Gênesis 31

BCO vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Labana꞉ inso꞉wa꞉yo꞉ egele nenelai a꞉la꞉sio꞉, “Kelego꞉ dowa꞉lo꞉ da꞉lab a꞉no꞉ tambo Ya꞉koba꞉ afale dia꞉sa꞉ga꞉, e wilo꞉ kalu dowab” a꞉la꞉do꞉ nenelo꞉ a꞉no꞉ Ya꞉kobo꞉ dabu.
1 Jacó ouvia os comentários dos filhos de Labão, que diziam: — Jacó se apossou de tudo o que era de nosso pai. Ele juntou toda essa riqueza a partir do que era de nosso pai.
2 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ a꞉no꞉ da꞉da꞉ga꞉ elena, Ya꞉kob eyo꞉ Labana꞉lo꞉ tamin amilo꞉ emo꞉lo꞉ sagala꞉sen aumbo꞉ mo꞉dimidaki, o꞉go꞉ emo꞉wo꞉ mo꞉beabi ba꞉ba꞉.
2 Jacó, por sua vez, reparou que o rosto de Labão não lhe era favorável como anteriormente.
3 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Yawe eyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉go꞉ ge go꞉la꞉ hendeya ha꞉na꞉ga꞉, go꞉no꞉n so꞉lo꞉lo꞉ sabdo꞉ a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉bi. Ne ge o꞉lia꞉ doma꞉no꞉.”
3 E o Senhor disse a Jacó: — Volte para a terra de seus pais e para a sua parentela; e eu estarei com você.
4 O꞉g a꞉namio꞉ Ya꞉kob e no꞉ fo꞉fo꞉ enedo꞉ a꞉no꞉ ilaboda꞉ siliki bo꞉fo꞉len ko꞉lo꞉, inga a꞉la꞉ Lesol o꞉lia꞉ Lea o꞉lia꞉yo꞉ elo꞉wa mena꞉ki saga꞉fo꞉.
4 Então Jacó mandou vir Raquel e Lia ao campo, para junto do seu rebanho,
5 A꞉la꞉yo꞉ elo꞉ elen a꞉na fa꞉la꞉dowabiki, inga a꞉la꞉mo꞉wo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Go꞉la꞉yo꞉ tamin amilo꞉ nemo꞉lo꞉ sagala꞉sen aumbo꞉ mo꞉dimidaki, o꞉go꞉ nemo꞉wo꞉ mo꞉beabo꞉lo꞉b a꞉la꞉asulo꞉. Ko꞉sega dowa꞉ Godeyo꞉ ne o꞉lia꞉ dowa꞉i ya꞉sen ko꞉lo꞉lab.
5 e lhes disse: — Vejo que o rosto do pai de vocês não me é favorável como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Niyo꞉ go꞉la꞉ nanog diakiyo꞉, halaido꞉ dia꞉len a꞉la꞉bo꞉ ga꞉go꞉lo꞉ asulo꞉ ko꞉lo꞉lab.
6 Vocês mesmas sabem que com todo empenho tenho trabalhado para o pai de vocês,
7 Ko꞉sega go꞉la꞉yo꞉ ne dikidakiyo꞉, nilo꞉ nanog di amilo꞉ kililian a꞉no꞉ ko꞉li ko꞉lile a꞉la꞉nodola꞉i aneyo꞉, wa꞉ka wa꞉ka dimidaki do꞉la꞉fo꞉ fa꞉la꞉dowab. Ko꞉sega elo꞉ ne mogagima꞉kilo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ Gode eyo꞉ kalifa꞉.
7 mas ele me tem enganado e por dez vezes mudou o meu salário; porém Deus não permitiu que ele me prejudicasse.
8 Tamin amio꞉ go꞉la꞉yo꞉ nemo꞉ dinali sa꞉lakiyo꞉, ‘Gilo꞉ nanog di amilo꞉ kililia꞉no꞉wo꞉ we. Goudi bobeyo꞉ momadela꞉le segeselab a꞉no꞉ tambo gi dia꞉bi,’ A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉ goudi inso꞉wo꞉ tambo bobeyo꞉ momadela꞉le a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ segesela꞉i ya꞉lab. Go꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉do꞉ fa꞉la꞉dowab a꞉no꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, enedo꞉ dinali sio꞉ a꞉no꞉ a꞉nodolakiyo꞉, nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘O꞉go꞉ gilo꞉ nanog di amilo꞉ kililia꞉no꞉wo꞉ we. Goudi sidi alifelakilo꞉ momadela꞉le segeselab a꞉no꞉ tambo gi dia꞉bi.’ A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉ goudi inso꞉wo꞉ tambo sidi alifelakilo꞉ momadela꞉le a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ segesela꞉i ya꞉lab.
