Gênesis 31
BCO vs ARIB
1 Labana꞉ inso꞉wa꞉yo꞉ egele nenelai a꞉la꞉sio꞉, “Kelego꞉ dowa꞉lo꞉ da꞉lab a꞉no꞉ tambo Ya꞉koba꞉ afale dia꞉sa꞉ga꞉, e wilo꞉ kalu dowab” a꞉la꞉do꞉ nenelo꞉ a꞉no꞉ Ya꞉kobo꞉ dabu.
1 Jacó, entretanto, ouviu as palavras dos filhos de Labão, que diziam: Jacó tem levado tudo o que era de nosso pai, e do que era de nosso pai adquiriu ele todas estas, riquezas.
2 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ a꞉no꞉ da꞉da꞉ga꞉ elena, Ya꞉kob eyo꞉ Labana꞉lo꞉ tamin amilo꞉ emo꞉lo꞉ sagala꞉sen aumbo꞉ mo꞉dimidaki, o꞉go꞉ emo꞉wo꞉ mo꞉beabi ba꞉ba꞉.
2 Viu também Jacó o rosto de Labão, e eis que não era para com ele como dantes.
3 A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ Yawe eyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉go꞉ ge go꞉la꞉ hendeya ha꞉na꞉ga꞉, go꞉no꞉n so꞉lo꞉lo꞉ sabdo꞉ a꞉na a꞉ma꞉la꞉ ha꞉na꞉bi. Ne ge o꞉lia꞉ doma꞉no꞉.”
3 Disse o Senhor, então, a Jacó: Volta para a terra de teus pais e para a tua parentela; e eu serei contigo.
4 O꞉g a꞉namio꞉ Ya꞉kob e no꞉ fo꞉fo꞉ enedo꞉ a꞉no꞉ ilaboda꞉ siliki bo꞉fo꞉len ko꞉lo꞉, inga a꞉la꞉ Lesol o꞉lia꞉ Lea o꞉lia꞉yo꞉ elo꞉wa mena꞉ki saga꞉fo꞉.
4 Pelo que Jacó mandou chamar a Raquel e a Léia ao campo, onde estava o seu rebanho,
5 A꞉la꞉yo꞉ elo꞉ elen a꞉na fa꞉la꞉dowabiki, inga a꞉la꞉mo꞉wo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Go꞉la꞉yo꞉ tamin amilo꞉ nemo꞉lo꞉ sagala꞉sen aumbo꞉ mo꞉dimidaki, o꞉go꞉ nemo꞉wo꞉ mo꞉beabo꞉lo꞉b a꞉la꞉asulo꞉. Ko꞉sega dowa꞉ Godeyo꞉ ne o꞉lia꞉ dowa꞉i ya꞉sen ko꞉lo꞉lab.
5 e lhes disse: vejo que o rosto de vosso pai para comigo não é como anteriormente; porém o Deus de meu pai tem estado comigo.
6 Niyo꞉ go꞉la꞉ nanog diakiyo꞉, halaido꞉ dia꞉len a꞉la꞉bo꞉ ga꞉go꞉lo꞉ asulo꞉ ko꞉lo꞉lab.
6 Ora, vós mesmas sabeis que com todas as minhas forças tenho servido a vosso pai.
7 Ko꞉sega go꞉la꞉yo꞉ ne dikidakiyo꞉, nilo꞉ nanog di amilo꞉ kililian a꞉no꞉ ko꞉li ko꞉lile a꞉la꞉nodola꞉i aneyo꞉, wa꞉ka wa꞉ka dimidaki do꞉la꞉fo꞉ fa꞉la꞉dowab. Ko꞉sega elo꞉ ne mogagima꞉kilo꞉ dimido꞉ a꞉no꞉ Gode eyo꞉ kalifa꞉.
