Gênesis 27
BCO vs ARIB
1 Aisa꞉g e anaso꞉ siyo꞉ funa꞉lia꞉ga꞉ siliki, inso꞉ wa꞉la꞉b Iso꞉wo꞉ elo꞉wa mena꞉ki ho꞉ida꞉sa꞉ga꞉, a꞉la꞉sio꞉, “Ni so꞉wa” a꞉la꞉sa꞉labiki, Iso꞉ eyo꞉ “O꞉ba? Ne weko꞉,” a꞉la꞉sio꞉.
1 Quando Isaque já estava velho, e se lhe enfraqueciam os olhos, de maneira que não podia ver, chamou a Esaú, seu filho mais velho, e disse-lhe: Meu filho! Ele lhe respondeu: Eis-me aqui!
2 — ausente —
2 Disse-lhe o pai: Eis que agora estou velho, e não sei o dia da minha morte;
3 — ausente —
3 toma, pois, as tuas armas, a tua aljava e o teu arco; e sai ao campo, e apanha para mim alguma caça;
4 No꞉wo꞉ o꞉lalikiyo꞉, no꞉ ho nilo꞉ nab amilo꞉ nudo꞉ nafalo꞉ doma꞉no꞉ a꞉no꞉ so꞉da꞉sa꞉ga꞉, nelo꞉wa dia꞉ya꞉bi. Ne a꞉no꞉ na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, niyo꞉ ge nafale mesea꞉ki dinali sa꞉ma꞉no꞉. Ne o꞉silikiyo꞉, to nafa a꞉no꞉ gemo꞉ dinali sa꞉ma꞉no꞉ asulab.”
4 e faze-me um guisado saboroso, como eu gosto, e traze-mo, para que eu coma; a fim de que a minha alma te abençoe, antes que morra.
5 — ausente —
5 Ora, Rebeca estava escutando quando Isaque falou a Esaú, seu filho. Saiu, pois, Esaú ao campo para apanhar caça e trazê-la.
6 — ausente —
6 Disse então Rebeca a Jacó, seu filho: Eis que ouvi teu pai falar com Esaú, teu irmão, dizendo:
7 Elo꞉ to sio꞉wo꞉ we, ‘Ne o꞉silikiyo꞉, ge nafale mesea꞉ki, Yaweya꞉ si wa꞉l amio꞉ gemo꞉wo꞉ towo꞉ dinali sa꞉ma꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ge no꞉wo꞉ o꞉lalikiyo꞉, no꞉ ho nilo꞉ nab amilo꞉ nudo꞉ nafalo꞉ doma꞉no꞉ a꞉no꞉ so꞉da꞉sa꞉ga꞉, nemo꞉ dia꞉ya꞉bi.’
7 Traze-me caça, e faze-me um guisado saboroso, para que eu coma, e te abençoe diante do Senhor, antes da minha morte.
8 A꞉la꞉sa꞉laiba꞉ ko꞉lo꞉, ge nilo꞉ to sa꞉ma꞉nigo꞉l we ko꞉le dinafa da꞉da꞉sa꞉ga꞉ kudu ha꞉na꞉bi.
8 Agora, pois, filho meu, ouve a minha voz naquilo que eu te ordeno:
9 Go꞉la꞉lo꞉ no꞉ ho ma꞉no꞉ asulab aumbo꞉ ni dimidalia꞉ga꞉ so꞉fa꞉no꞉ ko꞉lo꞉, ge no꞉ fofo꞉lo꞉ sab a꞉na ha꞉na꞉ga꞉, goudi kalofo nafa a꞉la꞉yo꞉ nelo꞉wa sanalia꞉ ya꞉bi.
9 Vai ao rebanho, e traze-me de lá das cabras dois bons cabritos; e eu farei um guisado saboroso para teu pai, como ele gosta;
10 Go꞉lo꞉ o꞉silikiyo꞉, ge nafa mesea꞉ki towo꞉ gemo꞉wo꞉ sama꞉kiyo꞉, no꞉ ho so꞉fa꞉ a꞉no꞉ giyo꞉ go꞉lbo꞉wo꞉ maiya꞉ki dimia꞉bi,” a꞉la꞉sio꞉.