8 Se ele dizia: “Os salpicados serão o seu salário”, então todos os rebanhos davam salpicados; e, se ele dizia: “Os listrados serão o seu salário”, então os rebanhos todos davam listrados.
9 A꞉la꞉do꞉ go꞉ a꞉na ilikiyo꞉, Gode eneno꞉ no꞉ fofo꞉ go꞉la꞉lo꞉ a꞉no꞉ dila꞉sa꞉ga꞉, nemo꞉wo꞉ a꞉na dimi.
9 Assim, Deus tirou o gado do pai de vocês e o deu a mim.
10 “A꞉la꞉ta꞉ga꞉ no꞉ ga꞉labdo꞉ ho꞉len a꞉namio꞉, ne ofowo꞉ a꞉la꞉ba꞉ba꞉. Goudi de momadela꞉le ko꞉li ko꞉lilo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ malayo꞉ ga꞉la꞉lena ba꞉ba꞉.
10 — Pois, chegado o tempo em que os animais acasalavam, levantei os olhos e vi em sonhos que os machos que cobriam as ovelhas eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ne ofolakiyo꞉, Godeya꞉ ma꞉mul kaluwa꞉yo꞉ nemo꞉wo꞉, ‘Ya꞉kob.’ A꞉la꞉ho꞉idabiki niyo꞉, ‘O꞉ba, ne weko꞉,’ a꞉la꞉sio꞉.
11 E o Anjo de Deus me disse em sonho: “Jacó!” E eu respondi: “Eis-me aqui!”
12 Eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ge bo꞉ba! Goudi de ga꞉la꞉labdo꞉ a꞉no꞉ tambo momadela꞉le ko꞉li ko꞉lilo꞉ ko꞉lo꞉lab. Laban elo꞉ gemo꞉lo꞉ dimidab a꞉no꞉ ne ba꞉ba꞉ ko꞉lo꞉ niyo꞉ a꞉la꞉dimida꞉melea꞉ki ta꞉fo꞉.
12 Ele continuou: “Levante agora os olhos e veja que todos os machos que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados, porque vejo tudo o que Labão está fazendo com você.
13 Gode gilo꞉ Betel hen a꞉namilo꞉ galili a꞉no꞉ ne. Hen a꞉namio꞉ giyo꞉ u nowo꞉ gele alitakiyo꞉, wa ho꞉no꞉ a꞉na tulu alifa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giyo꞉ towo꞉ nemo꞉wo꞉ dinali saefa꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ o꞉go꞉ ge hen we ta꞉ta꞉ga꞉, go꞉no꞉n hendeya a꞉ma꞉la꞉ hamana.’ Ma꞉mul kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉, niyo꞉ ga꞉gbo꞉wo꞉ a꞉na malolo meo꞉l.”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde você ungiu uma coluna, onde me fez um voto. Levante-se agora, saia desta terra e volte para a terra de sua parentela.”
14 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Lesol o꞉lia꞉ Lea o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Dowa꞉ dabun kelego꞉wo꞉ naindo꞉ mo꞉dia꞉no꞉ dowo꞉.
14 Então Raquel e Lia disseram: — Será que ainda existe para nós parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Dowa꞉yo꞉ na꞉no꞉ kelego꞉wo꞉ o꞉ngo꞉ asula꞉sa꞉ga꞉, mole dia꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, na꞉no꞉lo꞉ a꞉la꞉kililia꞉saga꞉yo꞉, mole elo꞉ di a꞉no꞉ tambo e mo꞉no꞉. A꞉la꞉do꞉ dimido꞉ a꞉ma꞉yo꞉ dowa꞉yo꞉ na꞉no꞉ ene ida꞉malo꞉ngo꞉ gola ba꞉daki ta꞉tab.
