Gênesis 27
BCO vs NAA
1 Aisa꞉g e anaso꞉ siyo꞉ funa꞉lia꞉ga꞉ siliki, inso꞉ wa꞉la꞉b Iso꞉wo꞉ elo꞉wa mena꞉ki ho꞉ida꞉sa꞉ga꞉, a꞉la꞉sio꞉, “Ni so꞉wa” a꞉la꞉sa꞉labiki, Iso꞉ eyo꞉ “O꞉ba? Ne weko꞉,” a꞉la꞉sio꞉.
1 Quando Isaque envelheceu e os seus olhos se enfraqueceram, a ponto de não mais poder ver, chamou Esaú, seu filho mais velho, e lhe disse: — Meu filho! Esaú respondeu: — Aqui estou!
2 — ausente —
2 O pai lhe disse: — Estou velho e não sei o dia da minha morte.
3 — ausente —
3 Pegue agora as suas armas, a sua aljava e o seu arco, vá ao campo e apanhe para mim alguma caça.
4 No꞉wo꞉ o꞉lalikiyo꞉, no꞉ ho nilo꞉ nab amilo꞉ nudo꞉ nafalo꞉ doma꞉no꞉ a꞉no꞉ so꞉da꞉sa꞉ga꞉, nelo꞉wa dia꞉ya꞉bi. Ne a꞉no꞉ na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, niyo꞉ ge nafale mesea꞉ki dinali sa꞉ma꞉no꞉. Ne o꞉silikiyo꞉, to nafa a꞉no꞉ gemo꞉ dinali sa꞉ma꞉no꞉ asulab.”
4 Faça uma comida saborosa, como eu aprecio, e traga aqui para mim, para que eu coma e abençoe você antes que eu morra.
5 — ausente —
5 Rebeca esteve escutando enquanto Isaque falava com Esaú, seu filho. E Esaú foi ao campo para apanhar a caça e trazê-la.
6 — ausente —
6 Então Rebeca disse a Jacó, seu filho: — Ouvi seu pai falar com Esaú, o seu irmão. Ele disse:
7 Elo꞉ to sio꞉wo꞉ we, ‘Ne o꞉silikiyo꞉, ge nafale mesea꞉ki, Yaweya꞉ si wa꞉l amio꞉ gemo꞉wo꞉ towo꞉ dinali sa꞉ma꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ge no꞉wo꞉ o꞉lalikiyo꞉, no꞉ ho nilo꞉ nab amilo꞉ nudo꞉ nafalo꞉ doma꞉no꞉ a꞉no꞉ so꞉da꞉sa꞉ga꞉, nemo꞉ dia꞉ya꞉bi.’
7 “Traga uma caça e faça uma comida saborosa para mim, para que eu coma e o abençoe na presença do Senhor , antes que eu morra.”
8 A꞉la꞉sa꞉laiba꞉ ko꞉lo꞉, ge nilo꞉ to sa꞉ma꞉nigo꞉l we ko꞉le dinafa da꞉da꞉sa꞉ga꞉ kudu ha꞉na꞉bi.
8 Agora, meu filho, escute as minhas palavras e faça o que lhe ordeno.
9 Go꞉la꞉lo꞉ no꞉ ho ma꞉no꞉ asulab aumbo꞉ ni dimidalia꞉ga꞉ so꞉fa꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ge no꞉ fofo꞉lo꞉ sab a꞉na ha꞉na꞉ga꞉, goudi kalofo nafa a꞉la꞉yo꞉ nelo꞉wa sanalia꞉ ya꞉bi.
9 Vá ao rebanho e traga-me dois bons cabritos. Deles farei uma saborosa comida para o seu pai, como ele aprecia.
10 Go꞉lo꞉ o꞉silikiyo꞉, ge nafa mesea꞉ki towo꞉ gemo꞉wo꞉ sama꞉kiyo꞉, no꞉ ho so꞉fa꞉ a꞉no꞉ giyo꞉ go꞉lbo꞉wo꞉ maiya꞉ki dimia꞉bi,” a꞉la꞉sio꞉.
10 Você a levará ao seu pai, para que a coma e o abençoe, antes que ele morra.
11 Ya꞉kob eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ anomo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ko꞉sega Iso꞉ e do꞉mo꞉ amio꞉ do꞉la꞉ma꞉ fo꞉no꞉ tambo dowo꞉, ko꞉sega ne do꞉mo꞉wo꞉ malilo꞉.
