabeis que minha mulher me deu dois filhos;
28 — ausente —
28 um se ausentou de mim, e eu disse: Certamente foi despedaçado, e até agora não mais o vi;
29 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ne anaso꞉ dowo꞉ ko꞉lo꞉, no꞉no꞉n so꞉wa tif ko꞉lo꞉ ne o꞉lia꞉lo꞉ a꞉lab welo꞉ giliyo꞉ tililia꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, hida꞉yo꞉ nowo꞉ eyamio꞉ fa꞉la꞉dowalega, giyo꞉ ne nofolo꞉ alan dima꞉ki dimia꞉ib ko꞉lo꞉ ne sowakiyo꞉, dane ane hen a꞉na ha꞉na꞉ib.’ Dowa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
29 se agora também tirardes este da minha presença, e lhe acontecer algum desastre, fareis descer as minhas cãs com pesar à sepultura.
30 — ausente —
30 Agora, pois, indo eu a teu servo, meu pai, e não indo o moço conosco, visto a sua alma estar ligada com a alma dele,
31 — ausente —
31 vendo ele que o moço não está conosco, morrerá; e teus servos farão descer as cãs de teu servo, nosso pai, com tristeza à sepultura.
32 Mo꞉wo꞉ niyo꞉ domo꞉wo꞉ dinali sa꞉lakiyo꞉, ‘So꞉wa we niyo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ mo꞉tililia꞉ yalega, mogago꞉ gemo꞉lo꞉ dimiab a꞉no꞉ ho꞉leno꞉ tambo ne o꞉lia꞉ dofo꞉ ha꞉na꞉mela꞉ib.’
32 Porque teu servo se deu por fiador por este moço para com o meu pai, dizendo: Se eu o não tornar a trazer-te, serei culpado para com o meu pai todos os dias.
33 Niyo꞉ domo꞉wo꞉ a꞉la꞉dinali sio꞉ ko꞉lo꞉, o꞉go꞉ giyo꞉ so꞉wa we sili alitaki, e ta꞉lian aumbo꞉ ne ko꞉lo꞉ gi nanog kalu doma꞉ki ta꞉foma. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giyo꞉ so꞉wa tif ko ao i o꞉lia꞉ iyalo꞉wa hamana꞉ki ta꞉ta꞉bi.
33 Agora, pois, fique teu servo em lugar do moço por servo de meu senhor, e o moço que suba com seus irmãos.
34 Mo꞉wo꞉ so꞉wa we ne o꞉lia꞉yo꞉ mo꞉ha꞉nalega, nelo꞉ mada mo꞉ha꞉na꞉no꞉. Nofolo꞉ alan dolo꞉ amilo꞉ fa꞉la꞉doma꞉ib a꞉no꞉ ba꞉ba꞉no꞉wo꞉ ne mada tagilab.”
34 Porque como subirei eu a meu pai, se o moço não for comigo? Para que não veja eu o mal que a meu pai sobrevirá.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?