15 Não é verdade que ele nos considera como estrangeiras? Pois nos vendeu e consumiu tudo o que nos era devido.
16 Kelego꞉ dowa꞉lo꞉ ko꞉lo꞉ Godeya꞉lo꞉ gemo꞉lo꞉ dimi a꞉no꞉, na꞉no꞉lo꞉, nain so꞉wayo꞉lo꞉ nilino꞉ dowab. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ gemo꞉lo꞉ Godeya꞉lo꞉ sio꞉ au dimidama.” A꞉la꞉ma꞉yo꞉ inbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
16 Porque toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; agora, pois, faça tudo o que Deus pediu que você fizesse.
17 — ausente —
17 Então Jacó se levantou e, fazendo montar seus filhos e suas mulheres em camelos,
18 — ausente —
18 levou todo o seu gado e todos os seus bens que chegou a possuir, o gado de sua propriedade que havia acumulado em Padã-Arã, para ir a Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Iyo꞉ ha꞉na꞉nikiyo꞉, Labano꞉ sibi fo꞉no꞉ gedea꞉liki ko꞉na꞉ sabiki, Lesol eyo꞉ iyaya꞉ madali gode mama momado꞉ i a꞉no꞉ afale dia꞉sa꞉ga꞉ ane.
19 Enquanto Labão tinha ido fazer a tosquia das ovelhas, Raquel roubou os ídolos do lar que pertenciam a seu pai.
20 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉kob e ha꞉na꞉nikiyo꞉, e ha꞉na꞉nigo꞉lka꞉ a꞉la꞉bo꞉ ena꞉so Labanbo꞉wo꞉ mo꞉sa꞉laki, e dikida꞉sa꞉ga꞉ wo꞉no꞉le ane.
20 E Jacó enganou Labão, o arameu, não revelando que tinha planos de fugir.
21 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ kelego꞉ enedo꞉wo꞉ tambo dia꞉sa꞉ga꞉, hen a꞉na mesa꞉no꞉wo꞉ mo꞉bea꞉sa꞉ga꞉ ha꞉nakiyo꞉, Labana꞉ heno꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, Yufuletis ho꞉no꞉ ta꞉nota꞉ga꞉, Gilead misio꞉lo꞉ doba꞉da꞉ ha꞉na꞉ni ane. Ya꞉kobo꞉ ene so꞉lo꞉ o꞉lia꞉ ka꞉mol wa꞉la kandata꞉ga꞉ ane.|alt="Riding camels" src="01_Ge_31_01_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="31.17"
21 E fugiu com tudo o que lhe pertencia. Levantou-se, passou o Eufrates e tomou o rumo dos montes de Gileade.
22 Ho꞉len otaleno꞉ ta꞉ta꞉ga꞉yo꞉, Laban e Ya꞉kobo꞉ hen wena mesa꞉no꞉ mo꞉beaki aneka꞉ a꞉la꞉bo꞉ a꞉na dabu.
22 No terceiro dia, Labão foi avisado de que Jacó ia fugindo.
23 Eyo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ene eso꞉lo꞉ nolo꞉ kegea꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ Ya꞉kobo꞉ kudu ane. Kudu ha꞉na꞉la꞉ga꞉, ho꞉len dom a꞉la꞉fo꞉wo꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ Gilead misio꞉ hen a꞉na ha꞉na꞉lena galili.
23 Reuniu os seus parentes e saiu no encalço de Jacó, por sete dias de viagem, e o alcançou nos montes de Gileade.
24 Laban e Ya꞉kobo꞉ o꞉galima꞉ni kudu ha꞉nakiyo꞉, nulu ali amio꞉, Alam kalu Laban e ofolakiyo꞉, Godeyo꞉ elo꞉wa fa꞉la꞉dowaki a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ ha꞉nolo꞉ to o꞉lia꞉ tagima꞉no꞉ to o꞉lia꞉yo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo.”
24 De noite, porém, Deus veio em sonhos a Labão, o arameu, e lhe disse: — Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.
25 Ya꞉kob e Gilead misio꞉ a꞉namio꞉ helebeso꞉g ayo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉ sen ami, Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ a꞉na galilia꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉koba꞉lo꞉ alo꞉ di anib a꞉na Laban ene eso꞉lo꞉ mio꞉ a꞉ma꞉yo꞉lo꞉ helebeso꞉g ayo꞉ a꞉na di.
25 Labão alcançou Jacó. Este havia armado a sua tenda naqueles montes. Também Labão armou a sua tenda com os seus parentes, nos montes de Gileade.
