Gênesis 29

BCO vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Ya꞉kobo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, kaluka꞉isale ofdo꞉ yan doba꞉da꞉lo꞉ sa꞉sen ili hen a꞉namida꞉ fa꞉la꞉dowo꞉.
1 Jacó se pôs a caminho e foi à terra do povo do Oriente.
2 E ha꞉na꞉ga꞉ ha꞉naki sigili ba꞉ba꞉ amio꞉, ho꞉n daido꞉ nowo꞉ a꞉na ba꞉ba꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ho꞉n daido꞉ anib a꞉namio꞉ sibi gulubido꞉ otalen a꞉no꞉ a꞉na a꞉labiki ba꞉ba꞉. Sibi a꞉no꞉ ho꞉n ma꞉no꞉la꞉liki, fufulufo꞉liki yasisen. Ho꞉n daido꞉ me a꞉no꞉ u alana꞉ go꞉lu alifa꞉.
2 Olhou, e eis um poço no campo e três rebanhos de ovelhas deitados junto dele, porque daquele poço davam de beber aos rebanhos. E havia uma grande pedra que tapava a boca do poço.
3 Sibilo꞉ bo꞉fo꞉lowan kalu ililo꞉ dimida꞉seno꞉ we. Sibiyo꞉ tambo tililia꞉ga꞉ fa꞉la꞉dowab amio꞉, sibilo꞉ bo꞉fo꞉lowan iliyo꞉ u a꞉no꞉ ua fo꞉fo꞉goloa꞉taki, ho꞉no꞉ sibimo꞉wo꞉ a꞉na mean. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ho꞉no꞉ mea꞉sa꞉ga꞉yo꞉, u alan a꞉no꞉ a꞉ma꞉la꞉ go꞉lu alita꞉sen. Iliyo꞉ a꞉la꞉dimida꞉sen ko꞉lo꞉, o꞉g a꞉namio꞉ nolo꞉ o꞉mena꞉ki yasisab.
3 Ajuntavam-se ali todos os rebanhos, os pastores removiam a pedra da boca do poço, davam de beber às ovelhas e tornavam a colocá-la no seu devido lugar.
4 Ya꞉kob e a꞉na fa꞉la꞉dowakiyo꞉, imo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ni nao, gio꞉ o꞉bamida꞉ a꞉la꞉ta꞉ga꞉ mio꞉wo꞉?” A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, iliyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nio꞉ Halan sa꞉sen ko꞉lo꞉ mio꞉.”
4 Jacó perguntou aos pastores: — De onde são vocês, meus irmãos? Responderam: — Somos de Harã.
5 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ imo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Nahol e ma꞉mu Laban a꞉no꞉, gio꞉ asulo꞉wo꞉?” “A꞉, nio꞉ asulo꞉ka꞉” a꞉la꞉sio꞉.
5 Perguntou-lhes: — Vocês conhecem Labão, filho de Naor? Responderam: — Conhecemos.
6 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Ya꞉kobo꞉ wa꞉ka dabu ba꞉daki, “E o꞉li saba꞉le?” “A꞉, e nafale sab. Bo꞉ba, ene ida꞉ Lesolo꞉, sibiyo꞉ ho꞉no꞉ mea꞉ni tililia꞉ yab.”
6 Jacó perguntou ainda: — Ele vai bem? Eles responderam: — Sim, vai bem. Olhe! Raquel, a filha dele, vem vindo aí com as ovelhas.
7 A꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉ Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Ho꞉len disi o꞉a꞉lab wenamio꞉, sibiyo꞉ ilif amilo꞉ to꞉loma꞉no꞉wo꞉ o꞉semo꞉dowo꞉ ko꞉lo꞉lab. Giliyo꞉ sibi we ho꞉no꞉ mea꞉sa꞉ga꞉ fuguso꞉ maiya꞉kiyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ mo꞉tililia꞉ ha꞉nab ko wangabi gaya?”
7 Então Jacó disse: — É ainda pleno dia, não é tempo de recolher os rebanhos. Deem de beber às ovelhas e vão apascentá-las.
8 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, sibilo꞉ bo꞉fo꞉lowan kaluwa꞉yo꞉ a꞉ma꞉la꞉ sa꞉laki, “Nili mano꞉ we. Sibilo꞉ bo꞉fo꞉lowan o꞉lia꞉ sibiyo꞉ tambo wena kegeneliab amio꞉, uwo꞉ ua fo꞉fo꞉gola꞉sa꞉ga꞉, ho꞉no꞉ a꞉na mea꞉sen ko꞉lo꞉, niliyo꞉ nolo꞉ kegenema꞉ki yasiso꞉l.”
