Gênesis 32

BCO vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Ya꞉kob e hen a꞉no꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ha꞉na꞉sena, Godeya꞉ ma꞉mula꞉ kalu iyo꞉ ya꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ a꞉na galili.
1 E foi também Jacó o seu caminho, e encontraram-no os anjos de Deus.
2 Ya꞉kob eyo꞉ ma꞉mula꞉ kalu ba꞉dakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Hena꞉ usamilo꞉ Godelo꞉ dowa꞉sen heno꞉ wilo꞉ka꞉.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉ hen a꞉no꞉ Mahanaim wikilo꞉.
2 E Jacó disse, quando os viu: Este é o exército de Deus. E chamou o nome daquele lugar Maanaim.
3 Ho꞉len a꞉namio꞉ Iso꞉ e Seil hen, Idom hen us a꞉na sen ko꞉lo꞉, Ya꞉kob eyo꞉ tolo꞉ sa꞉ma꞉no꞉ kalu nolo꞉ ene ao Iso꞉lo꞉wa iliga꞉fo꞉.
3 E enviou Jacó mensageiros diante da sua face a Esaú, seu irmão, à terra de Seir, território de Edom.
4 — ausente —
4 E ordenou-lhes, dizendo: Assim direis a meu senhor Esaú: Assim diz Jacó, teu servo: Como peregrino morei com Labão e me detive lá até agora.
5 — ausente —
5 E tenho bois, e jumentos, e ovelhas, e servos, e servas; e enviei para o anunciar a meu senhor, para que ache graça a teus olhos.
6 To a꞉no꞉ sama꞉kiyo꞉ iyo꞉ iliga꞉fo꞉ ko꞉lo꞉, iyo꞉ a꞉ma꞉la꞉ ya꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉kobo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ gi gao Iso꞉lo꞉ ba꞉ba꞉ni ane ko꞉lo꞉, e gelo꞉ ba꞉ba꞉ni yaki a꞉la꞉ta꞉ga꞉ e o꞉lia꞉yo꞉ kaluwo꞉ 400 a꞉la꞉fo꞉ a꞉no꞉lo꞉ yab.”
6 E os mensageiros tornaram a Jacó, dizendo: Fomos a teu irmão Esaú; e também ele vem a encontrar-te, e quatrocentos varões com ele.
7 Ya꞉kobo꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, e mada kele asulaki, tagio꞉ alan dowo꞉ ko꞉lo꞉, ene so꞉lo꞉wo꞉lo꞉, sibiyo꞉lo꞉, kaowo꞉lo꞉, ka꞉molo꞉lo꞉ tambo usa aloba꞉da꞉sa꞉ga꞉, hen a꞉la꞉ya ta꞉fo꞉.
7 Então, Jacó temeu muito e angustiou-se; e repartiu em dois bandos o povo que com ele estava, e as ovelhas, e as vacas, e os camelos.
8 Mo꞉wo꞉ eyo꞉ a꞉la꞉asulo꞉, “Iso꞉ e ya꞉ga꞉yo꞉, alobanalia꞉ difa꞉ so꞉lo꞉ no o꞉lia꞉ bubalega, nowo꞉ dalale hamana꞉ki” a꞉la꞉asula꞉sa꞉ga꞉ alobo꞉no꞉.
8 Porque dizia: Se Esaú vier a um bando e o ferir, o outro bando escapará.
9 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉dulugu sio꞉, “Yawe, ni ma꞉mu Ablaham o꞉lia꞉ ni do Aisa꞉g o꞉lia꞉ma꞉ Godeyo꞉ ge ko꞉lo꞉, tamin amio꞉ giyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘O꞉go꞉ ge go꞉la꞉ hendeya ha꞉na꞉ga꞉, go꞉no꞉n so꞉lo꞉lo꞉ sab a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉bi. A꞉la꞉gakiyo꞉ niyo꞉ ge nafale mesea꞉ki ta꞉fa꞉no꞉.’