26 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi mio꞉ we, wangabi go꞉wo꞉? Giyo꞉ ne dikida꞉sa꞉ga꞉yo꞉, gis kaluwa꞉lo꞉ amisa꞉no꞉ bidila꞉sa꞉ga꞉lo꞉ ka꞉isaleyo꞉ tililia꞉ ha꞉nan aumbo꞉, giyo꞉ na꞉la꞉ a꞉la꞉ welo꞉ tililia꞉ mio꞉.
26 E Labão disse a Jacó: — Que foi que você fez? Você me enganou e levou as minhas filhas como se fossem prisioneiras de guerra.
27 Giyo꞉ ne dikidakilo꞉, ne ho꞉no꞉lka꞉ a꞉la꞉bo꞉ nemo꞉wo꞉ mo꞉sa꞉lakilo꞉ mio꞉ a꞉no꞉ wangabi go꞉wo꞉? Gio꞉ ha꞉na꞉nikiyo꞉ nemo꞉wo꞉ sio꞉ kibo꞉bowo꞉, niyo꞉ ma꞉no꞉ alan dowo꞉ta꞉sa꞉ga꞉, sagalaki a꞉namio꞉ gita o꞉lia꞉ sologa o꞉lia꞉yo꞉ dia꞉ga꞉, gisalo꞉wo꞉ sa꞉la꞉b a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ gio꞉ ebea꞉sa꞉ga꞉ hamana꞉ki iliga꞉fo꞉lo.
27 Por que você fugiu em segredo, e me enganou, e não me disse nada? Eu o teria despedido com alegria, com cânticos, com tamborins e com harpa.
28 Giyo꞉ nemo꞉wo꞉ na꞉la꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ni ma꞉mui a꞉no꞉lo꞉ mimila꞉sa꞉ga꞉ iliga꞉foma꞉kiyo꞉, mo꞉sio꞉ a꞉no꞉ mo꞉wo꞉ ha꞉? Ge mada hala dimido꞉.
28 E por que não permitiu que eu beijasse meus netos e minhas filhas? Nisso você agiu como um tolo.
29 Niyo꞉ ge o꞉li mogagila꞉ma꞉no꞉ dowo꞉ ko꞉sega, ali nuluwo꞉ Gode go꞉la꞉lo꞉wo꞉ nelo꞉wa fa꞉la꞉dowa꞉sa꞉ga꞉, towo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Giyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ ha꞉nolo꞉ to o꞉lia꞉ tagima꞉no꞉ to o꞉lia꞉yo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo,’ Gode eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
29 Tenho em minhas mãos poder para fazer mal a vocês, mas ontem à noite o Deus do pai de vocês me falou e disse: “Cuidado! Não fale a Jacó nem bem nem mal.”
30 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ge go꞉no꞉n hendeya ha꞉na꞉no꞉wo꞉ mada alan asulabo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ ni asulab, ko꞉sega no꞉no꞉n godeya꞉ mama momado꞉ i a꞉no꞉, giyo꞉ waga afale dia꞉mio꞉wo꞉?”
30 E agora que você partiu de vez, pois está com saudades da casa de seu pai, por que roubou os meus deuses?
31 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ ga꞉la꞉ a꞉la꞉yo꞉ go꞉no꞉na꞉ma꞉la꞉ asulia꞉ib a꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉asula꞉sa꞉ga꞉ ne tagi dowo꞉ ko꞉lo꞉, niyo꞉ gemo꞉wo꞉ mo꞉sio꞉.
31 Jacó respondeu: — Porque tive medo. Pensei assim: para que não aconteça que me tome à força as suas filhas.
32 Ko꞉sega go꞉no꞉n godeya꞉ mama ko꞉lo꞉ momado꞉ i a꞉no꞉ ni us wenamio꞉ imilig noma꞉yo꞉ ta꞉liseno꞉lalega, e mada sana soma꞉no꞉. Giyo꞉ ni us wenamio꞉ kelego꞉ gilo꞉ nolo꞉ a꞉laba꞉le a꞉lalikiyo꞉, ninin so꞉lo꞉ wema꞉ siwa꞉l amio꞉ keda꞉i hamana. Gi kelego꞉wo꞉ ba꞉dalega, go꞉no꞉na꞉ma꞉la꞉ dia꞉bi.” Ya꞉kob elo꞉ a꞉la꞉do꞉ sio꞉ a꞉no꞉, Lesol elo꞉ iyaya꞉ gode momado꞉ ko꞉lo꞉ afalelo꞉ dia꞉mio꞉ a꞉no꞉ mo꞉asulaki sio꞉.