8 Mas eles responderam: — Não podemos, enquanto não se ajuntarem todos os rebanhos, seja removida a pedra da boca do poço e demos de beber às ovelhas.
9 Lesolo꞉ iyaya꞉ sibiyo꞉ e bo꞉fo꞉lowa꞉sen ko꞉lo꞉, iyo꞉ a꞉na tola꞉lena eyo꞉ sibiyo꞉ tililia꞉ga꞉ a꞉na fa꞉la꞉dowo꞉.
9 Enquanto Jacó ainda falava, chegou Raquel com as ovelhas de seu pai, porque era pastora.
10 Ya꞉kob eyo꞉ e babo Labana꞉ ida꞉ Lesol o꞉lia꞉ ene sibi o꞉lia꞉ a꞉no꞉ ba꞉da꞉sa꞉ga꞉, eyo꞉ sibiyo꞉ ho꞉no꞉ maiya꞉kiyo꞉, ho꞉n daido꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, u ko꞉lo꞉ ifa꞉ a꞉no꞉ fo꞉fo꞉gola꞉sa꞉ga꞉, ho꞉no꞉ e babo Labana꞉ sibi o꞉mo꞉ me.
10 Quando Jacó viu Raquel, filha de Labão, irmão de sua mãe, e as ovelhas de Labão, aproximou-se, removeu a pedra da boca do poço e deu de beber ao rebanho de Labão, irmão de sua mãe.
11 — ausente —
11 Feito isso, Jacó beijou Raquel e, erguendo a voz, chorou.
12 — ausente —
12 Então Jacó contou a Raquel que ele era parente de seu pai, pois era filho de Rebeca. Ela correu e o comunicou a seu pai.
13 — ausente —
13 Quando Labão ouviu as novas de Jacó, filho de sua irmã, correu ao encontro dele, abraçou-o, beijou-o e o levou para casa. E Jacó contou a Labão tudo o que havia acontecido.
14 — ausente —
14 Então Labão disse: — De fato, você é meu osso e minha carne. Jacó ficou na casa de Labão durante um mês.
15 Ele imiligo꞉ dufula꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Laban eyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge ni so꞉lo꞉le ko꞉sega, niyo꞉ ge nanogo꞉ madali dima꞉kiyo꞉ mo꞉asulo꞉ ko꞉lo꞉, gilo꞉ nanog diab konamio꞉, ge o꞉biba꞉sa꞉ kililia꞉niyo꞉?” a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉.
15 Depois, Labão disse a Jacó: — Será que você vai trabalhar de graça, só por ser meu parente? Diga-me qual deve ser o seu salário.
16 Laban e ida꞉yo꞉ a꞉la꞉, wa꞉la꞉bo꞉ Lea, a꞉ma꞉ fa꞉so꞉ Lesol ko꞉lo꞉ elen.
16 Ora, Labão tinha duas filhas: Lia, a mais velha, e Raquel, a mais nova.
17 Leaya꞉ ene siyo꞉ nafa dowo꞉ ko꞉sega Lesol e mada nafa gesego꞉le dowo꞉.
17 Lia tinha uns olhos sem brilho, porém Raquel era bonita e formosa.
18 Ya꞉kob eyo꞉ Lesolo꞉ alan asulo꞉ ko꞉lo꞉, Labanbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ga꞉la꞉ tif Lesolo꞉ ni dia꞉no꞉ ko꞉lo꞉, dona dom a꞉la꞉fo꞉wo꞉ ne gi nanog dia꞉mela꞉no꞉.”
18 Como Jacó amava Raquel, disse a Labão: — Trabalharei para o senhor durante sete anos para poder casar com Raquel, sua filha mais nova.
19 A꞉la꞉sa꞉labiki Laban eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A꞉, gilo꞉ to sa꞉lab a꞉no꞉ o꞉li. Niyo꞉ na꞉la꞉ we kalu nolbo꞉ mea꞉no꞉wo꞉ mo꞉beaki, gemo꞉ mea꞉no꞉wo꞉ sagalab. Ge ni o꞉lia꞉ wena mesa꞉no꞉.” Laban eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉.