9 Disse mais Jacó: Deus de meu pai Abraão e Deus de meu pai Isaque, ó Senhor , que me disseste: Torna à tua terra e à tua parentela, e far-te-ei bem;
10 Ne nafa kaluma, ko꞉sega giyo꞉ ha꞉fo꞉ disa꞉lan man o꞉lia꞉ man nafale a꞉no꞉lia꞉yo꞉ nemo꞉wo꞉ dimida꞉sen. Ne no꞉no꞉n heno꞉ ta꞉fo꞉ ha꞉naki, ho꞉n Yodan a꞉no꞉ ta꞉notakiyo꞉, i dom ko꞉ dia꞉sa꞉ga꞉ ane ko꞉sega, giyo꞉ ne asufa꞉ ko꞉lo꞉, o꞉go꞉ ne a꞉ma꞉la꞉ yakiyo꞉, kelego꞉wo꞉ modo꞉ ko꞉lo꞉ a꞉la꞉ aloba꞉da꞉sa꞉ga꞉ mio꞉.
10 menor sou eu que todas as beneficências e que toda a fidelidade que tiveste com teu servo; porque com meu cajado passei este Jordão e, agora, me tornei em dois bandos.
11 — ausente —
11 Livra-me, peço-te, da mão de meu irmão, da mão de Esaú, porque o temo, para que porventura não venha e me fira e a mãe com os filhos.
12 — ausente —
12 E tu o disseste: Certamente te farei bem e farei a tua semente como a areia do mar, que, pela multidão, não se pode contar.
13 Ya꞉kob eyo꞉ Godemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, hen a꞉naka ali. Kea꞉fo dowabiki, ao Iso꞉mo꞉ boba dimia꞉no꞉ a꞉la꞉liki, no꞉ fofo꞉ elo꞉ tililia꞉ mio꞉ a꞉no꞉ alobo꞉no꞉.
13 E passou ali aquela noite; e tomou, do que lhe veio à sua mão, um presente para seu irmão Esaú:
14 — ausente —
14 duzentas cabras e vinte bodes; duzentas ovelhas e vinte carneiros;
15 — ausente —
15 trinta camelas de leite com suas crias, quarenta vacas e dez novilhos; vinte jumentas e dez jumentinhos.
16 — ausente —
16 E deu-o na mão dos seus servos, cada rebanho à parte, e disse a seus servos: Passai adiante da minha face e ponde espaço entre rebanho e rebanho.
17 — ausente —
17 E ordenou ao primeiro, dizendo: Quando Esaú, meu irmão, te encontrar e te perguntar, dizendo: De quem és, para onde vais, de quem são estes diante da tua face?
18 — ausente —
18 Então, dirás: São de teu servo Jacó, presente que envia a meu senhor, a Esaú; e eis que ele mesmo vem também atrás de nós.
19 Ya꞉kob eyo꞉ tamin amilo꞉ no꞉lo꞉ tililia꞉ ha꞉nab kalumo꞉wo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, kalu a꞉ma꞉ fa꞉s amilo꞉ ha꞉na꞉li, ha꞉na꞉li a꞉la꞉lab i o꞉mo꞉wo꞉lo꞉, “Iso꞉wo꞉ galiliakiyo꞉, to imilise weno꞉ko꞉ sa꞉la꞉i ha꞉na꞉bi.
19 E ordenou também ao segundo, e ao terceiro, e a todos os que vinham atrás dos rebanhos, dizendo: Conforme esta mesma palavra, falareis a Esaú, quando o achardes.
20 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ to a꞉la꞉do꞉ sa꞉ma꞉no꞉wo꞉ giliyo꞉ ga꞉lila꞉so꞉bo, ‘Gi nanog dian kalu, Ya꞉kob e ni fa꞉sa yab’ a꞉la꞉ salita꞉ga꞉ ha꞉na꞉bi,” a꞉la꞉sio꞉. Mo꞉wo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉asulo꞉, “Boba kelego꞉ we e ko꞉le ba꞉dakiyo꞉, kulufa꞉yo꞉wo꞉ ga꞉lilaki sagalema꞉ib ko꞉lo꞉, na꞉no꞉ galiliakiyo꞉ sifo꞉fo꞉go꞉ kolalaki sagalema꞉iba꞉le?” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉asulaki dimidalia꞉ga꞉ iliga꞉fo꞉.
20 E direis também: Eis que o teu servo Jacó vem atrás de nós. Porque dizia: Eu o aplacarei com o presente que vai diante de mim e, depois, verei a sua face; porventura aceitará a minha face.