32 Que seja morto aquele com quem o senhor achar os seus deuses. Na presença de nossos parentes, verifique o que pertence ao senhor e, se estiver comigo, pode levar embora. Acontece que Jacó não sabia que Raquel os havia roubado.
33 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ tamin amio꞉ Laban eyo꞉ Ya꞉koba꞉ helebeso꞉g aya tina꞉sa꞉ga꞉ kedo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ Leaya꞉ ayamio꞉lo꞉ a꞉na kedo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ nanog ka꞉isale a꞉la꞉ma꞉ ayamio꞉ tina꞉sa꞉ga꞉ kedo꞉. Edakiyo꞉, Lesola꞉ a usa tiane.
33 Labão entrou na tenda de Jacó, na tenda de Lia e na tenda das duas servas, mas não achou nada. Tendo saído da tenda de Lia, entrou na tenda de Raquel.
34 — ausente —
34 Ora, Raquel havia pegado os ídolos do lar e, depois de colocá-los na sela de um camelo, estava sentada sobre eles. Labão apalpou toda a tenda e não os achou.
35 — ausente —
35 Então Raquel disse ao pai: — Não fique zangado, meu senhor, por eu não poder me levantar na sua presença, pois estou no meu período menstrual. Ele procurou, mas não encontrou os ídolos do lar.
36 Kelego꞉ a꞉no꞉ mo꞉ba꞉dabiki, Ya꞉kob eyo꞉ Labanbo꞉wo꞉ alan kulufa꞉ya꞉sa꞉ga꞉, emo꞉wo꞉ gadiaki a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ ne ko꞉lo꞉ kudulia꞉ mio꞉ we, niyo꞉ mogago꞉wo꞉ o꞉b ko꞉lo꞉ dimido꞉lo꞉bi ba꞉daya?
36 Então Jacó ficou zangado e discutiu com Labão. Dirigiu-se a Labão, dizendo: — Qual é a minha transgressão? Qual o meu pecado, para o senhor me perseguir com tanta fúria?
37 Kelego꞉ nililo꞉wo꞉ tambo giyo꞉ keleli ko꞉lo꞉, kelego꞉ gilo꞉wo꞉ o꞉bo꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉ ba꞉ba꞉yo꞉? Kelego꞉ gilo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉no꞉, gi so꞉lo꞉ o꞉lia꞉ ni so꞉lo꞉ o꞉lia꞉ma꞉ si wa꞉l amio꞉ kalaba dia꞉foma. Dia꞉taliki ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, iliyo꞉ na꞉n us a꞉namio꞉ alobana sa꞉ma꞉ib.
37 Havendo apalpado todos os meus utensílios, quais foram os utensílios de sua casa que o senhor encontrou? Coloque-os aqui diante dos meus parentes e dos seus parentes, para que julguem entre nós dois.
38 Ne donayo꞉ do꞉la꞉fo꞉ a꞉la꞉yo꞉ gi nanog dia꞉likilo꞉ elen a꞉namio꞉, no꞉ mala gilo꞉wo꞉ mo꞉safalaki inso꞉wo꞉ segesela꞉len, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ sibi de gilo꞉ a꞉no꞉ ni sanalia꞉ga꞉yo꞉ mo꞉mo꞉no꞉.
38 Vinte anos eu estive com o senhor. As suas ovelhas e as suas cabras nunca perderam as crias, e não comi um só carneiro do seu rebanho.
39 No꞉ fofo꞉ gilo꞉ a꞉no꞉ saila gasaya꞉ sa꞉ndab amio꞉, niyo꞉ gemo꞉wo꞉ mo꞉sa꞉laki, no꞉ fofo꞉ nilo꞉wo꞉ gino꞉ a꞉ta꞉ta꞉li a꞉la꞉dimida꞉sen. Giyo꞉ nemo꞉wo꞉ towo꞉ halaido꞉ sa꞉lakiyo꞉, ‘Nuluwo꞉lo꞉ ho꞉lenowo꞉lo꞉ no꞉ fofo꞉ sulu ha꞉nab a꞉no꞉ tambo a꞉ma꞉la꞉ dugu mea꞉bi’ a꞉la꞉sa꞉la꞉sen.