7 Mas vosso pai me tem enganado, e dez vezes mudou o meu salário; Deus, porém, não lhe permitiu que me fizesse mal.
8 Tamin amio꞉ go꞉la꞉yo꞉ nemo꞉ dinali sa꞉lakiyo꞉, ‘Gilo꞉ nanog di amilo꞉ kililia꞉no꞉wo꞉ we. Goudi bobeyo꞉ momadela꞉le segeselab a꞉no꞉ tambo gi dia꞉bi,’ A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉ goudi inso꞉wo꞉ tambo bobeyo꞉ momadela꞉le a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ segesela꞉i ya꞉lab. Go꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉do꞉ fa꞉la꞉dowab a꞉no꞉ ba꞉da꞉ga꞉yo꞉, enedo꞉ dinali sio꞉ a꞉no꞉ a꞉nodolakiyo꞉, nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘O꞉go꞉ gilo꞉ nanog di amilo꞉ kililia꞉no꞉wo꞉ we. Goudi sidi alifelakilo꞉ momadela꞉le segeselab a꞉no꞉ tambo gi dia꞉bi.’ A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉ goudi inso꞉wo꞉ tambo sidi alifelakilo꞉ momadela꞉le a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ segesela꞉i ya꞉lab.
8 Quando ele dizia assim: Os salpicados serão o teu salário; então todo o rebanho dava salpicados. E quando ele dizia assim: Os listrados serão o teu salário, então todo o rebanho dava listrados.
9 A꞉la꞉do꞉ go꞉ a꞉na ilikiyo꞉, Gode eneno꞉ no꞉ fofo꞉ go꞉la꞉lo꞉ a꞉no꞉ dila꞉sa꞉ga꞉, nemo꞉wo꞉ a꞉na dimi.
9 De modo que Deus tem tirado o gado de vosso pai, e mo tem dado a mim.
10 “A꞉la꞉ta꞉ga꞉ no꞉ ga꞉labdo꞉ ho꞉len a꞉namio꞉, ne ofowo꞉ a꞉la꞉ba꞉ba꞉. Goudi de momadela꞉le ko꞉li ko꞉lilo꞉ a꞉ma꞉yo꞉ malayo꞉ ga꞉la꞉lena ba꞉ba꞉.
10 Pois sucedeu que, ao tempo em que o rebanho concebia, levantei os olhos e num sonho vi que os bodes que cobriam o rebanho eram listrados, salpicados e malhados.
11 Ne ofolakiyo꞉, Godeya꞉ ma꞉mul kaluwa꞉yo꞉ nemo꞉wo꞉, ‘Ya꞉kob.’ A꞉la꞉ho꞉idabiki niyo꞉, ‘O꞉ba, ne weko꞉,’ a꞉la꞉sio꞉.
11 Disse-me o anjo de Deus no sonho: Jacó! Eu respondi: Eis-me aqui.
12 Eyo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Ge bo꞉ba! Goudi de ga꞉la꞉labdo꞉ a꞉no꞉ tambo momadela꞉le ko꞉li ko꞉lilo꞉ ko꞉lo꞉lab. Laban elo꞉ gemo꞉lo꞉ dimidab a꞉no꞉ ne ba꞉ba꞉ ko꞉lo꞉ niyo꞉ a꞉la꞉dimida꞉melea꞉ki ta꞉fo꞉.
12 Prosseguiu o anjo: Levanta os teus olhos e vê que todos os bodes que cobrem o rebanho são listrados, salpicados e malhados; porque tenho visto tudo o que Labão te vem fazendo.
13 Gode gilo꞉ Betel hen a꞉namilo꞉ galili a꞉no꞉ ne. Hen a꞉namio꞉ giyo꞉ u nowo꞉ gele alitakiyo꞉, wa ho꞉no꞉ a꞉na tulu alifa꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ giyo꞉ towo꞉ nemo꞉wo꞉ dinali saefa꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ o꞉go꞉ ge hen we ta꞉ta꞉ga꞉, go꞉no꞉n hendeya a꞉ma꞉la꞉ hamana.’ Ma꞉mul kaluwa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉ ko꞉lo꞉, niyo꞉ ga꞉gbo꞉wo꞉ a꞉na malolo meo꞉l.”
13 Eu sou o Deus de Betel, onde ungiste uma coluna, onde me fizeste um voto; levanta-te, pois, sai-te desta terra e volta para a terra da tua parentela.
14 To a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, Lesol o꞉lia꞉ Lea o꞉lia꞉ma꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Dowa꞉ dabun kelego꞉wo꞉ naindo꞉ mo꞉dia꞉no꞉ dowo꞉.
14 Então lhe responderam Raquel e Léia: Temos nós ainda parte ou herança na casa de nosso pai?
15 Dowa꞉yo꞉ na꞉no꞉ kelego꞉wo꞉ o꞉ngo꞉ asula꞉sa꞉ga꞉, mole dia꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, na꞉no꞉lo꞉ a꞉la꞉kililia꞉saga꞉yo꞉, mole elo꞉ di a꞉no꞉ tambo e mo꞉no꞉. A꞉la꞉do꞉ dimido꞉ a꞉ma꞉yo꞉ dowa꞉yo꞉ na꞉no꞉ ene ida꞉malo꞉ngo꞉ gola ba꞉daki ta꞉tab.
15 Não somos tidas por ele como estrangeiras? pois nos vendeu, e consumiu todo o nosso preço.
16 Kelego꞉ dowa꞉lo꞉ ko꞉lo꞉ Godeya꞉lo꞉ gemo꞉lo꞉ dimi a꞉no꞉, na꞉no꞉lo꞉, nain so꞉wayo꞉lo꞉ nilino꞉ dowab. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ gemo꞉lo꞉ Godeya꞉lo꞉ sio꞉ au dimidama.” A꞉la꞉ma꞉yo꞉ inbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
16 Toda a riqueza que Deus tirou de nosso pai é nossa e de nossos filhos; portanto, faze tudo o que Deus te mandou.
17 — ausente —
17 Levantou-se, pois, Jacó e fez montar seus filhos e suas mulheres sobre os camelos;
18 — ausente —
18 e levou todo o seu gado, e toda a sua fazenda, que havia adquirido, o gado que possuía, que havia adquirido em Padã-Arã, a fim de ir ter com Isaque, seu pai, à terra de Canaã.
19 Iyo꞉ ha꞉na꞉nikiyo꞉, Labano꞉ sibi fo꞉no꞉ gedea꞉liki ko꞉na꞉ sabiki, Lesol eyo꞉ iyaya꞉ madali gode mama momado꞉ i a꞉no꞉ afale dia꞉sa꞉ga꞉ ane.
19 Ora, tendo Labão ido tosquiar as suas ovelhas, Raquel furtou os ídolos que pertenciam a seu pai.
20 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉kob e ha꞉na꞉nikiyo꞉, e ha꞉na꞉nigo꞉lka꞉ a꞉la꞉bo꞉ ena꞉so Labanbo꞉wo꞉ mo꞉sa꞉laki, e dikida꞉sa꞉ga꞉ wo꞉no꞉le ane.
20 Jacó iludiu a Labão, o arameu, não lhe fazendo saber que fugia;
21 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ kelego꞉ enedo꞉wo꞉ tambo dia꞉sa꞉ga꞉, hen a꞉na mesa꞉no꞉wo꞉ mo꞉bea꞉sa꞉ga꞉ ha꞉nakiyo꞉, Labana꞉ heno꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, Yufuletis ho꞉no꞉ ta꞉nota꞉ga꞉, Gilead misio꞉lo꞉ doba꞉da꞉ ha꞉na꞉ni ane. Ya꞉kobo꞉ ene so꞉lo꞉ o꞉lia꞉ ka꞉mol wa꞉la kandata꞉ga꞉ ane.|alt="Riding camels" src="01_Ge_31_01_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="31.17"
21 e fugiu com tudo o que era seu; e, levantando-se, passou o Rio, e foi em direção à montanha de Gileade.