11 Mas Jacó disse a Rebeca, sua mãe: — Esaú, meu irmão, é um homem peludo, e eu sou um homem de pele lisa.
12 Niyo꞉ a꞉la꞉dimido꞉lo꞉ga, dowa꞉yo꞉ ni do꞉mo꞉wo꞉ golo kedab amio꞉, e ni dikidabo꞉lo꞉b a꞉la꞉asula꞉sa꞉ga꞉, ne dinafa mesea꞉kiyo꞉ mo꞉sa꞉laki, ne mogago꞉ mesea꞉ki sa꞉ma꞉ib.”
12 Se o meu pai me apalpar, passarei a ser visto por ele como zombador e trarei sobre mim maldição e não bênção.
13 Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, anowa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni so꞉wa, ge kele asula꞉so꞉bo. Gelo꞉ mogagi alifa꞉no꞉ to sa꞉ma꞉ib a꞉no꞉ ni dia꞉no꞉ ko꞉lo꞉, o꞉gdo꞉ nilo꞉ so꞉lo꞉l we au kudu ha꞉naki, ge ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, no꞉ a꞉no꞉ nemo꞉ dia꞉ya꞉bi.”
13 A mãe respondeu: — Caia sobre mim essa maldição, meu filho. Faça somente o que eu digo: vá e traga os cabritos para mim.
14 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kobo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, goudi a꞉la꞉ a꞉no꞉ sanalia꞉ga꞉, anolo꞉wa dia꞉yabiki, La꞉ba꞉ga eyo꞉ no꞉ ho nafa nudo꞉lo꞉ a꞉no꞉ Aisa꞉ga꞉lo꞉ ma꞉no꞉ asulab o꞉leau so꞉fa꞉.
14 Ele foi, pegou os cabritos e os trouxe a sua mãe, que fez uma saborosa comida, como o pai dele apreciava.
15 La꞉ba꞉gaya꞉ ene ayamio꞉, ene so꞉wa wa꞉la꞉b Iso꞉wa꞉ helebeso꞉g nafa nolo꞉ delen ko꞉lo꞉, La꞉ba꞉ga eyo꞉ helebeso꞉g a꞉no꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, ene so꞉wa tif Ya꞉koba kalifa꞉.
15 Depois, Rebeca pegou a melhor roupa de Esaú, seu filho mais velho, roupa que tinha consigo em casa, e vestiu Jacó, seu filho mais novo.
16 Helebeso꞉go꞉ kalita꞉sa꞉ga꞉, eyo꞉ Ya꞉koba꞉ dagi o꞉lia꞉ dagas o꞉lia꞉yo꞉ goudi do꞉go꞉fo꞉ a꞉na mele alifa꞉.
16 Com a pele dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço.
17 Goudi do꞉go꞉fo꞉ mele alita꞉sa꞉ga꞉, falawa so꞉fa꞉ o꞉lia꞉ no꞉ ho nudo꞉lo꞉ nafa so꞉fa꞉ a꞉no꞉ ene so꞉wa Ya꞉kobo꞉ dimi.
17 Então entregou a Jacó, seu filho, a comida saborosa e o pão que havia preparado.
18 Ya꞉kob eyo꞉ dia꞉ga꞉, iyalo꞉wa dia꞉fa꞉la꞉dowakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Do.” Aisa꞉g eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni so꞉wa, ge o꞉ba꞉le?”
18 Jacó foi a seu pai e disse: — Meu pai! Ele respondeu: — Fale! Quem é você, meu filho?
19 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Ya꞉kob eyo꞉ iyamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi so꞉wa wa꞉la꞉b Iso꞉wo꞉ ne. To gilo꞉ nemo꞉lo꞉ dimidama꞉kilo꞉ sio꞉ a꞉no꞉ niyo꞉ dimido꞉. Nilo꞉ no꞉ buluma꞉ni ane ho so꞉fa꞉ we ma꞉niki dasima. Na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ne dinafa mesea꞉kiyo꞉ giyo꞉ nemo꞉ dinali salifoma.”
19 Jacó respondeu a seu pai: — Sou Esaú, seu filho primogênito. Fiz o que o senhor ordenou. Levante-se, por favor; sente-se e coma da minha caça, para que depois o senhor me abençoe.