39 Não lhe apresentei os animais que eram despedaçados pelas feras; assumi o prejuízo. Da minha mão o senhor o requeria, tanto o roubado de dia como de noite.
40 Ne gi nanog dia꞉likiyo꞉, disiyo꞉ ne ofa꞉yo꞉ so꞉da꞉sen a꞉la꞉ta꞉ga꞉ nuluwo꞉ hido꞉wo꞉ alan dowaki, niyo꞉ mo꞉alila꞉sen.
40 De maneira que eu andava, de dia consumido pelo calor, de noite, pela geada; e o meu sono me fugia dos olhos.
41 Ne dona do꞉la꞉fo꞉ a꞉la꞉ us a꞉namio꞉ gi nanogo꞉ dia꞉i ya꞉len. Niyo꞉ ga꞉la꞉ a꞉la꞉ma꞉ fudo꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kililian augakiyo꞉, dona babola꞉fo꞉ a꞉namio꞉ nanog gilo꞉wo꞉ madali dimida꞉len. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ dona do꞉go꞉fela꞉fo꞉ no amio꞉ ne no꞉ dia꞉no꞉ a꞉laki, gi no꞉wo꞉ a꞉na bo꞉fo꞉len. A꞉la꞉go꞉ ko꞉sega giyo꞉ modo꞉ dikidakiyo꞉, nilo꞉ nanog di amilo꞉ kililian a꞉no꞉ ko꞉li ko꞉lile a꞉la꞉nodola꞉i aneyo꞉, wa꞉ka wa꞉ka dimidaki do꞉la꞉fo꞉ fa꞉la꞉dowab.
41 Vinte anos permaneci em sua casa. Catorze anos trabalhei para o senhor pelas suas duas filhas e seis anos trabalhei para conseguir o seu rebanho; dez vezes o senhor mudou o meu salário.
42 Ni ma꞉mu Ablahama꞉ Gode, do Aisa꞉ga꞉lo꞉ wabuda꞉sen a꞉ma꞉yo꞉ ne mo꞉asufa꞉ kibo꞉bowo꞉, giyo꞉ ne no꞉no꞉n hen amio꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ madali iliga꞉fabe. Ko꞉sega nilo꞉ nanog halaido꞉ dia꞉len o꞉lia꞉ hida꞉yo꞉ gilo꞉ nemo꞉lo꞉ dimia꞉len a꞉no꞉lia꞉yo꞉ Gode e ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, e ali nuluwo꞉ gelo꞉ amio꞉ ofowo꞉ a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, gemo꞉wo꞉ hagugo꞉ to sio꞉.”
42 Se não fosse o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque, por certo o senhor me despediria agora de mãos vazias. Mas Deus viu o meu sofrimento e o trabalho das minhas mãos e ontem à noite ele repreendeu o senhor.
43 Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga we ni na꞉la꞉, inso꞉ we ne ma꞉mui, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ no꞉ fofo꞉ welo꞉ na꞉no꞉. Gi siya꞉lo꞉ o꞉gdo꞉ ba꞉dab a꞉no꞉ tambo na꞉no꞉ ko꞉lo꞉lab. Ko꞉sega niyo꞉ na꞉la꞉la꞉ o꞉lia꞉ so꞉wa ililo꞉ sa꞉la꞉la꞉ i o꞉lia꞉yo꞉ mo꞉ta꞉limesa꞉no꞉ ko꞉lo꞉lab.
43 Então Labão respondeu a Jacó: — As filhas são minhas filhas, os filhos são meus netos, os rebanhos são meus rebanhos, e tudo o que você está vendo é meu. Que posso fazer hoje a estas minhas filhas ou aos filhos que elas deram à luz?
44 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ne o꞉lia꞉ ge o꞉lia꞉yo꞉ o꞉g wena a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ ha꞉sa mesa꞉niki, o꞉go꞉ na꞉no꞉ towo꞉ dinali saefa꞉no꞉. To saefa꞉no꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ naino꞉ asula꞉ melea꞉kiyo꞉, uwo꞉ wena dibalima꞉niki.”
44 Venha, pois, e façamos uma aliança, eu e você, que sirva de testemunho entre mim e você.
45 A꞉la꞉sa꞉labikiyo꞉ to saefa꞉no꞉ a꞉no꞉ tif amio꞉ asula꞉mela꞉no꞉ ko꞉lo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ u sambo nowo꞉ a꞉na gele alifa꞉.
45 Então Jacó tomou uma pedra e a erigiu por coluna.
46 Gele alita꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ene so꞉lo꞉wo꞉ uwo꞉ kegea꞉sa꞉ga꞉ a꞉na dibalima꞉ki sio꞉. Uwo꞉ dibida꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ulo꞉ dibido꞉ aniba siliki, iyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ a꞉na mo꞉no꞉.
46 E disse aos seus parentes: — Ajuntem pedras. Eles foram ajuntar pedras e fizeram um montão, ao lado do qual comeram.
47 U dibido꞉ a꞉no꞉ wikilakiyo꞉, Laban eyo꞉ ene to sa꞉laki, Yega-Sahaduda a꞉la꞉wikilabiki, Ya꞉kob eyo꞉lo꞉ ene to sa꞉laki, Galed a꞉la꞉wikilo꞉.
47 Labão deu-lhe o nome de Jegar-Saaduta, mas Jacó lhe chamou Galeede.
48 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉gdo꞉ naindo꞉ to saefa꞉nikilo꞉ u dibido꞉l we, tif amio꞉ asula꞉mela꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dibido꞉l.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ hen a꞉no꞉ Galed wikilo꞉.
48 E Labão disse: — Seja hoje este montão de pedras por testemunha entre mim e você. Por isso foi chamado de Galeede
49 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ to nowo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Na꞉no꞉ dagela꞉sa꞉ga꞉lo꞉ dowab a꞉namio꞉, Yawe e usa iliki, na꞉no꞉ ba꞉da꞉mela꞉ib.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ hen wi nowo꞉ Misba a꞉la꞉wikilo꞉.
49 e Mispa, pois disse: — Que o
50 Laban eyo꞉ towo꞉ kudu sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉, “Tif amio꞉ giyo꞉ na꞉la꞉mo꞉wo꞉ mogago꞉ dimida꞉b o꞉ ga nowo꞉ dia꞉b a꞉lalega, noma꞉yo꞉ mo꞉ba꞉dalikiyo꞉, Gode eyo꞉ na꞉no꞉ ba꞉da꞉mela꞉ib.”
50 Se você maltratar as minhas filhas e tomar outras mulheres além delas, não estando ninguém conosco, lembre-se de que Deus é testemunha entre mim e você.
51 — ausente —
51 E Labão continuou: — Eis aqui este montão de pedras e esta coluna que levantei entre mim e você.
52 — ausente —
52 Seja o montão testemunha, e seja a coluna testemunha de que para mal não passarei para o lado de lá do montão e você não passará para o lado de cá do montão e da coluna.
53 Ablahamo꞉, ene ao Nahol o꞉lo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ a꞉la꞉ma꞉ iya Telayo꞉lo꞉, ili Gode a꞉ma꞉yo꞉ na꞉nbo꞉wo꞉ alobana wida꞉mela꞉ib.” Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉kob eyo꞉ to a꞉no꞉ hendele kudu ha꞉na꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, iya Aisa꞉g a꞉ma꞉lo꞉ wabulu sa꞉la꞉sen Gode a꞉ma꞉ wiya iliki, towo꞉ a꞉na dinali saefa꞉.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E Jacó jurou pelo Temor de Isaque, seu pai.
54 A꞉la꞉saeta꞉ga꞉yo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ misio꞉lo꞉ a꞉lab a꞉na siliki, Godemo꞉ bobayo꞉ so꞉mea꞉sa꞉ga꞉, ene so꞉lo꞉wo꞉ kegeaki, ma꞉no꞉wo꞉ dowo꞉ta꞉sa꞉ga꞉ a꞉na mo꞉no꞉. Ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉, misio꞉ a꞉na ali.
54 E Jacó ofereceu um sacrifício na montanha e convidou seus parentes para uma refeição. Eles comeram e passaram a noite na montanha.
55 Kea꞉fo nuluwo꞉, Laban e dasila꞉sa꞉ga꞉, ida꞉ a꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ e ma꞉muiyo꞉ mimila꞉sa꞉ga꞉, sagalo꞉ towo꞉ imo꞉wo꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, e a꞉ma꞉la꞉ ene hena ane.
55 Na manhã seguinte, Labão se levantou de madrugada, beijou os seus netos e as suas filhas e os abençoou. E, partindo, voltou para a sua casa.

Ler em outra tradução

Comparar com outra