22 Ho꞉len otaleno꞉ ta꞉ta꞉ga꞉yo꞉, Laban e Ya꞉kobo꞉ hen wena mesa꞉no꞉ mo꞉beaki aneka꞉ a꞉la꞉bo꞉ a꞉na dabu.
22 Ao terceiro dia foi Labão avisado de que Jacó havia fugido.
23 Eyo꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ene eso꞉lo꞉ nolo꞉ kegea꞉sa꞉ga꞉, iyo꞉ Ya꞉kobo꞉ kudu ane. Kudu ha꞉na꞉la꞉ga꞉, ho꞉len dom a꞉la꞉fo꞉wo꞉ ta꞉ta꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ Gilead misio꞉ hen a꞉na ha꞉na꞉lena galili.
23 Então, tomando consigo seus irmãos, seguiu atrás de Jacó jornada de sete dias; e alcançou-o na montanha de Gileade.
24 Laban e Ya꞉kobo꞉ o꞉galima꞉ni kudu ha꞉nakiyo꞉, nulu ali amio꞉, Alam kalu Laban e ofolakiyo꞉, Godeyo꞉ elo꞉wa fa꞉la꞉dowaki a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ ha꞉nolo꞉ to o꞉lia꞉ tagima꞉no꞉ to o꞉lia꞉yo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo.”
24 Mas Deus apareceu de noite em sonho a Labão, o arameu, e disse-lhe: Guardate, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
25 Ya꞉kob e Gilead misio꞉ a꞉namio꞉ helebeso꞉g ayo꞉ dia꞉sa꞉ga꞉ sen ami, Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ a꞉na galilia꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉koba꞉lo꞉ alo꞉ di anib a꞉na Laban ene eso꞉lo꞉ mio꞉ a꞉ma꞉yo꞉lo꞉ helebeso꞉g ayo꞉ a꞉na di.
25 Alcançou, pois, Labão a Jacó. Ora, Jacó tinha armado a sua tenda na montanha; armou também Labão com os seus irmãos a sua tenda na montanha de Gileade.
26 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ towo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi mio꞉ we, wangabi go꞉wo꞉? Giyo꞉ ne dikida꞉sa꞉ga꞉yo꞉, gis kaluwa꞉lo꞉ amisa꞉no꞉ bidila꞉sa꞉ga꞉lo꞉ ka꞉isaleyo꞉ tililia꞉ ha꞉nan aumbo꞉, giyo꞉ na꞉la꞉ a꞉la꞉ welo꞉ tililia꞉ mio꞉.
26 Então disse Labão a Jacó: Que fizeste, que me iludiste e levaste minhas filhas como cativas da espada?
27 Giyo꞉ ne dikidakilo꞉, ne ho꞉no꞉lka꞉ a꞉la꞉bo꞉ nemo꞉wo꞉ mo꞉sa꞉lakilo꞉ mio꞉ a꞉no꞉ wangabi go꞉wo꞉? Gio꞉ ha꞉na꞉nikiyo꞉ nemo꞉wo꞉ sio꞉ kibo꞉bowo꞉, niyo꞉ ma꞉no꞉ alan dowo꞉ta꞉sa꞉ga꞉, sagalaki a꞉namio꞉ gita o꞉lia꞉ sologa o꞉lia꞉yo꞉ dia꞉ga꞉, gisalo꞉wo꞉ sa꞉la꞉b a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ gio꞉ ebea꞉sa꞉ga꞉ hamana꞉ki iliga꞉fo꞉lo.
27 Por que fizeste ocultamente, e me iludiste e não mo fizeste saber, para que eu te enviasse com alegria e com cânticos, ao som de tambores e de harpas;
28 Giyo꞉ nemo꞉wo꞉ na꞉la꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ ni ma꞉mui a꞉no꞉lo꞉ mimila꞉sa꞉ga꞉ iliga꞉foma꞉kiyo꞉, mo꞉sio꞉ a꞉no꞉ mo꞉wo꞉ ha꞉? Ge mada hala dimido꞉.