19 Labão respondeu: — É melhor dá-la a você do que a outro homem. Fique aqui comigo.
20 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob e Lesola꞉ fudo꞉ o꞉ngo꞉ kililiakiyo꞉, dona dom a꞉la꞉fo꞉wo꞉ nanogo꞉ a꞉na dia꞉li elen. Ko꞉sega Ya꞉kob eyo꞉ Lesolo꞉ e dia꞉no꞉wo꞉ mada alan asulo꞉ ko꞉lo꞉, dona dom a꞉la꞉fo꞉ a꞉no꞉ o꞉ngo꞉mal sa꞉lab a꞉la꞉asulo꞉. Ya꞉kob elo꞉ ga dia꞉no꞉wo꞉ Laban o꞉lia꞉ nenelo꞉.|alt="Laban had two daughters" src="01_Ge_29_04a_RG_gr.tif" size="col" copy="© Sweet Publishing http://sweetpublishing.com, licensed under a CC: BY-SA 3.0 Unported licence" ref="29.18"
20 Assim, por amor a Raquel, Jacó trabalhou durante sete anos. E esses anos lhe pareceram como poucos dias, pelo muito que a amava.
21 Dona a꞉no꞉ kedeta꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉kob eyo꞉ Labanbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gilo꞉ dona dinali sio꞉wo꞉ kedetab ko꞉lo꞉, ne e o꞉lia꞉ alima꞉niki, o꞉go꞉ ni gayo꞉ tililia꞉ mena.”
21 Então ele disse a Labão: — Dê-me a minha mulher, pois já venceu o prazo, para que eu me case com ela.
22 A꞉la꞉sa꞉labiki Laban eyo꞉ kaluka꞉isale hen a꞉namilo꞉ seno꞉ tambo ho꞉le kegea꞉sa꞉ga꞉, ma꞉no꞉ alan dowo꞉ta꞉sa꞉ga꞉ mo꞉no꞉.
22 Assim, Labão reuniu todos os homens do lugar e deu um banquete.
23 Ko꞉sega nulu dowabikiyo꞉, Laban eyo꞉ Leayo꞉ tililia꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ ta꞉fo꞉ ko꞉lo꞉ e ga a꞉no꞉lia꞉ ali.
23 À noite, ele trouxe Lia, sua filha, e a entregou a Jacó. E eles tiveram relações.
24 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Laban eyo꞉ ene nanog ka꞉isale Silbayo꞉, Leaya꞉ nanog dia꞉melea꞉ki emo꞉ dimi.
24 (Labão tinha dado sua serva Zilpa para que fosse serva de Lia, sua filha.)
25 Kea꞉fo dasila꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Ya꞉kob e ga a꞉no꞉ Lealo꞉biki ba꞉ba꞉. E ba꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Labando꞉wa ha꞉na꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Giyo꞉ we waga asulaki dimido꞉wo꞉? Ne Lesol dia꞉no꞉ a꞉la꞉liki, dona dom a꞉la꞉fo꞉wo꞉ nanogo꞉ a꞉na di ko꞉lo꞉, giyo꞉ ne wangabi dikido꞉wo꞉?” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉ gadi sio꞉.
25 Ao amanhecer, Jacó viu que era Lia. Por isso, disse a Labão: — O que é isso que o senhor fez comigo? Não é verdade que eu trabalhei por amor a Raquel? Por que, então, o senhor me enganou?
26 A꞉la꞉sa꞉labiki Laban eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nili man amio꞉ tif so꞉wayo꞉ wa꞉la꞉bo꞉ mo꞉tinian ko꞉lo꞉ a꞉na go꞉ka꞉.
26 Labão respondeu: — Em nossa terra não se costuma dar em casamento a mais nova antes da primogênita.
27 So꞉agelo꞉ imilig wenamio꞉, ga tili alitakilo꞉ sagalo꞉ a꞉no꞉ ge ga we o꞉lia꞉ kedetalikiyo꞉, ga nowo꞉lo꞉ gemo꞉wo꞉ a꞉na sili alifa꞉no꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ ga fudo꞉ mean aumbo꞉, ge dona dom a꞉la꞉fo꞉ nowo꞉ ni nanogo꞉ wa꞉ka a꞉dia꞉bi.”
27 Complete a semana de festa de casamento da primogênita. Depois, daremos a você também a outra, pelo trabalho de mais sete anos que você ainda me servirá.