10 e levá-lo-ás a teu pai, para que o coma, a fim de te abençoar antes da sua morte.
11 Ya꞉kob eyo꞉ a꞉ma꞉la꞉bo꞉ anomo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ko꞉sega Iso꞉ e do꞉mo꞉ amio꞉ do꞉la꞉ma꞉ fo꞉no꞉ tambo dowo꞉, ko꞉sega ne do꞉mo꞉wo꞉ malilo꞉.
11 Respondeu, porém, Jacó a Rebeca, sua mãe: Eis que Esaú, meu irmão, é peludo, e eu sou liso.
12 Niyo꞉ a꞉la꞉dimido꞉lo꞉ga, dowa꞉yo꞉ ni do꞉mo꞉wo꞉ golo kedab amio꞉, e ni dikidabo꞉lo꞉b a꞉la꞉asula꞉sa꞉ga꞉, ne dinafa mesea꞉kiyo꞉ mo꞉sa꞉laki, ne mogago꞉ mesea꞉ki sa꞉ma꞉ib.”
12 Porventura meu pai me apalpará e serei a seus olhos como enganador; assim trarei sobre mim uma maldição, e não uma bênção.
13 Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sa꞉labiki, anowa꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni so꞉wa, ge kele asula꞉so꞉bo. Gelo꞉ mogagi alifa꞉no꞉ to sa꞉ma꞉ib a꞉no꞉ ni dia꞉no꞉ ko꞉lo꞉, o꞉gdo꞉ nilo꞉ so꞉lo꞉l we au kudu ha꞉naki, ge ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, no꞉ a꞉no꞉ nemo꞉ dia꞉ya꞉bi.”
13 Respondeu-lhe sua mãe: Meu filho, sobre mim caia essa maldição; somente obedece à minha voz, e vai trazer-mos.
14 A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Ya꞉kobo꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉, goudi a꞉la꞉ a꞉no꞉ sanalia꞉ga꞉, anolo꞉wa dia꞉yabiki, La꞉ba꞉ga eyo꞉ no꞉ ho nafa nudo꞉lo꞉ a꞉no꞉ Aisa꞉ga꞉lo꞉ ma꞉no꞉ asulab o꞉leau so꞉fa꞉.
14 Então ele foi, tomou-os e os trouxe a sua mãe, que fez um guisado saboroso como seu pai gostava.
15 La꞉ba꞉gaya꞉ ene ayamio꞉, ene so꞉wa wa꞉la꞉b Iso꞉wa꞉ helebeso꞉g nafa nolo꞉ delen ko꞉lo꞉, La꞉ba꞉ga eyo꞉ helebeso꞉g a꞉no꞉ dia꞉sa꞉ga꞉, ene so꞉wa tif Ya꞉koba kalifa꞉.
15 Depois Rebeca tomou as melhores vestes de Esaú, seu filho mais velho, que tinha consigo em casa, e vestiu a Jacó, seu filho mais moço;
16 Helebeso꞉go꞉ kalita꞉sa꞉ga꞉, eyo꞉ Ya꞉koba꞉ dagi o꞉lia꞉ dagas o꞉lia꞉yo꞉ goudi do꞉go꞉fo꞉ a꞉na mele alifa꞉.
16 com as peles dos cabritos cobriu-lhe as mãos e a lisura do pescoço;
17 Goudi do꞉go꞉fo꞉ mele alita꞉sa꞉ga꞉, falawa so꞉fa꞉ o꞉lia꞉ no꞉ ho nudo꞉lo꞉ nafa so꞉fa꞉ a꞉no꞉ ene so꞉wa Ya꞉kobo꞉ dimi.
17 e pôs o guisado saboroso e o pão que tinha preparado, na mão de Jacó, seu filho.
18 Ya꞉kob eyo꞉ dia꞉ga꞉, iyalo꞉wa dia꞉fa꞉la꞉dowakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Do.” Aisa꞉g eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni so꞉wa, ge o꞉ba꞉le?”
18 E veio Jacó a seu pai, e chamou: Meu pai! E ele disse: Eis-me aqui; quem és tu, meu filho?
19 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Ya꞉kob eyo꞉ iyamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi so꞉wa wa꞉la꞉b Iso꞉wo꞉ ne. To gilo꞉ nemo꞉lo꞉ dimidama꞉kilo꞉ sio꞉ a꞉no꞉ niyo꞉ dimido꞉. Nilo꞉ no꞉ buluma꞉ni ane ho so꞉fa꞉ we ma꞉niki dasima. Na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ne dinafa mesea꞉kiyo꞉ giyo꞉ nemo꞉ dinali salifoma.”
19 Respondeu Jacó a seu pai: Eu sou Esaú, teu primogênito; tenho feito como me disseste; levanta-te, pois, senta-te e come da minha caça, para que a tua alma me abençoe.
20 Ko꞉sega Aisa꞉g eyo꞉ ene inso꞉mo꞉wo꞉ a꞉la꞉dabu ba꞉ba꞉, “Giyo꞉ no꞉ we waga bo꞉e diyo꞉?” A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki, Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gi Gode Yawe a꞉ma꞉yo꞉ ne mada asufa꞉ ko꞉lo꞉ dia꞉ yo꞉l.”
20 Perguntou Isaque a seu filho: Como é que tão depressa a achaste, filho meu? Respondeu ele: Porque o Senhor, teu Deus, a mandou ao meu encontro.
21 Aisa꞉g eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge hendele ni so꞉wa Iso꞉ deya꞉le a꞉la꞉liki goma꞉nigo꞉l ko꞉lo꞉ ge nelo꞉wa mena.”
21 Então disse Isaque a Jacó: Chega-te, pois, para que eu te apalpe e veja se és meu filho Esaú mesmo, ou não.
22 A꞉la꞉sa꞉labiki, Ya꞉kobo꞉ iyalo꞉wa ha꞉na꞉ga꞉ dowabiki, Aisa꞉g eyo꞉ e dagiya ta꞉liakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “To elo꞉wo꞉ Ya꞉koba꞉ dagan do꞉do꞉l ko꞉sega, gi dagi ko꞉lo꞉ golo꞉ amio꞉ Iso꞉ dowabo꞉lo꞉b.”
22 chegou-se Jacó a Isaque, seu pai, que o apalpou, e disse: A voz é a voz de Jacó, porém as mãos são as mãos de Esaú.
23 Aisa꞉g eyo꞉ dagi elo꞉wo꞉ ao Iso꞉wa꞉ dagi do꞉la꞉ma꞉ fo꞉ndo꞉ o꞉ngo꞉wa golo꞉ ko꞉lo꞉, Ya꞉kobo꞉lo꞉b a꞉la꞉bo꞉ mo꞉asulo꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ Aisa꞉g eyo꞉ e nafale mesea꞉ki towo꞉ sa꞉ma꞉no꞉ asulo꞉.
23 E não o reconheceu, porquanto as suas mãos estavam peludas, como as de Esaú seu irmão; e abençoou-o.
24 Aisa꞉g eyo꞉ emo꞉wo꞉ wa꞉ka a꞉dabu ba꞉ba꞉, “Hendele ni so꞉wa Iso꞉wo꞉ geya꞉le?” Ya꞉kob eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “A꞉, ne Iso꞉ka꞉.”
24 No entanto perguntou: Tu és mesmo meu filho Esaú? E ele declarou: Eu o sou.
25 A꞉la꞉sa꞉labiki Aisa꞉g eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ni so꞉wa, ge nafale mesea꞉ki dinali sa꞉ma꞉nigo꞉l ko꞉lo꞉, gilo꞉ no꞉ ho so꞉fa꞉ a꞉no꞉ ma꞉ni dimina.” A꞉la꞉sa꞉labiki Ya꞉kob eyo꞉ ho so꞉fa꞉ a꞉no꞉ iyamo꞉ dimiabiki, eyo꞉ mo꞉no꞉. Na꞉sa꞉ga꞉yo꞉ wain ho꞉no꞉lo꞉ dimiabiki, eyo꞉ a꞉no꞉lo꞉ mo꞉no꞉.
25 Disse-lhe então seu pai: Traze-mo, e comerei da caça de meu filho, para que a minha alma te abençoe: E Jacó lho trouxe, e ele comeu; trouxe-lhe também vinho, e ele bebeu.
26 Na꞉sa꞉ga꞉yo꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Na꞉ so꞉wa, mimila꞉ma꞉ni mena.”
26 Disse-lhe mais Isaque, seu pai: Aproxima-te agora, e beija-me, meu filho.
27 Ya꞉kob eyo꞉ iyayo꞉ mimilabikiyo꞉, Aisa꞉g eyo꞉ Ya꞉koba꞉lo꞉ so꞉g ko꞉lo꞉ mun a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉yo꞉, inso꞉ a꞉no꞉ e nafale mesea꞉kiyo꞉, eyo꞉ a꞉la꞉dinali sio꞉,
27 E ele se aproximou e o beijou; e seu pai, sentindo-lhe o cheiro das vestes o abençoou, e disse: Eis que o cheiro de meu filho é como o cheiro de um campo que o Senhor abençoou.
28 Eleya꞉ ba꞉ ko꞉lo꞉ Godelo꞉wa a꞉la꞉ta꞉ga꞉lo꞉ fa꞉la꞉dowab a꞉no꞉ gelo꞉ amio꞉ dimia꞉melea꞉ki a꞉la꞉ta꞉ga꞉,
28 Que Deus te dê do orvalho do céu, e dos lugares férteis da terra, e abundância de trigo e de mosto;
29 A꞉la꞉ta꞉ga꞉ so꞉lo꞉ ko꞉li ko꞉lilo꞉ henfelo꞉ amilo꞉ sab we, gi nanog dian kalu dowaki,
29 sirvam-te povos, e nações se encurvem a ti; sê senhor de teus irmãos, e os filhos da tua mãe se encurvem a ti; sejam malditos os que te amaldiçoarem, e benditos sejam os que te abençoarem.
30 Aisa꞉g eyo꞉ Ya꞉kobo꞉ nafale mesea꞉kiyo꞉ dinali sa꞉la꞉sa꞉ga꞉, Ya꞉kobo꞉ ha꞉nabiki, Iso꞉ e no꞉ bulula꞉leno꞉ a꞉na fa꞉la꞉dowo꞉.
30 Tão logo Isaque acabara de abençoar a Jacó, e este saíra da presença de seu pai, chegou da caça Esaú, seu irmão;
31 Iso꞉ eyo꞉lo꞉ no꞉ ho nudo꞉ nafayo꞉ so꞉da꞉sa꞉ga꞉, iyamo꞉ dia꞉ya꞉sa꞉ga꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nilo꞉ no꞉ buluma꞉ni ane ho so꞉fa꞉ we ma꞉niki dasima. Na꞉sa꞉ga꞉yo꞉, ne dinafa mesea꞉ki, do giyo꞉ nemo꞉ dinali salifoma.”
31 e fez também ele um guisado saboroso e, trazendo-o a seu pai, disse-lhe: Levanta-te, meu pai, e come da caça de teu filho, para que a tua alma me abençoe.
32 Ko꞉sega ene iya Aisa꞉g eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Ge o꞉ba?” a꞉la꞉sio꞉. “Gi so꞉wa wa꞉la꞉b Iso꞉wo꞉ ne.”
32 Perguntou-lhe Isaque, seu pai: Quem és tu? Respondeu ele: Eu sou teu filho, o teu primogênito, Esaú.
33 A꞉la꞉sa꞉labikiyo꞉ Aisa꞉go꞉ iliga꞉sa꞉ga꞉, kiyo꞉ bibiaki a꞉la꞉sio꞉, “Hendele ge Iso꞉ a꞉lalega, tamin amilo꞉ no꞉lo꞉ buluma꞉ ha꞉na꞉sa꞉ga꞉lo꞉ nemo꞉lo꞉ maiya꞉kilo꞉ dimiabo꞉ o꞉ba꞉le? Ge o꞉mia꞉no꞉ a꞉labikiyo꞉, nemo꞉wo꞉ dia꞉yabiki na꞉sa꞉ga꞉, e nafale mesea꞉ki, Godemo꞉ dulugu sio꞉. A꞉la꞉fo꞉ko꞉lo꞉ e hendele nafale mesa꞉ib,” a꞉la꞉sio꞉.
33 Então estremeceu Isaque de um estremecimento muito grande e disse: Quem, pois, é aquele que apanhou caça e ma trouxe? Eu comi de tudo, antes que tu viesses, e abençoei-o, e ele será bendito.
34 Iso꞉ e iyaya꞉ to a꞉no꞉ da꞉da꞉sa꞉ga꞉, e mada halaido꞉ ya꞉lakiyo꞉ iyamo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Dowa, nelo꞉ nafale mesea꞉kiyo꞉ dinali sama.”
34 Esaú, ao ouvir as palavras de seu pai, bradou com grande e mui amargo brado, e disse a seu pai: Abençoa-me também a mim, meu pai!
35 Ko꞉sega Aisa꞉g eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gaowo꞉ ya꞉sa꞉ga꞉ dikido꞉ ko꞉lo꞉, to gemo꞉lo꞉ dinali sa꞉ma꞉no꞉ sio꞉ a꞉no꞉ Ya꞉kob e dia꞉gane.”
35 Respondeu Isaque: Veio teu irmão e com sutileza tomou a tua bênção.
36 A꞉la꞉sa꞉labiki Iso꞉ eyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Nao eyo꞉ ne ho꞉len a꞉la꞉ dikidakiyo꞉, tamin amio꞉ nilo꞉ wa꞉la꞉ba꞉ dabuno꞉ e di. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ o꞉go꞉lo꞉ nemo꞉lo꞉ nafa mesea꞉kilo꞉ dinali sa꞉ma꞉no꞉ to sio꞉ a꞉no꞉lo꞉ e diab. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ wi Ya꞉kob a꞉no꞉ e amio꞉ mada ililab. Ko꞉sega giyo꞉ nafale mesa꞉no꞉ to nowo꞉ nemo꞉lo꞉ dimia꞉no꞉wo꞉ o꞉da꞉laba?”
36 Disse Esaú: Não se chama ele com razão Jacó, visto que já por duas vezes me enganou? tirou-me o direito de primogenitura, e eis que agora me tirou a bênção. E perguntou: Não reservaste uma bênção para mim?
37 A꞉la꞉dabu ba꞉dabiki Aisa꞉g eyo꞉ Iso꞉bo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Gaowo꞉ gi misa꞉ kalu doma꞉ki ta꞉takiyo꞉, ene ao i a꞉no꞉ ene nanog dian kalu doma꞉ki ta꞉fo꞉. A꞉la꞉ta꞉ga꞉ e amio꞉ ma꞉n o꞉lia꞉ wain ho꞉n o꞉lia꞉yo꞉ modo꞉ fa꞉la꞉doma꞉ki, niyo꞉ emo꞉ dinali saefa꞉. A꞉la꞉go꞉ko꞉lo꞉ gemo꞉lo꞉ dinali sa꞉ma꞉no꞉ kelego꞉ nowo꞉ aundo꞉ma.”
37 Respondeu Isaque a Esaú: Eis que o tenho posto por senhor sobre ti, e todos os seus irmãos lhe tenho dado por servos; e de trigo e de mosto o tenho fortalecido. Que, pois, poderei eu fazer por ti, meu filho?
38 Iso꞉ eyo꞉ iyamo꞉ ha꞉iyakiyo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Do giyo꞉ dinali sio꞉ imilig ko꞉ma꞉le? Do giyo꞉ nelo꞉ nafale mesa꞉no꞉wo꞉ dinali sama.” Iso꞉ eyo꞉ to a꞉no꞉ sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, e alan ya꞉lo꞉.
38 Disse Esaú a seu pai: Porventura tens uma única bênção, meu pai? Abençoa-me também a mim, meu pai. E levantou Esaú a voz, e chorou.
39 Aisa꞉ga꞉yo꞉ inso꞉bo꞉wo꞉ a꞉ma꞉la꞉yo꞉ a꞉la꞉sio꞉,
39 Respondeu-lhe Isaque, seu pai: Longe dos lugares férteis da terra será a tua habitação, longe do orvalho do alto céu;
40 Giyo꞉ hen o꞉lia꞉ ma꞉no꞉ o꞉lia꞉ dia꞉nikiyo꞉, buba꞉i ha꞉na꞉la꞉ga꞉ a꞉na dia꞉ib.
40 pela tua espada viverás, e a teu irmão, serviras; mas quando te tornares impaciente, então sacudirás o seu jugo do teu pescoço.
41 Iso꞉ emo꞉lo꞉ dinali sa꞉ma꞉no꞉ to a꞉no꞉ ao Ya꞉kob eyo꞉ dikida꞉sa꞉ga꞉ di, ko꞉lo꞉ Iso꞉ eyo꞉ Ya꞉kobo꞉wo꞉ mada kulufa꞉yakiyo꞉ eneno꞉ a꞉la꞉kele asulo꞉, “Dowo꞉ soma꞉no꞉wo꞉ ko꞉na꞉ma dofo꞉lab ko꞉lo꞉, e sowaliki kuo꞉ya꞉la꞉ga꞉ ilikiyo꞉, niyo꞉ Ya꞉kobo꞉ a꞉na sanala꞉ma꞉no꞉.”
41 Esaú, pois, odiava a Jacó por causa da bênção com que seu pai o tinha abençoado, e disse consigo: Vêm chegando os dias de luto por meu pai; então hei de matar Jacó, meu irmão.
42 — ausente —
42 Ora, foram denunciadas a Rebeca estas palavras de Esaú, seu filho mais velho; pelo que ela mandou chamar Jacó, seu filho mais moço, e lhe disse: Eis que Esaú teu irmão se consola a teu respeito, propondo matar-te.
43 — ausente —
43 Agora, pois, meu filho, ouve a minha voz; levanta-te, refugia-te na casa de Labão, meu irmão, em Harã,
44 — ausente —
44 e demora-te com ele alguns dias, até que passe o furor de teu irmão;
45 — ausente —
45 até que se desvie de ti a ira de teu irmão, e ele se esqueça do que lhe fizeste; então mandarei trazer-te de lá; por que seria eu desfilhada de vós ambos num só dia?
46 A꞉la꞉sa꞉la꞉sa꞉ga꞉yo꞉, La꞉ba꞉ga eyo꞉ Aisa꞉gbo꞉wo꞉ a꞉la꞉sio꞉, “Hit ga a꞉la꞉ Iso꞉ elo꞉ di a꞉ma꞉lo꞉ man dimidab a꞉no꞉ ne ba꞉ba꞉yo꞉ kulufa꞉yaki mo꞉beab ko꞉lo꞉, Ya꞉kob elo꞉ Hit ga weko꞉ dialega, ne mada mo꞉bea꞉la꞉ga꞉, ne doma꞉no꞉wo꞉ mada mogagila꞉ma꞉ib,” a꞉la꞉sio꞉.
46 E disse Rebeca a Isaque: Enfadada estou da minha vida, por causa das filhas de Hete; se Jacó tomar mulher dentre as filhas de Hete, tais como estas, dentre as filhas desta terra, para que viverei?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?