28 Por que não me permitiste beijar meus filhos e minhas filhas? Ora, assim procedeste nesciamente.
29 Niyo꞉ ge o꞉li mogagila꞉ma꞉no꞉ dowo꞉ ko꞉sega, ali nuluwo꞉ Gode go꞉la꞉lo꞉wo꞉ nelo꞉wa fa꞉la꞉dowa꞉sa꞉ga꞉, towo꞉ nemo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, ‘Giyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ ha꞉nolo꞉ to o꞉lia꞉ tagima꞉no꞉ to o꞉lia꞉yo꞉ sa꞉la꞉so꞉bo,’ Gode eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
29 Está no poder da minha mão fazer-vos o mal, mas o Deus de vosso pai falou-me ontem à noite, dizendo: Guarda-te, que não fales a Jacó nem bem nem mal.
30 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ge go꞉no꞉n hendeya ha꞉na꞉no꞉wo꞉ mada alan asulabo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ ni asulab, ko꞉sega no꞉no꞉n godeya꞉ mama momado꞉ i a꞉no꞉, giyo꞉ waga afale dia꞉mio꞉wo꞉?”
30 Mas ainda que quiseste ir embora, porquanto tinhas saudades da casa de teu pai, por que furtaste os meus deuses?
31 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ ga꞉la꞉ a꞉la꞉yo꞉ go꞉no꞉na꞉ma꞉la꞉ asulia꞉ib a꞉la꞉bo꞉ a꞉la꞉asula꞉sa꞉ga꞉ ne tagi dowo꞉ ko꞉lo꞉, niyo꞉ gemo꞉wo꞉ mo꞉sio꞉.
31 Respondeu-lhe Jacó: Porque tive medo; pois dizia comigo que tu me arrebatarias as tuas filhas.
32 Ko꞉sega go꞉no꞉n godeya꞉ mama ko꞉lo꞉ momado꞉ i a꞉no꞉ ni us wenamio꞉ imilig noma꞉yo꞉ ta꞉liseno꞉lalega, e mada sana soma꞉no꞉. Giyo꞉ ni us wenamio꞉ kelego꞉ gilo꞉ nolo꞉ a꞉laba꞉le a꞉lalikiyo꞉, ninin so꞉lo꞉ wema꞉ siwa꞉l amio꞉ keda꞉i hamana. Gi kelego꞉wo꞉ ba꞉dalega, go꞉no꞉na꞉ma꞉la꞉ dia꞉bi.” Ya꞉kob elo꞉ a꞉la꞉do꞉ sio꞉ a꞉no꞉, Lesol elo꞉ iyaya꞉ gode momado꞉ ko꞉lo꞉ afalelo꞉ dia꞉mio꞉ a꞉no꞉ mo꞉asulaki sio꞉.
32 Com quem achares os teus deuses, porém, esse não viverá; diante de nossos irmãos descobre o que é teu do que está comigo, e leva-o contigo. Pois Jacó não sabia que Raquel os tinha furtado.
33 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ tamin amio꞉ Laban eyo꞉ Ya꞉koba꞉ helebeso꞉g aya tina꞉sa꞉ga꞉ kedo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ Leaya꞉ ayamio꞉lo꞉ a꞉na kedo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ nanog ka꞉isale a꞉la꞉ma꞉ ayamio꞉ tina꞉sa꞉ga꞉ kedo꞉. Edakiyo꞉, Lesola꞉ a usa tiane.
33 Entrou, pois, Labão na tenda de Jacó, na tenda de Léia e na tenda das duas servas, e não os achou; e, saindo da tenda de Léia, entrou na tenda de Raquel.
34 — ausente —
34 Ora, Raquel havia tomado os ídolos e os havia metido na albarda do camelo, e se assentara em cima deles. Labão apalpou toda a tenda, mas não os achou.
35 — ausente —
35 E ela disse a seu pai: Não se acenda a ira nos olhos de meu senhor, por eu não me poder levantar na tua presença, pois estou com o incômodo das mulheres. Assim ele procurou, mas não achou os ídolos.
36 Kelego꞉ a꞉no꞉ mo꞉ba꞉dabiki, Ya꞉kob eyo꞉ Labanbo꞉wo꞉ alan kulufa꞉ya꞉sa꞉ga꞉, emo꞉wo꞉ gadiaki a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ ne ko꞉lo꞉ kudulia꞉ mio꞉ we, niyo꞉ mogago꞉wo꞉ o꞉b ko꞉lo꞉ dimido꞉lo꞉bi ba꞉daya?
36 Então irou-se Jacó e contendeu com Labão, dizendo: Qual é a minha transgressão? qual é o meu pecado, que tão furiosamente me tens perseguido?
37 Kelego꞉ nililo꞉wo꞉ tambo giyo꞉ keleli ko꞉lo꞉, kelego꞉ gilo꞉wo꞉ o꞉bo꞉ngo꞉ ko꞉lo꞉ ba꞉ba꞉yo꞉? Kelego꞉ gilo꞉ ba꞉ba꞉ a꞉no꞉, gi so꞉lo꞉ o꞉lia꞉ ni so꞉lo꞉ o꞉lia꞉ma꞉ si wa꞉l amio꞉ kalaba dia꞉foma. Dia꞉taliki ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, iliyo꞉ na꞉n us a꞉namio꞉ alobana sa꞉ma꞉ib.
37 Depois de teres apalpado todos os meus móveis, que achaste de todos os móveis da tua casar. Põe-no aqui diante de meus irmãos e de teus irmãos, para que eles julguem entre nós ambos.
38 Ne donayo꞉ do꞉la꞉fo꞉ a꞉la꞉yo꞉ gi nanog dia꞉likilo꞉ elen a꞉namio꞉, no꞉ mala gilo꞉wo꞉ mo꞉safalaki inso꞉wo꞉ segesela꞉len, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ sibi de gilo꞉ a꞉no꞉ ni sanalia꞉ga꞉yo꞉ mo꞉mo꞉no꞉.
38 Estes vinte anos estive eu contigo; as tuas ovelhas e as tuas cabras nunca abortaram, e não comi os carneiros do teu rebanho.
39 No꞉ fofo꞉ gilo꞉ a꞉no꞉ saila gasaya꞉ sa꞉ndab amio꞉, niyo꞉ gemo꞉wo꞉ mo꞉sa꞉laki, no꞉ fofo꞉ nilo꞉wo꞉ gino꞉ a꞉ta꞉ta꞉li a꞉la꞉dimida꞉sen. Giyo꞉ nemo꞉wo꞉ towo꞉ halaido꞉ sa꞉lakiyo꞉, ‘Nuluwo꞉lo꞉ ho꞉lenowo꞉lo꞉ no꞉ fofo꞉ sulu ha꞉nab a꞉no꞉ tambo a꞉ma꞉la꞉ dugu mea꞉bi’ a꞉la꞉sa꞉la꞉sen.
39 Não te trouxe eu o despedaçado; eu sofri o dano; da minha mão requerias tanto o furtado de dia como o furtado de noite.
40 Ne gi nanog dia꞉likiyo꞉, disiyo꞉ ne ofa꞉yo꞉ so꞉da꞉sen a꞉la꞉ta꞉ga꞉ nuluwo꞉ hido꞉wo꞉ alan dowaki, niyo꞉ mo꞉alila꞉sen.
40 Assim andava eu; de dia me consumia o calor, e de noite a geada; e o sono me fugia dos olhos.
41 Ne dona do꞉la꞉fo꞉ a꞉la꞉ us a꞉namio꞉ gi nanogo꞉ dia꞉i ya꞉len. Niyo꞉ ga꞉la꞉ a꞉la꞉ma꞉ fudo꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ kililian augakiyo꞉, dona babola꞉fo꞉ a꞉namio꞉ nanog gilo꞉wo꞉ madali dimida꞉len. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ dona do꞉go꞉fela꞉fo꞉ no amio꞉ ne no꞉ dia꞉no꞉ a꞉laki, gi no꞉wo꞉ a꞉na bo꞉fo꞉len. A꞉la꞉go꞉ ko꞉sega giyo꞉ modo꞉ dikidakiyo꞉, nilo꞉ nanog di amilo꞉ kililian a꞉no꞉ ko꞉li ko꞉lile a꞉la꞉nodola꞉i aneyo꞉, wa꞉ka wa꞉ka dimidaki do꞉la꞉fo꞉ fa꞉la꞉dowab.
41 Estive vinte anos em tua casa; catorze anos te servi por tuas duas filhas, e seis anos por teu rebanho; dez vezes mudaste o meu salário.
42 Ni ma꞉mu Ablahama꞉ Gode, do Aisa꞉ga꞉lo꞉ wabuda꞉sen a꞉ma꞉yo꞉ ne mo꞉asufa꞉ kibo꞉bowo꞉, giyo꞉ ne no꞉no꞉n hen amio꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ madali iliga꞉fabe. Ko꞉sega nilo꞉ nanog halaido꞉ dia꞉len o꞉lia꞉ hida꞉yo꞉ gilo꞉ nemo꞉lo꞉ dimia꞉len a꞉no꞉lia꞉yo꞉ Gode e ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, e ali nuluwo꞉ gelo꞉ amio꞉ ofowo꞉ a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, gemo꞉wo꞉ hagugo꞉ to sio꞉.”
42 Se o Deus de meu pai, o Deus de Abraão e o Temor de Isaque não fora por mim, certamente hoje me mandarias embora vazio. Mas Deus tem visto a minha aflição e o trabalho das minhas mãos, e repreendeu-te ontem à noite.
43 Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga we ni na꞉la꞉, inso꞉ we ne ma꞉mui, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ no꞉ fofo꞉ welo꞉ na꞉no꞉. Gi siya꞉lo꞉ o꞉gdo꞉ ba꞉dab a꞉no꞉ tambo na꞉no꞉ ko꞉lo꞉lab. Ko꞉sega niyo꞉ na꞉la꞉la꞉ o꞉lia꞉ so꞉wa ililo꞉ sa꞉la꞉la꞉ i o꞉lia꞉yo꞉ mo꞉ta꞉limesa꞉no꞉ ko꞉lo꞉lab.
43 Respondeu-lhe Labão: Estas filhas são minhas filhas, e estes filhos são meus filhos, e este rebanho é meu rebanho, e tudo o que vês é meu; e que farei hoje a estas minhas filhas, ou aos filhos que elas tiveram?
44 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ ne o꞉lia꞉ ge o꞉lia꞉yo꞉ o꞉g wena a꞉la꞉ta꞉ga꞉yo꞉ ha꞉sa mesa꞉niki, o꞉go꞉ na꞉no꞉ towo꞉ dinali saefa꞉no꞉. To saefa꞉no꞉ a꞉no꞉ ko꞉lo꞉ naino꞉ asula꞉ melea꞉kiyo꞉, uwo꞉ wena dibalima꞉niki.”
44 Agora pois vem, e façamos um pacto, eu e tu; e sirva ele de testemunha entre mim e ti.
45 A꞉la꞉sa꞉labikiyo꞉ to saefa꞉no꞉ a꞉no꞉ tif amio꞉ asula꞉mela꞉no꞉ ko꞉lo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ u sambo nowo꞉ a꞉na gele alifa꞉.
45 Então tomou Jacó uma pedra, e a erigiu como coluna.
46 Gele alita꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ene so꞉lo꞉wo꞉ uwo꞉ kegea꞉sa꞉ga꞉ a꞉na dibalima꞉ki sio꞉. Uwo꞉ dibida꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ulo꞉ dibido꞉ aniba siliki, iyo꞉ ma꞉no꞉wo꞉ a꞉na mo꞉no꞉.
46 E disse a seus irmãos: Ajuntai pedras. Tomaram, pois, pedras e fizeram um montão, e ali junto ao montão comeram.
47 U dibido꞉ a꞉no꞉ wikilakiyo꞉, Laban eyo꞉ ene to sa꞉laki, Yega-Sahaduda a꞉la꞉wikilabiki, Ya꞉kob eyo꞉lo꞉ ene to sa꞉laki, Galed a꞉la꞉wikilo꞉.
47 Labão lhe chamou Jegar-Saaduta, e Jacó chamou-lhe Galeede.
48 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉gdo꞉ naindo꞉ to saefa꞉nikilo꞉ u dibido꞉l we, tif amio꞉ asula꞉mela꞉no꞉ ko꞉lo꞉ dibido꞉l.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ hen a꞉no꞉ Galed wikilo꞉.
48 Disse, pois, Labão: Este montão é hoje testemunha entre mim e ti. Por isso foi chamado Galeede;
49 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ to nowo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Na꞉no꞉ dagela꞉sa꞉ga꞉lo꞉ dowab a꞉namio꞉, Yawe e usa iliki, na꞉no꞉ ba꞉da꞉mela꞉ib.” A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ hen wi nowo꞉ Misba a꞉la꞉wikilo꞉.
49 e também Mizpá, porquanto disse: Vigie o Senhor entre mim e ti, quando estivermos apartados um do outro.
50 Laban eyo꞉ towo꞉ kudu sa꞉laki a꞉la꞉sio꞉, “Tif amio꞉ giyo꞉ na꞉la꞉mo꞉wo꞉ mogago꞉ dimida꞉b o꞉ ga nowo꞉ dia꞉b a꞉lalega, noma꞉yo꞉ mo꞉ba꞉dalikiyo꞉, Gode eyo꞉ na꞉no꞉ ba꞉da꞉mela꞉ib.”
50 Se afligires as minhas filhas, e se tomares outras mulheres além das minhas filhas, embora ninguém esteja conosco, lembra-te de que Deus é testemunha entre mim e ti.
51 — ausente —
51 Disse ainda Labão a Jacó: Eis aqui este montão, e eis aqui a coluna que levantei entre mim e ti.
52 — ausente —
52 Seja este montão testemunha, e seja esta coluna testemunha de que, para mal, nem passarei eu deste montão a ti, nem passarás tu deste montão e desta coluna a mim.
53 Ablahamo꞉, ene ao Nahol o꞉lo꞉, a꞉la꞉ta꞉ga꞉ a꞉la꞉ma꞉ iya Telayo꞉lo꞉, ili Gode a꞉ma꞉yo꞉ na꞉nbo꞉wo꞉ alobana wida꞉mela꞉ib.” Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉kob eyo꞉ to a꞉no꞉ hendele kudu ha꞉na꞉no꞉ a꞉lakiyo꞉, iya Aisa꞉g a꞉ma꞉lo꞉ wabulu sa꞉la꞉sen Gode a꞉ma꞉ wiya iliki, towo꞉ a꞉na dinali saefa꞉.
53 O Deus de Abraão e o Deus de Naor, o Deus do pai deles, julgue entre nós. E jurou Jacó pelo Temor de seu pai Isaque.
54 A꞉la꞉saeta꞉ga꞉yo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ misio꞉lo꞉ a꞉lab a꞉na siliki, Godemo꞉ bobayo꞉ so꞉mea꞉sa꞉ga꞉, ene so꞉lo꞉wo꞉ kegeaki, ma꞉no꞉wo꞉ dowo꞉ta꞉sa꞉ga꞉ a꞉na mo꞉no꞉. Ma꞉no꞉wo꞉ na꞉sa꞉ga꞉, misio꞉ a꞉na ali.
54 Então Jacó ofereceu um sacrifício na montanha, e convidou seus irmãos para comerem pão; e, tendo comido, passaram a noite na montanha.
55 Kea꞉fo nuluwo꞉, Laban e dasila꞉sa꞉ga꞉, ida꞉ a꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ e ma꞉muiyo꞉ mimila꞉sa꞉ga꞉, sagalo꞉ towo꞉ imo꞉wo꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, e a꞉ma꞉la꞉ ene hena ane.
55 Levantou-se Labão de manhã cedo, beijou seus filhos e suas filhas e os abençoou; e, partindo, voltou para o seu lugar.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?