20 Ko꞉sega Aisa꞉g eyo꞉ ene inso꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Giyo꞉ no꞉ we waga bo꞉e diyo꞉?” A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi Gode Yawe a꞉ma꞉yo꞉ ne mada asufa꞉ ko꞉lo꞉ dia꞉ yo꞉l.”
20 Isaque perguntou a seu filho: — Como foi que você conseguiu achar a caça tão depressa, meu filho? Ele respondeu: — Porque o
21 Aisa꞉g eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge hendele ni so꞉wa Iso꞉ deya꞉le a꞉la꞉liki goma꞉nigo꞉l ko꞉lo꞉ ge nelo꞉wa mena.”
21 Então Isaque disse a Jacó: — Chegue mais perto, para que eu o apalpe, meu filho, e veja se você é meu filho Esaú ou não.
22 A꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉kobo꞉ iyalo꞉wa ha꞉na꞉ga꞉ dowabiki, Aisa꞉g eyo꞉ e dagiya ta꞉liakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “To elo꞉wo꞉ Ya꞉koba꞉ dagan do꞉do꞉l ko꞉sega, gi dagi ko꞉lo꞉ golo꞉ amio꞉ Iso꞉ dowabo꞉lo꞉b.”
22 Jacó se aproximou de Isaque, seu pai, que o apalpou e disse: — A voz é de Jacó, mas as mãos são de Esaú.
23 Aisa꞉g eyo꞉ dagi elo꞉wo꞉ ao Iso꞉wa꞉ dagi do꞉la꞉ma꞉ fo꞉ndo꞉ o꞉ngo꞉wa golo꞉ ko꞉lo꞉, Ya꞉kobo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ mo꞉asulo꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Aisa꞉g eyo꞉ e nafale mesea꞉ki towo꞉ sa꞉ma꞉no꞉ asulo꞉.
23 E não o reconheceu, porque as mãos realmente estavam peludas como as de seu irmão Esaú. E o abençoou.
24 Aisa꞉g eyo꞉ emo꞉wo꞉ wa꞉ka a꞉dabu ba꞉ba꞉, “Hendele ni so꞉wa Iso꞉wo꞉ geya꞉le?” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A꞉, ne Iso꞉ka꞉.”
24 Então perguntou: — Você é mesmo o meu filho Esaú? Ele respondeu: — Eu sou.
25 A꞉la꞉sa꞉labiki Aisa꞉g eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni so꞉wa, ge nafale mesea꞉ki dinali sa꞉ma꞉nigo꞉l ko꞉lo꞉, gilo꞉ no꞉ ho so꞉fa꞉ a꞉no꞉ ma꞉ni dimina.” A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ ho so꞉fa꞉ a꞉no꞉ iyamo꞉ dimiabiki, eyo꞉ mo꞉no꞉. Na꞉sa꞉ga꞉yo꞉ wain ho꞉no꞉lo꞉ dimiabiki, eyo꞉ a꞉no꞉lo꞉ mo꞉no꞉.
25 Então disse: — Traga isso para perto de mim, para que eu coma da caça de meu filho e o abençoe. Jacó a levou até ele e o pai comeu. Trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Na꞉sa꞉ga꞉yo꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Na꞉ so꞉wa, mimila꞉ma꞉ni mena.”
26 Então Isaque, seu pai, lhe disse: — Venha cá e me dê um beijo, meu filho.
27 Ya꞉kob eyo꞉ iyayo꞉ mimilabikiyo꞉, Aisa꞉g eyo꞉ Ya꞉koba꞉lo꞉ so꞉g ko꞉lo꞉ mun a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, inso꞉ a꞉no꞉ e nafale mesea꞉kiyo꞉, eyo꞉ a꞉la꞉dinali sio꞉,
27 Ele se aproximou e o beijou. Então o pai aspirou o cheiro da roupa dele e o abençoou. Ele disse: Eis que o cheiro do meu filho é como o cheiro do campo, que o
28 Eleya꞉ ba꞉ ko꞉lo꞉ Godelo꞉wa a꞉la꞉ta꞉ga꞉lo꞉ fa꞉la꞉dowab a꞉no꞉ gelo꞉ amio꞉ dimia꞉melea꞉ki a꞉la꞉ta꞉ga꞉,
28 Deus lhe dê do orvalho do céu, e da exuberância da terra, e fartura de trigo e de vinho.
29 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ so꞉lo꞉ ko꞉li ko꞉lilo꞉ henfelo꞉ amilo꞉ sab we, gi nanog dian kalu dowaki,
29 Que povos sirvam você, e nações o reverenciem. Que você seja senhor de seus irmãos, e os filhos de sua mãe se curvem diante de você. Maldito seja quem o amaldiçoar, e bendito quem o abençoar.