21 A꞉la꞉dimidalia꞉ga꞉, boba kelego꞉ Iso꞉mo꞉lo꞉ dimia꞉no꞉ a꞉no꞉ tamina iliga꞉ta꞉ga꞉yo꞉, e o꞉g a꞉namio꞉ a꞉naka ali.
21 Assim, passou o presente diante da sua face; ele, porém, passou aquela noite no arraial.
22 — ausente —
22 E levantou-se aquela mesma noite, e tomou as suas duas mulheres, e as suas duas servas, e os seus onze filhos, e passou o vau de Jaboque.
23 — ausente —
23 E tomou-os e fê-los passar o ribeiro; e fez passar tudo o que tinha.
24 — ausente —
24 Jacó, porém, ficou só; e lutou com ele um varão, até que a alva subia.
25 — ausente —
25 E, vendo que não prevalecia contra ele, tocou a juntura de sua coxa; e se deslocou a juntura da coxa de Jacó, lutando com ele.
26 A꞉la꞉dimida꞉sa꞉ga꞉yo꞉ kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ho꞉le bidab ko꞉lo꞉, giyo꞉ ne fagega꞉foma.” Ko꞉sega Ya꞉kob eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ ge o꞉semo꞉ fagega꞉fa꞉no꞉. Giyo꞉ ne nafale mesea꞉ki dinali sa꞉lalikiyo꞉, niyo꞉ ge a꞉na fagega꞉fa꞉no꞉.”
26 E disse: Deixa-me ir, porque já a alva subiu. Porém ele disse: Não te deixarei ir, se me não abençoares.
27 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉ma꞉yo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ge wiyo꞉ o꞉ba꞉le?” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne Ya꞉kob.”
27 E disse-lhe: Qual é o teu nome? E ele disse: Jacó.
28 A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge Gode o꞉lia꞉ kalu i o꞉lia꞉lo꞉ ani tandea꞉leno꞉ gi tinio꞉ ko꞉lo꞉, ge wiyo꞉ Ya꞉kob a꞉la꞉bo꞉ wa꞉kabiyo꞉ mo꞉sa꞉ma꞉ib. O꞉go꞉ gi wiyo꞉ Isolael wikili alito꞉l.”
28 Então, disse: Não se chamará mais o teu nome Jacó, mas Israel, pois, como príncipe, lutaste com Deus e com os homens e prevaleceste.
29 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu Alan, gi wiyo꞉ sa꞉ma꞉no꞉wo꞉ o꞉liyo꞉?” A꞉la꞉sa꞉labiki kalu a꞉ma꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Wi nilo꞉wo꞉ waima꞉ni dabu ba꞉daya?” A꞉la꞉ta꞉ga꞉ kalu a꞉ma꞉yo꞉ Ya꞉kobo꞉ e nafale mesea꞉kiyo꞉, a꞉na dulugu sio꞉.
29 E Jacó lhe perguntou e disse: Dá-me, peço-te, a saber o teu nome. E disse: Por que perguntas pelo meu nome? E abençoou-o ali.
30 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne Godeyo꞉ migi kudu ba꞉ba꞉, ko꞉sega ne mo꞉sowo꞉.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ eyo꞉ hen a꞉no꞉ Beniel wikilo꞉.
30 E chamou Jacó o nome daquele lugar Peniel, porque dizia: Tenho visto a Deus face a face, e a minha alma foi salva.
31 Ofo꞉ fa꞉la꞉dowabikiyo꞉, Ya꞉kob e Beniel hen a꞉no꞉ ta꞉ta꞉ga꞉ ha꞉nakiyo꞉, e kowo꞉ giliga꞉i ane.
31 E saiu-lhe o sol, quando passou a Peniel; e manquejava da sua coxa.
32 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Isolael kaluka꞉isale iliyo꞉, o꞉g nulu a꞉namilo꞉ kalu a꞉ma꞉lo꞉ Ya꞉koba꞉ kola꞉ki amilo꞉ moma kudu alifelo꞉ amilo꞉ golo꞉ a꞉no꞉ asulakiyo꞉, iliyo꞉ no꞉ kola꞉ki amilo꞉ moma kudu alifelo꞉ a꞉no꞉ mo꞉na꞉sen ko꞉lo꞉, o꞉go꞉lo꞉ iliyo꞉ man a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kudu ha꞉naki mo꞉na꞉lab.
32 Por isso, os filhos de Israel não comem o nervo encolhido, que está sobre a juntura da coxa, até o dia de hoje, porquanto ele tocara a juntura da coxa de Jacó no nervo encolhido.

Ler em outra tradução

Comparar com outra