Gênesis 32
BCO vs NAA
1 Ya꞉kob e hen a꞉no꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ha꞉na꞉sena, Godeya꞉ ma꞉mula꞉ kalu iyo꞉ ya꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ a꞉na galili.
1 Também Jacó seguiu o seu caminho, e anjos de Deus foram encontrar-se com ele.
2 Ya꞉kob eyo꞉ ma꞉mula꞉ kalu ba꞉dakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Hena꞉ usamilo꞉ Godelo꞉ dowa꞉sen heno꞉ wilo꞉ka꞉.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ hen a꞉no꞉ Mahanaim wikilo꞉.
2 Quando Jacó os viu, disse: — Este é o acampamento de Deus. E deu àquele lugar o nome de Maanaim.
3 Ho꞉len a꞉namio꞉ Iso꞉ e Seil hen, Idom hen us a꞉na sen ko꞉lo꞉, Ya꞉kob eyo꞉ tolo꞉ sa꞉ma꞉no꞉ kalu nolo꞉ ene ao Iso꞉lo꞉wa iliga꞉fo꞉.
3 Então Jacó enviou mensageiros adiante de si a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 — ausente —
4 E lhes deu esta ordem: — Assim vocês falarão a meu senhor Esaú: “O seu servo Jacó manda dizer isto: ‘Como estrangeiro morei com Labão, em cuja companhia fiquei até agora.
5 — ausente —
5 Tenho bois, jumentos, rebanhos, servos e servas. Envio este comunicado a meu senhor, para encontrar favor na sua presença.’”
6 To a꞉no꞉ sama꞉kiyo꞉ iyo꞉ iliga꞉fo꞉ ko꞉lo꞉, iyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ ya꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉kobo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ gi gao Iso꞉lo꞉ ba꞉ba꞉ni ane ko꞉lo꞉, e gelo꞉ ba꞉ba꞉ni yaki a꞉la꞉ta꞉ga꞉ e o꞉lia꞉yo꞉ kaluwo꞉ 400 a꞉la꞉fo꞉ a꞉no꞉lo꞉ yab.”
6 Os mensageiros voltaram a Jacó, dizendo: — Fomos até o seu irmão Esaú. Também ele está vindo para se encontrar com o senhor, e quatrocentos homens estão com ele.
7 Ya꞉kobo꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, e mada kele asulaki, tagio꞉ alan dowo꞉ ko꞉lo꞉, ene so꞉lo꞉wo꞉lo꞉, sibiyo꞉lo꞉, kaowo꞉lo꞉, ka꞉molo꞉lo꞉ tambo usa aloba꞉da꞉sa꞉ga꞉, hen a꞉la꞉ya ta꞉fo꞉.
7 Então Jacó teve medo e ficou angustiado. Dividiu em dois grupos o povo que estava com ele, e também os rebanhos, os bois e os camelos.
8 Mo꞉wo꞉ eyo꞉ a꞉la꞉asulo꞉, “Iso꞉ e ya꞉ga꞉yo꞉, alobanalia꞉ difa꞉ so꞉lo꞉ no o꞉lia꞉ bubalega, nowo꞉ dalale hamana꞉ki” a꞉la꞉asula꞉sa꞉ga꞉ alobo꞉no꞉.
8 Pois pensou: “Se Esaú vier e atacar um grupo, o outro grupo escapará.”
9 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉dulugu sio꞉, “Yawe, ni ma꞉mu Ablaham o꞉lia꞉ ni do Aisa꞉g o꞉lia꞉ma꞉ Godeyo꞉ ge ko꞉lo꞉, tamin amio꞉ giyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘O꞉go꞉ ge go꞉la꞉ hendeya ha꞉na꞉ga꞉, go꞉no꞉n so꞉lo꞉lo꞉ sab a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉bi. A꞉la꞉gakiyo꞉ niyo꞉ ge nafale mesea꞉ki ta꞉fa꞉no꞉.’
9 E Jacó orou: — Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó
10 Ne nafa kaluma, ko꞉sega giyo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉lan man o꞉lia꞉ man nafale a꞉no꞉lia꞉yo꞉ nemo꞉wo꞉ dimida꞉sen. Ne no꞉no꞉n heno꞉ ta꞉fo꞉ ha꞉naki, ho꞉n Yodan a꞉no꞉ ta꞉notakiyo꞉, i dom ko꞉ dia꞉sa꞉ga꞉ ane ko꞉sega, giyo꞉ ne asufa꞉ ko꞉lo꞉, o꞉go꞉ ne a꞉ma꞉la꞉ yakiyo꞉, kelego꞉wo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ a꞉la꞉ aloba꞉da꞉sa꞉ga꞉ mio꞉.
10 sou indigno de todas as misericórdias e de toda a fidelidade que tens usado para com o teu servo. Pois com apenas o meu cajado atravessei este Jordão; já agora sou dois grupos.
11 — ausente —
11 Livra-me das mãos de meu irmão Esaú, porque temo que ele venha e ataque a mim e às mães com os filhos.
12 — ausente —
12 Pois tu disseste: “Certamente serei bondoso com você e lhe darei uma descendência como a areia do mar, que, de tão numerosa, não se pode contar.”
13 Ya꞉kob eyo꞉ Godemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, hen a꞉naka ali. Kea꞉fo dowabiki, ao Iso꞉mo꞉ boba dimia꞉no꞉ a꞉la꞉liki, no꞉ fofo꞉ elo꞉ tililia꞉ mio꞉ a꞉no꞉ alobo꞉no꞉.
13 Depois de passar ali aquela noite, Jacó separou do que tinha consigo um presente para o seu irmão Esaú:
14 — ausente —
14 duzentas cabras e vinte bodes, duzentas ovelhas e vinte carneiros,
15 — ausente —
15 trinta camelas de leite com as suas crias, quarenta vacas e dez touros, vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 — ausente —
16 Entregou-os aos seus servos, cada rebanho à parte. Então disse aos servos: — Vão à minha frente e deixem espaço entre rebanho e rebanho.
17 — ausente —
17 Ordenou ao primeiro servo, dizendo: — Quando Esaú, meu irmão, se encontrar com você e perguntar: “De quem você é, para onde você vai, de quem são estes animais que você vem trazendo?”,
18 — ausente —
18 responda: “São do seu servo Jacó. É um presente que ele está enviando ao meu senhor Esaú. E eis que ele mesmo vem vindo atrás de nós.”
19 Ya꞉kob eyo꞉ tamin amilo꞉ no꞉lo꞉ tililia꞉ ha꞉nab kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, kalu a꞉ma꞉ fa꞉s amilo꞉ ha꞉na꞉li, ha꞉na꞉li a꞉la꞉lab i o꞉mo꞉wo꞉lo꞉, “Iso꞉wo꞉ galiliakiyo꞉, to imilise weno꞉ko꞉ sa꞉la꞉i ha꞉na꞉bi.
19 Jacó ordenou também ao segundo, ao terceiro e a todos os que vinham conduzindo os rebanhos: — É assim que vocês devem falar com Esaú, quando se encontrarem com ele.
20 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ to a꞉la꞉do꞉ sa꞉ma꞉no꞉wo꞉ giliyo꞉ ga꞉lila꞉so꞉bo, ‘Gi nanog dian kalu, Ya꞉kob e ni fa꞉sa yab’ a꞉la꞉ salita꞉ga꞉ ha꞉na꞉bi,” a꞉la꞉sio꞉. Mo꞉wo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉asulo꞉, “Boba kelego꞉ we e ko꞉le ba꞉dakiyo꞉, kulufa꞉yo꞉wo꞉ ga꞉lilaki sagalema꞉ib ko꞉lo꞉, na꞉no꞉ galiliakiyo꞉ sifo꞉fo꞉go꞉ kolalaki sagalema꞉iba꞉le?” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉asulaki dimidalia꞉ga꞉ iliga꞉fo꞉.
20 Também dirão: “Eis que o seu servo Jacó vem vindo atrás de nós.” Porque Jacó pensava assim: “Eu o aplacarei com o presente que me antecede. Depois eu o verei pessoalmente e talvez ele me dê boa acolhida.”
21 A꞉la꞉dimidalia꞉ga꞉, boba kelego꞉ Iso꞉mo꞉lo꞉ dimia꞉no꞉ a꞉no꞉ tamina iliga꞉ta꞉ga꞉yo꞉, e o꞉g a꞉namio꞉ a꞉naka ali.
21 Assim, mandou os presentes à sua frente. Ele, porém, ficou aquela noite no acampamento.
22 — ausente —
22 Naquela mesma noite, Jacó se levantou, tomou suas duas mulheres, suas duas servas e seus onze filhos e transpôs o vau do Jaboque.
23 — ausente —
23 Reuniu todos e fez com que passassem o ribeiro. Também fez passar tudo o que lhe pertencia.
24 — ausente —
24 Jacó ficou sozinho, e um homem lutava com ele, até o romper do dia.
25 — ausente —
25 Vendo este que não podia com Jacó, tocou-lhe na articulação da coxa, de modo que a junta da coxa de Jacó se deslocou, na luta com o homem.
26 A꞉la꞉dimida꞉sa꞉ga꞉yo꞉ kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ho꞉le bidab ko꞉lo꞉, giyo꞉ ne fagega꞉foma.” Ko꞉sega Ya꞉kob eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ ge o꞉semo꞉ fagega꞉fa꞉no꞉. Giyo꞉ ne nafale mesea꞉ki dinali sa꞉lalikiyo꞉, niyo꞉ ge a꞉na fagega꞉fa꞉no꞉.”
26 Então o homem disse: — Deixe-me ir, pois já rompeu o dia. Jacó respondeu: — Não o deixarei ir se você não me abençoar.
27 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉ma꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ge wiyo꞉ o꞉ba꞉le?” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne Ya꞉kob.”
27 Então o homem perguntou: — Como você se chama? Ele respondeu: — Jacó.
28 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge Gode o꞉lia꞉ kalu i o꞉lia꞉lo꞉ ani tandea꞉leno꞉ gi tinio꞉ ko꞉lo꞉, ge wiyo꞉ Ya꞉kob a꞉la꞉bo꞉ wa꞉kabiyo꞉ mo꞉sa꞉ma꞉ib. O꞉go꞉ gi wiyo꞉ Isolael wikili alito꞉l.”
28 Então disse: — Seu nome não será mais Jacó, e sim Israel, pois você lutou com Deus e com os homens e prevaleceu.
29 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu Alan, gi wiyo꞉ sa꞉ma꞉no꞉wo꞉ o꞉liyo꞉?” A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Wi nilo꞉wo꞉ waima꞉ni dabu ba꞉daya?” A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu a꞉ma꞉yo꞉ Ya꞉kobo꞉ e nafale mesea꞉kiyo꞉, a꞉na dulugu sio꞉.
29 Jacó disse: — Por favor, diga-me como você se chama. Ele respondeu: — Por que você pergunta pelo meu nome? E o abençoou ali.
30 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne Godeyo꞉ migi kudu ba꞉ba꞉, ko꞉sega ne mo꞉sowo꞉.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ eyo꞉ hen a꞉no꞉ Beniel wikilo꞉.
30 Jacó deu àquele lugar o nome de Peniel, pois disse: “Vi Deus face a face, e a minha vida foi salva.”
31 Ofo꞉ fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, Ya꞉kob e Beniel hen a꞉no꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ha꞉nakiyo꞉, e kowo꞉ giliga꞉i ane.
31 Nasceu-lhe o sol, quando ele atravessava Peniel. E mancava por causa da coxa.
32 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Isolael kaluka꞉isale iliyo꞉, o꞉g nulu a꞉namilo꞉ kalu a꞉ma꞉lo꞉ Ya꞉koba꞉ kola꞉ki amilo꞉ moma kudu alifelo꞉ amilo꞉ golo꞉ a꞉no꞉ asulakiyo꞉, iliyo꞉ no꞉ kola꞉ki amilo꞉ moma kudu alifelo꞉ a꞉no꞉ mo꞉na꞉sen ko꞉lo꞉, o꞉go꞉lo꞉ iliyo꞉ man a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kudu ha꞉naki mo꞉na꞉lab.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem, até hoje, o nervo do quadril, na articulação da coxa, porque o homem tocou a articulação da coxa de Jacó no nervo do quadril.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?