30 Aisa꞉g eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ nafale mesea꞉kiyo꞉ dinali sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ ha꞉nabiki, Iso꞉ e no꞉ bulula꞉leno꞉ a꞉na fa꞉la꞉dowo꞉.
30 E aconteceu que, depois que Isaque abençoou Jacó e este tinha acabado de sair da presença de seu pai, chegou Esaú, seu irmão, vindo da sua caçada.
31 Iso꞉ eyo꞉lo꞉ no꞉ ho nudo꞉ nafayo꞉ so꞉da꞉sa꞉ga꞉, iyamo꞉ dia꞉ya꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nilo꞉ no꞉ buluma꞉ni ane ho so꞉fa꞉ we ma꞉niki dasima. Na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ne dinafa mesea꞉ki, do giyo꞉ nemo꞉ dinali salifoma.”
31 Ele também fez uma comida saborosa e a levou ao seu pai. E lhe disse: — Levante-se, meu pai, e coma da caça de seu filho, para que o senhor me abençoe.
32 Ko꞉sega ene iya Aisa꞉g eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge o꞉ba?” a꞉la꞉sio꞉. “Gi so꞉wa wa꞉la꞉b Iso꞉wo꞉ ne.”
32 Então Isaque, o pai dele, perguntou: — Quem é você? Ele respondeu: — Sou o seu filho, o seu primogênito; sou Esaú.
33 A꞉la꞉sa꞉labikiyo꞉ Aisa꞉go꞉ iliga꞉sa꞉ga꞉, kiyo꞉ bibiaki a꞉la꞉sio꞉, “Hendele ge Iso꞉ a꞉lalega, tamin amilo꞉ no꞉lo꞉ buluma꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉lo꞉ nemo꞉lo꞉ maiya꞉kilo꞉ dimiabo꞉ o꞉ba꞉le? Ge o꞉mia꞉no꞉ a꞉labikiyo꞉, nemo꞉wo꞉ dia꞉yabiki na꞉sa꞉ga꞉, e nafale mesea꞉ki, Godemo꞉ dulugu sio꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ e hendele nafale mesa꞉ib,” a꞉la꞉sio꞉.
33 Isaque estremeceu, sentindo uma violenta comoção. E disse: — Mas então quem foi aquele que apanhou a caça e trouxe para mim? Eu comi tudo, antes que você chegasse, e o abençoei, e ele será abençoado.
34 Iso꞉ e iyaya꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, e mada halaido꞉ ya꞉lakiyo꞉ iyamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Dowa, nelo꞉ nafale mesea꞉kiyo꞉ dinali sama.”
34 Ao ouvir tais palavras de seu pai, Esaú deu um grito cheio de amargura e disse: — Abençoe também a mim, meu pai!
35 Ko꞉sega Aisa꞉g eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gaowo꞉ ya꞉sa꞉ga꞉ dikido꞉ ko꞉lo꞉, to gemo꞉lo꞉ dinali sa꞉ma꞉no꞉ sio꞉ a꞉no꞉ Ya꞉kob e dia꞉gane.”
35 Mas Isaque respondeu: — Seu irmão veio e, com astúcia, tomou a bênção que era sua.
36 A꞉la꞉sa꞉labiki Iso꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nao eyo꞉ ne ho꞉len a꞉la꞉ dikidakiyo꞉, tamin amio꞉ nilo꞉ wa꞉la꞉ba꞉ dabuno꞉ e di. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ o꞉go꞉lo꞉ nemo꞉lo꞉ nafa mesea꞉kilo꞉ dinali sa꞉ma꞉no꞉ to sio꞉ a꞉no꞉lo꞉ e diab. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ wi Ya꞉kob a꞉no꞉ e amio꞉ mada ililab. Ko꞉sega giyo꞉ nafale mesa꞉no꞉ to nowo꞉ nemo꞉lo꞉ dimia꞉no꞉wo꞉ o꞉da꞉laba?”
36 Esaú disse: — Não é com razão que ele se chama Jacó? Pois já duas vezes me enganou: tirou-me o direito de primogenitura e agora tomou a bênção que era minha. E perguntou: — Então o senhor não reservou nenhuma bênção para mim?
37 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki Aisa꞉g eyo꞉ Iso꞉bo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gaowo꞉ gi misa꞉ kalu doma꞉ki ta꞉takiyo꞉, ene ao i a꞉no꞉ ene nanog dian kalu doma꞉ki ta꞉fo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ e amio꞉ ma꞉n o꞉lia꞉ wain ho꞉n o꞉lia꞉yo꞉ modo꞉ fa꞉la꞉doma꞉ki, niyo꞉ emo꞉ dinali saefa꞉. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ gemo꞉lo꞉ dinali sa꞉ma꞉no꞉ kelego꞉ nowo꞉ aundo꞉ma.”
37 Isaque respondeu a Esaú: — Eis que o constituí senhor sobre você, e fiz com que todos os parentes sejam servos dele; de trigo e de vinho o supri. Assim, o que posso fazer por você, meu filho?
38 Iso꞉ eyo꞉ iyamo꞉ ha꞉iyakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Do giyo꞉ dinali sio꞉ imilig ko꞉ma꞉le? Do giyo꞉ nelo꞉ nafale mesa꞉no꞉wo꞉ dinali sama.” Iso꞉ eyo꞉ to a꞉no꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, e alan ya꞉lo꞉.
38 Esaú disse a seu pai: — Será que o senhor, meu pai, tem somente uma bênção? Abençoe também a mim, meu pai. E, levantando Esaú a voz, chorou.
39 Aisa꞉ga꞉yo꞉ inso꞉bo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉,
39 Então Isaque, seu pai, disse: Sua habitação será longe dos lugares férteis da terra, longe do orvalho que cai do alto.
40 Giyo꞉ hen o꞉lia꞉ ma꞉no꞉ o꞉lia꞉ dia꞉nikiyo꞉, buba꞉i ha꞉na꞉la꞉ga꞉ a꞉na dia꞉ib.
40 Você viverá da sua espada e servirá o seu irmão; quando, porém, você se libertar, sacudirá do seu pescoço o jugo dele.
41 Iso꞉ emo꞉lo꞉ dinali sa꞉ma꞉no꞉ to a꞉no꞉ ao Ya꞉kob eyo꞉ dikida꞉sa꞉ga꞉ di, ko꞉lo꞉ Iso꞉ eyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ mada kulufa꞉yakiyo꞉ eneno꞉ a꞉la꞉kele asulo꞉, “Dowo꞉ soma꞉no꞉wo꞉ ko꞉na꞉ma dofo꞉lab ko꞉lo꞉, e sowaliki kuo꞉ya꞉la꞉ga꞉ ilikiyo꞉, niyo꞉ Ya꞉kobo꞉ a꞉na sanala꞉ma꞉no꞉.”
41 Esaú passou a odiar Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado. E disse em seu íntimo: — Os dias de luto por meu pai se aproximam; então matarei meu irmão Jacó.
42 — ausente —
42 Chegaram aos ouvidos de Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho. Então ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: — Eis que o seu irmão Esaú se consola fazendo planos para matá-lo.
43 — ausente —
43 Agora, pois, meu filho, ouça bem o que vou dizer: levante-se e fuja para a casa de Labão, meu irmão, em Harã.
44 — ausente —
44 Fique com ele alguns dias, até que passe o furor de seu irmão,
45 — ausente —
45 e cesse o rancor dele contra você, e se esqueça do que você lhe fez. Quando isso acontecer, enviarei alguém para trazer você de volta. Não posso perder os meus dois filhos num só dia!
46 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, La꞉ba꞉ga eyo꞉ Aisa꞉gbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Hit ga a꞉la꞉ Iso꞉ elo꞉ di a꞉ma꞉lo꞉ man dimidab a꞉no꞉ ne ba꞉ba꞉yo꞉ kulufa꞉yaki mo꞉beab ko꞉lo꞉, Ya꞉kob elo꞉ Hit ga weko꞉ dialega, ne mada mo꞉bea꞉la꞉ga꞉, ne doma꞉no꞉wo꞉ mada mogagila꞉ma꞉ib,” a꞉la꞉sio꞉.
46 Então Rebeca disse a Isaque: — Estou aborrecida da vida por causa das filhas de Hete. Se Jacó tomar esposa dentre as filhas de Hete, tais como estas, as filhas desta terra, de que me servirá a vida?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?