28 A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉dimidama꞉no꞉ dowo꞉. Lealo꞉ sili alifa꞉ sagalo꞉ ho꞉len a꞉no꞉ kedeta꞉ga꞉yo꞉, Laban eyo꞉ ene ida꞉ Lesolo꞉ emo꞉wo꞉ a꞉na sili alifa꞉.
28 Jacó fez o que Labão pediu e completou a semana de festa da primogênita. Depois, Labão lhe deu por mulher a sua filha Raquel.
29 Lesol sili alitakiyo꞉, Laban eyo꞉ ene nanog ka꞉isale Bilha, Lesola꞉ nanog dia꞉melea꞉ki emo꞉ dimi.
29 (Labão tinha dado sua serva Bila para que fosse serva de Raquel, sua filha.)
30 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob e Lesol o꞉lia꞉yo꞉lo꞉ ali. Eyo꞉ Lesolo꞉ mada alan asulo꞉ ko꞉sega Leayo꞉ mo꞉dinafa asulo꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kob e dona dom a꞉la꞉fo꞉ nowo꞉ Labana꞉ nanog dia꞉len.
30 E Jacó teve relações também com Raquel. Ele amava Raquel mais do que amava Lia. E continuou trabalhando para Labão durante mais sete anos.
31 Ya꞉kob eyo꞉ Leamo꞉lo꞉ mo꞉beab a꞉no꞉ Yawe ba꞉da꞉ga꞉, Lea e so꞉wayo꞉ sa꞉la꞉lima꞉ki ta꞉fo꞉ ko꞉sega, Lesol e fain dowo꞉.
31 Quando o Senhor viu que Lia era desprezada, fez com que ela fosse fecunda, ao passo que Raquel era estéril.
32 A꞉la꞉gabiki Leayo꞉ alela꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wa sa꞉la꞉li. Lea eyo꞉ so꞉wa a꞉no꞉ sa꞉la꞉liakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ne kele asulakilo꞉ hida꞉yab a꞉no꞉ Yawe eyo꞉ ba꞉ba꞉ ko꞉lo꞉ o꞉go꞉ ne kaluwa꞉yo꞉ nemo꞉wo꞉ ha꞉fo꞉wo꞉ disa꞉ma꞉ib.” Lea eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, so꞉wa a꞉no꞉ Luben wikilo꞉.
32 Assim, Lia ficou grávida e deu à luz um filho, a quem deu o nome de Rúben, pois disse: — O
33 Lea e wa꞉ka alela꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wa nowo꞉ sa꞉la꞉liakiyo꞉, eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Kalu nilo꞉ma꞉yo꞉ ne ko꞉lo꞉ mo꞉beo꞉ a꞉no꞉ Yawe eyo꞉ dabu ko꞉lo꞉, kalu so꞉wa nowo꞉ wa꞉ka a꞉dimiab.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, so꞉wa a꞉no꞉ Simeon wikilo꞉.
33 Ela ficou grávida outra vez e deu à luz um filho. E disse: — O E deu-lhe o nome de Simeão.
34 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Leayo꞉ wa꞉ka alela꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wa nowo꞉ sa꞉la꞉liakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Niyo꞉ kalu so꞉wa otalen we Ya꞉kobo꞉ sa꞉la꞉me ko꞉lo꞉, o꞉g wenamio꞉ eyo꞉ ne alan asulaliki, ne o꞉lia꞉yo꞉ mada oga꞉dima꞉ib.” A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, so꞉wa a꞉no꞉ Libai wikilo꞉.
34 Lia ficou grávida ainda outra vez e deu à luz um filho. E disse: — Agora, desta vez, o meu marido se unirá mais a mim, porque lhe dei à luz três filhos. Por isso lhe deu o nome de Levi.
35 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ Leayo꞉ wa꞉ka alela꞉sa꞉ga꞉, kalu so꞉wa nowo꞉ a꞉sa꞉la꞉liakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “O꞉go꞉ niyo꞉ Yawe ene wiyo꞉ wabudaki dulugu sa꞉ma꞉nigo꞉l” a꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, so꞉wa a꞉no꞉ Yuda wikilo꞉. Yuda sa꞉la꞉lia꞉sa꞉ga꞉yo꞉, Lea eyo꞉ so꞉wayo꞉ wa꞉kabiyo꞉ mo꞉sa꞉la꞉li.
35 Mais uma vez ela ficou grávida e deu à luz um filho. Então disse: — Desta vez louvarei o E por isso lhe deu o nome de Judá. E depois disso não teve mais filhos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra